ซีรีส์โรโบโกะ มีแผนสร้างภาคต่อหรือโปรเจกต์รีบูตหรือไม่

กลิ่นอายของ 'โรโบโกะ' ในเวอร์ชันอนิเมะให้ความรู้สึกสดและมีพลังภาพมากกว่าหน้ากระดาษของมังงะในหลาย ๆ จุด สิ่งแรกที่เด่นชัดคือไดนามิกทางอารมณ์จากเสียงพูดและดนตรี ซึ่งช่วยขยายมุกตลกหรือฉากซึ้งให้หนักแน่นขึ้นกว่าเดิม; ภาพเคลื่อนไหวเติมช่องว่างระหว่างเฟรมที่มังงะเว้นไว้ ทำให้การเคลื่อนไหวของตัวละครดูมีชีวิตกว่าและจังหวะตลกเดินไปได้ไหลลื่นกว่าเดิม โดยเฉพาะช่วงที่ต้องเล่นมุกต่อเนื่อง ฉากพากย์และสกอร์เพลงกลายเป็นตัวกำหนดความรู้สึกทันที แทนที่จะปล่อยให้ผู้อ่านต้องตีความผ่านกรอบภาพแบบนิ่ง อีกด้านหนึ่ง งานเขียนต้นฉบับมังงะมักจะกระชับและเน้นมุกหรือภาพพรรณเนื้อเรื่องตามที่ผู้วาดตั้งใจ แม้แอนิเมะจะยึดโครงหลัก แต่บ่อยครั้งมีการปรับจังหวะ บางตอนอาจถูกยืดเพื่อเติมฉากรอง หรือสลับลำดับตอนเพื่อให้ต่อเนื่องทางทีวีได้ดีขึ้น ผลลัพธ์คือบางตัวละครรองได้พื้นที่มากขึ้น ขณะที่รายละเอียดในมังงะบางอย่างถูกตัดทอนหรือเปลี่ยนโทนให้เหมาะกับภาพรวมของซีซัน สิ่งนี้เตือนให้คิดถึงการดัดแปลงระหว่างสองสื่ออย่าง 'One Piece' ที่บางครั้งเติมตอนเสริมเพื่อรักษาจังหวะการฉาย แต่ก็แลกมาด้วยความรู้สึกแตกต่างจากต้นฉบับ โดยรวมแล้วถ้าต้องเลือกเวอร์ชันที่ให้ประสบการณ์เข้มข้นทางเสียงและภาพ แอนิเมะของ 'โรโบโกะ' จะตอบโจทย์ได้ดี แต่ถ้าอยากได้การอ่านจังหวะเร็วและมุกแบบกะทัดรัด เวอร์ชันมังงะยังมีเสน่ห์แบบดิบ ๆ ที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งผมมองว่าเป็นคู่กันที่เติมเต็มกันได้ดี

แปลกใจพอควรที่กระแสของ 'ลองของ' ภาคแรกยังถูกหยิบมาพูดถึงบ่อย ๆ ในกลุ่มแฟน ๆ และช่องคอมเมนต์ต่าง ๆ ซึ่งทำให้ผมเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้ของภาคต่อหรือรีบูตด้วยมุมมองที่ค่อนข้างมองโลกในแง่ดี พูดกันตามตรง ฉันเห็นสัญญาณหลายอย่างที่ชี้ไปได้ว่าผู้ผลิตอาจไม่ปิดประตูเสียทีเดียว—ไม่ว่าจะเป็นการที่ตัวละครบางตัวยังมีช่องว่างของเรื่องเล่าให้ขยายต่อ ข้อความลึกลับจากทีมงานระหว่างงานอีเวนต์ หรือการที่แฟนคลับรวมกลุ่มเรียกร้องและทำแคมเปญให้เห็นศักยภาพของแฟนเบส ข้อดีของการทำภาคต่อคือสามารถต่อยอดความสัมพันธ์ตัวละครและขยายโลกในแนวทางที่ลึกขึ้นได้ ถ้าทางทีมครีเอทีฟเลือกจะเดินทางนั้นจริง ๆ ผลลัพธ์อาจจะเป็นทั้งภาคต่อที่ต่อเนื่องจากเส้นเรื่องเดิมหรือรีบูตที่เก็บธีมหลักแล้วเล่าใหม่ให้เข้ากับยุคสมัย ส่วนในมุมสร้างสรรค์ ผมชอบคิดว่าถ้าเป็นรีบูต จะเป็นโอกาสให้แก้จุดอ่อนของภาคแรกและทดลองโทนใหม่เหมือนที่เราเคยเห็นกับผลงานต่างประเทศ เช่น 'Stranger Things' ที่กลุ่มแฟนช่วยกันผลักดันจนซีรีส์โตขึ้นได้ แต่ข้อจำกัดเรื่องสิทธิ์งาน ผลิต-จัดจำหน่าย งบประมาณ และความพร้อมของนักแสดงก็ยังเป็นปัจจัยหนักหน่วง ฉะนั้นความเป็นไปได้จึงไม่ได้ขึ้นกับความอยากของแฟนอย่างเดียว แต่ต้องมีหุ้นส่วนเชิงพาณิชย์และทีมสร้างที่พร้อมจะลงทุนความเสี่ยงไปด้วย สรุปแบบไม่มองโลกสวยเกินไป: ผมอยากเห็นภาคต่อมากและเห็นแววเป็นไปได้ แต่ก็เข้าใจว่ามีอุปสรรคให้ต้องก้าวผ่าน การขยับต่อคงต้องรอลมเปลี่ยนทิศจากทีมงานหรือข่าวประกาศที่ชัดเจนอีกครั้ง แล้วก็เป็นเรื่องดีที่แฟน ๆ ยังคงรักและยืนหยัดให้กำลังใจ เพราะบางทีเสียงจากชุมชนก็เป็นตัวจุดประกายพอให้โปรเจกต์เกิดขึ้นจริงได้

นี่คือไอเดียที่ฉันอยากเพิ่มในฉบับนิยาย 'โรโบโกะ' เพื่อให้โลกและตัวละครมีมิติขึ้นมากกว่าที่เห็นในเวอร์ชั่นภาพยนตร์หรืออนิเมะ: ฉันจะขยายเบื้องหลังการสร้างโรโบโกะให้ละเอียดขึ้นโดยใส่บันทึกจากทีมวิศวกร ฉบับย่อหน้าจากเวิร์กช็อปการประกอบ และจดหมายภายในบริษัทที่แสดงแรงกดดันด้านการตลาดและจริยธรรม เทคนิคนี้ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจแรงจูงใจของผู้สร้างและความขัดแย้งเชิงศีลธรรมมากขึ้น โดยไม่ต้องพึ่งพาบทสนทนาตรง ๆ ระหว่างตัวละครเสมอไป ฉันเห็นว่าการผสมผสานเอกสารประกอบเข้ากับพาร์ทบรรยายจะทำให้โทนเรื่องมีทั้งความสมจริงและความหลอนแบบเดียวกับที่เห็นใน 'Metropolis' แต่ยังคงรักษาความอบอุ่นแบบโรโบโกะไว้ นอกจากนั้นฉันอยากเพิ่มบทบาทของตัวละครรองเช่นช่างซ่อมที่มีอดีตเป็นทหารและเด็กเพื่อนบ้านที่กลายเป็นคนที่โรโบโกะเชื่อใจ บทสนทนาแบบเงียบ ๆ และกิจวัตรประจำวันที่ละเอียด เช่น การล้างอุปกรณ์ การตั้งค่าเสียง การอ่านนิทานให้เด็กฟัง จะทำให้ความสัมพันธ์ค่อย ๆ เกิดขึ้นอย่างธรรมชาติ ฉันจะใส่ฉากฝันหรือบันทึกภายในที่ทำให้ผู้อ่านได้ยิน 'เสียงคิด' ของโรโบโกะ ซึ่งสามารถสะท้อนคำถามเรื่องตัวตนและการเลือกที่ไม่ใช่แค่บอกรู้สึก แต่แสดงออกผ่านการทำงานประจำวัน มุมมองแบบนี้ทำให้เรื่องไม่หนักแน่นจนเกินไปและยังคงจังหวะอ่อนโยนที่แฟน ๆ ชื่นชอบ

