นักแสดงนำในหนังแวนเฮลซิ่งเป็นใครบ้าง 2024

แฟนหนังสยองผสมแอ็กชันที่โตมากับยุค 2000 น่าจะคุ้นกับเวอร์ชั่นหนัง 'แวนเฮลซิ่ง' ปี 2004 ซึ่งพระเอกของเรื่องคือฮิวจ์ แจ็กแมน ในบท Gabriel Van Helsing — นักล่าอมนุษย์ที่เท่แบบมีมุกคม ๆ แฝงอยู่ ผมชอบวิธีที่หนังให้เขาเป็นทั้งนักบู๊และตัวตลกขรึมในบางจังหวะ ทำให้ภาพลักษณ์ของฮิวจ์ในเรื่องนี้ต่างจากภาพลักษณ์ที่คนส่วนใหญ่คุ้นจากบทอื่น ฮิวจ์ แจ็กแมนไม่ได้เป็นแค่นักบู๊ธรรมดา ผลงานก่อนและหลัง 'แวนเฮลซิ่ง' ของเขาคลอบคลุมหลากหลายแนว เช่นบทบาท Wolverine ในชุดหนัง 'X-Men' ที่ทำให้เขากลายเป็นสัญลักษณ์ของซูเปอร์ฮีโร่ยุคใหม่ และต่อเนื่องมาด้วยภาคแยกอย่าง 'X-Men Origins: Wolverine' ที่ขยายมิติตัวละคร นอกจากหนังซูเปอร์ฮีโร่แล้ว แจ็กแมนยังรับบทดราม่าเข้มข้นใน 'Les Misérables' จนได้รางวัลและคำชื่นชมทางการแสดงระดับโลก รวมถึงบทในหนังสายลับ-แอ็กชันอย่าง 'Swordfish' ที่แสดงให้เห็นพลวัตการแสดงอีกมุมหนึ่งของเขา ในมุมของคนที่ชอบดูนักแสดงโชว์ความหลากหลาย ฮิวจ์คือกรณีศึกษาที่น่าสนใจ — จากหนังบล็อกบัสเตอร์ไปจนถึงละครเพลงหรือหนังดราม่า เขาเดินทางไปมาระหว่างแนวได้อย่างไม่ติดขัด และ 'แวนเฮลซิ่ง' เป็นหนึ่งในบทที่เตะตาเพราะเล่นกับองค์ประกอบแฟนตาซี-สยองขวัญได้สนุก ดีใจที่เคยเห็นฉากต่อสู้ฉูดฉาดของเขาบนจอใหญ่ มันให้ความบันเทิงแบบเต็มสตรีมจริงๆ

โปสเตอร์ของ 'Van Helsing' เคยทำให้ผมหยุดดูคล้ายกับกับดักเวลาแล้วคิดว่าใครกันนะที่เป็นหัวใจของเรื่องนี้. ผมจำภาพของตัวเอกยืนท่าทางสู้กับสัตว์ประหลาดชัดเจน ซึ่งคนนั้นก็คือ Hugh Jackman ในบท Gabriel Van Helsing ที่รับบทนำของภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างเต็มตัว การตีความของ Jackman ทำให้ตัวละครมีมิติทั้งความเป็นฮีโร่ที่มีฝีมือและความเป็นคนที่แบกรับความเจ็บปวดของภารกิจ ผมชอบที่เขาไม่ยึดติดเป็นแค่คนยกปืนแต่ใส่ความเศร้าและความมุ่งมั่นเข้าไปด้วย ทำให้หนังสายล่าสัตว์ประหลาดแบบผจญภัยมีจอกลมใหญ่ยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีนักแสดงร่วมอย่าง Kate Beckinsale ที่เพิ่มสีสันให้แนวนักรบหญิง แต่ถาจะชี้เป็นชัดๆ ใครเป็นนักแสดงนำ คำตอบก็คือ Hugh Jackman — คนที่ทำให้ฉากต่อสู้กลางคืนและการผจญภัยดูมีน้ำหนักขึ้นโดยไม่ทำให้หนังกลายเป็นการ์ตูนล้อเลียนไปเลย

