ผู้ฟังควรเริ่มฟังอัลบั้มเพลงประกอบเต่านินจา ชุดไหน?

เราโตมากับยุคที่เพลงป๊อปแทรกอยู่ในหนังบล็อกบัสเตอร์ เลยจดจำเพลงฮิตจากชุดเพลงประกอบของเต่านินจาได้ชัดเจนที่สุด เพลงที่คนมักจะนึกถึงเป็นอันดับแรกคือ 'Turtle Power' ของ Partners in Kryme ซึ่งเป็นซิงเกิลจากภาพยนตร์ 'Teenage Mutant Ninja Turtles' (1990) ที่ทะยานขึ้นชาร์ตและกลายเป็นเพลงประจำแฟรนไชส์ไปเลย อีกหนึ่งเพลงที่เด่นไม่แพ้กันคือ 'Ninja Rap' ของ Vanilla Ice ซึ่งผูกติดกับภาพยนตร์ภาคต่อ 'Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze' (1991) เพลงทั้งสองคือตัวอย่างของเพลงประกอบที่กลายเป็นฮิตนอกบริบทภาพยนตร์ มีทั้งเล่นในคลับ วิทยุ และรายการเพลงต่างประเทศ ทำให้คนรุ่นนั้นยังจำท่อนฮุกได้จนทุกวันนี้ แม้ภาพรวมของชุดซาวด์แทร็กจะมีทั้งเพลงป๊อป/ฮิพฮอพและสกอร์ประกอบ แต่วงการคนฟังมักจับตาที่ซิงเกิลเหล่านี้เป็นหลัก สําหรับคนที่อยากหาซื้อหรือฟัง วันนี้ช่องทางสมัยใหม่ทำให้ง่ายขึ้นมาก ถ้าต้องการฟังอย่างรวดเร็ว แพลตฟอร์มสตรีมมิงชื่อดังอย่าง Spotify, Apple Music หรือ YouTube Music มักมีทั้งซิงเกิลและอัลบั้มรวมให้ฟังครบ หากต้องการเก็บเป็นไฟล์หรือซิงเกิลอย่างเป็นเจ้าของ การซื้อผ่าน iTunes/Apple Store หรือ Amazon Music เป็นทางเลือกที่ดี ส่วนคนชอบของจริงแบบสะสม ต้องมองหาแผ่นซีดีหรือไวนิล: ร้านค้าออนไลน์อย่าง Amazon, eBay และเว็บไซต์เฉพาะทางอย่าง Discogs มักมีทั้งอัลบั้มต้นฉบับและรีมาสเตอร์ รวมถึงซิงเกิลวินเทจที่เป็นของหายาก ในไทยเองแพลตฟอร์มตลาดออนไลน์อย่าง Shopee หรือ Lazada รวมถึงร้านซีดีมือสองบางแห่งมักมีของเข้ามาเป็นครั้งคราว ถ้าชอบสกอร์ประกอบภาพยนตร์แบบฟังเนื้อเพลงน้อยแต่เน้นบรรยากาศ ให้มองหาชุดเพลงประกอบของแต่ละภาคที่แต่งโดยนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง: เวอร์ชันภาพยนตร์เคลื่อนไหวปี 2007 (ชื่อ 'TMNT' ในฉบับ CGI) มีสกอร์ที่แต่งโดย Klaus Badelt และเวอร์ชันรีบูตปี 2014 ก็มีผลงานดนตรีจาก Brian Tyler ซึ่งถ้าชอบแนวออร์เคสตรา/บรรยากาศบู๊ก็เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าต่อการตามหา มุมมองของคนสะสมคือของบางชิ้นจะหายากและราคาขึ้นตามความนิยมของเพลงฮิตและสภาพแผ่น ถ้าต้องการซิงเกิลต้นฉบับของ 'Turtle Power' หรือ 'Ninja Rap' ให้ใจเย็นๆ และตั้งค่าแจ้งเตือนใน Discogs หรือ eBay เพราะของบางตัวมักกลับมาเป็นล็อตๆ เป็นของสะสม นอกจากนั้นเวอร์ชันรีมาสเตอร์หรือบ็อกซ์เซ็ตที่รวมเพลงประกอบหลายภาคมักออกเป็นครั้งคราวจากค่ายใหญ่ ซึ่งจะมีคุณภาพเสียงดีและมาพร้อมปก/บุคเลตที่น่าสะสม สรุปคือถ้าชอบเพลงฮิตของเต่านินจา เริ่มจากฟังบนสตรีมมิงเพื่อคัดเพลงที่ชอบ แล้วค่อยไล่ตามซื้อแผ่นที่ต้องการ ทั้งสองวิธีให้รสชาติแตกต่างกันและเติมเต็มความทรงจำของแฟนๆ ได้ดีจริงๆ

