มีมออนไลน์ที่ใช้คำว่า สามัคคีคือพลัง เริ่มแพร่ในปีไหน

มีมผีมักเกิดขึ้นจากพื้นที่เล่าเรื่องที่คนรวมตัวกันเพื่อแชร์ความน่ากลัวและทดสอบความเชื่อของกันและกัน ผมชอบแอบอ่านกระทู้กลางดึกในชุมชนอย่าง 'Reddit' โดยเฉพาะชุมชนที่เน้นเล่าเรื่องสยองขวัญแบบเล่าเป็นคนแรก ไม่ว่าจะเป็นกระทู้ที่เขียนเป็นบันทึกประสบการณ์หรือเรื่องสั้นที่ทำเป็นรูปแบบวันต่อวัน มันให้ความรู้สึกเหมือนไปนั่งฟังคนเล่าเรื่องหลอนรอบกองไฟในโลกออนไลน์ การที่คนอ่านมาโต้ตอบ ส่งต่อ และดัดแปลงเรื่อง ทำให้มีมผีบางชิ้นถูกขยายจนกลายเป็นตำนานย่อยในชุมชน อีกอย่างที่ผมชอบสังเกตคือคนมักเอาข้อความสั้น ภาพนิ่ง หรือเสียงเข้ามาผสมกับเล่าเรื่อง บางครั้งก็กลายเป็นมีมที่เอาไปเล่นต่อได้ง่าย เช่น ประโยคสุดหลอนหรือซาวด์เอฟเฟกต์ที่ใคร ๆ ก็เอาไปรีมิกซ์ ความร่วมมือระหว่างคนเล่ากับคนทำมีมในพื้นที่แบบนี้จึงเป็นหัวใจที่ทำให้มีมผีแพร่หลายและขยายความหมายได้เรื่อย ๆ

พูดถึงสโลแกน 'สามัคคีคือพลัง' แล้วภาพความเป็นชุมชนกับของที่ระลึกมันเข้ากันได้ดีมาก, ฉันชอบคิดว่าของสะสมที่มีข้อความนี้ไม่ใช่แค่ของประดับแต่เป็นตัวแทนความทรงจำและความหมายร่วมกันของกลุ่มคน ไม่ว่าจะเป็นพินกระดุมขนาดเล็กที่ติดเสื้อหรือกระเป๋า แบบเอ็นาเมลพินที่ทาสีสวย ๆ หรือพินเหล็กแบบวินเทจที่มีตัวอักษรนูน ทุกชิ้นมีเสน่ห์ในแบบของมันเองและสะดวกในการแลกเปลี่ยนระหว่างคนรักสะสม การทำเวอร์ชันย่อย ๆ เช่น พินเซ็ตสีต่าง ๆ หรือพินแบบมีหมายเลขลิมิเต็ด ก็ช่วยเพิ่มมูลค่าและความน่าสะสมได้มาก ของสะสมแบบสวมใส่เป็นอีกไอเท็มที่ลงทุนน้อยแต่แสดงตัวตนได้ชัด ทั้งเสื้อยืด ฮู้ดดี้ หมวกแก๊ป หรือแม้แต่วงแขนผ้าแบบสตรีทที่พิมพ์คำว่า 'สามัคคีคือพลัง' ในฟอนต์หรือกราฟิกต่าง ๆ บางชิ้นทำเป็นคอลเลกชันคอลลาบกับศิลปินท้องถิ่น ทำให้ได้ชิ้นที่มีงานศิลป์และลิมิเต็ดเพิ่มความพิเศษ นอกจากนั้น แผ่นสติกเกอร์ วินิลแปะโน๊ตบุ๊ก และสติกเกอร์กันน้ำสำหรับใส่ของใช้ในชีวิตประจำวันก็เป็นที่นิยมเพราะราคาเข้าถึงง่ายและสะสมเป็นชุดได้ง่าย ๆ อีกกลุ่มที่อยากแนะนำคือโปสเตอร์และพริ้นท์งานอาร์ตไซส์ต่าง ๆ โดยเฉพาะถ้างานเป็นลายพิเศษหรือลงลายเซ็นศิลปิน จะกลายเป็นชิ้นที่มีคุณค่าทางอารมณ์และการลงทุนในอนาคต ถ้าชอบของที่ดูเป็นอนุรักษ์หรือมีความทรงจำแบบเป็นพิธีลองมองหาเหรียญที่ระลึกหรือชิปท้าทาย (challenge coin) แกะสลักคำว่า 'สามัคคีคือพลัง' บนโลหะเงาหรือฝ้าก็ดูทรงพลัง