บอกตามตรง การคาดหวังเรื่องภาคต่อหรือรีบูตของ 'The Platform' มันมีทั้งเหตุผลที่ควรจะเกิดและเหตุผลที่น่ากลัวพร้อมกัน ผมมองว่าโครงเรื่องหลักของหนังมันเป็นอัลเลโกรีที่ค่อนข้างลงตัว — ระบบชั้นและการกระจายน้ำหนักของสัญลักษณ์ถูกตั้งขึ้นเพื่อส่งสารในแบบเฉียบคม การจะทำต่อจึงต้องระวังไม่ให้สารนั้นถูกเจือจางจนกลายเป็นแค่ฉากตื่นเต้นอย่างเดียว อีกด้านที่ทำให้มีแรงจูงใจจะทำภาคต่อคือความนิยมเชิงสตรีมมิงและความอยากรู้ของคนดู ความสำเร็จเชิงปากต่อปากของ 'The Platform' ทำให้แพลตฟอร์มสตรีมมิงมีเหตุผลเชิงธุรกิจที่จะขยายจักรวาลหนังต่อ การให้สัมภาษณ์ของทีมสร้างบางครั้งบ่งชี้ว่ามีไอเดียเพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกและระบบที่ปรากฏในหนัง ซึ่งถ้าถูกพัฒนาอย่างมีทิศทาง ก็สามารถกลายเป็นภาคต่อหรือสปินออฟที่ขยายมิติตะกอนทางสังคมได้ แต่ความท้าทายคือการรักษาน้ำหนักเชิงปรัชญา ตัวละคร และความน่ากลัวที่ทำให้หนังต้นเรื่องทรงพลัง มุมมองหนึ่งที่ผมยึดไว้คือถ้าจะทำจริง ควรเลือกทิศทางให้ชัด: จะเป็นภาคต่อที่ลงรายละเอียดเชิงสังคมและต้นทุนทางอุดมการณ์ หรือจะเป็นรีบูต/สปินออฟที่เล่าเรื่องจากมุมมองใหม่ ตัวอย่างการขยายไอเดียลักษณะเดียวกันที่สำเร็จคือกรณีที่เรื่องราวต้นฉบับถูกปรับเป็นซีรีส์และเติมรายละเอียดเชิงโครงสร้างสังคมจนกลายเป็นประสบการณ์ใหม่ แต่ก็มีตัวอย่างตรงกันข้ามที่การสานต่อทำให้ความหมายเดิมเบลอไป ผมเลยคิดว่าถ้ามีข่าวจริง ควรติดตามว่าผู้กำกับและทีมเขาตั้งใจรักษาแกนเรื่องอย่างไร มากกว่าจะตื่นเต้นกับการประกาศเพียงอย่างเดียว ปิดท้ายด้วยความอยากเห็นงานที่เคารพต้นฉบับและกล้าที่จะขยายความหมาย แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

ความคิดว่า 'ผีอยู่ในผม' จะมีภาคต่อทำให้ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเสมอเมื่อคิดถึงจังหวะการเล่าเรื่องที่แปลกและแนวสยองที่มันเสนอไว้ ผมเคยหลงรักวิธีที่งานชิ้นนี้ผสมความเป็นจิตวิทยากับองค์ประกอบเหนือธรรมชาติ ทำให้ตัวละครที่ดูธรรมดากลายเป็นพาหะของความไม่คาดฝันได้อย่างแนบเนียน ถ้ามีการต่อยอดจริง ๆ ผมอยากให้ทีมสร้างกล้าขยับพล็อตออกจากกรอบเดิม สร้างฉากที่ใช้พื้นที่จิตใจมากกว่าฉากกระโดดหลอนแบบเดิม ๆ เช่น การสำรวจความทรงจำที่บิดเบี้ยว หรือการให้ผีมีความเป็นตัวละครที่มีมิติและแรงจูงใจชัดเจน แทนที่จะเป็นแค่แรงกระตุ้นให้อารมณ์ตื่นเต้น แนวทางโปรเจกต์ใหม่ที่ผมคิดว่าทำได้ดีคือการทำมินิซีรีส์ที่แต่ละตอนเปลี่ยนมุมมองผู้บรรยาย หรือการทำสเปเชียลที่จับเอาเหตุต้นเหตุของผีแต่ละตัวมาเล่าแบบแฟลชแบ็ก ซึ่งจะได้อารมณ์คล้ายงานอย่าง 'Another' แต่ยังคงเอกลักษณ์ของ 'ผีอยู่ในผม' ไว้ได้ งานแบบนี้ถ้าทำออกมาดีจะไม่เพียงตอบโจทย์แฟนเก่า แต่ยังดึงคนใหม่ ๆ เข้ามาได้ด้วย ผมยังคงตั้งตารออยู่ และคงจับตาดูว่าทีมสร้างจะเลือกเส้นทางไหนกันแน่