เพลงเปิดของการ์ตูนยุค 80 อย่าง 'Teenage Mutant Ninja Turtles' คือสิ่งแรกที่กระแทกหูฉันเมื่อนึกถึงชื่อเต่านินจา เสียงร้องประโยคเปิดที่ซ้ำๆ ว่า 'Teenage Mutant Ninja Turtles' เป็นเหมือนคำประกาศตัวตน ทำให้เด็กๆ ในยุคนั้นจำชื่อกลุ่มเต่าได้ทันที พล็อตจะเป็นยังไง เพลงเปิดก็สามารถสรุปคาแรคเตอร์ได้หมด ทั้งความฮีโร่ ความตลก และจังหวะสนุกๆ ที่ลากให้เด็กๆ ร้องตามจนติดปาก การได้ยินท่อนฮุกซ้ำๆ ที่พูดชื่อพวกเขาชัดเจนแบบนี้คือเหตุผลว่าทำไมหลายคนยังจำได้แม้เวลาผ่านไปนาน ในมุมมองของคนที่เติบโตมากับทีวีจอแก้ว เพลงนี้ไม่ได้เป็นแค่เมโลดี้ แต่มันคือบริดจ์เชื่อมระหว่างฉากการ์ตูนกับความทรงจำวัยเด็ก เห็นโลโก้หรือได้ยินทำนองแค่นั้นก็ย้อนกลับไปยืนข้างโซฟาแล้วถือพิซซ่ากับเพื่อนๆ ได้เลย

เพลงที่แฟนรุ่นเก่าๆ มักจะยกให้เป็นไฮไลต์ของภาพยนตร์คือ 'Turtle Power!' โดยกลุ่ม Partners in Kryme ซึ่งติดหูจนแทบจะเป็นซาวด์แทร็กประจำภาพยนตร์เลย ผมชอบความตรงไปตรงมาและจังหวะแร็ปที่เข้าใจง่ายของเพลงนี้ เกล็ดเสียงกลองกับฮุกที่ร้องว่า "Turtle Power" ทำให้เพลงกลายเป็นเพลงสำหรับเด็กยุคนั้นและคนดูหนังที่อยากได้เพลงที่ยืนอยู่ข้างภาพยนตร์ได้ชัดเจน เพลงนี้ยังมีมิวสิกวิดีโอที่ฉายภาพและคัทจากหนังบ่อยๆ ทำให้ความเชื่อมโยงระหว่างตัวละครกับเพลงแน่นขึ้น การที่เพลงออกมาในสไตล์ฮิปฮอปแบบเข้าถึงง่ายในช่วงปลายยุค 80 ต้น 90 ก็ช่วยให้มันกลายเป็นเพลงที่แฟนๆ นึกถึงเสมอ เวลาฟังยังรู้สึกถึงความสนุกและพลังบู๊นิดๆ ของหนัง แม้ว่าตัวหนังจะมีองค์ประกอบหลายอย่าง ทั้งซาวด์แทร็กป็อปและดนตรีประกอบ แต่ถ้าถามถึงเพลงที่คนจำได้ทันที ก็คงต้องยกให้ 'Turtle Power!' มาก่อนเป็นอันดับหนึ่ง

