ละครเรื่องนี้ถ่ายทำในประเทศต่างๆ ไหนบ้าง

บรรยากาศการถ่ายทำที่เห็นได้ชัดคือความขลังของสถานที่เก่าแก่กับความเป็นสตูดิโอสมัยใหม่ผสมกันไปมา ฉันเคยไปเยือนโลเคชันในจังหวัดที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ซึ่งทีมงานเลือกใช้ 'อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา' เป็นฉากหลังหลัก ทำให้ฉากภายในละครมีมิติและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมที่จับต้องได้จริงๆ ฉากพระราชวังหรือซุ้มประตูที่ถ่ายทำตอนกลางวันให้ความรู้สึกอลังการ ส่วนตอนกลางคืนการจัดแสงกับเงาของต้นไม้ก็ให้ผลที่แตกต่างอย่างมีเสน่ห์ อีกจุดหนึ่งที่ฉันประทับใจคือพื้นที่ของพระราชวังบางปะอินซึ่งมีทั้งสวนและอาคารโบราณ จังหวะการเดินกล้องที่เล่นกับระยะกว้างของลานทำให้ฉากโรแมนติกหรือบทพูดสำคัญดูยิ่งใหญ่ขึ้น นอกจากนี้ยังมีการใช้สตูดิโอในกรุงเทพฯ สำหรับฉากภายในที่ต้องการการควบคุมเสียงและแสงอย่างเข้มงวด สองสไตล์นี้พอกันดี กลบจุดอ่อนของกันและกันจนละครออกมาเต็มไปด้วยบรรยากาศที่จับต้องได้จริงๆ

เริ่มจากภาพฉากชนบทใน 'คมแฝก' ที่ชัดเจนว่าไม่ได้ถ่ายทำแค่ในสตูดิโอเดียว แต่กระจายไปตามภูมิภาคต่าง ๆ ของไทย เพื่อให้บรรยากาศของเรื่องออกมาหนักแน่นและมีมิติ ผมค่อนข้างอินกับฉากที่ดูมีความเป็นชนบทจริง ๆ เพราะส่วนใหญ่ทีมงานเลือกพื้นที่ที่มีทิวทัศน์ธรรมชาติและสถาปัตยกรรมท้องถิ่น เช่น บรรยากาศทุ่งนาและหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มักจะพาไปยังจังหวัดทางภาคกลาง-ตะวันตก ในความทรงจำของผมฉากที่เป็นสะพานและแม่น้ำหนัก ๆ ให้ความรู้สึกคล้ายบริเวณจังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเหมาะกับฉากที่ต้องการความขรึมและประวัติศาสตร์ของพื้นที่ ขณะเดียวกันเรื่องราวที่มีฉากวัดหรือองค์เจดีย์ก็ทำให้นึกถึงนครปฐม เพราะสถาปัตยกรรมของวัดและบรรยากาศรอบ ๆ ให้ความรู้สึกเข้ากับฉากที่ต้องการความเคร่งขรึม อีกจุดที่สะดุดตาคือตลาดท้องถิ่นและถนนสายเล็ก ๆ ที่ทีมงานใช้สร้างสีสันให้ตัวละครเดินทางและมีปฏิสัมพันธ์กับชาวบ้าน ฉากพวกนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าจะถ่ายทำในพื้นที่ของราชบุรีหรือสุพรรณบุรี ซึ่งยังเก็บเอกลักษณ์หมู่บ้านดั้งเดิมไว้มาก พื้นที่นอกเมืองพวกนี้ก็ช่วยให้ภาพรวมของ 'คมแฝก' ดูสมจริง ไม่รู้สึกเป็นฉากสแตนด์อินล้วน ๆ สุดท้ายก็มีฉากในเมืองใหญ่และฉากอินดอร์ที่คาดว่าเป็นการถ่ายในสตูดิโอหลักของกรุงเทพฯ เพื่อให้ควบคุมแสงและเสียงได้ง่ายขึ้น เมื่อผสมผสานกันแล้ว การเดินเรื่องของ 'คมแฝก' จึงออกมามีทั้งความท้องถิ่นและความเป็นละครโทรทัศน์ที่มีคุณภาพ การได้เห็นแต่ละจังหวัดของไทยถูกนำมาใช้เป็นฉากหลังทำให้รู้สึกภูมิใจที่งานสร้างไทยสามารถใช้ภูมิประเทศจริง ๆ มาช่วยบอกเล่าเรื่องราวได้ชัดเจนและมีพลัง