แฟนๆ หลายคนคงอยากรู้ว่าภาคต่อของ 'Re:Zero' จะมาเมื่อไหร่ เพราะการรอคอยนี่ทั้งหวังทั้งลุ้นจนหัวใจแทบกระพือทุกครั้งที่มีข่าวเล็กๆ น้อยๆ ออกมา แม้จะไม่มีประกาศวันฉายอย่างเป็นทางการจากสตูดิโอหรือผู้ผลิต แต่ภาพรวมที่เห็นได้ชัดคือเรื่องนี้ยังคงมีชีวิตและการพัฒนาอยู่ ไม่ว่าจะเป็นแหล่งข้อมูลต้นฉบับที่ยังมีเนื้อหารองรับอีกมาก หรืองานสร้างที่ต้องการเวลาเพื่อรักษาคุณภาพของการเล่าเรื่องและงานภาพให้สมกับมาตรฐานของแฟรนไชส์ จากประสบการณ์การติดตามอนิเมะยาวๆ อย่างต่อเนื่อง ผมคิดว่าสิ่งที่ควรคาดหวังคือความเป็นไปได้หลายแบบ: ถ้าทีมงานประกาศอย่างเป็นทางการและเริ่มโปรดักชันเต็มตัว ก็มีแนวโน้มว่าจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งปีขึ้นไปก่อนออกอากาศจริง เพราะต้องเตรียมงานตั้งแต่การเขียนบท ปรับบทจากไลท์โนเวลหรือมังงะ กำหนดคาแรกเตอร์ และแอนิเมชันที่ละเอียด เช่นเดียวกับซีซันก่อนหน้าของ 'Re:Zero' ที่ใช้เวลาในการเตรียมตัวและเลือกโครงเรื่องให้ลงตัว (ซีซันก่อนมีช่วงห่างหลายปีซึ่งทำให้เรื่องราวและคุณภาพปรากฏชัดเมื่อฉายจริง) อีกแนวทางคือการแยกเป็นสองคอร์หรือออกเป็นหลายส่วน ซึ่งซีรีส์นี้เคยเลือกแนวทางแบบ split-cour มาก่อน ฉะนั้นการรออาจไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เป็นการรอเพื่อคุณภาพ ในเชิงเนื้อหา แฟรนไชส์นี้มีคลังต้นฉบับเยอะพอที่จะต่อเนื่องให้ครบรสโดยไม่ต้องรีบตัดตอน ข้อดีคือถ้ามีเวลาพอ ทีมงานจะสามารถเลือกช่วงเหตุการณ์ที่สำคัญและออกแบบซับพล็อตให้ลงตัวมากขึ้น ในทางกลับกัน แฟนๆ บางคนอาจกังวลเรื่องการเปลี่ยนทีมงานหรือสตูดิโอ ซึ่งก็อาจมีผลต่อโทนและสไตล์ แต่ที่ผ่านมา 'Re:Zero' ก็แสดงให้เห็นว่าคุณภาพของการเล่าเรื่องสามารถรักษาไว้ได้แม้จะมีการปรับเปลี่ยนบางจุด ฉะนั้นการไม่รีบประกาศวันฉายอาจหมายถึงการให้ความสำคัญกับงานศิลป์และบทมากกว่าการปล่อยออกมาเพื่อจับเทรนด์ช่วงใดช่วงหนึ่ง สุดท้ายนี้ ในฐานะแฟนคนหนึ่ง ผมยังคงติดตามข่าวสารและมีความหวังว่าจะได้เห็นประกาศที่ชัดเจนเร็วๆ นี้ แต่พร้อมจะรอถ้าหากนั่นหมายถึงซีซันที่ออกมาดีและตราตรึงใจเหมือนที่ 'Re:Zero' เคยทำมาแล้ว ครั้งหน้าที่ได้ดูผลงานต่อ ผมอยากให้มันสมศักดิ์ศรีของเรื่องราวและตัวละครที่เรารักจริงๆ