เคยตื่นเต้นกับฉากไล่ล่าที่รวดเร็วใน 'Van Helsing' รึเปล่า ฉันมองว่าภาพยนตร์เวอร์ชันปี 2004 อยู่ตรงกลางระหว่างหนังบู๊และละครแนวโกธิกที่ใช้ตัวละครคลาสสิกมาเล่นบทใหม่ ๆ ในมุมของการแนะนำตัวละคร ตัวเอกหลักคือ Gabriel Van Helsing นักล่ามอนสเตอร์ที่ถูกวางให้เป็นชายปริศนามากกว่าจะเป็นเพียงฮีโร่แบบลายเซ็น เขาเป็นคนที่รับผิดชอบสูง ทักษะรบยอดเยี่ยม แต่ก็มีด้านที่เจ็บปวดกับอดีตและความลับของตัวเอง ซึ่งทำให้การตัดสินใจหลายอย่างของเขาไม่ใช่แค่เรื่องชอบหรือไม่ชอบ แต่เป็นภาระที่ต้องแบก คู่ปรับทางอารมณ์ของเขาคือ Anna Valerious หญิงสาวจากตระกูลสู้กับแดร็กคิวลาอย่างไม่หวั่น มีความมุ่งมั่นสูงและเก็บความอ่อนแอไว้เป็นความลับ เธอไม่ได้เป็นแค่ตัวประกอบที่ให้กำลังใจ แต่มีแรงขับเคลื่อนเรื่องราวของตัวเองด้วย Velkan พี่ชายของเธอถูกสาปเป็นมนุษย์หมาป่า ซึ่งฉากโศกนาฏกรรมเกี่ยวกับคำสาปและหน้าที่ของครอบครัวทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมีมิติ ส่วนฝั่งวายร้าย Count Dracula ถูกเขียนให้เป็นทั้งเสน่ห์และอันตรายในเวลาเดียวกัน เขาไม่ใช่ปีศาจเงียบ ๆ ตามภาพจำดั้งเดิม แต่เป็นผู้เล่นยุทธศาสตร์ที่ฉลาดและมีเป้าหมายชัดเจน นักวิทยาศาสตร์บิดเบี้ยวอย่าง Dr. Frankenstein และฝูงลูกสมุนแปลก ๆ อย่าง Mr. Hyde หรือมอนสเตอร์ที่ถูกสร้างขึ้นมา ทำหน้าที่เหมือนกระบอกเสียงของโลกวิปริตในหนัง สรุปแล้วสิ่งที่ชอบสุดคือการจับเอาตัวละครจากตำนานหลาย ๆ ตัวมาปะทะกัน ทำให้แต่ละคนได้โชว์ทั้งทักษะและมิติด้านจิตใจ ซึ่งช่วยทำให้หนังดูสนุกและมีจังหวะอารมณ์ที่ไม่แบนจนเกินไป

การกลับมาของแวนเฮลซิ่งในปีนี้ถือเป็นการรีบูตที่น่าสนใจไม่น้อยเลยนะ แน่นอนว่าความคาดหวังสูงมากเพราะเวอร์ชั่นปี 2004 ของฮิวจ์ แจ็กแมนก็เป็นตำนานไปแล้ว เรื่องใหม่นี้ให้ความรู้สึกสดกว่า ทั้งเทคนิค CGI ที่น่าจะล้ำสมัยขึ้น แต่ก็ยังคงคาแรกเตอร์หลักของแวนเฮลซิ่งไว้ คือการผสมผสานระหว่างความมืดมนกับความแฟนตาซี ถ้าใครชอบแนวแวมไพร์ผสมผจญภัยแบบคลาสสิกคงไม่ผิดหวัง แม้ว่าบางคนอาจจะกังวลว่าเรื่องรีบูตมักจะด้อยกว่าของเดิม แต่ตัวฉันเองพอเห็นทีเซอร์แล้วรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์ในแบบของมันเอง

ชื่อ 'แวนเฮลซิ่ง 2' มักจะสร้างความสับสนสำหรับคนที่ชอบหนังเก่า ๆ ของฮอลลีวูด เพราะจริง ๆ แล้วไม่มีภาคสองของภาพยนตร์ฉบับปี 2004 แบบเป็นทางการ ฉันจึงชอบอธิบายแบบนี้: ถ้ามองที่หนังต้นฉบับ นักแสดงหลักที่คนจดจำได้ชัดคือ Hugh Jackman (ตัวเอก Van Helsing), Kate Beckinsale (ตัวละครหญิงนำที่มีบทสำคัญ), Richard Roxburgh (เป็นหนึ่งในตัวร้ายสำคัญ), David Wenham และ Shuler Hensley ซึ่งยืนอยู่ในกลุ่มนักแสดงหลักของหนังเรื่องนั้น จากมุมมองแฟนหนัง ผมมองว่าชื่อของทั้งห้าคนนี้คือสิ่งที่คนจะถามถึงเมื่อพูดถึง 'แวนเฮลซิ่ง 2' เพราะถ้าจะมีภาคต่อจริง ๆ คนเหล่านี้จะเป็นรายชื่อแรกที่แฟน ๆ หวังจะเห็นกลับมา

