มุมมองพวกนี้มักยกตัวอย่างฉากที่โทมัสทำหน้าที่ปกป้องคนอื่นโดยไม่คิดชีวิตของตัวเอง สิ่งที่ฉันชอบคือความเศร้าแต่งงของฉากพวกนั้นที่ทำให้การตัดสินใจครั้งสุดท้ายสมเหตุสมผล เหมือนกับไอเดียการเสียสละใน 'The Lord of the Rings' ที่แม้ไม่ได้ซ้ำรายละเอียด แต่ส่งพลังอารมณ์แบบเดียวกัน ถ้าโทมัสเลือกทางนี้ เวลาที่เหลือของเขาจะมีคุณค่าทางสัญลักษณ์มากกว่าระยะเวลาเป็นตัวเลข นั่นแหละคือสิ่งที่ค้างคาในใจฉันต่อไป