มีเกมที่ดัดแปลงจาก The Sea Beast อสูรทะเล หรือไม่

เรื่องราวของ 'The Sea Beast' เป็นผลงานภาพยนตร์แอนิเมชันต้นฉบับที่สร้างขึ้นสำหรับสตรีมมิง ไม่ได้ยืมเนื้อหาโดยตรงจากนิยายเล่มใดเล่มหนึ่งหรือซีรีส์ที่มีอยู่ก่อนหน้านั้น ฉันชอบอธิบายแบบตรงไปตรงมาว่าเจ้าทีมสร้างนำแนวคิดคลาสสิกของการตามล่าอสูรทะเลมาปรุงใหม่ให้กลายเป็นโลกที่มีทั้งตื่นเต้นและอ่อนโยน โดยภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย Chris Williams และปล่อยบนแพลตฟอร์มสตรีมมิงหลักในช่วงหลัง ๆ ซึ่งทำให้มันรู้สึกทันสมัยทั้งในงานภาพและน้ำเสียงเรื่องเล่า สาเหตุที่คนมักถามว่า "มาจากเรื่องอะไร" เป็นเพราะธีมของหนังยืมแรงบันดาลใจจากตำนานและวรรณกรรมเดินเรือรุ่นเก่า ๆ — ความคิดเรื่องสัตว์ทะเลยักษ์ ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ และภาพนักล่าเรือที่ยิ่งใหญ่ แต่สิ่งที่สำคัญคือตัวบทนักเขียนไม่ได้แปลงเรื่องจากงานคลาสสิกชิ้นใดชิ้นหนึ่งแบบตรงไปตรงมา เมื่อดูองค์ประกอบต่าง ๆ จะเห็นการหยิบยืมบรรยากาศคล้ายฉากจากนวนิยายทะเลขนาดยักษ์อย่าง 'Moby-Dick' มาปะปนกับมุมมองที่สมัยใหม่และใส่อารมณ์ความเป็นมนุษย์เข้าไป ความรู้สึกของฉันคือผลงานนี้ทำหน้าที่เป็น "การเฉลิมฉลอง" และ "การตั้งคำถาม" ในเวลาเดียวกัน — เฉลิมฉลองความยิ่งใหญ่ของตำนานทะเล แต่ก็ตั้งคำถามว่าเราควรจะมองอสูรทะเลเป็นเพียงศัตรูหรือเพื่อนร่วมโลกด้วย การนำเสนอแบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าผลงานยังคงสดใหม่ แม้คนจะพอคาดเดาภาพรวมได้ก็ตาม

ชื่อเรื่องแบบนี้ชวนให้นึกถึงหนังสัตว์ประหลาดทางทะเลที่มีทั้งความยิ่งใหญ่และความอบอุ่นของการผจญภัย ในมุมมองของคนที่ดูหนังแนวนี้บ่อย ๆ ฉันอยากชี้ให้เห็นกรณีที่คนนิยมพูดถึงบ่อย คือภาพยนตร์อนิเมชันของเน็ตฟลิกซ์ชื่อ 'The Sea Beast' ซึ่งเล่าเรื่องการตามล่าตัวอสูรทะเลในโลกแฟนตาซี แม้จะมีคำว่า 'sea' และ 'beast' ซึ่งตรงกับความหมายของ 'อสูรทะเล' แต่หนังเรื่องนี้เป็นงานต้นฉบับที่ออกแบบโลก ตัวละคร และโทนเรื่องมาเพื่อสื่ออารมณ์ทั้งความตื่นเต้นและความอบอุ่น ไม่ได้ยึดตามนิยายหรือมังงะเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างตรงไปตรงมา มุมมองส่วนตัวคือชอบที่มันหยิบเอาไอเดียของสัตว์ทะเลยักษ์มาขยายเป็นเรื่องราวครอบครัวและการค้นหาตัวตน ฉันชอบฉากที่แสดงให้เห็นทั้งความโหดร้ายและความงดงามของทะเล