อยากดู 'แวนเฮลซิ่ง' เวอร์ชันจอใหญ่แบบไม่มีสะดุดไหม ฉันมีวิธีที่ใช้ประจำและค่อนข้างชัวร์บอกเลย เริ่มจากเปิดเว็บไซต์ของเครือโรงหนังที่ชอบก่อน เช่น เว็บของเมเจอร์หรือสาขาร้านหนังที่อยู่ใกล้บ้าน แล้วพิมพ์ชื่อหนัง 'แวนเฮลซิ่ง' ในช่องค้นหา ระบบจะแสดงรอบฉายตามโรงและวันที่ให้เลือก สังเกตว่าเป็นรอบปกติหรือรอบพิเศษอย่าง 'IMAX' หรือ '4DX' เพราะบางครั้งรอบพิเศษจะมีรอบจำกัดและต้องจองล่วงหน้า อีกเทคนิคคือใช้แอปมือถือของเครือโรงหนังเพื่อดูแผนผังที่นั่งและจองตั๋วทันที เสมอชอบเช็กพื้นที่นั่งว่ามุมมองชัดไหมและเลือกเวลาที่ไม่ชนกับการเดินทางของฉัน เวลาใกล้ฉายมักเต็มไว ถ้าต้องการความแน่นอนจองล่วงหน้าเอาไว้เลย แล้วค่อยไปวันจริงแบบชิล ๆ — เป็นวิธีที่ทำให้การดูหนังสนุกขึ้นจริงๆ โดยไม่ต้องลุ้นว่าตั๋วจะหมด

หลายคนคงสงสัยว่าเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'แวนเฮลซิ่ง 2' มีใครบ้างและเสียงใครรับบทตัวไหน เพราะชื่อเรื่องนี้มีการใช้อยู่กับผลงานหลายประเภท ทั้งภาพยนตร์ ภาคต่อ เกม หรือซีรีส์ทีวี ทำให้คำตอบแบบตายตัวอาจไม่ตรงกับที่คนถามคาดไว้ ข้อมูลที่มักชัดเจนที่สุดคือรายชื่อทีมพากย์ที่ปรากฏในเครดิตตอนท้ายของแผ่นดีวีดี บลูเรย์ หรือตามหน้าข้อมูลของผู้จัดจำหน่ายในไทย ซึ่งเป็นที่เดียวที่ระบุชื่อผู้พากย์ภาษาไทยอย่างเป็นทางการ ในมุมมองคนดู ผมมักเริ่มจากการชี้ชัดตัวละครหลักในเวอร์ชันต้นฉบับก่อนเพื่อให้รู้ว่าต้องหาใครเป็นพิเศษ เช่น ตัวเอกหลักอย่างแวนเฮลซิ่ง (Vanessa/Van Helsing) และตัวละครร่วมทีมสำคัญๆ เช่นคู่หูหรือศัตรูหลัก การรู้ชื่อตัวละครในเวอร์ชันต้นฉบับช่วยให้เปรียบเทียบกับเครดิตพากย์ไทยได้ง่ายขึ้น เพราะบางครั้งสตูดิโอพากย์จะแปลชื่อตัวละครหรือใช้ชื่อเรียกต่างจากฉบับต้นฉบับ นอกจากนี้ยังต้องระวังว่าเวอร์ชันที่ฉายทางทีวีกับที่ออกแผ่นอาจใช้ทีมพากย์ต่างกัน ขณะที่สตรีมมิ่งบางเจ้าอาจไม่มีพากย์ไทยเลยและมีแต่ซับไทยเท่านั้น ส่วนคำถามตรงๆ ว่า "ใครบ้างพากย์ตัวละครหลักใน 'แวนเฮลซิ่ง 2' ฉบับไทย" ผมจึงมักตอบแบบนี้: รายชื่อผู้พากย์ไทยจะแปรผันตามผู้จัดจำหน่ายและสตูดิโอที่รับงานพากย์ บ่อยครั้งผู้พากย์ที่ทำงานให้กับคอนเทนต์แนวนี้จะมาจากสตูดิโอลงทุนพากย์ใหญ่ในไทย เช่น สตูดิโอที่รับงานพากย์ภาพยนตร์และซีรีส์รายใหญ่ ซึ่งในเครดิตของแผ่นหรือข้อมูลสินค้าออนไลน์จะระบุชื่อนักพากย์ให้ชัดเจน หากต้องการรู้ชื่อให้แม่นยำที่สุด ควรเปิดเครดิตท้ายเรื่องของแผ่นดีวีดี/บลูเรย์ ฉลากจากผู้จัดจำหน่าย หรือตรวจหน้ารายละเอียดบนหน้าร้านจำหน่ายแบบทางการ เพราะนั่นคือข้อมูลทางการที่ระบุว่าใครพากย์ใคร ส่วนตัวแล้วชอบฟังพากย์ไทยที่ทำออกมาใส่ตัวละครอารมณ์ได้ดี เพราะมีรสชาติที่ต่างจากเสียงต้นฉบับและช่วยให้คนดูบางกลุ่มเข้าถึงเรื่องราวได้ง่ายขึ้น หากคุณมีแผ่นหรือไฟล์จากการจัดจำหน่ายไทย ลองเช็กเครดิตท้ายแผ่นครั้งหนึ่งแล้วคุณจะเห็นรายชื่อทีมพากย์ชัดเจน ซึ่งผมมักเก็บเป็นข้อมูลไว้เปรียบเทียบกันระหว่างเวอร์ชันต่างๆ และชอบสังเกตว่าทีมพากย์ชุดไหนเกลี่ยน้ำเสียงให้เข้ากับบทได้เนียนกว่ากัน

ความทรงจำของฉันกับ 'Van Helsing' เริ่มจากฉบับภาพยนตร์ปี 2004 ที่ชอบเพราะมันเป็นการรวมตัวของนักแสดงที่มีออร่าแบบฮีโร่-แวมไพร์แบบหนังบล็อกบัสเตอร์: Hugh Jackman รับบทเป็นตัวเอกที่ดุดันและมีมุมอ่อนโยนที่ทำให้บทบาลานซ์ได้ดี เขาเป็นคนที่คนทั่วไปรู้จักจากบท Wolverine ใน 'X-Men' และยังโชว์พลังเสียง-สติปัญญาแบบละครเพลงใน 'Les Misérables' ทำให้การแสดงใน 'Van Helsing' มีความหนักแน่นทั้งทางกายภาพและอารมณ์ Kate Beckinsale ในบทตัวละครหญิงนำ มอบความโฉบเฉียวและความแมนๆ ผสมไว้ด้วยกันจนกลายเป็นภาพจำหนึ่งของแฟรนไชส์ เธอโด่งดังจากซีรีส์แอ็กชันสไตล์โกธิกอย่าง 'Underworld' ซึ่งตรงกับโทนของเรื่องที่มีทั้งสิ่งเหนือธรรมชาติและฉากแอ็กชันสูง Richard Roxburgh ที่รับบทตัวร้ายก็มีท่าทีเยือกเย็นและซับซ้อน เขาเองมีผลงานเด่นในภาพยนตร์ระดับนานาชาติหลายเรื่อง ทำให้การเข้าถึงบทแอนตากอнистของเขาในหนังเรื่องนี้มีความน่าเชื่อถือ มุมมองของฉันมักโฟกัสที่วิธีที่แต่ละคนใช้เสียงและจังหวะการพูดสร้างบรรยากาศมากกว่าฉากแอ็กชันเพียวๆ ตัวอย่างเช่น Hugh ใช้การเน้นน้ำเสียงเล็กน้อยในฉากที่ต้องการความเห็นอกเห็นใจ ขณะที่ Kate มอบการตอบโต้แบบไวและมีความมั่นใจ—สิ่งพวกนี้สะท้อนความเป็นนักแสดงรุ่นใหญ่อย่างชัดเจน ผลงานเด่นของพวกเขานอก 'Van Helsing' ช่วยให้เราจับความเป็นตัวละครได้ทันทีเมื่อเริ่มเรื่อง และนั่นทำให้ฉากที่ตัวละครถูกท้าทายทั้งทางจิตใจและร่างกายมีน้ำหนักขึ้นมากกว่าที่จะเป็นแค่บทแอ็กชันธรรมดาๆ