มีเหตุผลมากมายที่ทำให้การดัดแปลง 'โรยรา' เป็นอนิเมะดูมีความเป็นไปได้ แต่อย่าลืมว่าการเป็นไปได้กับความแน่นอนยังต่างกันพอสมควร ในมุมมองของคนดูและคนเล่นงานอย่างฉัน สิ่งแรกที่ต้องมองคือความนิยมของต้นฉบับ — ถ้าเว็บโนเวลหรือมังงะของ 'โรยรา'มีฐานแฟนแกร่ง ยอดขายดี หรือมีคลิปที่ไวรัลบนโซเชียล ก็จะดึงความสนใจจากคณะกรรมการผลิตที่มองหา IP ใหม่ๆ มาทำเป็นอนิเมะ นอกจากนี้ธีมของเรื่องก็สำคัญมาก เหตุผลที่ฉันคิดว่าเรื่องนี้น่าสนใจคือองค์ประกอบที่เหมาะกับการสื่อด้วยภาพเคลื่อนไหว เช่น ตัวละครมีมิติ ฉากมีความอิ่มตัวทางอารมณ์ และโทนเรื่องที่สามารถแปลงเป็นซีรีส์ตอนละ 22 นาทีได้โดยไม่เสียสมดุล แค่จินตนาการถึงซีนปลีกย่อยที่ได้รับการขยี้ด้วยมุมกล้องและดนตรีประกอบดีๆ ก็รู้สึกว่ามันมีพลังพอจะดึงคนมาดูได้เยอะแล้ว การจะทำให้เป็นอนิเมะจริงยังเกี่ยวข้องกับปัจจัยเทคนิคและธุรกิจอีกชุดหนึ่ง ตัวอย่างที่ฉันมักยกให้เป็นกรณีศึกษาคือ 'Kaguya-sama' กับ 'Komi Can't Communicate' — ทั้งสองเรื่องมีเอกลักษณ์ทางภาพและคาแรกเตอร์เด่นที่แปลงมาเป็นแอนิเมชันแล้วโดดเด่นมาก และเบื้องหลังมีสตูดิโอที่เข้าใจแก่นเรื่อง จัดสรรทีมอนิเมเตอร์และนักพากย์ที่ใช่พร้อมงบประมาณพอประมาณ ปัจจัยที่อาจเป็นอุปสรรคได้แก่สิทธิ์การจัดจำหน่าย ถ้าผู้ถือสิทธิ์ไม่สนใจขายหรือมีข้อผูกมัดกับโปรเจ็กต์อื่น การต่อรองก็ยากขึ้น อีกเรื่องคือความพร้อมของเนื้อหา—ถ้าเรื่องยังไม่จบหรือจังหวะเล่าไม่เหมาะกับการแบ่งตอน อาจต้องมีการปรับบทเยอะซึ่งหัวหน้าผลิตบางทีมอาจไม่อยากเสี่ยง ฉันคิดว่าสิ่งที่แฟนๆ ควรเฝ้าดูคือประกาศจากสำนักพิมพ์หรือเจ้าของลิขสิทธิ์ รวมถึงสัญญาณอย่างการผลิตอาร์ตเวิร์กใหม่ งานออริจินัลคอลแลบ หรืองานอีเวนต์ที่มีการประกาศนักพากย์ เพราะมักเป็นสัญญาณเบื้องต้นว่าทีมงานกำลังเดินหน้า สรุปความเห็นอย่างตรงไปตรงมาของคนที่ชอบดูและวิเคราะห์โอกาสแบบฉันก็คือ มีโอกาสที่ดี แต่ไม่ได้การันตี 100% — ต้องดูความนิยมเชิงพาณิชย์ ความพร้อมของทีมผู้ถือสิทธิ์ และความเหมาะสมของเนื้อหาในการแปลงเป็นภาพเคลื่อนไหว หากทุกอย่างลงตัว ผลลัพธ์น่าจะออกมาดีและมีโอกาสสร้างฐานแฟนเพิ่มขึ้นอีกมากในวงกว้าง ส่วนตัวแล้วอยากเห็น 'โรยรา' ได้รับการดัดแปลงด้วยสไตล์ที่ให้เกียรติความละเอียดของต้นฉบับ ทั้งมู้ดแสง สี และเสียงเพลง เพราะฉันเชื่อว่าถ้าทำถูกจังหวะ มันจะเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่แฟนๆ หลงรักไปอีกนาน

