ฟริ้นสโตน มีหนังคนแสดงกี่ภาคและปีฉายคืออะไร?

ความคลาสสิกของการ์ตูนครอบครัวหินยังมีเสน่ห์ข้ามยุคข้ามสมัยจริง ๆ และตัวเลขเบื้องต้นก็ชัดเจนพอให้พูดถึงได้ตรง ๆ ไล่เรียงแบบสรุปง่าย ๆ ก่อน: เวอร์ชันดั้งเดิมของ 'ฟริ้นสโตน' มีทั้งหมด 6 ซีซั่น และรวมเป็น 166 ตอนในรูปแบบตอนครึ่งชั่วโมงที่ออกอากาศระหว่างปี 1960 ถึง 1966. การนับแบบนี้เป็นมาตรฐานที่วงการทีวีและส่วนใหญ่ของบรรณานุกรมใช้เมื่ออ้างถึงซีรีส์ต้นฉบับ เมื่อลองนึกภาพการ์ตูนตอนยาวครึ่งชั่วโมงในยุคนั้น ฉันชอบที่เนื้อหาแต่ละตอนมักตั้งใจเล่าเรื่องแบบครอบครัว มีมุขที่เข้าถึงง่ายและตัวละครอย่างเฟร็ด วิลม่า แบร์นีย์ เบ็ตตี้ และเพ็บเบิลส์ กลายเป็นไอคอนประจำบ้านหลายหลัง การมี 166 ตอนทำให้ผู้ชมได้สัมผัสการเติบโตของตัวละครและมุกตลกสไตล์ยุค 60 อย่างเต็มที่ ถ้าคุณกำลังตามหาอ้างอิงหรือเก็บสะสม ซีดีหรือชุดบ็อกซ์เซ็ตส่วนใหญ่ก็จะยึดตัวเลข 6 ซีซั่น 166 ตอนเป็นหลัก ซึ่งทำให้การคุยเรื่องตอนและซีซั่นสะดวกขึ้น นี่แหละคือภาพรวมที่ชัดเจนและยังคงทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้งที่เปิดดูตอนเก่า ๆ

บอกตรงๆว่าซีรีส์ 'หอแต๋วแตก' เป็นหนึ่งในผลงานตลกไทยที่ทำให้หัวเราะแทบทุกครั้งที่เห็นชื่อบนโปสเตอร์ และจำได้ชัดเจนถึงลำดับการออกฉายของแต่ละภาคเพราะเคยไปดูที่โรงหลายรอบ รอบแรกคือภาค 1 'หอแต๋วแตก' (2007) ซึ่งเปิดตัวและทำให้หลายคนรู้จักมุกแบบบ้าน ๆ กับบรรยากาศห้องเช่าผี ๆ ที่ตลกผสมสยอง ต่อมาภาค 2 'หอแต๋วแตก แหวกชิมิ' (2008) ยังคงโทนเดิมแต่เพิ่มตัวละครใหม่ ๆ ที่ทำให้เรื่องขยายออกไป ภาค 3 'หอแต๋วแตก แหกกระเจิง' (2010) ขยับสเกลจังหวะมุกให้เร็วขึ้นและฉากอลังการมากขึ้นอีก ดูต่อมาจะเป็นภาค 4 'หอแต๋วแตก แหกนะคะ' (2011) ที่มีการปรับมุกให้เข้ากับคนดูรุ่นใหม่ ภาค 5 'หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ' (2013) นำเสนอแผงมุกแบบต่อเนื่องจนกลายเป็นเอกลักษณ์ และภาค 6 'หอแต๋วแตก แหกมว๊าก' (2015) กับภาค 7 'หอแต๋วแตก ยกก๊วนแหกแตก' (2019) ที่เป็นเหมือนการรวมสุดยอดมุกจากภาคก่อน ๆ ถ้าอยากดูตามลำดับแนะนำเริ่มจากภาคแรกแล้วค่อยไล่ดู จะเห็นวิวัฒนาการมุกและการแสดงของนักแสดงชัดเจน — สุดท้ายแล้วหนังชุดนี้เหมาะกับการดูเป็นกลุ่มเพื่อนแล้วหัวเราะไปด้วยกันมาก ๆ

