ริน บลูล็อค มีบทบาทสำคัญอย่างไรในอนิเมะ?

"คนโปรด" นักศึกษาสาวที่หวังฮุบสมบัติของ "ซ้อรินรณี" สะใภ้ใหญ่บ้านหวังที่เป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาว แต่ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงได้โดนซ้อใหญ่จับทำเมียซะเอง #รินโปรด

ใจกลางเมืองกรุง ในคืนฝนตกสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ คือฉากชีวิตของ “รินรดา” หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความหรูหราในเมืองใหญ่ หลังจาก “อาทิตย์” ผู้เป็นทั้งความรักและบาดแผลในหัวใจของเธอ ถูกต้องโทษจำคุก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เต็มไปด้วยความผูกพันที่ทั้งหวานและเจ็บปวด เลิกรากันนับครั้งไม่ถ้วน แต่ผู้ชายที่รู้จักเธออย่างลึกซึ้งเกินใครก็คือเขา แม้เขาจะมีข้อเสียมากมาย และทำให้เธอร้องไห้หลายครั้ง แต่เขากลับเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่า “มีค่า” เมื่อเวลาผ่านไป เธอได้รับจดหมายและความจริงบางส่วนที่เปิดเผยว่าอาทิตย์เพียงรับผิดโดยที่ตัวเองไม่ได้ก่อเพื่อปกป้องผู้หญิงคนอื่น ซึ่งเป็นอดีตของเขาเข้ามาเกี่ยวข้อง และความจริงที่ทำให้หัวใจเจ็บลึกขึ้นทุกครั้งที่รับรู้ รินรดาก็ยังไม่สามารถตัดใจจากเขาได้ จนวันที่อาทิตย์ได้รับการปล่อยตัว ทั้งคู่กลับมาเผชิญหน้ากับโลกความจริงที่ไม่สวยงาม มีคดีติดตัว แรงกดดันจากสังคม และบาดแผลในใจที่ยังไม่หาย แต่ท่ามกลางความไม่สมบูรณ์แบบนั้น ทั้งสองกลับเรียนรู้ว่าความรักไม่ได้หมายถึงความถูกต้องเสมอไป หากแต่คือการเลือกจะอยู่ข้างใครสักคน แม้โลกทั้งใบจะไม่เห็นด้วยก็ตาม

หลีหนิงหนิงได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่กำลังแปลก่อนจะได้รู้ว่าเธอได้รับบทตัวประกอบที่คู่กับพระรองตัวร้าย....แต่ที่พระรองผู้นี้ร้ายก็เป็นเพราะแม่นางเอกดอกบัวขาว หลีหนิงหนิงจึงต้องช่วยพระรองผู้น่าสงสาร

พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชา x ไอริน] ผู้ชายอันตรายที่ใครๆต่างก็กลัว แต่ทำไมเธอกลับมองว่าเขาน่ารักขนาดนี้กัน นี่สินะที่เขาเรียกกันว่า ความรักทำให้คนตาบอด "บ้านอยู่ไหน จะไปส่ง" "ไม่เป็นไรค่ะ นะ..หนูกลับเองได้" "กลัวกูไปปล้นบ้านว่างั้น?" "คือ.." "เออ งั้นก็กลับเองแล้วกัน!" ราชา วิศวะปี4 หน้าโหดแต่อยู่ในโหมดโหดเหมือนกันกับหน้านั่นแหละ ชอบของหวาน นิสัย ใครพูดไม่รู้เรื่องก็ตบหมดอ่ะ "มึงอย่าทำหน้าอ้อนตีนไอริน" ไอริน นิเทศปี2 สาวแว่นใจกล้าเกินร้อย เห็นดูติ๋มๆแต่ขี้อ่อยมาก นิสัย อย่าให้ต้องโมโห เพราะจบไม่สวยสักราย "แค่พี่จุ้บตรงนี้ หนูก็จะหายเจ็บ" เอซ/แอล วิศวะปี4 สองแฝดที่รักกันดี ชอบอะไรเหมือนๆกัน นิสัย ขี้แกล้ง ชอบปั่นหัวเพื่อน โดยเฉพาะกับราชา "ถ้ามันทิ้งน้อง พวกพี่พร้อมเสียบ"

ใบไผ่ ชายโสดวัยสามสิบกลับมาเกิดใหม่ในร่างของ ลลิต ทารกน้อยที่ลออจันทร์ตัวประกอบของนิยายชื่อดังที่สุดท้ายต้องมีจุดจบน่าอนาถ ไม่ได้การล่ะลลิตจะต้องปกป้องหม่าม้าไว้ให้ได้เลย !!

"สโรชา นี่มันห้องทำงานคุณอย่าทำให้ผมต้องเสียคนที่นี่ " รามีนเอ่ยออกไปแล้วทำหน้านิ่ง เมื่อสโรชาเดินมาหาเขาพร้อมกับสายตายั่วยวน แล้วปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดช้าๆอย่างยั่วยวน "เสียคนที่ไหนคะก็แค่เสียตัวให้เอย จะที่ไหนสำคัญด้วยหรอคะ" สโรชาพูดไปแล้วนั่งบนโต๊ะทำงานของเขาพร้อมกับโชว์เต้างามที่ถูกปลดปล่อยออกมา จะดูสิจะเย็นชาใส่เธออยู่รึเปล่า สโรชาคิดในใจ "หยุด ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ" รามีนพูดไปพร้อมกับสะกดเสียงตัวเองให้เป็นปกติ แต่ก็มิวายเอามือบีบขย้ำหน้าอกใหญ่ๆของเธออย่างอดไม่ได้ "อ้ะ ไหนบอกนี่ห้องทำงานไงคะ " ร่างบางครางบอกออกไป เมื่อถูกมือหนาเคล้าคลึงหน้าอก “ตอนนี้จะที่ไหน ถ้าเธอยั่ว ฉันก็พร้อมรบสโรชา” รามีนพูดไปก็ละเลงลิ้นร้อนๆกับยอดถันสีชมพูอย่างหลงใหล สโรชาทำให้เขาเสียศูนย์จนได้สิน่า แบบนี้มันต้องลงโทษให้เข็ด รามีนคิดในใจแล้วกระตุกยิ้ม "คุณรามอย่ากัด อ้ะ คุณราม อย่า เดี๋ยวมันเป็นรอย" “ดี ผู้ชายคนอื่นเห็นมันจะได้รู้ว่า เธอมีผัวแล้ว”