ใครจะไปคิดว่าบุรุษผู้ถือหมวกและแว่นจากเรื่อง 'Dracula' จะกลายเป็นสัญลักษณ์ของนักล่าแวมไพร์ไปได้ขนาดนี้ — ตัวละครแวน เฮล ซิ่ง (Van Helsing) มาจากปลายปากกาของอับราฮัม 'แบรม' สโตเกอร์ (Abraham 'Bram' Stoker) ผู้แต่งนวนิยายคลาสสิก 'Dracula' ที่ตีพิมพ์ในปี 1897. งานชิ้นนี้ไม่ได้แค่เสนอแวมไพร์ในแง่มุมสยองขวัญ แต่ยังผสมผสานวิทยาศาสตร์ พิธีกรรมพื้นบ้าน และเอกสารอ้างอิงรูปแบบจดหมายจนทำให้ตัวละครอย่างแวน เฮล ซิ่งมีมิติทั้งในฐานะศาสตราจารย์ นักวิชาการ และนักสู้กับความมืดที่เชื่อทั้งการทดลองและความเชื่อพื้นบ้าน. บทบาทของแบรมในวงการละครและการเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้เฮนรี เออร์วิง (Henry Irving) ก็สะท้อนความคุ้นเคยกับเวทีและการเล่าเรื่องที่ทำให้บทบรรยายใน 'Dracula' มีความเป็นละครและภาพได้ชัดเจนขึ้นด้วย. ผลงานอื่นๆ ที่เด่นของแบรม สโตเกอร์มีหลายเรื่องและหลากอารมณ์ ไม่ใช่แค่แวมไพร์เท่านั้น ตัวอย่างเช่น 'The Jewel of Seven Stars' ซึ่งเป็นนิยายสยองขวัญแนวอียิปต์โบราณที่เล่นกับธีมการฟื้นคืนชีพและคำสาป, 'The Lair of the White Worm' ที่พาไปสู่บรรยากาศชนบทอังกฤษผสมกับความประหลาดและตำนานท้องถิ่น, และ 'The Mystery of the Sea' ที่เน้นเรื่องการสมรู้ร่วมคิดและการผจญภัยแบบทริลเลอร์. นอกจากนี้ยังมีงานที่ค่อนข้างต่างจากแนวสยองขวัญโดยตรง เช่น 'The Snake's Pass' และ 'The Watter's Mou'' ซึ่งสะท้อนบรรยากาศและภูมิประเทศไอริชหรือสกอตติช และบางชิ้นก็พลิกไปทางโรแมนติกหรือผจญภัยได้อย่างน่าสนใจ. จะไม่พูดถึง 'Dracula's Guest and Other Weird Stories' ที่รวมเรื่องสั้นและฉากที่ตัดออกจาก 'Dracula' ก็จะขาดความครบถ้วน เพราะรวมชิ้นงานเล็กๆ ที่เผยมุมมองอีกแบบของสโตเกอร์. นอกจากนิยายแล้ว เขายังเขียนบทความและบันทึกความทรงจำ เช่น 'Personal Reminiscences of Henry Irving' ซึ่งให้มุมมองชีวิตในวงการละครที่เป็นต้นเหตุแรงบันดาลใจในการเขียนหลายเรื่องของเขา. มรดกทางวรรณกรรมของแบรมสะท้อนออกมาชัดเจนว่าความกลัวที่แท้จริงในงานของเขามักเกิดจากการชนกันของความรู้สมัยใหม่กับความเชื่อโบราณ — นั่นแหละทำให้แวน เฮล ซิ่งน่าสนใจเพราะเขาเป็นสะพานระหว่างโลกทั้งสองด้าน. ตัวละครนี้ถูกต่อยอดในหนังสือ ภาพยนตร์ เกมส์ และซีรีส์สารพัด ทำให้คนรุ่นหลังตีความใหม่เรื่อยๆ ทั้งในแบบฮีโร่สวมบทบาทและในเวอร์ชันที่มีความซับซ้อนด้านศีลธรรม. ในมุมของแฟนที่อ่านทั้ง 'Dracula' และงานอื่นๆ ของแบรม สโตเกอร์ ผมรู้สึกว่าแต่ละเรื่องให้กลิ่นอายและเทคนิคการเล่าเรื่องที่ต่างกัน แต่รวมกันแล้วสร้างภาพรวมของนักเขียนที่กล้าลองผสมผสานสยองขวัญ ประวัติศาสตร์ และละครเวที ซึ่งทำให้โลกของเขายังน่าสำรวจอยู่เสมอ — นี่แหละเหตุผลที่แวน เฮล ซิ่งยังคงเป็นตัวละครโปรดที่ฉันชอบย้อนกลับไปอ่านและดูการตีความใหม่ๆ อยู่เรื่อยๆ.