การ์ตูนยุคหินที่ชื่อ 'The Flintstones' เคยเป็นส่วนหนึ่งของวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ฉันตั้งใจเฝ้าดู ความเป็นตัวตนของฟริด ฟลินท์สโตน (Fred Flintstone) ในเวอร์ชันดั้งเดิมถูกวางเป็นหัวหน้าครอบครัวสไตล์ซิทคอมยุคก่อน ทีวีเปิดช่องกลางคืนแล้วเจอครอบครัวนี้คุยกันเรื่องงาน ชีวิตรัก และปัญหาบ้านๆ ซึ่งแปลกตรงที่ฉากหลังเป็นโลกยุคหินแต่โครงเรื่องเหมือนซิทคอมคนสมัยนั้นมากๆ ตัวการ์ตูนเป็นคนอารมณ์ร้อน รู้สึกชอบปาร์ตี้ แต่อ่อนโยนกับเมียและลูก เวลาพูดก็จะมีคำร้องประจำว่า "Yabba-Dabba-Doo!" ทำให้จำได้ง่าย ความสำคัญของผลงานอยู่ที่มันเป็นหนึ่งในซีรีส์แอนิเมชันสำหรับช่วงไพรม์ไทม์ที่โดดเด่นในยุค 60s สตูดิโอผู้สร้างคือฮันนะแอนด์บาร์เบรา การออกแบบรถที่ใช้เท้าขับหรือสัตว์เลี้ยงอย่างไดโนเสาร์ที่ทำหน้าที่เหมือนสุนัข ล้วนเป็นไอเดียที่ฉลาดและตลก ฉันชอบความเรียบง่ายแต่มีเสน่ห์ของเรื่องนี้ มันเหมือนการ์ตูนที่รู้จักวิธีทำให้ครอบครัวธรรมดาดูพิเศษโดยไม่ต้องหวือหวา

นี่คือภาพรวมของแฟรนไชส์ 'Jumanji' แบบสั้น ๆ ที่ตอบตรงคำถาม: ตอนนี้แฟรนไชส์มีทั้งหมด 3 ภาคใหญ่ในรูปแบบภาพยนตร์ โดยปีฉายของแต่ละภาคคือ 'Jumanji' (1995), 'Jumanji: Welcome to the Jungle' (2017) และ 'Jumanji: The Next Level' (2019) ซึ่งทั้งสามภาคนี้เชื่อมโยงกันด้วยแนวคิดของเกมที่มีพลังเหนือธรรมชาติ แต่มีสไตล์และโทนเรื่องที่แตกต่างกันพอสมควร ในความคิดของผม ภาคแรกอย่าง 'Jumanji' (1995) ให้ความรู้สึกเป็นหนังครอบครัวแฟนตาซีแบบคลาสสิก มีความเป็นทอล์กกิ้ง-สัตว์ประหลาดและผลพวงจากเกมกระดานที่ทำให้เมืองทั้งเมืองวุ่นวาย ภาพลักษณ์ที่จดจำได้คือการแสดงของโรบิน วิลเลียมส์ และเอฟเฟกต์ในยุคนั้นที่ให้ทั้งความน่ากลัวและเสน่ห์แบบวินเทจ ส่วนภาคที่สองคือ 'Jumanji: Welcome to the Jungle' (2017) กลายเป็นการรีบูต/สานต่อที่คิดใหม่เป็นการเปลี่ยนเกมจากกระดานมาเป็นวิดีโอเกม ทำให้โทนหนังเปลี่ยนเป็นผจญภัยคอเมดีสมัยใหม่ มีการแคสติ้งที่ทำงานได้อย่างฮาและน่าประทับใจอย่างดเวย์น จอห์นสัน, เควิน ฮาร์ท, แจ็ค แบล็ก และนักแสดงหน้าใหม่หลายคน ซึ่งทำให้หนังเข้าถึงคนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ส่วน 'Jumanji: The Next Level' (2019) เป็นการต่อยอดเรื่องราวจากภาค 2017 แต่เลือกเล่นกับแนวคิดของร่างตัวละครและบทบาทที่เปลี่ยนไป เพิ่มสีสันจากการย้ายสถานที่และดันปมความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครให้มีมิติขึ้น ภาคนี้มีความเป็นครอบครัวและเพื่อนฝูงชัดเจนขึ้น บางฉากให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการสำรวจว่าตัวตนในเกมสะท้อนคนจริงอย่างไรโดยที่ยังคงอารมณ์ขันและแอ็กชันแบบบันเทิงเป็นหลัก นอกจากนี้ถ้าจะยกตัวอย่างผลงานที่มีความสัมพันธ์ในเชิงธีม ถึงแม้จะไม่ใช่ภาคของ 'Jumanji' โดยตรง ก็ควรพูดถึงหนังสือเด็กอย่าง 'Zathura: A Space Adventure' ที่เขียนโดย Chris Van Allsburg ซึ่งมีแนวคิดเกมวัตถุที่เปลี่ยนโลกเหมือนกัน ทำให้รู้สึกว่าสองเรื่องนี้คือญาติห่าง ๆ ในโลกความคิด รวม ๆ แล้วผมมองว่าแฟรนไชส์นี้มีอารมณ์หลากหลาย ตั้งแต่ความลึกลับและบรรยากาศสยองเล็ก ๆ ในภาคแรก ไปจนถึงแอ็กชันคอเมดีร่วมสมัยในภาคหลัง ๆ การดูเรียงจาก 1995 -> 2017 -> 2019 ให้ความเพลินแบบเห็นวิวัฒนาการของการเล่าเรื่องและการเลือกโทนให้เข้ากับผู้ชมแต่ละยุค สรุปคือมี 3 ภาค และปีฉายคือ 1995, 2017 และ 2019 — เป็นชุดภาพยนตร์ที่ดูได้หลายรอบและยังทำให้ผมอยากกลับไปดูซ้ำเสมอเมื่อคิดถึงความสนุกแบบผจญภัยผสมมิตรภาพ

