นักแสดงเตรียมตัวอย่างไรสำหรับฉาก ตาย ที่ถ่ายทำจริง

ขัดใจกับบทนางร้ายในนิยายจนช็อคตายคาเตียงผู้ป่วย หนำซ้ำยังไปเจอกับนางร้ายในปรโลกอีก ไม่น่าเชื่อว่าการไปทะเลาะกับนางร้าย จะทำให้นางต้องกลายเป็นนางร้ายเสียเอง เป็นนางร้าย=ตาย แล้วใครมันจะอยากเป็นกันเล่า!

ในวันที่สามีของข้าพลีชีพในสนามรบ จ้าวถางที่เป็นญาติผู้น้องก็ร่ำไห้ฟูมฟายจะขอตายตกตามเขาไป ทว่ากลับไม่มีใครถามความเห็นของข้าเลยสักคำ กว่าข้าจะเร่งรุดไปถึง พวกเขาก็ตัดสินใจกันเรียบร้อยแล้ว… ในอีกเจ็ดวันข้างหน้า จะให้จ้าวถางเข้าพิธีฝังร่วมหลุมกับเซี่ยชิงเยี่ยนสามีของข้า ณ สุสานบรรพชนตระกูลเซี่ยในฐานะภรรยาเอก เมื่อเดินเข้าไปในโถงตั้งศพ ข้าก็เห็นจ้าวถางเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม บนหน้าผากพันผ้าแพรสีขาวไว้ทุกข์ไว้รอบหนึ่ง แม่สามีกำลังป้อนน้ำแกงโสมให้นางด้วยตนเอง ส่วนบุตรชายของข้ากลับต้องคุกเข่าอยู่หน้าโลงศพมานานถึงสามชั่วยาม จนขาทั้งสองข้างบวมเป่งและสั่นเทาไม่หยุด ไม่มีใครบอกให้เขาลุกขึ้น และไม่มีใครหาเบาะนุ่มมาให้เขารองเข่าเลยสักคน แม่สามีเหลือบตาขึ้นมองข้าแวบหนึ่ง “กลับมาแล้วหรือ? อีกเจ็ดวันถางถางจะเข้าสุสานบรรพชนในฐานะภรรยาเอก เจ้าไปจัดการเตรียมงานเสีย” ชาติที่แล้ว ข้ามิกล้าขัดคำสั่งแม้เพียงครึ่งคำ นั่นก็เพราะคนทั่วเมืองหลวงต่างพากันยกย่องว่าจ้าวถางเป็นผู้รักลึกซึ้งมั่นคง เพราะแม่สามีบอกว่านางคือหญิงใจเด็ดเดี่ยว และเพียงเพราะข้าขมวดคิ้วนิดเดียว ก็จะมีปากนับไม่ถ้วนรอรุมประณามว่าข้านั้นใจคอคับแคบ ไร้เมตตาต่อผู้อื่น ทว่าในอีกเจ็ดวันให้หลัง เซี่ยชิงเยี่ยนกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาเสียดื้อๆ ข้าถึงเพิ่งได้รู้ในตอนนั้นเองว่า เขากินยาแกล้งตายเข้าไป ทั้งหมดก็เพื่อจะได้แต่งจ้าวถางเข้าเรือนมาเป็นภรรยาอย่างมีเกียรติและผ่าเผย ส่วนตัวข้าจากภรรยาเอกกลับถูกลดขั้นเป็นเพียงภรรยารอง และโดนจ้าวถางโขกสับไปชั่วชีวิต ส่วนบุตรชายของข้า ก็พลอยถูกลดสถานะจากบุตรภรรยาเอกกลายเป็นบุตรอนุ หมดสิ้นวาสนาที่จะได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ ทำได้เพียงใช้ชีวิตจมปลักปะปนอยู่กับสามัญชนตามร้านตลาดไปชั่วชีวิต เมื่อได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครา ข้าย่อตัวลง ประคองบุตรชายให้ลุกขึ้นจากพื้นศิลาเขียว ก่อนจะหันไปจับจ้องแม่สามี “ในเมื่อรักลึกซึ้งมั่นคงถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็ลงโลงตายตามกันไปเสียวันนี้เลยเถิด!”

ในงานเลี้ยงสังสรรค์คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์ องค์รัชทายาทได้ปล่อยนางสนมทั้งหมดเพื่อสตรีที่เป็นรักแรกของเขา คนอื่น ๆ ต่างรับเงินและเดินทางกลับไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวอย่างชื่นมื่น ฉันไม่มีที่ให้ไป จึงทำได้เพียงหาผ้าแพรขาวมาผูกคอตายที่หน้าประตูตำหนักเย็น เมื่อทะลุมิติมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อพิชิตใจพระเอกทั้งสี่คนของโลกนี้มาตลอด 21 ปี ทว่าตอนนี้คนสุดท้ายก็ล้มเหลวลงแล้วเช่นกัน ระบบบอกว่าขอเพียงแค่ร่างกายนี้ตายลง ฉันก็จะกลับบ้านไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวได้ ก่อนที่สติจะดับวูบไป ฉันคล้ายกับได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนเรียกชื่อฉันอย่างคนสติแตก