ภาพจำของเมืองใน 'หมานคร' ยังวนเวียนอยู่ในหัวฉันทุกครั้งที่คิดถึงจักรวาลนั้น ความเป็นไปได้ว่ามีแผนภาคต่อหรือโปรเจกต์สื่ออื่น ๆ สำหรับ 'หมานคร' ดูมีโอกาสสูง เมื่อพิจารณาจากความลึกของโลกและตัวละครที่ยังเปิดช่องให้เล่าเรื่องต่อได้ ฉันคิดว่าเส้นทางที่เป็นไปได้คือการแยกเรื่องราวไปยังมุมมองของตัวละครรองแบบมินิซีรีส์ หรือขยายเป็นมังงะแบบสปินออฟที่เจาะรายละเอียดเหตุการณ์ด้านข้าง ซึ่งแนวทางนี้เคยทำให้ผลงานเช่น 'ดาบพิฆาตอสูร' ขยายฐานแฟนได้มากขึ้น อีกทางที่ฉันชอบจินตนาการคือการทำเป็นภาพยนตร์สั้นหรือ OVA ที่โฟกัสฉากสำคัญที่ในซีรีส์หลักอาจถูกตัดทอนลง เสียงประกอบกับงานภาพถ่ายทำอย่างตั้งใจสามารถยกระดับอารมณ์ได้มากกว่าที่คาด ฉันเองอยากเห็นโปรเจกต์ที่กล้าพาโลกของ 'หมานคร' ไปทดลองฟอร์แมตใหม่ ๆ มากกว่าการทำภาคต่อตรง ๆ แค่นั้นก็จะทำให้แฟนได้มีมุมมองใหม่ ๆ กับเรื่องราวเดิมและเติมเต็มรายละเอียดที่ยังค้างคาไว้

ประสบการณ์แรกของฉันกับ 'ตี้ตี้' ทำให้ฉันอยากเห็นภาคต่อหรือรีเมคมากกว่าที่คิดไว้ตอนแรก ฉันมองเห็นความเป็นไปได้หลายทาง: ถ้าเจ้าของลิขสิทธิ์อยากต่อยอด พวกเขาอาจเลือกทำภาคต่อที่ขยายโลกหรือขยายมุมมองของตัวละครรอง ขณะที่รีเมคจะเหมาะถ้าต้องการปรับเทคโนโลยีการผลิตหรือดัดแปลงให้เข้ากับรสนิยมผู้ชมยุคใหม่ เหตุผลส่วนตัวที่ทำให้ฉันคิดแบบนี้คือการตอบรับจากแฟนคลับและยอดสตรีมมิ่งที่มักเป็นตัวเร่งให้สตูดิโอลงทุน ตัวอย่างเช่นการกลับมาของ '鬼滅の刃' ที่แสดงให้เห็นว่าถ้ามีกำลังแฟนและเนื้อหายังมีช่องว่างให้เล่า นักสร้างยินดีขยายจักรวาล ส่วนตัวฉันชอบแนวทางที่เคารพต้นฉบับแต่กล้าเพิ่มความสดใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการนำเสนอมุมมองตัวละครใหม่ๆ หรือการอัปเดตงานภาพให้ร่วมสมัย ถ้ามีประกาศจริงๆ ฉันคงจองที่นั่งรอดูรายละเอียดส่วน creative ทีมและสเกลโปรดักชันก่อนตัดสินใจว่าจะแฮปปี้กับรูปแบบไหน

นี่เป็นเรื่องที่คนชอบ 'Bocchi the Rock!' ถามกันบ่อยเลยนะ อย่างที่รู้จักกันดี อนิเมะเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากมangaสี่กรุ๊ปโดยAki Hamaji ตอนนี้ยังไม่มีข่าวofficialเรื่องภาคsequelหรือspin-offอย่างเป็นทางการ แต่ถ้าดูจากความpopularityที่พุ่งแรงหลังอนิเมếออกอากาศ ก็มีโอกาสสูงที่อาจจะมีภาคต่อในอนิเมะหรือแม้แต่spin-offที่เจาะลึกชีวิตตัวละครอื่นๆในวงKessoku Band อย่างเช่นเรื่องราวของNijikaหรือRyou อนิเมะจบแบบเปิดช่องทางไว้มากพอสำหรับการdevelopเรื่องราวต่อเนื่อง