เราเก็บความประหลาดใจจากหนังชุดนี้ไว้เยอะจนอยากเขียนสรุปปีฉายให้ชัด ๆ ว่ามีกี่ภาคและออกฉายเมื่อไหร่ รายการเต็มของแฟรนไชส์มีทั้งหมด 5 ภาค ได้แก่ 'Final Destination' (2000), 'Final Destination 2' (2003), 'Final Destination 3' (2006), 'The Final Destination' (2009) และ 'Final Destination 5' (2011). ทุกภาคยังคงแนวคิดเดียวกันคือชะตากรรมตามติดคนที่รอดพ้นจากเหตุการณ์ครั้งใหญ่ แต่ละภาคก็มีเอกลักษณ์ของฉากสยองที่ต่างกัน เช่น ภาคแรกเริ่มจากเหตุการณ์บนเครื่องบินที่ช็อกคนดูอย่างแรง มุมมองส่วนตัวต่อการเรียงลำดับปีคือชอบการพัฒนาเทคนิคและสเกลของเซ็ตพีซจากหนังภาคสู่ภาค ภาคสามเน้นสถิติเหตุการณ์เป็นชุด ๆ ที่ออกแบบมาให้ดูเป็นลูกโซ่ ส่วนภาคสี่มีการเล่นมุมกล้องและการจัดฉากที่ฉลาดขึ้นมาก แต่ภาคห้าที่ออกในปี 2011 นั้นทำกลไกย้อนกลับที่เชื่อมโยงกับภาคแรกได้อย่างแยบยล ทำให้การดูซ้ำแล้วรู้สึกว่าสตูดิโอไม่ได้แค่คัดลอกสูตรเดิมซ้ำ ๆ ถาจะสรุปแบบง่าย ๆ ก็คือ: มีทั้งหมดห้าภาค ออกฉายในปี 2000, 2003, 2006, 2009 และ 2011 ตามลำดับ แต่ละตอนมีสไตล์การสร้างสถานการณ์ตายที่ต่างกัน ทำให้แฟน ๆ อย่างเรามีเรื่องให้พูดถึงกันทุกครั้งที่กลับมาดูใหม่

บอกตรงๆ ฉันเป็นคนชอบของเก่าและพอเห็นโลโก้ของ 'The Flintstones' แล้วใจก็พองทุกที — โชคดีที่มีหลายทางให้ดูในไทย แต่ต้องยอมรับว่าคอนเทนต์คลาสสิกแบบนี้สลับที่ลงบ่อยมาก ถ้าต้องการทางที่มั่นใจและสะดวกที่สุด มักจะเจอเป็นแบบเช่าหรือซื้อดิจิทัลบนร้านหนังออนไลน์ เช่น 'Apple TV' (ซื้อเป็นซีซั่นหรือแยกตอน) กับ 'Google Play / YouTube Movies' ซึ่งในหลายครั้งมีทั้งเวอร์ชันพากย์ไทยและซับไทยให้เลือก นี่เป็นวิธีที่ฉันใช้เมื่ออยากดูคุณภาพภาพดีและเก็บไว้ดูซ้ำโดยไม่ต้องพึ่งสตรีมมิ่งที่อาจถอนคอนเทนต์ออก อีกช่องทางที่อยากแนะนำคือบริการสตรีมที่เป็นของค่ายผู้ถือสิทธิ์ บางครั้ง 'Max' (หรือแพลตฟอร์มของค่ายเจ้าของลิขสิทธิ์) จะเอาซีรีส์เก่า ๆ กลับมาลงเป็นช่วง ๆ ถ้าใครมีบริการพวกนั้นก็ลองเช็กของแพลตฟอร์มนั้นดู ส่วนถ้าอยากประหยัด บางครั้งมีซีเควนซ์ของตอนหรือคลิปสั้น ๆ บนช่องทางอย่าง 'YouTube' แบบเป็นทางการ แต่ถ้าอยากได้ประสบการณ์ดูครบจริง ๆ การซื้อแบบดิจิทัลหรือหาซื้อแผ่นรวมตอนเก่า ๆ จะตอบโจทย์กว่า