อยู่มาสามสิบกว่าปีไม่เคยกินเนื้อ ทะลุมิติมาพบผู้ชายหุ่นแซ่บบนเตียงเดียวกันจะทำยังไง ถีบเขาตกเตียงเหรอ ลืมไปเถอะ ต้องโผขึ้นคร่อมสิ รออะไร........ คิมหันต์เป็นเด็กดีอยู่ในวงการบันเทิงจนอายุสามสิบห้าปี รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่งาน กะว่าประสบความสำเร็จแล้วจะออกจากวงการไปสร้างครอบครัวเล็กๆ กับหวานใจสักคน จนได้รางวัลราชาภาพยนต์ วันขึ้นรับรางวัลดันลื่นล้มหัวฟาดโพเดี้ยม นึกว่าตายก่อนวัยอันควร ไม่ทันจะสาปแช่งสวรรค์เสร็จก็พบตัวเองอยู่บนเตียงกับหนุ่มหล่อ หุ่นแซ่บ ด้วยกลัวว่าขืนชักช้าจะตายไปทั้งยังบริสุทธิ์อีกรอบเขาจึงตวัดขาโอบเอวแกร่งของคนที่คร่อมอยู่บนร่างทันที ชาตินี้ฉันต้องได้กินเนื้อ... เขตคาม ท่านประธานหนุ่มฉายาหน้าหล่อ ใจดำที่กำลังเดือดปุดๆ เพราะถูกคนแปลกหน้ายึดเตียงและกำลังจะลากคนออกไปโยนทิ้ง “...”

ผมกับนางเอกซูเปอร์สตาร์เคยสัญญากันไว้ ว่าขอแค่ผมไลฟ์สดคุกเข่าขอเธอแต่งงานครบเก้าสิบเก้าครั้งแบบเปิดเผย ในการขอแต่งงานครั้งที่ 100 ของผม เธอก็จะประกาศคบกับผมอย่างเป็นทางการ แต่ในการขอแต่งงานครั้งที่หนึ่งร้อยของผม เธอกลับไปอยู่เป็นเพื่อนดาราดาวรุ่งคนใหม่ ไปฝึกเทคนิคการจูบบนเรือยอชต์ส่วนตัวพร้อมรอยยิ้มหวานซึ้ง ผมกลายเป็นตัวตลกไปโดยสิ้นเชิง นางเอกซูเปอร์สตาร์ส่งข้อความมาหาผมด้วยความรู้สึกผิด "การขอแต่งงานครั้งที่ 101 ของนาย ฉันจะตอบตกลง" ครั้งนี้เธอแต่งตัวสวยเหมือนนางฟ้าจุติลงมาบนโลกมนุษย์ แล้วเดินเข้ามาในห้องไลฟ์สดของผม แต่ผมกลับจุดไฟเผาจดหมายขอแต่งงานหนึ่งร้อยฉบับที่เคยเขียนถึงเธอต่อหน้าเธอ เผาใบวินิจฉัยโรคมะเร็งกระเพาะอาหารของผมที่ซ่อนอยู่ในนั้นด้วย "ไม่มีครั้งที่ 101 อีกแล้ว คุณฟู่"

หลังจากฉันตาย ยมบาลก็มารับฉันไปยมโลก แล้วให้ฉันประเมินการให้บริการครั้งนี้ คนอื่นต่างให้ห้าดาว ขอบคุณที่เขาไม่รีบมาเก็บวิญญาณ ทำให้พวกเขาได้เสพสุขกับชีวิตนานขึ้น แต่ฉันให้แค่ดาวเดียว เหตุผลคือ [ตายช้าเกินไป] ทั้งยมโลกแตกตื่นขึ้นมาทันที ยมบาลทำหน้าบึ้งตึง หิ้วฉันไปหน้าตำหนัก “อายุขัยของเจ้ามีแค่สิบแปดปี ยังคิดว่าอยู่มานานเกินไปอีกเหรอ?” ฉันส่ายหน้า “หลังจากถูกรับตัวกลับตระกูลมหาเศรษฐี ฉันเคยตายมาแล้วเจ็ดครั้ง” “แต่ทุกครั้งพวกเขาก็ช่วยชีวิตฉันกลับมา แล้วบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์ตาย” ยมบาลเปิดบัญชีชะตาชีวิต คุณหนูตัวจริงของตระกูลหลินที่พลัดพรากจากครอบครัว มีพ่อแม่ พี่ชายห้าคน และหลินซูซูผู้เป็นน้องสาวบุญธรรม นั่งรถหรู อยู่คฤหาสน์ มีทรัพย์สินตระกูลนับหมื่นล้านให้ใช้ ยมบาลแค่นหัวเราะ “ชีวิตเจ้าได้มาขนาดนี้ ยังมาให้รีวิวแย่ ๆ ข้าอีก?” “ข้านี่แหละจะคืนชีพ ไปดูเรื่องของเจ้าให้เห็นกับตาเอง!” เขาคว้าวิญญาณของฉันไว้ “ถ้าเจ้าโกหก ก็แก้รีวิวหนึ่งดาวนี่เป็นห้าดาว แล้วเขียนรีวิวดี ๆ เพิ่มอีกแปดพันคำ!” วินาทีต่อมา เขาก็กลายเป็นฉันแล้วลืมตาขึ้น