ทำให้รู้สึกเหมือนดูนิทานสำหรับผู้ใหญ่เรื่องหนึ่ง ดังนั้นถ้าคนถามว่า 'อสูรทะเล' ถูกดัดแปลงเป็นหนังหรือซีรีส์ไหม ก็ต้องพิจารณาจากว่าหมายถึงงานชิ้นไหน: ถาหากหมายถึงแนวคิดกว้าง ๆ แบบอสูรในทะเล ก็มีผลงานดัดแปลงหลายชิ้น แต่ถาหมายถึงชื่อนี้แบบเฉพาะเจาะจง ผลงานชื่อเดียวกับคำว่า 'อสูรทะเล' ที่เป็นการดัดแปลงตรง ๆ ยังไม่เป็นที่แพร่หลายมากนักในวงการภาพยนตร์สากล แต่ไอเดียนี้ถูกหยิบใช้บ่อยจนมีผลงานให้เลือกชมถมเถ — ทั้งแนวแฟนตาซีและแนวครอบครัวที่ใช้สัตว์ทะเลเป็นตัวขับเคลื่อนเรื่องราว ส่วนตัวแล้วคิดว่าเรื่องพวกนี้เหมาะแก่การนำมาดัดแปลงอย่างยิ่ง เพราะภาพยนตร์สามารถทำให้ความสยองและความงามของทะเลปรากฏออกมาได้ทรงพลัง

รีวิวรวมจากนักวิจารณ์มักเน้นไปที่งานภาพและโลกในเรื่องเป็นหลัก แต่ฉันมีมุมมองที่ผสมระหว่างความยินดีและความระแวงเล็กน้อยต่อความสำเร็จของ 'The Sea Beast' หรือที่หลายคนเรียกว่า 'อสูรทะเล' ที่ฉายบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งใหญ่ๆ เสียงชื่นชมส่วนใหญ่โฟกัสที่การออกแบบตัวละคร การเคลื่อนไหวของแอนิเมชัน และการสร้างบรรยากาศโลกแห่งท้องทะเลซึ่งดูมีรายละเอียดและเต็มไปด้วยพลัง ทั้งฉากต่อสู้กับภูมิอากาศท้าทายและฉากสโลว์ที่สื่ออารมณ์ได้ดี นักวิจารณ์หลายคนยกย่องว่าภาพชัดเจน สีสันและเท็กซ์เจอร์ของน้ำทะเลกับสัตว์ทะเลยกระดับหนังแอนิเมชันสำหรับผู้ใหญ่-ครอบครัวให้มีมิติขึ้น ขณะเดียวกัน เสียงวิจารณ์เชิงลบมักชี้ว่าเรื่องราวมีโครงสร้างค่อนข้างคาดเดาได้ และบางมุมของพล็อตถูกเดินตามสูตรผจญภัย-การค้นพบความสัมพันธ์แบบที่เราเคยเห็นในผลงานอื่นๆ ผู้วิจารณ์บางคนรู้สึกว่าตัวละครรองยังขาดน้ำหนักพอที่จะทำให้ความสัมพันธ์บางส่วนเดินไปได้น่าสนใจมากขึ้น แต่ก็รับรู้ได้ว่าหนังพยายามผสมทั้งความตื่นเต้นและความอบอุ่นสำหรับผู้ชมทุกวัย สรุปแล้ว ฉันมองว่าโดยรวมการให้คะแนนของนักวิจารณ์ค่อนข้างเป็นบวก ถึงแม้จะมีความเห็นต่างเรื่องความสดใหม่ของเนื้อหา แต่แอนิเมชันและอารมณ์ที่หนังส่งออกทำน่าจะทำให้หลายคนสนุกและประทับใจได้ไม่ยาก

เพลงประกอบของ 'The Sea Beast' (ไทย: 'อสูรทะเล') แต่งโดย Mark Mancina และผมชอบทิ้งร่องรอยของเขาไว้ชัดเจนในงานชิ้นนี้ ผมรู้สึกว่าดนตรีของเขาพาเราไปล่องเรือทั้งในด้านแอ็กชันและความอบอุ่นของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร เสียงออร์เคสตราที่กว้างใหญ่ผสมกับเครื่องเคาะที่หนักแน่นและเสียงประสานแบบคอรัสเล็ก ๆ ทำให้ฉากมหึมาของสัตว์ยักษ์เต็มไปด้วยพลัง ขณะเดียวกันธีมสายเปียโนหรือไวโอลินก็ออกมานุ่มนวลเมื่อเป็นฉากอารมณ์งดงาม ผมชอบที่ Mancina ยืมเทคนิคจากงานเก่า ๆ ของเขา เช่นการผสมองค์ประกอบออร์เคสตราและซินธิไซเซอร์เพื่อสร้างบรรยากาศร่วมสมัย งานนี้เตือนให้คิดถึงช่วงที่เขาทำงานร่วมกับงานภาพเคลื่อนไหวและหนังผจญภัยอื่น ๆ แต่ก็มีเอกลักษณ์ของตัวเองอย่างชัดเจน การวางมอทีฟซ้ำ ๆ เพื่อนำทางความรู้สึกผู้ชมจนถึงฉากไคลแม็กซ์ทำได้เรียบเนียน และซาวนด์แทร็กมักจะมีชั้นเสียงที่ฟังแล้วอยากย้อนกลับมาฟังซ้ำ ๆ ในมุมมองของคนฟังทั่วไป ผมคิดว่าเพลงประกอบของ 'The Sea Beast' ทำหน้าที่ทั้งเป็นพื้นหลังสนับสนุนการเล่าเรื่องและเป็นงานดนตรีที่ยืนได้ด้วยตัวเอง ถ้าชอบงานสเกลใหญ่ของวงออร์เคสตราแต่ยังอยากได้สัมผัสสมัยใหม่ ผลงานชิ้นนี้น่าจะโดนใจเราได้ไม่ยาก

ยังไม่มีประกาศวันฉายอย่างเป็นทางการสำหรับภาคต่อของ 'The Sea Beast' ในตอนนี้ และนั่นทำให้แฟนๆ อย่างฉันขาเดาวนไปมาพอสมควร ความจริงคือ เมื่อชิ้นงานแอนิเมชันมีคุณภาพแบบนี้ มันมักจะใช้เวลานานกว่าที่แฟนอยากเห็น — ทั้งกระบวนการเขียนบทใหม่ การอัดเสียง ตัวอนิเมชัน และการตัดต่อเสียงดนตรี ทำให้ช่วงเวลาระหว่างภาคยาวขึ้นกว่าที่คิดได้ง่าย ๆ ฉันมักจะนึกถึงเส้นทางของ 'How to Train Your Dragon' ที่ต้องผ่านพัฒนาการทางเนื้อหาและเทคนิคก่อนจะออกภาคต่อที่ตอบโจทย์ผู้ชมได้เต็มที่ ฉันเลยเชื่อว่าเราน่าจะเห็นการประกาศจากผู้สร้างก่อนเป็นอันดับแรก (แบบเปิดเผยว่าผลงานกำลังอยู่ในขั้นใด) แล้วค่อยมีตัวอย่างสั้น ๆ ตามมา ไม่จำเป็นต้องตื่นตระหนกถ้ายังไม่มีวันฉายทันที เพราะงานคุณภาพมักต้องเวลา — และถ้าเป็นไปตามจังหวะที่ผมคาดไว้ เราน่าจะได้ข่าวคราวจริงจังภายในระยะเวลาสักหนึ่งปีหลังมีประกาศการผลิต แล้วค่อยต่อด้วยตัวอย่างและวันที่ฉายจริงอีกที ยังไงก็ตาม ความตื่นเต้นก็ยังอยู่เต็มเปี่ยม ฉันตั้งตารอจะเห็นว่าทีมสร้างจะพาโลกของ 'The Sea Beast' ขยายออกไปยังมุมไหน และหวังว่าภาคต่อจะรักษาความพิเศษของต้นฉบับได้เหมือนเดิม

พอพูดถึง 'ผจญภัยนครสาบสูญ' ฉันมองว่าเรื่องนี้ไม่ได้ดัดแปลงมาจากหนังสือเล่มเดียวแบบตรงไปตรงมา แต่เป็นการเอาแก่นของนิยายผจญภัยคลาสสิกมาปรุงใหม่ให้เข้ากับภาษาภาพยนตร์สมัยใหม่ เนื้อเรื่องหลักยืมโครงแบบการตามล่าสมบัติและเมืองที่หายไปที่คุ้นเคยจากงานอย่าง 'King Solomon's Mines' มาใช้เป็นแรงบันดาลใจ แต่ตัวละครถูกปรับให้ทันสมัยขึ้นมาก: พระเอก/นางเอกมีความเป็นอิสระทางความคิดกว่าเดิม แถมบทสนทนามีจังหวะตลกฉับไวที่หนังสมัยใหม่มักเลือกใช้เพื่อผ่อนคลายโทน เนื้อหาเชิงโบราณคดีหรือคำอธิบายทางประวัติศาสตร์ที่ในหนังสืออาจถูกเล่าแบบยาวๆ ถูกย่อและแปลงเป็นฉากแอ็กชั่นหรือปริศนาให้ดูสนุกขึ้นบนจอ สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือการลดรายละเอียดเชิงเทคนิคหรือภาษาทางวิชาการของแหล่งต้นฉบับ แล้วเพิ่มแรงขับเคลื่อนด้วยภาพและดนตรี ผลคือหนังได้ความตื่นเต้นทันที แต่แลกกับการสูญเสียความหลากหลายของมุมมองเชิงลึกบางอย่าง ซึ่งถ้าใครรักการอ่านฉากอธิบายยาวๆ อาจรู้สึกว่ามีบางอย่างหายไป แต่ถ้ามองในมุมของความบันเทิงแบบรวดเร็ว มันทำหน้าที่ได้ดีและให้ความสนุกคนละแบบกัน

ยังไม่มีเวอร์ชันภาพยนตร์หรือซีรีส์ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายของงาน 'ผีเสื้อสมุทร' ในวงการหลักเท่าที่ฉันตามมองไว้ ฉันโตมากับการอ่านงานวรรณกรรมท้องถิ่นและชอบจับจุดเล็ก ๆ ในเรื่องราว พอเห็นชื่อนี้ทีแรกก็คิดว่าน่าจะมีคนทำเป็นละครเวทีหรือหนังสั้นบ้าง แต่ผลงานเชิงพาณิชย์ที่ฉายตามโรงหรือขึ้นสตรีมมิ่งหลักยังไม่ปรากฏให้เห็น จึงมีความเป็นไปได้ว่าสิทธิ์ยังไม่ได้ขายหรือผู้สร้างยังมองไม่เห็นศักยภาพเชิงการตลาดสำหรับการดัดแปลงในวงกว้าง จากมุมมองส่วนตัว นี่ก็ทำให้รู้สึกแปลกดีเพราะงานแนวนี้มีจุดเด่นด้านบรรยากาศและตัวละครที่น่าสร้างสรรค์ ถ้ามีทีมผู้กำกับที่เข้าใจโทนเรื่องจริง ๆ และนักแสดงที่จับอารมณ์ได้ มันจะเป็นการดัดแปลงที่น่าสนใจมาก อย่างน้อยก็อยากเห็นเวอร์ชันละครเวทีหรือมินิซีรีส์สั้น ๆ ก่อนจะไปเป็นภาพยนตร์ใหญ่ ๆ เพราะงานแบบนี้ได้พื้นที่ในการเล่าเยอะกว่าแบบย่อยสั้น ๆ สุดท้ายแล้ว ถ้าใครสนใจลองตามข่าวสิทธิ์ของผู้แต่งหรือประกาศจากค่ายสร้างภาพยนตร์จะชัดเจนขึ้น แต่ส่วนตัวฉันก็ยังเฝ้ารอเวอร์ชันที่ทำให้บรรยากาศของต้นฉบับยังคงอยู่

ลองนึกภาพโลกแฟนตาซีเดียวกันที่ถูกเล่าในสองภาษาทั้งแบบนิยายภาพยนตร์และแบบเกมคอมพิวเตอร์ นี่คือสิ่งที่ทำให้ 'เดอะ วิทเชอร์ นักล่าจอมอสูร' ซีซั่น 1 แตกต่างจากเกม 'The Witcher' อย่างชัดเจน: ซีรีส์บนจอเล่าเรื่องจากมุมมองของการดัดแปลงวรรณกรรมต้นฉบับที่เน้นตัวละครสามคนหลักคือ เกรัลต์ เยนเนฟเฟอร์ และซิริ ในรูปแบบที่ไม่เรียงลำดับเวลา ขณะที่เกมโดยเฉพาะรายการหลักอย่าง 'The Witcher 3: Wild