และผ้าป้ายธงขนาดเล็กหรือธงโต๊ะช่วยให้จัดมุมโชว์ได้อบอุ่นขึ้น อีกไอเดียคือป้ายผ้าหรือแปะเสื้อ (patch) ที่เย็บติดกับแจ็กเก็ตยีนส์หรือกระเป๋า ทำให้แต่ละชิ้นบอกเล่าเรื่องราวของผู้สวมใส่ได้ ในทางศิลป์ ถ้ามีซีรีส์งานพิมพ์หรือแซ่บพับ (zine) ที่รวมบทความ รูปถ่าย และงานศิลปะเกี่ยวกับแนวคิด 'สามัคคีคือพลัง' ก็เป็นของสะสมที่มีทั้งความหมายและเนื้อหา เก็บของพวกนี้ควรคิดเรื่องสภาพและการจัดแสดงเล็กน้อย การใส่ซองพลาสติกกันฝุ่นสำหรับโปสเตอร์หรือพิน การใช้กรอบ UV สำหรับพิมพ์ลิมิเต็ด และการเก็บผ้าในที่แห้งจะช่วยรักษามูลค่าได้ยาวนาน จับชิ้นที่มีเรื่องราวพิเศษ เช่น ผลิตในจำนวนจำกัดหรือมาจากงานอีเวนต์สำคัญไว้เป็นแกนกลางของคอลเลกชัน แล้วค่อยเติมชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่สะท้อนสไตล์ของเราเอง กลุ่มแลกเปลี่ยนของสะสมออนไลน์และตลาดนัดท้องถิ่นมักซ่อนชิ้นเด็ด ๆ ให้ค้นพบเสมอ สรุปแล้วการสะสมของที่มีคำว่า 'สามัคคีคือพลัง' มันไม่ได้แค่ดูสวยแต่ยังเต็มไปด้วยความหมายและความอบอุ่นทุกครั้งที่หยิบขึ้นมามอง

เพลง 'สามัคคีคือพลัง' ที่ฉันคุ้นเคยมากที่สุดถูกร้องโดยวงคาราบาว — น้ำเสียงกร้าวๆ ผสมความเป็นร็อกเพื่อชีวิตทำให้คำว่า 'สามัคคีคือพลัง' ฟังแล้วหนักแน่นและยืนอยู่ในความทรงจำได้ง่าย ตอนที่ได้ยินครั้งแรกเป็นเวอร์ชันที่เล่นสดในการชุมนุมการกุศลที่จัดกลางแจ้ง เสียงกีตาร์โปร่งขึงจังหวะจนคนร้องตามกันทั้งสนาม ฉันชอบการเรียบเรียงที่ไม่หวือหวาแต่ดึงอารมณ์ร่วมได้ เกือบทุกบาร์มีพลังและความตั้งใจที่จะรวมคนเข้าด้วยกัน ฉากนั้นยังติดตาเพราะมีการสลับคอรัสเรียบๆ ที่ย้ำท่อนฮุกว่า 'สามัคคีคือพลัง' จนกลายเป็นบทเพลงประจำใจของคนกลุ่มหนึ่งไปเลย

เคยสงสัยไหมว่าทำไมคำว่า 'sigma male' ถึงกลายเป็นมีมที่ทุกคนพูดถึงบนโซเชียลมีเดีย? ฉันมองมันเหมือนเป็นกระแสที่เกิดจากการรวมกันของความคิดในวงการผู้ชายออนไลน์—เน้นการปฏิเสธการจัดลำดับแบบดั้งเดิมมากกว่าการเกิดจากคนคนเดียว ในมุมมองของฉัน แนวคิดที่กลายเป็น 'sigma male' เริ่มมีร่องรอยตั้งแต่กลางทศวรรษ 2010 ในฟอรัมและบล็อกที่พูดคุยเรื่องไดนามิกระหว่างเพศ แต่วิธีการพูดถึงมันแบบมีกลิ่นมีมจริงจังกระโดดขึ้นมาทีละน้อยเมื่อครีเอเตอร์ยูทูบและเพจวิเคราะห์พฤติกรรมชายเริ่มหยิบไปพูด จากนั้นในช่วงปลายทศวรรษมันเริ่มถูกล้อเลียนจนกลายเป็นมุข เช่นวลี 'sigma grindset' ที่เอาความโดดเดี่ยวมาเป็นจุดขายแบบขำ ๆ ฉันรู้สึกว่าคนที่ปลุกปั้นกระแสจริง ๆ ไม่ได้มีหน้าเดียว