เมโลดี้เก่าๆ ของ 'เต่านินจา 2' ยังทำให้หัวใจเต้นแรงเวลาได้ยินเพียงทำนองแป๊บเดียว สมัยก่อนฉันชอบตามหาแผ่นเสียงและซีดีเก่าที่บรรจุเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ชอบ และสำหรับ 'เต่านินจา 2' ฉบับภาพยนตร์ภาคต่อที่คนรุ่นเก่าเรียกกันว่า 'Secret of the Ooze' ทางที่ดีที่สุดมักเป็นแผงขายแผ่นมือสองหรือร้านแผ่นที่ยังเก็บของเก่าไว้ ฉบับออริจินัลของเพลงประกอบมักออกเป็นซีดีหรือแผ่นไวนิลในยุคต้นทศวรรษ 90 และบางครั้งก็มีการออกซ้ำเป็นลิมิเต็ดรีโปรดักชั่น โดยส่วนตัวผมมักเริ่มจากการดูรายการสินค้าในตลาดมือสองออนไลน์ เช่นเว็บที่รวมคนขายแผ่นจากหลายประเทศ และตรวจดูว่ามีรหัสบาร์โค้ดหรือรายละเอียดแทร็กลิสต์ตรงกับฉบับภาพยนตร์หรือไม่ ของบางชิ้นคุณจะเจอแทร็กที่เป็นสกอร์จริง ๆ ส่วนบางชิ้นเป็นรวมเพลงประกอบที่มีเพลงป็อปประกอบฉาก ฉะนั้นอย่าลืมสังเกตคำว่า 'Original Motion Picture Soundtrack' หรือชื่อภาคภาษาอังกฤษ 'Secret of the Ooze' เพื่อความชัวร์ ท้ายที่สุดเมื่อได้แผ่นแล้วการเปิดฟังด้วยเครื่องที่คุณภาพดีจะทำให้รายละเอียดสกอร์เก่าๆ ไพเราะขึ้นมาก นึกแล้วก็อยากหาแผ่นเก่าอีกชุดมาใส่ชั้นโชว์เสียจริง ๆ

เพลงเปิดของซีรีส์ปี 1987 'Teenage Mutant Ninja Turtles' เป็นสิ่งที่ติดหูจนแยกไม่ออกจากความทรงจำวัยเด็กของคนหลายรุ่น ฉันชอบจังหวะง่าย ๆ แต่เต็มไปด้วยพลังของท่อนฮุกที่ร้องว่า 'Heroes in a half shell' ทำนองมันสั้น กระชับ และมีคอร์ดที่กระแทกเข้ามาในหัวทันที ทำให้ไม่ว่าคนจะได้ยินเพียงไม่กี่โน้ตก็ร้องตามได้ ท่อนเบสดึงให้รู้สึกถึงการวิ่ง กระโดด แล้วก็ต่อด้วยคอรัสที่เรียกความสนุกได้เสมอ นอกจากเมโลดี้แล้ว เสียงร้องแบบคัน ๆ และการเรียงคำเฉพาะตัวของคำว่า 'นินจาเต่า' ในเวอร์ชันไทยหรือแปลก็เพิ่มความเป็นเอกลักษณ์ ผมมักจะนึกถึงการเปิดกล่องซีดีเสียงหัวเราะกับเพื่อน ๆ แล้วตะโกนตามท่อนนั้นไปด้วย—มันเป็นเพลงที่ทำให้โลกนินจาเต่าดูเข้าถึงง่ายและสนุกแบบไม่ต้องคิดมาก

