ผมชอบการปิดเรื่องที่ไม่พยายามปัดฝุ่นให้หมด แต่ยอมให้รอยแผลยังคงอยู่เป็นหลักฐานของการเติบโต ฉากแบบนี้เตือนให้รู้ว่าความสุขไม่ได้มาแบบบริสุทธิ์เสมอไป แต่เกิดจากการเยียวยาและการตัดสินใจ ซึ่งทำให้ตอนจบรู้สึกสมจริงและอบอุ่น โดยนึกเปรียบเทียบกับบางฉากใน 'The Great Gatsby' ที่ความงดงามมาพร้อมกับความสูญเสีย