มันเป็นการสะสมของโพสต์ วิดีโอ และมีมที่พอกพูนกันบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ โดยเฉพาะช่วง 2019–2021 ที่หลายคลิปสั้นและมส์บนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นทำให้แนวคิดนี้ระบาดเป็นวงกว้าง ในตอนนี้ 'sigma male' เลยกลายเป็นกล่องเครื่องหมายที่ผู้คนนำไปใช้อธิบายพฤติกรรมหรือแค่ทำมุขในคอนเทนต์ และนั่นทำให้ต้นกำเนิดจริง ๆ ดูเลือนราง แต่ก็เป็นส่วนที่น่าสนใจ—เพราะมันบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่สังคมออนไลน์ให้ความสำคัญในแต่ละช่วงเวลา

ฉันมักจะคิดว่าแฟนคลับนิยายตีความคำว่า 'สามัคคีคือพลัง' ในหลายชั้น ไม่ใช่แค่คำพูดง่ายๆ ที่หมายถึงการรวมตัวกันเพื่อเอาชนะศัตรู แต่เป็นแนวคิดที่ขยายไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร การเติบโตของกลุ่ม และวิธีที่เรื่องเล่าบอกเราว่าความเข้มแข็งที่แท้จริงเกิดจากการยอมรับความต่างระหว่างกัน ยกตัวอย่างเช่นเวลาอ่านนิยายที่มีคาแรกเตอร์หลากหลาย คนอ่านมักจับตาดูว่าการร่วมมือกันช่วยดันให้ใครบางคนเปลี่ยนแปลงหรือค้นพบตัวเองอย่างไร บางครั้งฉากทีมรวมตัวทำให้เราเห็นพลังของการสนับสนุนซึ่งกันและกันมากกว่าความเก่งคนเดียว เช่น ในบางฉากต่อสู้ของ 'One Piece' ที่มิตรภาพและความเชื่อมั่นระหว่างลูกเรือเป็นตัวเปลี่ยนเกมมากกว่าพลังสกิลล้วนๆ อีกมุมหนึ่งที่แฟนๆ ชอบหยิบมาคุยกันคือการตีความเชิงสังคมและการเมือง หลายเรื่องใช้แนวคิดนี้เป็นสะพานเชื่อมสู่ประเด็นใหญ่ เช่น การตีความว่า 'สามัคคีคือพลัง' หมายถึงการรวมตัวของชนชั้น ราษฎร หรือกลุ่มคนเล็กๆ เพื่อต่อสู้กับอำนาจที่กดขี่ ผู้อ่านที่ชอบวิเคราะห์มักหยิบฉากม็อบ การรวมกลุ่มลับ หรือสภาวะที่ตัวละครต้องเลือกยืนข้างเดียวกับคนอื่นมาเป็นตัวอย่าง เพราะมันสะท้อนว่าเมื่อคนจำนวนหนึ่งรวมใจแล้วการเปลี่ยนแปลงก็เป็นไปได้ ตัวอย่างในนิยายแนวมหากาพย์อย่าง 'The Lord of the Rings' หรือฉากสร้างพันธมิตรใน 'Game of Thrones' ทำให้เกิดการถกเถียงถึงข้อดีและข้อเสียของการรวมตัว ทั้งเรื่องความไว้วางใจและการเสียสละ มองในเชิงอารมณ์และจิตวิทยา แฟนๆ บางกลุ่มตีความคำนี้ว่าเป็นการยอมรับบาดแผลและความอ่อนแอของกันและกัน พลังไม่ได้หมายถึงไม่มีความอ่อนแอ แต่หมายถึงการมีคนที่รับมันไว้ให้ได้ เวลาเห็นตัวละครยอมเปิดใจ ปล่อยให้คนอื่นช่วยแก้ปัญหา ฉันจะรู้สึกว่าคำว่า 'สามัคคี' ถูกเติมเต็มมากขึ้น