เสียงกลองทำนองง่ายๆ กับท่อนร้องสั้นๆ นั่นแหละที่ยังติดหัวผมจนถึงทุกวันนี้ ความทรงจำวัยเด็กผมผูกกับเสียงเปิดของการ์ตูนชุดเก่า ๆ มากกว่าฉากแอ็กชันซะอีก และท่อนฮุคจากธีมของซีรีส์ 'Teenage Mutant Ninja Turtles' ฉบับปี 1987 เป็นตัวอย่างชัดเจน โครงเมโลดี้เรียบง่าย ใช้โน้ตซ้ำ ๆ กับคำร้องสั้น ๆ ที่เด็กจำได้ง่าย ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่ใครได้ยินก็ร้องตามได้ทันที นอกจากความง่ายแล้ว ยังมีความขี้เล่นในโทนเพลงที่ทำให้มันเหมาะกับการ์ตูน ผมยังนึกถึงฉากเปิดที่โชว์แผงซาวด์เอฟเฟกต์และภาพเคลื่อนไหวของเต่า ทำให้เพลงกลายเป็นสัญลักษณ์ของความสนุกแบบตะวันตกยุค 80-90 มากกว่าแค่ท่อนฮุคเดียว ปัจจุบันผมยังเอามาเปิดเล่นเวลาต้องการความรู้สึกวินเทจและสดใส มันให้ทั้ง nostalgia และความติดหูที่ยากจะลบเลือนไป

เมโลดี้เปิดเรื่องของ 'เพลงเปิด นินจารันทาโร่' ติดหูจนยากจะลืมเพราะมันผสมความสดใสกับท่อนฮุกที่กลับมาซ้ำแล้วทำให้หัวร้องตามได้ง่าย ๆ ท่อนเบสที่เดินแน่นกับคอร์ดกีตาร์โปร่งสร้างอารมณ์แบบการผจญภัยน่ารัก ๆ ที่เข้ากับโลกของตัวละครได้ดี เสียงร้องทำนองสูง ๆ ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าแต่ไม่หวือหวา รู้สึกได้เลยว่าถ้าเปิดตอนเช้าจะยกอารมณ์ขึ้นมาได้ทันที เหมาะจะฟังซ้ำในวันที่อยากหาเพลงที่ทำให้ยิ้มโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก ในแง่การฟังแบบละเอียด จะเห็นว่ามีชิ้นดนตรีรองที่เรียกความทรงจำของฉากต่าง ๆ ขึ้นมาได้ชัดเจน ฉันมักเลือกเวอร์ชันต้นฉบับเวอร์ชันสดหรือรีมิกซ์ที่เพิ่มฮอร์นหน่อย ๆ เพราะจะได้ฟีลเฟรสช์ขึ้น แต่ถ้าอยากเสพความอบอุ่นแบบดั้งเดิม ให้กลับไปหาต้นฉบับซ้ำ ๆ แล้วจะเข้าใจว่าทำไมเพลงนี้ยังคงอยู่ในหัวเราจนถึงวันนี้

เริ่มจากอัลบั้มที่มีทั้งฮิตติดหูและความหลากหลายทางอารมณ์อย่าง '÷' ได้เลย เพลงในอัลบั้มนี้เหมือนเป็นประตูที่เปิดให้คนใหม่ ๆ เข้าสู่โลกของเขาได้ง่ายที่สุด — มีทั้งจังหวะป็อปที่ติดหูและบัลลาดที่กินใจ ผมชอบวิธีที่ 'Shape of You' ดึงคนเข้ามาด้วยเมโลดี้ง่าย ๆ ขณะที่ 'Perfect' เป็นมุมที่อบอุ่นและหวานซึ้ง ส่วน 'Galway Girl' ก็แสดงด้านขี้เล่นและมีเอกลักษณ์ทางโฟล์ก ทำให้อัลบั้มไม่รู้สึกซ้ำซาก ฟังแบบจัดเพลย์ลิสต์เริ่มจากเพลงจังหวะกลาง ๆ ไล่ไปบัลลาดและปิดด้วยเพลงสนุก ๆ จะได้เห็นความสามารถในการแต่งเพลงที่ยืดหยุ่นของเขา ถาพรวมแล้ว '÷' เหมาะกับคนที่อยากได้ทั้งฮิตจังหวะและบทเพลงที่จับใจในอัลบั้มเดียวกัน — ฟังแล้วมีทั้งยิ้มและน้ำตาเป็นบางเวลา

เพลงที่โผล่มาเด่นสุดจากหนัง 'เต่านินจา' ปี 2557 คงต้องยกให้ 'Shell Shocked' เลยว่ามันติดหูแบบฉุดไม่อยู่ในช่วงเวลานั้น ฉันชอบความกล้าที่ผู้สร้างเลือกเอาเพลงฮิปฮอป/แร็ปจังหวะหนักๆ มาเป็นตัวชูโรง เพราะมันไม่ใช่แค่เพลงประกอบธรรมดา แต่เป็นเพลงที่ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกใต้ดินของเต่าและโลกสมัยใหม่ของนิวยอร์ก เสียงแร็ปของศิลปินอย่าง Juicy J และ Wiz Khalifa รวมกับการโปรดิวซ์ที่ฉาบด้วยเบสหนักและซาวด์อิเล็กทรอนิกส์ ทำให้เพลงนี้กลายเป็นซิงเกิลโปรโมทที่คนจดจำได้ทันที ส่วนตัวรู้สึกว่าการวาง 'Shell Shocked' ในเทรลเลอร์กับเครดิตปิดนั้นฉลาดมาก เพราะมันให้พลังและอารมณ์ที่ต่างจากสกอร์ออร์เคสตราของหนัง ทำให้ผู้ชมเดินออกจากโรงด้วยเมโลดี้ทันสมัยติดหูและภาพลักษณ์ของเต่านินจาในเวอร์ชันนี้ยังคงความดิบแต่ร่วมสมัยไว้ได้ดี เพลงนี้เลยกลายเป็นตัวแทนความเป็นยุคของหนังเรื่องนั้นในหัวใครหลายคน และถึงแม้มันจะไม่ได้เป็นธีมแบบบัลลาด แต่ความเป็นป็อป-ฮิพฮอปที่ผสมมาแบบเจ็บๆ ก็ทำให้เพลงนี้โดดเด่นแบบไม่ต้องพยายามมากนัก

เพลงประกอบสำหรับ 'นินจาเต่า' ภาคใหม่ควรทำให้โลกใต้ดินของนิวยอร์กมีลมหายใจเป็นของตัวเอง และนั่นแปลว่าเสียงต้องทั้งดิบทั้งมีรายละเอียดเชิงชั้น ฉันอยากได้สเปกตรัมที่เริ่มจากเบสหนักๆ และฮาร์โมนิกที่ค่อยๆ ขยายไปเป็นเสียงสตริงแบบออร์เคสตราในฉากอารมณ์ แล้วตัดกลับมาด้วยบีตฮิปฮอปหรือเบรกบีตที่เตะจังหวะให้การไล่ล่าในท่อระบายน้ำรู้สึกเร่งด่วนเหมือนชีวิตจริง ในมุมมองการเล่าเรื่อง ดนตรีควรใช้ธีมสั้นๆ เป็นตัวแทนตัวละครแต่ละตัว: ธีมพี่น้องที่เปลี่ยนโหมดตามสภาพจิตใจของพวกเขา และธีมของศัตรูที่ซับซ้อนกว่าแค่เสียงเครื่องโลหะก้อง ผสมเสียงเอฟเฟกต์จากของใช้ในเมือง—รถไฟใต้ดิน เสียงน้ำรั่ว—เข้าไปในแทร็กเพื่อให้ฉากต่อสู้มีพื้นผิวเสียงที่รู้สึกเป็นเมืองจริงๆ มากกว่าฉากแอ็กชันบนเวที เมื่อคิดถึงการอ้างอิง ฉันชอบแนวทางที่กระชับและคลีนแบบที่ 'John Wick' ทำ แต่ต้องผสมกับอารมณ์ครอบครัวแบบผิวเปลือกลึกของหนังซูเปอร์ฮีโร่ ฉะนั้นอยากให้คอมโพสเซอร์กล้าที่จะสลับโหมด ตั้งใจใช้เสียงออร์แกนหรือเครื่องเป่าต่ำๆ ในฉากที่ต้องการความเศร้า แล้วโผล่กีตาร์ไฟฟ้าดิสเทิร์บหรือซินธ์ในฉากคอนฟลิคท์ ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นหนังที่ฟังแล้วรู้สึกทั้งกล้าและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน