ซีรีส์รักเดียว ดัดแปลงจากมังงะหรือเว็บตูนเรื่องใด?

ชื่อ 'เสือคิม' ฟังดูคุ้นแต่ผมไม่พบข้อมูลชัดเจนว่าเป็นซีรีส์ที่ดัดแปลงมาจากมังงะหรือเว็บตูนเรื่องไหน ผมเป็นคนที่ชอบสังเกตเครดิตท้ายตอนแล้วก็ความเป็นมาของผลงาน แค่เห็นชื่อไทยบางครั้งมันคือชื่อที่คนแปลตั้งให้ไม่ตรงกับชื่อดั้งเดิม ดังนั้นถ้าพูดตามตรง ณ ตอนนี้ไม่มีหลักฐานชัดเจนที่ยืนยันว่า 'เสือคิม' ถูกดัดแปลงมาจากมังงะหรือเว็บตูนเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยตรง จากมุมมองแฟนซีรีส์แบบผม วิธีที่มักจะยืนยันได้คือดูบรรทัดเครดิตหรือประกาศจากผู้ผลิต ถ้าเป็นงานดัดแปลงจะมีข้อความแบบ 'based on the webtoon' หรือ 'based on the manga' ระบุชัดเจน แต่ถ้าไม่มีอย่างนั้นก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นบทต้นฉบับของทีมนักเขียนเอง มากกว่าจะเป็นการดัดแปลงจากสื่ออื่น ซึ่งผมมักรู้สึกว่าบทต้นฉบับมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนงานดัดแปลงอื่น ๆ

ชื่อ 'First Love' ถูกใช้โดยหลายผลงานในวงการบันเทิง ดังนั้นคำตอบสั้น ๆ ก็คือ: ขึ้นกับเวอร์ชันที่คุณหมายถึง บางเวอร์ชันถูกดัดแปลงจากงานพิมพ์เดิม ขณะที่บางเวอร์ชันเป็นบทต้นฉบับที่เขียนสำหรับหน้าจอโดยตรง ในมุมมองของคนที่ติดตามทั้งมังงะและละครเวที ฉันมักนึกถึงกรณีอย่าง 'Kimi ni Todoke' ที่เริ่มจากมังงะแล้วถูกดัดแปลงเป็นละครและอนิเมะ ซึ่งวิธีการแปลงเนื้อหาจะแตกต่างจากการดัดนิยายเป็นซีรีส์อยู่พอสมควร การดัดจากมังงะมักเก็บองค์ประกอบภาพและมู้ดของภาพต้นฉบับไว้มากกว่า แต่การดัดจากนิยายอาจต้องสลับโครงเรื่องหรือขยายฉากเพื่อให้เหมาะกับจังหวะซีรีส์ ถ้าคุณกำลังสนใจเวอร์ชันใดเวอร์ชันหนึ่งจริง ๆ ให้ดูเครดิตตอนต้นหรือล่างจอ จะมีคำว่า 'based on' หรือคำว่า '原作' ระบุแหล่งที่มาชัดเจน ส่วนฉันเองมองว่าการรู้ต้นทางช่วยให้จับโทนและความคาดหวังได้ดีขึ้น ก่อนจะตัดสินใจดู

พอพูดถึงมังงะหรือเว็บวายที่ถูกดัดแปลงเป็นซีรีส์ ฉันมักจะนึกถึงความหลากหลายของผลงานที่ถูกนำไปตีความใหม่ทั้งในรูปแบบอนิเมะ ซีรีส์ทีวี หรือภาพยนตร์สั้น ผลงานบางเรื่องยังคงโทนรักใส ๆ แต่บางชิ้นก็ถูกปรับเป็นสไตล์ดราม่าหนัก ๆ จนแทบจะเป็นคนละเรื่องกับต้นฉบับ เช่นผลงานจากญี่ปุ่นที่เด่นชัดว่าได้รับการดัดแปลงบ่อย ๆ ได้แก่ 'Junjou Romantica' และ 'Sekaiichi Hatsukoi' สองเรื่องนี้มาจากมังงะแนวชายรักชายของนักเขียนคนเดียวกัน และถูกนำไปทำเป็นอนิเมะหลายซีซั่น ทำให้แฟนๆ รุ่นเก่าได้กลับมาฟื้นความทรงจำกับคู่ที่รัก ส่วน 'Love Stage!!' ก็เป็นมังงะ BL อีกเรื่องที่กลายเป็นอนิเมะ ทำให้การ์ตูนแนวนี้เข้าถึงคนวงกว้างมากขึ้น ความประทับใจอีกแบบมาจากมังงะที่เน้นเพลงและวงดนตรีอย่าง 'Given' ซึ่งถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะทีวีและต่อด้วยภาพยนตร์ ทำให้ฉากคอนเสิร์ตและซาวด์แทร็กมีพลังขึ้นมากเมื่อเทียบกับการอ่านมังงะเพียงอย่างเดียว ด้านงานสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศนุ่ม ๆ อย่าง 'Doukyuusei' (หรือ 'Classmates') ก็ถูกเอาไปทำเป็นภาพยนตร์อนิเมชันความยาวหนึ่งเรื่องที่คนรักงานวาดและทิศทางอารมณ์ชื่นชอบ นอกจากนี้ยังมีผลงานญี่ปุ่นอย่าง 'Cherry Magic!' ที่มาจากมังงะแล้วกลายเป็นซีรีส์คนแสดงในญี่ปุ่น ซึ่งสร้างมุมมองโรแมนติกคอมเมดี้ได้สดและอบอุ่น ข้ามมาที่จีน ผลงานจากนวนิยายวายหรือ 'ดังเม' ก็ถูกนำไปดัดแปลงจนเป็นกระแสใหญ่ เช่นผลงานอย่าง 'Mo Dao Zu Shi' ซึ่งกลายเป็นซีรีส์คนแสดงชื่อ 'The Untamed' และมีการตีความเนื้อหาบางส่วนให้เหมาะกับการออกอากาศ ส่วนบางเรื่องที่เคยเป็นนิยายลงเว็บก็ถูกแปลงเป็นซีรีส์ด้วยเช่นกัน แม้หลายครั้งการตีความจะต้องลดองค์ประกอบวายลง แต่ก็ยังเก็บสัมผัสของต้นฉบับไว้ได้บ้าง สุดท้ายถ้ามองถึงประเทศไทย ซีรีส์จากนิยายออนไลน์ที่เป็นเว็บวายก็ได้รับความนิยมอย่างมาก ตัวอย่างที่เด่นคือ 'SOTUS: The Series' , '2gether: The Series' , 'TharnType' และ 'Love By Chance' ซึ่งเริ่มจากนิยายออนไลน์แล้วถูกดัดแปลงเป็นซีรีส์คนแสดงจนกลายเป็นปรากฏการณ์แฟนคลับในวงกว้าง งานพวกนี้ทำให้ฉันเห็นว่าการดัดแปลงไม่ได้แปลว่าจะต้องสูญเสียเสน่ห์ของต้นฉบับเสมอไป เพียงแต่วิธีการเล่าและสื่อกลางเปลี่ยน ทำให้แฟนเก่าและแฟนใหม่ได้พบมุมมองที่ต่างออกไปอย่างสนุกใจ

หลายคนอาจสงสัยกันเยอะว่าซีรีส์ 'รัก ไม่ ได้' มาจากเว็บโนเวลหรือมังงะไหม เพราะธีมความรักที่คุ้นเคยกับโครงเรื่องบางจังหวะดูเหมือนจะเหมาะกับการดัดแปลง ฉันมองว่าเรื่องนี้เป็นผลงานบทโทรทัศน์ต้นฉบับที่ถูกเขียนขึ้นสำหรับการผลิตซีรีส์โดยตรง — เครดิตตอนต้นมักจะระบุว่าเป็นบทต้นฉบับและไม่มีการอ้างถึงผู้แต่งเว็บโนเวลหรือมังงะต้นทาง ซึ่งต่างจากงานที่มาจากแหล่งที่มีอยู่ก่อนแล้วอย่างเช่น 'Given' ที่ชัดเจนว่าเริ่มจากมังงะแล้วถูกแปลงเป็นอนิเมะและเพลงประกอบร่วมกัน ในมุมของคนดูที่ตามทั้งเวอร์ชันต้นฉบับและการดัดแปลง ความต่างสำคัญคือจังหวะการเล่าและรายละเอียดฉากเสริม