เสียงหัวเราะแบบเด้ง ๆ ของเฟร็ดใน 'ฟริ้นสโตน' เวอร์ชันไทยยังคงติดหูจนถึงทุกวันนี้ แต่เรื่องชื่อคนพากย์จริง ๆ กลับไม่ชัดเจนเสมอไป ในความทรงจำของฉัน เวอร์ชันที่ฉันเคยดูตั้งแต่เด็กมักฉายตามช่องรายการต่าง ๆ และหลายครั้งเครดิตตอนหลังไม่ได้ระบุชัดเจน ทำให้ผู้ชมทั่วไปจดจำแค่เสียงมากกว่าชื่อผู้พากย์ ฉันเองเคยคุยกับคนในชุมชนแฟนการ์ตูนไทยและพบว่ามีเวอร์ชันที่พากย์ใหม่ซ้ำไปมา บางครั้งเป็นพากย์สดสำหรับทีวี บางครั้งเป็นการพากย์ใหม่สำหรับเทปหรือดีวีดี ทำให้ชื่อผู้พากย์อาจต่างกันตามสำนักพากย์หรือช่วงเวลา ถ้าต้องการชื่อที่ระบุชัดเจน ให้ลองดูเครดิตของแผ่นดีวีดีหรือเทปรุ่นที่คุณมี เพราะนั่นเป็นแหล่งข้อมูลที่มักจะระบุทีมพากย์อย่างตรงไปตรงมา แม้ว่าความทรงจำของฉันจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่คุ้นเคย แต่การยืนยันชื่อคนทำงานจากแหล่งที่เป็นของจริงจะช่วยให้รู้แน่นอนยิ่งขึ้น

เราเฝ้าดูการเปลี่ยนผ่านจากหนังแข่งรถธรรมดาเป็นมหากาพย์แอ็กชันได้ชัดเจนที่สุดกับแฟรนไชส์ 'Fast & Furious' — และถ้าถามว่ามีกี่ภาค ในมุมมองของคนรักเรื่องนี้ซึ่งนับเฉพาะสายหลัก (main saga) ก็จะตอบว่า 10 ภาคจนถึงตอนล่าสุดที่เข้าฉายในปี 2023 ลิสต์ปีฉายของแต่ละภาคสายหลักตามลำดับที่ฉันจดจำและชอบเรียงไว้แบบนี้: 'The Fast and the Furious' — 2001, '2 Fast 2 Furious' — 2003, 'The Fast and the Furious: Tokyo Drift' — 2006, 'Fast & Furious' — 2009, 'Fast Five' — 2011, 'Fast & Furious 6' — 2013, 'Furious 7' — 2015, 'The Fate of the Furious' — 2017, 'F9' (หรือ 'F9: The Fast Saga') — 2021, และ 'Fast X' — 2023. การเรียงแบบนี้เห็นพัฒนาการชัด ทั้งด้านโทนเรื่อง เทคโนโลยีการถ่ายทำ และระดับสเกลของฉากแอ็กชัน ยังมีสิ่งที่อยากบอกเพิ่มอีกนิดว่า นอกเหนือจากสายหลักแล้วยังมีสปินออฟที่ดังมากอย่าง 'Hobbs & Shaw' ซึ่งเข้าฉายในปี 2019 — ถานี้ถ้านับรวมสปินออฟด้วยจะเป็น 11 เรื่องที่ฉายโรง แต่เวลาคนพูดถึงจำนวนภาคของแฟรนไชส์มักจะนับเฉพาะสายหลัก 10 ภาคเป็นหลัก สำหรับฉันแล้วการแยกสายหลักกับสปินออฟช่วยให้มองภาพรวมง่ายขึ้น: สายหลักเน้นเรื่องราวกลุ่มครอบครัวและอาคา (arc) ของตัวละครหลัก ส่วนสปินออฟมักขยายจักรวาลด้วยโทนที่แตกต่างออกไป สรุปแบบไม่ซับซ้อนก็คือ สายหลัก 10 ภาค (2001–2023) และมีสปินออฟสำคัญอีก 1 เรื่องในปี 2019 — นี่คือไทม์ไลน์ที่ฉันมักยกมาเล่าให้เพื่อนฟังเวลานึกย้อนดูฉากโปรดของแต่ละภาค