การเข้าดู 'Van Helsing' ครั้งแรกสำหรับฉันเป็นเหมือนโดดเข้าไปในตู้ของเล่นแปลก ๆ ที่รวมของเก่าและของใหม่ไว้ด้วยกัน จังหวะหนังพาไปเร็วตั้งแต่ต้น—ตัวเอกถูกส่งมาปฏิบัติการที่ทรานซิลวาเนียเพื่อจัดการกับตัวร้ายเหนือธรรมชาติ ทั้งแวมไพร์ แฟรงเกนสไตน์ และหมาป่ามนุษย์ ถูกใส่เข้ามาเป็นฉากแอ็กชันต่อเนื่อง หนังเวอร์ชันปี 2004 ที่นำแสดงโดยนักแสดงดังมีความพยายามจะทำให้โลกกอธิกมีความเป็นหนังบล็อกบัสเตอร์ผสมกับความเป็นหนังสยองขวัญแบบคลาสสิก ฉากปราสาท อารมณ์หมอกควัน และการปะทะกับสัตว์ประหลาดต่าง ๆ ถูกออกแบบมาให้ตื่นเต้นและเต็มไปด้วยเอฟเฟ็กต์ ไม่ได้เน้นความลึกลับเชิงจิตวิทยา แต่เน้นความบันเทิงสายฮีโร่ต่อสู้กับมอนสเตอร์อย่างชัดเจน สไตล์การเล่าเรื่องของหนังชิ้นนี้ค่อนข้างตรงไปตรงมา ฉากแอ็กชันมักจะใช้ CGI ผสมกับคอสตูมจัดเต็ม ทำให้บางช่วงรู้สึกเป็นหนังบ้าพลังแบบยุค 2000 ที่กล้าจะใส่ทุกอย่างเข้าไปในเรื่องเดียว ความลึกของตัวละครบางคนจะถูกละทิ้งเพื่อให้ฉากต่อสู้ได้พื้นที่มากกว่า เหมาะกับคนที่มาเพื่อความเร้าใจมากกว่าความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างตัวละคร ถ้าคาดหวังสยองขวัญแบบมืดมนหรือบทที่ให้คิดตามลึก ๆ อาจจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ถ้ามองเป็นความสนุกแบบพังก์กอธิก พล็อตที่ไม่ซับซ้อน และชมการออกแบบมอนสเตอร์แล้ว หนังให้ความคุ้มค่าสำหรับค่าตั๋ว ขอแนะนำให้ดูหากคุณชอบความบ้าสนุกของหนังที่กล้าใส่ทุกอย่างเข้าไป—ถ้าชอบหนังแอ็กชันผสมแฟนตาซีกอธิกหรือชอบบรรยากาศแบบงานแฟนมีตกู๊ดไลค์ คุณจะได้มุมมองที่เพลินและมีฉากที่จำได้ แต่ถ้าชื่นชอบหนังสยองขวัญที่เน้นบรรยากาศลึกลับชวนขนหัวลุก 'Van Helsing' เวอร์ชันนี้อาจไม่ตอบโจทย์มากนัก ส่วนตัวจะมองมันเป็นหนังเสพความมัน ผสมกลิ่นอายของหนังคลาสสิกอย่าง 'Bram Stoker\'s Dracula' และหนังแอ็กชันสมัยก่อน ผลลัพธ์คือหนังสนุกแบบไม่ต้องคิดมาก เหมาะจะเปิดดูยามอยากหนีความจริงสักชั่วโมงสองชั่วโมงและหัวเราะกับความโอเวอร์-เดอะ-ท็อปของมันไปพร้อมกัน