การตีความแบบนี้มักพบในนิยายที่โฟกัสความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร เช่น งานแนวโรแมนซ์รูมเมตหรือกลุ่มเพื่อนที่ต้องฝ่าฟันปัญหาร่วมกัน นอกจากนี้ยังมีการอ่านในเชิงลบว่า 'สามัคคี' อาจเปลี่ยนเป็นกดดัน กลุ่มคิด มีการไล่ออกหรือกีดกันผู้ที่ไม่ยอมรับกฎของกลุ่ม ซึ่งทำให้แฟนๆ ถกเถียงต่อว่าการรวมตัวเมื่อไรคือพลังจริง และเมื่อไรคือดาบสองคม โดยส่วนตัวฉันชอบมุมที่บอกว่า 'สามัคคีคือพลัง' เป็นทั้งเครื่องมือทางเรื่องราวและกระจกสะท้อนสังคม เพราะมันให้พื้นที่นักเขียนและผู้อ่านได้ทดลองกับความหมายของพลัง ไม่ว่าจะเป็นพลังจากความไว้ใจ พลังจากสถาบัน หรือพลังจากการประสานความต่างกัน การเห็นฉากที่ตัวละครเลือกยืนเคียงข้างกันท่ามกลางความสิ้นหวัง มักทำให้ใจอุ่นและเชื่อว่าความร่วมมือยังมีค่ามากกว่าคำพูดเปล่าๆ นี่คือภาพสะท้อนที่ฉันชอบที่สุดในการอ่านนิยาย

ฉากหนึ่งที่ยังติดตาและมักจะทำให้คนดูหันมามองกันเงียบๆ คือฉากที่มีบทพูดว่า 'สามัคคีคือพลัง' ในช่วงที่ทีมกำลังเผชิญกับอุปสรรคใหญ่สุดของเรื่อง ในหลายครั้งฉากแบบนี้ไม่ใช่แค่ประโยคคมๆ แต่เป็นจุดเปลี่ยนเชิงอารมณ์ที่ผลักดันให้ตัวละครทุกคนลงมือทำสิ่งที่ตัวเองไม่เคยคิดจะทำมาก่อน ตัวบทพูดทำหน้าที่เหมือนก้อนหินที่โยนลงในน้ำ ทำให้คลื่นของความเชื่อมั่นและความกลัวกระเพื่อมไปทั่วทั้งกลุ่ม ฉันรู้สึกว่ามันสำคัญมากเมื่อบทพูดถูกวางไว้ในบริบทที่มีความเสี่ยงสูงและมีการเตรียมทางสายตา เช่น มุมกล้องที่จับใบหน้าที่เหนื่อยล้าของตัวละคร การค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้เมื่อทุกคนเริ่มรับรู้ถึงความหมาย และดนตรีที่ค่อยๆ พุ่งขึ้นจนกลายเป็นท่อนที่ทำให้เราซึมซับความตั้งใจของพวกเขาได้เต็มที่ ฉากแบบนี้ส่งผลต่อเรื่องได้หลายชั้น ชั้นแรกคือการเปลี่ยนจังหวะของพล็อต จากสถานการณ์ที่ดูเป็นไปไม่ได้ กลับกลายเป็นมีความหวังและแผนปฏิบัติ เช่นเดียวกับฉากที่ทีมรวมพลังกันโค่นศัตรูหรือช่วยเพื่อนให้รอดชีวิต ฉันมักจะเห็นว่า บทพูดที่ประกาศความเป็นเอกภาพช่วยให้ตัวละครที่ก่อนหน้านั้นมีเส้นเรื่องแยกกัน หรือติดอยู่กับปมส่วนตัว ก้าวออกจากกรอบของตัวเองและเข้ามาสนับสนุนคนอื่น ทำให้ตัวละครหลายตัวเติบโตพร้อมกัน นอกจากนี้ฉากนี้ยังทำหน้าที่เป็นเครื่องหมายเตือนว่าการแก้ปัญหาในเรื่องไม่ได้จบที่การต่อสู้เท่านั้น แต่รวมถึงการยอมรับ ความไว้วางใจ และการเสียสละ ซึ่งมักจะตามมาด้วยผลลัพธ์ที่มีน้ำหนักทางอารมณ์ เช่น การพลีชีพเล็กๆ น้อยๆ หรือการเปิดเผยแผนการที่ทำให้ทีมชนะในระยะยาว จากมุมมองตัวอย่าง ในงานเล่าเรื่องหลายชิ้นที่ชอบ นโยบายเดียวกันนี้เห็นได้ชัด เช่นช่วงชี้ชะตาใน 'One Piece' เมื่อกลุ่มต้องลุกขึ้นปกป้องเพื่อนร่วมทีม หรือบรรยากาศของการรวมตัวใน 'The Lord of the Rings' ที่ทุกคนยอมทิ้งความต่างเพื่อภารกิจร่วมกัน แม้ประโยคตรงๆ ว่า 'สามัคคีคือพลัง' อาจไม่ได้พูดในทุกเรื่อง แต่ความหมายซ้ำซากของฉากพวกนี้ชัดเจนว่าเป็นพลังขับเคลื่อนหลัก ฉันยังชอบการพลิกบทในบางเรื่องที่นำแนวคิดนี้ไปใช้เป็นเครื่องมือของตัวร้าย ที่ทำให้คนรวมตัวตามภาพลวงตา สร้างความตึงเครียดว่าความสามัคคีนั้นจริงใจหรือถูกบงการ ซึ่งทำให้เนื้อเรื่องซับซ้อนและน่าสนใจขึ้น โดยสรุป ฉากที่มีบทพูดว่ารวมพลังหรือ 'สามัคคีคือพลัง' เป็นจุดที่ทำให้เรื่องขยับจากความสิ้นหวังไปสู่ความหวัง มันสร้างแรงกระเพื่อมทั้งต่อพล็อตและต่อความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร และมักจะเป็นฉากที่ฉันจำได้เสมอเพราะมันทำให้เราร่วมเชียร์และรู้สึกผูกพันกับกลุ่มนั้นมากขึ้น การได้เห็นตัวละครที่เริ่มจากคนแปลกหน้า ค่อยๆ กลายเป็นครอบครัวด้วยแรงขับของคำพูดแบบนี้ นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันยังคงชื่นชมฉากแบบนี้เสมอ

บอกตรงๆว่าการกระจายของมีม 'ลิงอ้าปาก' เป็นเรื่องที่ฉันเห็นเป็นวงกว้างและมีวิวัฒนาการหลายระลอก ไม่ได้มีจุดเริ่มต้นตายตัวเดียว เพราะภาพและ GIF ของลิงปากอ้าซึ่งใช้เป็น reaction มีมาตั้งแต่ยุคเว็บบอร์ดแรกๆ — ในช่วงกลางทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา ผู้คนในฟอรั่มอย่าง LiveJournal, MySpace และบอร์ดฝรั่งต่างๆ มักแชร์ GIF ลิงที่หาวหรืออ้าปากเป็นภาพตัดต่อเพื่อสื่อความประหลาดใจหรือเหนื่อยหน่าย ฉันเองจำได้ว่าช่วงนั้นการใช้อิโมติคอนสัตว์เป็นการสื่อสารสั้นๆ ระหว่างคนในชุมชนออนไลน์มากกว่าจะเป็น 'มีม' แบบที่เราเข้าใจในยุคโซเชียลปัจจุบัน แต่ภาพลิงอ้าปากเริ่มถูกยกขึ้นมาเป็นภาพตอบโต้สั้นๆ บน Tumblr และ Reddit ประมาณปี 2005–2010 และจากนั้นก็ไหลเข้าสู่ Facebook กับ Twitter ในรอบปี 2010–2013 ทำให้มันกลายเป็นทรงจำร่วมของคนเล่นเน็ตหลายรุ่น ปิดท้ายด้วยความรู้สึกว่ามีมแบบนี้มักกลับมาซ้ำในทุกๆ แพลตฟอร์มเมื่อคนต้องการ reaction สั้นๆ แบบตลกๆ