ฉันชอบคิดถึงหนังตลกผีไทยแบบเป็นชุด เพราะมันมีเสน่ห์แบบบ้าน ๆ ที่ยาวนานและทิ้งรอยหัวเราะไว้ได้เสมอ และกับเรื่อง 'หอแต๋วแตก' นี่คือหนึ่งในแฟรนไชส์ที่ผมตามดูมาตั้งแต่ภาคแรกจนภาคหลัง ๆ ที่ออกมา เอาแบบตรง ๆ ตามที่จำได้และเรียงลำดับปีฉายของแต่ละภาค: ภาค 1 ออกฉายในปี 2007, ภาค 2 ตามมาในปี 2008, ภาค 3 ฉายในปี 2009, ภาค 4 ออกปี 2011, ภาค 5 ออกฉายในปี 2014, ภาค 6 ออกในปี 2015 และภาค 7 ออกในปี 2018. รวมแล้วซีรีส์นี้มีทั้งหมด 7 ภาค ซึ่งแต่ละภาคจะยังคงคอนเซปต์ตลกผสมผี แต่ใส่กิมมิคใหม่ ๆ ให้แฟน ๆ ได้หัวเราะกันเป็นระยะ มุมมองส่วนตัว ผมมองว่าแฟรนไชส์แบบนี้คนดูจะติดใจกับคาแรคเตอร์และมุกที่เป็นเอกลักษณ์มากกว่าการพยายามทำให้ทุกภาคสมบูรณ์แบบ เป็นเหตุผลที่ทำให้แม้บางภาคจะได้คำวิจารณ์หลากหลาย แต่ก็ยังมีฐานแฟนเหนียวแน่นอยู่ดี ถ้าคิดจะมารื้อดูย้อนหลัง แนะนำให้เอนจอยมุกและบรรยากาศมากกว่าคาดหวังเนื้อเรื่องหนัก ๆ — มันคือการนั่งหัวเราะกับความอลเวงแบบไทย ๆ ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว

มีตัวรองตัวหนึ่งที่ฉันเชื่อว่ายังคงครองใจคนดูมากที่สุด นั่นคือบาร์นีย์ รูเบิล จาก 'ฟริ้นสโตน' เพราะเขาทำหน้าที่เป็นสะพานที่อบอุ่นให้เรื่องราวตลกและความเป็นมนุษย์เข้าถึงผู้ชมได้ง่ายขึ้น บุคลิกของบาร์นีย์ไม่ได้มาเข้มข้นหรือเน้นความเก่งกาจอะไร แต่ความเป็นเพื่อนที่ไม่เคยทิ้งกันและความซื่อสัตย์ของเขาทำให้คนดูอยากเห็นเขาอยู่ข้างๆ เฟร็ดเสมอ เดี๋ยวหัวเราะกับมุกกวนๆ เดี๋ยวก็เห็นมุมแสนละมุนเมื่อเขาเป็นสามีที่รักเบ็ตตี้หรือเป็นพ่อของแบมแบม ซึ่งความหลากหลายในบทบาทรองนี่แหละช่วยให้คนจดจำและชื่นชอบเขา นอกจากนี้รูปแบบของมุกตลกที่บาร์นีย์ได้รับมักเป็นมุกเนื้อหาแฝงอารมณ์ร่วม—ไม่ใช่แค่เป็นตัวตลกไร้แก่นสาร เหตุการณ์อย่างการช่วยเฟร็ดพ้นเรื่องลำบากหรือฉากบ้านที่เต็มไปด้วยความฮาแต่ยังเต็มไปด้วยความอบอุ่น ช่วยให้คนดูรู้สึกว่าเขาไม่ได้เป็นแค่ตัวตลกประกอบ แต่เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เรื่องมีหัวใจ ฉันมักจะยิ้มทุกครั้งที่เห็นบาร์นีย์หัวเราะจนติดใจ เพราะความเป็นคนธรรมดาที่น่ารักของเขาทำให้เรื่องราวดูมีน้ำหนักขึ้นอย่างลงตัว