เมื่อเรื่องมาจากเว็บโนเวลหรือมังงะ นักเขียนบทมักต้องเลือกและตัดทอนเนื้อหา แต่กรณีของ 'รัก ไม่ ได้' ดูเหมือนการวางโครงเรื่องตั้งใจให้เป็นซีรีส์ทีวีตั้งแต่แรก ฉันชอบที่ทีมงานเลือกเพิ่มฉากร่วมทางสำหรับตัวละครรองเพื่อเติมอารมณ์และปมเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ตัวละครหลักมีมิติขึ้น ท้ายที่สุดความรู้สึกเมื่อดูคือเหมือนได้เจอบทใหม่ที่เขียนเพื่อหน้าจอโดยเฉพาะ — นั่นทำให้ฉันสนุกกับการจับสัญญะการแสดงและการกำกับมากขึ้นกว่าไล่ตามต้นฉบับที่มีอยู่แล้ว ซึ่งเป็นความสุขเฉพาะของงานที่สร้างขึ้นสำหรับทีวีมากกว่างานที่ถูกดัดแปลง

แฟนซีรี่ส์หลายคนอาจสงสัยว่า 'ชวด' มาจากแหล่งไหนและคำตอบของผมค่อนข้างตรงไปตรงมา: มันไม่ใช่การดัดแปลงจากมังงะหรือเว็บตูนที่มีชื่อเสียง แต่ถูกพัฒนาเป็นงานต้นฉบับสำหรับหน้าจอโดยทีมงานสร้าง ผมชอบสังเกตจากโครงสร้างเรื่องและการเล่า—จังหวะการเปิดเผยข้อมูลตัวละครกับฉากหลังมีลักษณะที่ออกแบบมาเพื่อทีวีมากกว่าจะเป็นพล็อตแบบตอนต่อตอนของเว็บตูน นอกจากนี้เครดิตตอนท้ายมักระบุความเป็น ‘บทต้นฉบับ’ ซึ่งแตกต่างจากงานที่ดัดแปลงอย่าง 'Itaewon Class' ที่ชัดเจนว่ามาจากเว็บตูน ในมุมความเป็นแฟน ผมชื่นชมความกล้าที่ทีมสร้างจะเริ่มจากพื้นฐานของตัวเองและใส่รายละเอียดที่เหมาะกับการแสดงสด ผลลัพธ์คือบรรยากาศของเรื่องมีเอกลักษณ์และไม่รู้สึกค้างคาจากการตัดเนื้อหาเหมือนบางงานดัดแปลง

ตรงๆ เลย ผมมักจะบอกเพื่อน ๆ ว่า ‘ช่องวัน’ ไม่ได้มีรายการรีเมคจากนิยายหรือเว็บตูนเยอะเท่าบางค่ายที่เน้นคอนเทนต์ออนไลน์ แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีเลย เลยต้องแยกสองมุมมองให้ชัด: แบบกว้าง ๆ คือช่องวันมักเอางานที่มีฐานคนอ่านหรือมีชื่อเสียงมาใช้ เพราะลดความเสี่ยงทางการตลาด แต่แบบเฉพาะเจาะจง งานส่วนใหญ่ที่เป็นการดัดแปลงมักจะถูกโปรโมตอย่างชัดเจนในช่วงเปิดตัว—เครดิตท้ายปก บทสัมภาษณ์ทีมสร้าง หรือตัวหนังสือว่า ‘ดัดแปลงจากนิยาย/เว็บตูน’ จะขึ้นเด่น ๆ เมื่อผมดูจากแนวทางการทำงานของช่องนี้ สิ่งที่สังเกตได้คือพวกละครสูตรสำเร็จที่เน้นเรตติ้งสูง เช่น โรแมนติก-ดราม่า หรือสืบสวนระทึกขวัญ จะเลือกใช้ต้นฉบับที่มีแฟนคลับอยู่แล้ว เพื่อให้คนดูตามมาอย่างรวดเร็ว การประชาสัมพันธ์มักจะพูดถึงแหล่งที่มาของเนื้อหา เช่น บอกว่าเป็น ‘นิยายชื่อดัง’ หรือเป็น ‘เว็บตูนยอดนิยม’ บทบาทของนักเขียนต้นฉบับมักจะถูกยกขึ้นมาพูดถึงในสัมภาษณ์ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้แฟนเดิมและแฟนใหม่ ผมเลยมักเช็คสองจุดหลักก่อนจะฟันธงว่าละครไหนเป็นรีเมค: หนึ่ง ดูเครดิต (โปรดิวเซอร์/ผู้เขียนบท) สอง อ่านพรีเซ็นต์ของช่อง (ข่าวประชาสัมพันธ์หรือโพสต์โซเชียลอย่างเป็นทางการ) มุมมองของผมในฐานะแฟนที่ชอบเทียบต้นฉบับกับฉบับทีวีคือ การรู้ว่าเรื่องไหนมาจากนิยายหรือเว็บตูนช่วยให้เข้าใจความตั้งใจของทีมสร้างมากขึ้น บางครั้งการดัดแปลงจะขยายหรือตัดตัวละครเพื่อให้ลงจอได้ดีขึ้น บางเรื่องก็รักษาบทต้นฉบับแทบทั้งหมด แล้วแต่แนวทางการเล่าและงบประมาณ ถ้าอยากได้รายการที่เป็นลิสต์เฉพาะเรื่อง ผมแนะนำให้ดูเครดิตตอนท้ายหรือหน้าเพจของละครบนเว็บไซต์ทางการของช่อง เพราะช่องมักจะใส่ข้อมูลที่มาของผลงานไว้ตรงนั้นอย่างชัดเจน ผมมักจะจบด้วยการบอกว่า การรู้แหล่งที่มาเพิ่มรสชาติในการดู—จะอินกับตัวละครหรือจะจับผิดการดัดแปลงก็ได้ตามสไตล์ของเรา

พอพูดถึง 'Monster' หลายคนจะนึกถึงแอนิเมะแบบหม่น ๆ ที่ติดตรึงใจ แต่ต้นฉบับจริง ๆ มาจากมังงะชื่อเดียวกันของ Naoki Urasawa ซึ่งลงตีพิมพ์ในนิตยสาร 'Big Comic Original' ระหว่างกลางทศวรรษ 1990 ถึงต้น 2000 ผมอ่านมังงะก่อนดูอนิเมะ แล้วรู้สึกเลยว่าบทและการเดินเรื่องของ Urasawa ละเมียดและแทรกชั้นความหมายไว้มากกว่าที่ภาพเคลื่อนไหวจะบรรจุได้หมด ในแง่โครงเรื่อง อนิเมะโดยสตูดิโอที่ทำให้เรื่องโด่งดังได้คงรักษาเส้นเรื่องหลักไว้ค่อนข้างครบ แต่น้ำหนักบางจุดของอารมณ์และรายละเอียดเชิงจิตวิทยาที่มังงะสื่อผ่านกรอบคำพูดกับหน้ากระดาษ มันให้ความรู้สึกต่างออกไป ฉากที่ Tenma ตัดสินใจช่วยเด็กและผลพวงที่ตามมานั้นในมังงะมีช่องว่างของความเงียบและการไตร่ตรองที่ยาวกว่าพอสมควร ถ้าอยากเข้าใจความเป็น 'Monster' แบบเต็ม ๆ แนะนำอ่านมังงะควบคู่กับดูอนิเมะ เพราะประสบการณ์ทั้งสองแบบเติมซึ่งกันและกัน ผมมักเปรียบเทียบงานนี้กับ '20th Century Boys' ของ Urasawa อีกเรื่องหนึ่ง ที่ชัดเจนคือพรสวรรค์ของผู้เขียนในการสร้างเครือข่ายตัวละครและความลี้ลับอย่างแนบเนียน ซึ่งทั้งมังงะและอนิเมะของ 'Monster' ทำให้หัวใจเต้นไม่หยุดแบบไม่ซ้ำใคร