Hunt' สร้างโลกต่อยอดจากนิยายด้วยเส้นเรื่องดั้งเดิมของเกมเอง ที่เปิดโอกาสให้ผู้เล่นมีอำนาจตัดสินใจและสำรวจโลกกว้างแบบโอเพ่นเวิลด์ โดยส่วนตัวแล้ว ฉันรู้สึกว่าสไตล์การเล่าเรื่องของซีซี่ส์ค่อนข้างเน้นอารมณ์และการสร้างความผูกพันกับตัวละครในฉากสั้น ๆ ซึ่งมาจากการย่อและรวมเอาเรื่องสั้นของอันเดรย์ สาปคอฟสกีเข้าด้วยกัน นั่นทำให้บางเหตุการณ์ในซีซั่น 1 ดูเข้มข้นและเป็นฉากเดี่ยวที่มีความหมาย ส่วนเกมกลับให้อิสระในการสร้างเส้นทางของเกรัลต์ ผ่านบทสนทนา ระบบเลือกตอบ และเควสต์ย่อย ๆ ที่ขยายความเป็นโลก ทำให้ตัวละครตอบสนองแตกต่างกันไปตามการตัดสินใจของผู้เล่น ความต่างนี้ทำให้ประสบการณ์ดูและเล่นมีโทนและจังหวะที่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ด้านตัวละครและโทนของเรื่อง ซีรีส์ให้ความสำคัญกับการสร้างต้นเหตุของความเจ็บปวดและการเปลี่ยนแปลงของเยนเนฟเฟอร์ รวมถึงภาพลักษณ์ของซิริในฐานะเด็กที่หนีตายและมีพลังพิเศษ ส่วนเกมมักจะวางเกรัลต์ในบทบาทของฮีโร่ที่ต้องแบกรับผลพวงของอดีตและความสัมพันธ์ที่กว้างขึ้น เช่น การเมืองของอาณาจักรหรือเงื่อนไขของชาวบ้านในเควสต์ต่าง ๆ นอกจากนี้ รายละเอียดเชิงเทคนิคที่เป็นเอกลักษณ์ของเกมอย่างการอัพเกรดอาวุธ การใช้น้ำยาต่าง ๆ สกิลและสัญลักษณ์เวทมนตร์ (signs) ถูกนำเสนอเป็นกลไกการเล่นที่สนุก แต่ในทีวีซีรีส์สิ่งเหล่านี้ถูกลดทอนเป็นการแสดงออกของทักษะและการต่อสู้เพื่อไม่ให้เสียจังหวะของการเล่าเรื่อง ภาพและบรรยากาศก็ต่างกัน: เกมมีจุดเด่นเรื่องงานศิลป์และซาวด์แทร็กที่สร้างโลกกว้างอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ซีรีส์ให้ความสำคัญกับการถ่ายทำฉากและมู้ดเพื่อตอกย้ำอารมณ์เฉพาะฉากเดียว ๆ ตัวอย่างเช่นฉากการต่อสู้ของปีศาจในเกมมักกลายเป็นเควสต์ที่ต้องแก้ปริศนา แต่ในซีรีส์จะถูกถ่ายทอดให้เป็นจุดเปลี่ยนของตัวละคร ภาพรวมแล้ว ฉันคิดว่าทั้งสองแบบเติมเต็มกัน — ซีรีส์เหมาะสำหรับคนอยากดูเนื้อหาเข้มข้นและเข้าใจแรงจูงใจของตัวละคร ในขณะที่เกมเหมาะสำหรับคนอยากสัมผัสโลกแบบลึกและมีส่วนร่วมเอง สรุปว่าชอบทั้งคู่แต่ชอบความรู้สึกที่ได้ตัดสินใจในเกม และความสะเทือนใจจากซีรีส์ในแบบที่ไม่เหมือนใคร

ในฐานะแฟนตำนานคลาสสิก ฉันมองว่าเรื่องราวของ 'Beowulf' เป็นแหล่งแรงบันดาลใจที่อุดมไปด้วยองค์ประกอบสำหรับสื่อหลากหลายรูปแบบ: การต่อสู้กับอสูร ตัวละครที่มีเกียรติ และความเปราะบางของฮีโร่ ฉันชอบย้อนกลับไปอ่านฉบับแปลที่จับอารมณ์ดั้งเดิมไว้ได้ แล้วค่อยนึกถึงงานต่อยอดที่ออกมา — ที่เด่นมากคือภาพยนตร์สไตล์โมชั่นแคปเจอร์ในยุคหนึ่งซึ่งนำองค์ประกอบโหด-งามของบทกวีมานำเสนอในภาพแฟนตาซีร่วมสมัย และยังมีเวอร์ชันการ์ตูนกราฟิกที่ตัดเส้นและคอมโพสภาพใหม่ให้เรื่องดูอินเทนส์ขึ้น นอกจากงานภาพยนตร์และหนังสือภาพ อีกมุมที่น่าสนใจคือมีเกม tie-in แบบคอนโซลที่พยายามแปลงฉากบู๊เป็นระบบการเล่น แม้มันจะไม่ใช่เกมระดับมาสเตอร์พีซ แต่ก็ให้ไอเดียว่าเราสามารถย่อยุทธศาสตร์การต่อสู้ ตัวละครตำนาน และบอสขนาดยักษ์ลงมาเป็นกลไกการเล่นได้อย่างไร นอกจากนี้ยังมีงานเสียงและ audiobook ที่เล่าเรื่องให้รู้สึกคล้ายฟังตำนานในห้องโถง ยิ่งถ้าชอบการเล่าเรื่องด้วยบทกวีสั้น ๆ งานพวกนี้จะให้มิติของภาษาที่ต่างจากสื่อภาพมาก สรุปว่าถ้าต้องเลือกติดตามต่อ นอกจากกลับไปหาเวอร์ชันดั้งเดิมของ 'Beowulf' แล้ว การลองดูหนึ่งในหนังหรือการ์ตูนกราฟิกเพื่อเห็นภาพตีความที่ต่างกัน และถ้ามีอารมณ์อยากสัมผัสแบบอินเทอร์แอคทีฟ ก็ลองหาเกม tie-in สมัยก่อนมาลองดู เพื่อจะได้เห็นว่าเรื่องราวโบราณสามารถแปลงเป็นประสบการณ์ที่เล่นได้อย่างไร — และท้ายที่สุดฉันมักคิดว่าความยิ่งใหญ่ของตำนานนี่แหละที่ทำให้มันถูกดัดแปลงไปได้ไม่รู้เบื่อ

แปลกใจไหมที่ภาพยนตร์เรื่อง 'Battleship' ถูกพูดถึงบ่อยว่าเอามาจากเกมกระดานโบราณ — จริง ๆ แล้วมันมีพื้นฐานมาจากเกมอย่างเป็นรูปธรรมแต่ไม่ใช่การดัดแปลงแบบตรง ๆ ผมมองว่าแก่นของเรื่องนี้คือการนำความเรียบง่ายของเกมกระดาน 'Battleship' — ที่จริงแล้วเป็นเกมดินสอและกระดาษดั้งเดิมที่ถูกพัฒนาเป็นบอร์ดเกมโดยบริษัทของเล่น — มาเป็นแรงบันดาลใจเท่านั้น เพราะเกมต้นฉบับไม่มีพล็อตตัวละครหรือศัตรูต่างดาว หนังปี 2012 เลือกสร้างเรื่องราวใหม่ทั้งหมด รวบรวมองค์ประกอบการต่อสู้ทางเรือเข้ากับฉากแอ็กชันไซไฟ จึงกลายเป็นหนังที่ใช้ชื่อและธีมจากเกมมากกว่าจะเอากฎหรือการเล่นมาถ่ายทอดแบบตรงตัว มุมมองแบบแฟนทั้งในแง่ชวนสนุกและวิพากษ์ก็คือ ถ้าหวังจะเห็นการแปลงระบบการเล่นเป็นเรื่องเล่าแบบเป๊ะ ๆ อาจจะผิดหวัง แต่ถ้าดูเป็นผลึกของความคิดสร้างสรรค์ที่หยิบไอเดียง่าย ๆ มาขยายเป็นภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ ก็น่าสนุกได้ในแบบของมันเอง เสียงระเบิด เส้นสายการต่อสู้ และฉากเรือบดบังท้องฟ้าให้ความรู้สึกต่างจากโต๊ะเกมมาก แต่ก็ยังคงความเชื่อมโยงทางธีมไว้พอสมควร