น่าสนใจที่คำสั้น ๆ อย่าง 'เป็นไร' กลายเป็นมีมได้เร็วมากในพื้นที่ออนไลน์ เพราะมันยืดหยุ่นจนแทบจะเป็นผ้าพันคอของความหมาย — จะใช้จริงจัง จะล้อเล่น จะประชด หรือจะเรียกความเห็นใจ ก็ได้ทั้งนั้น ผมมักเห็นภาพสกรีนช็อตจากแชทกลุ่มหรือคอมเมนต์ที่มีคำว่า 'เป็นไร' ถูกจับคู่กับหน้าตาตลก ๆ ของคนดังหรือคาแรกเตอร์อนิเมะ แล้วกลายเป็นสติกเกอร์ที่คนส่งกันไม่หยุด ความเรียบง่ายทำให้คนเอาไปทำมุกต่อได้ง่าย: ตัดต่อเสียงพูดให้ลากเสียงยาว ทำซับให้ขัดแย้งกับภาพ หรือตัดเป็นคลิปสั้นที่ลงจังหวะตลก สติกเกอร์ใน LINE กับภาพซ้อนจาก Twitter เป็นเครื่องมือหลักที่ช่วยให้คำนี้กระจายไปทั่ว และพอผู้ใช้เริ่มใส่อารมณ์ประชดมากขึ้น คาดหวังหรือบ่นเกี่ยวกับเหตุการณ์ประจำวัน มุกนี้เลยกลายเป็นภาษากลางของการแสดงออกทางอารมณ์ในโลกออนไลน์ที่ฉันติดตามอยู่บ่อย ๆ

สำนวนนี้ไม่ได้เริ่มจากภาพยนตร์เรื่องเดียว — ในมุมมองของคนที่ชอบเล่าเรื่องโบราณ ผมเห็นว่า 'สามัคคีคือพลัง' เป็นสาระสังเขปของสุภาษิตสากลมากกว่าจะเป็นคำพูดต้นฉบับจากหนังหรือซีรีส์เพียงเรื่องเดียว โดยส่วนตัว ผมเชื่อมโยงวลีนี้กับแนวคิดที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่น คำสอนที่ว่าการร่วมมือทำให้สิ่งเล็ก ๆ เติบโตขึ้น และการแตกแยกทำให้สิ่งใหญ่ ๆ พังทลาย ซึ่งมีรูปแบบใกล้เคียงกันในหลายวัฒนธรรม ดังนั้นคนทำหนังมักยกแนวคิดนี้มาใช้เป็นธีมประจำเรื่องมากกว่าจะอ้างวลีนี้เป็นต้นฉบับของตัวเอง ท้ายสุด ผมมองว่าสิ่งที่สำคัญไม่ใช่ต้นกำเนิดของคำพูด แต่เป็นวิธีที่มันถูกหยิบมาใช้ — ในบทภาพยนตร์ ประชาสัมพันธ์ หรือคำปราศรัย ทำให้วลีสั้น ๆ อย่าง 'สามัคคีคือพลัง' กลายเป็นประโยคที่คนจำได้และขยายความหมายไปไกลกว่าแหล่งกำเนิดเดิม

เทรนด์นี้เริ่มถูกพูดถึงบ่อยๆ ในช่วงที่วิดีโอสั้นและมุกรีมิกซ์เข้ามาครองพื้นที่โซเชียลไทย ผมติดตามความเคลื่อนไหวของมีมนี้ตั้งแต่เห็นคลิปสั้นที่ใช้ประโยค 'ใหญ่ไม่ใหญ่ข้าก็ใหญ่' เป็นซาวด์เบื้องหลังการแกล้งกันใน TikTok ราวปลายปี 2020 ถึงต้นปี 2021 — คลิปแรกๆ มักเป็นการโชว์ความโอ้อวดแบบขำๆ แล้วตัดต่อด้วยมุกภาพหรือสโลว์โมชั่น ทำให้คาแรกเตอร์ของประโยคนี้เข้าใจง่ายและรีมิกซ์ต่อได้ง่าย การกระจายไม่ได้จำกัดแค่ TikTok เท่านั้น; เพื่อนในกลุ่ม LINE และเพจเฟซบุ๊กแนวมีมก็แปะมุกเป็นภาพตัดต่อหรือสเตตัสยัดคำนี้เข้าไปจนกลายเป็นมุกสาธารณะ ผมยังเห็นมันกลายร่างเป็นสติกเกอร์และแทร็กเสียงเล็กๆ ที่คนเอาไปใช้ประกอบสตอรี่หรือรีแอคชั่น สรุปคือช่วงปลาย 2020 ถึงกลาง 2021 เป็นช่วงที่ประโยคนี้กลายเป็นไวรัลจริงจังในไทย และต่อมาแม้จะจางลง มันก็ยังโผล่เป็นมุกเรียกเสียงฮาได้บ่อยๆ