รายการหนังซุปเปอร์ฮีโร่ที่มาจากมังงะมีเยอะจนเลือกไม่ถูก แต่ถ้าจะพูดถึงเรื่องที่ชัดเจนว่าดัดแปลงมาจากมังงะและยังคงแก่นของตัวละครไว้ได้ ผมมักจะหยิบ 'My Hero Academia' ขึ้นมาก่อนเลย ภาพยนตร์จาก 'My Hero Academia' ได้ขยายจักรวาลของมังงะด้วยการเพิ่มฉากบู๊และรายละเอียดของโลกฮีโร่ที่เหมาะกับการฉายจอใหญ่ ฉากการต่อสู้ที่ออกแบบท่าได้อลังการ แถมยังรักษาโทนของเรื่องต้นฉบับไว้ได้ดี ตัวละครที่เราคุ้นเคยถูกขยายบทบาทให้มีมิติขึ้นในบางตอน ทำให้แฟนมังงะรู้สึกว่าได้เห็นมุมใหม่ๆ ของตัวละคร พอเทียบกับ 'Tiger & Bunny' ซึ่งเริ่มจากแนวอนิเมะแนวซูเปอร์ฮีโร่ที่ผสมคอมเมดี้และการตลาดของฮีโร่ จนกลายเป็นหนังที่เล่นกับแนวคิดเรื่องฮีโร่เชิงพาณิชย์ได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ยังมีทั้ง 'Cutie Honey' ที่ดัดแปลงจากมังงะสาวแอ็กชันแปลงร่าง ผลงานพวกนี้ชอบทำให้ฉากแอ็กชันมีสเกลใหญ่ แต่จะต่างกันตรงโทนและเป้าหมายของผู้ชม บางเรื่องเน้นแฟนเซอร์วิสและสไตล์ บางเรื่องเน้นเล่าเรื่องเชิงฮีโร่และจริยธรรม การดูหนังพวกนี้ทำให้ผมชอบสังเกตว่าผู้สร้างเลือกหยิบช่วงไหนของมังงะมาขยาย และช่วงไหนตัดทิ้ง เพื่อให้เข้ากับจังหวะภาพยนตร์มากขึ้น

ความจริงแล้ว 'เพียงหนึ่งใจ' เป็นผลงานต้นฉบับที่ไม่มีฐานมาจากนิยายเล่มใดเล่มหนึ่งโดยตรง — งานนี้ถูกออกแบบให้เป็นอนิเมะเฉพาะตัวตั้งแต่ต้น มีทีม сценарีโอและครีเอทีฟที่รังสรรค์โลกและตัวละครขึ้นมาเพื่อรูปแบบการเล่าเรื่องในสื่อภาพเคลื่อนไหวโดยตรง แฟนๆ จะสังเกตได้จากการวางโครงเรื่องที่เน้นภาพสวยและจังหวะการเล่าแบบที่เหมาะกับมูฟวี่หรือซีรีส์สั้น มากกว่าจะเป็นการยืดหรือย่อเนื้อหาจากต้นฉบับสิ่งพิมพ์ ความรู้สึกที่ได้รับจากการดู 'เพียงหนึ่งใจ' เลยออกมาค่อนข้างคงที่เป็นงานที่ถูกออกแบบให้ลงตัวกับแผงโปรดักชันของอนิเมะเอง โดยทั่วไปเมื่ออนิเมะดัดแปลงมาจากนิยาย จะมีลักษณะบางอย่างที่ต่างออกไป เช่น การเอาโมโนล็อกภายในของตัวละครมาถ่ายทอดผ่านบทสนทนาหรือซับไตเติล การกระชับพล็อตเพื่อตัดฉากรองหรือฉากปูแบ็คสตอรี่ที่กินพื้นที่เยอะ และบางครั้งตัวละครรองก็ถูกหลอมรวมหรือตัดทิ้งเพื่อให้เรื่องเดินได้ในจำนวนตอนที่จำกัด แต่กับ 'เพียงหนึ่งใจ' เส้นเรื่องหลักกับฉากอีโมชันถูกวางจังหวะให้เข้ากับการเล่าแบบภาพมากกว่า ทำให้การเปลี่ยนผ่านอารมณ์หรือการใช้มุมกล้องทำหน้าที่แทนคำบรรยายได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ครีเอทีฟทีมยังใส่องค์ประกอบที่ออกแบบมาเพื่ออนิเมชั่นโดยเฉพาะ เช่น ฉากสโลว์โมชั่นที่ผสานกับเพลงประกอบและการใช้สีเฉพาะในแต่ละซีน ซึ่งเป็นสัญญาณว่าผลงานนี้ถูกสร้างให้เหมาะกับสื่ออนิเมะตั้งแต่คอนเซ็ปต์แรก ท้ายที่สุด มุมมองส่วนตัวผมชอบที่บางครั้งวงการอนิเมะยังมีพื้นที่ให้ผลงานต้นฉบับ เพราะมันเปิดโอกาสให้ทีมสร้างสามารถทดลองรูปแบบการเล่าเรื่องและการออกแบบตัวละครที่อาจไม่เคยมีในนิยายหรือมังงะมาก่อน แม้ผลงานที่ดัดแปลงจากนิยายจะมีข้อดีเรื่องเนื้อหาละเอียดและฐานแฟนเดิม แต่ความสดใหม่ของงานต้นฉบับอย่าง 'เพียงหนึ่งใจ' ให้ความรู้สึกเหมือนได้เห็นไอเดียใหม่ๆ ถูกปั้นขึ้นเป็นภาพเคลื่อนไหวตรงหน้า ผมเองรู้สึกตื่นเต้นกับการที่มีอนิเมะต้นฉบับแบบนี้ เพราะมันมักจะนำไปสู่การสร้างแผนขยายจักรวาลในรูปแบบอื่นๆ ต่อไป ไม่ว่าจะเป็นมังงะ โนเวลไลซ์ หรือสื่อเสริมที่ทำให้โลกของเรื่องขยายได้อีกในอนาคต

ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลยที่เว็บตูนเกาหลีกลายมาเป็นแหล่งแรงบันดาลใจให้กับอนิเมะที่หลายคนพูดถึงกันมากในช่วงไม่กี่ปีหลังนี้ — ผมรู้สึกตื่นเต้นกับการที่งานจากแพลตฟอร์มอย่างเน이버เว็บตูนถูกนำไปเล่าในฟอร์แมตอนิเมะ เพราะมันเปิดโอกาสให้สไตล์การเล่าเรื่องแบบมังงะ-เว็บตูนได้ขยายตัวสู่ผู้ชมต่างประเทศ สองเรื่องที่ชัดเจนและพูดถึงกันบ่อยคือ 'Tower of God' กับ 'The God of High School' ซึ่งทั้งคู่มาจากเว็บตูนเกาหลีและได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะที่ออกอากาศในปีเดียวกัน จุดที่ผมชอบคือสองเรื่องนี้นำเสนอโลกแฟนตาซีและแอ็กชันที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง 'Tower of God' ให้ความรู้สึกลึกลับและโครงเรื่องแบบผลัดเปลี่ยนคนที่ขึ้นหอคอย ในขณะที่ 'The God of High School' เล่นใหญ่ด้วยงานบู๊ คิวต่อสู้ที่ฉูดฉาดและจังหวะภาพยนตร์แอ็กชันแบบจัดเต็ม ผมประทับใจการปรับจังหวะของเรื่องจากเว็บตูนที่เล่าเป็นตอนยาว ๆ ให้กลายเป็นตอนที่มีความเข้มข้นของพล็อตและการเปิดเผยทีละนิดในรูปแบบอนิเมะ อีกอย่างที่น่าสนใจก็คือการร่วมมือข้ามชาติในการทำอนิเมะจากงานเกาหลี มักเห็นสตูดิโอนอกเกาหลีเข้ามาช่วยทำอนิเมชันและงานดีไซน์ ซึ่งส่งผลให้ภาพของการ์ตูนบนหน้าจอดูแตกต่างจากต้นฉบับเว็บตูนไปบ้าง แต่ก็มีเสน่ห์ในการตีความใหม่ ผมชอบที่บางฉากใน 'Tower of God' ถูกขยายให้ยิ่งใหญ่ขึ้น ส่วนบางองค์ประกอบใน 'The God of High School' ก็ได้รับการขัดเกลาให้ภาพเคลื่อนไหวลื่นไหลขึ้น ทั้งสองแบบมีทั้งแฟนที่ยกย่องและคนที่คิดถึงต้นฉบับอยู่เหมือนกัน สุดท้ายสำหรับคนที่อยากเริ่มดู ผมแนะนำให้เริ่มจากเรื่องที่แนวคอนเซ็ปต์ถูกใจแล้วค่อยย้อนกลับไปหาเว็บตูนเพื่อเปรียบเทียบ — มันให้มุมมองแบบแฟนที่อ่านทั้งสองเวอร์ชัน และรู้สึกว่าทั้งสองรูปแบบช่วยเติมเต็มกันได้ในแบบของมันเอง