แผนที่การถ่ายทำของ 'Game of Thrones' ทำให้ฉันอยากขึ้นเครื่องไปตามรอยทุกจุดที่เห็นบนหน้าจอ เมื่อไปเดินเล่นในตรอกหินของเมืองเก่าที่เคยเห็นในซีรีส์ ความทรงจำของฉากละครกลับมาชัดเจน — กลุ่มฉากของ 'King's Landing' ส่วนใหญ่ถ่ายทำที่เมืองเก่าบนชายฝั่งโครเอเชีย โดยเฉพาะเมืองโดโบรฟนิกที่กำแพงเมืองและตรอกซอกซอยถูกใช้อย่างชาญฉลาดเพื่อสร้างภาพลักษณ์ของเมืองหลวง ในบางซีนสมัยแรกยังใช้หมู่เกาะและป้อมในมอลตาเป็นฉากหลัง ทำให้บางตอนมีอารมณ์คละเคล้าระหว่างสถาปัตยกรรมเมดิเตอร์เรเนียนกับบรรยากาศยุคกลาง ฝั่งที่ดูหนาวเย็นสุด ๆ คือฉากเหนือกำแพง ซึ่งส่วนใหญ่ถ่ายทำในไอซ์แลนด์ ฉากภูมิประเทศที่เหวสีเทา ทุ่งลาวา และทะเลสาบน้ำร้อนบางแห่งให้ความรู้สึกห่างไกลอย่างที่จอภาพต้องการ ฉันชอบการที่ทีมงานเลือกโลเคชันธรรมชาติเหล่านี้เพื่อให้ฉากชัดเจนตามอารมณ์ของเรื่อง — มันไม่ใช่แค่ฉากสวย แต่ช่วยเล่าเรื่องได้ด้วยตัวมันเอง

รายชื่อผลงานที่มี 'จวี จิ้งอี' ถ่ายทำในประเทศจีนมีหลายชิ้น แต่ถ้าจะยกตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดก็คือ 'Legend of Yunxi' ซึ่งเป็นงานที่คนดูจดจำเธอได้ง่ายที่สุด ในมุมของแฟนคลับที่ติดตามผลงานมาตั้งแต่ต้น จะบอกเลยว่าซีรีส์เรื่องนี้ถ่ายทำในสตูดิโอและโลเคชันภายในประเทศจีนเป็นหลัก โดยเฉพาะที่ Hengdian World Studios ซึ่งมักถูกใช้เป็นฉากปราสาทและหมู่บ้านโบราณ ส่วนงานโปรดักชันเองก็ดีไซน์ฉากให้คล้ายงานถ่ายในจีนยุคโบราณจริง ๆ ฉันชอบรายละเอียดของฉากหลังและการจัดไฟที่ทำให้บรรยากาศออกมาอบอุ่นและใกล้เคียงกับนิยายโบราณ จะเทียบกับโปรเจ็กต์อื่น ๆ ของเธอก็ได้—หลายครั้งที่การถ่ายทำเป็นการผสมระหว่างสตูดิโอในจีนกับโลเคชันธรรมชาติในมณฑลต่าง ๆ ทำให้ภาพที่ออกมาดูสมจริง การเลือกถ่ายทำในจีนยังเอื้อต่อการใช้ทีมงานท้องถิ่นและชุดฉากที่มีประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้การแสดงของจวี จิ้งอีมีน้ำหนักขึ้นในฐานะนักแสดงที่ทำงานร่วมกับครีเอทีฟทีมจีนโดยตรง สุดท้ายแล้วถ้าคุณสนใจรายละเอียดสถานที่ถ่ายทำมากขึ้น การหาข้อมูลเบื้องหลังของแต่ละตอนจะให้ภาพที่ชัดขึ้น แต่โดยรวมแล้ว 'Legend of Yunxi' เป็นตัวอย่างเด่นของงานที่ถ่ายทำในจีนและแสดงถึงการใช้สเปซสตูดิโอและโลเคชันของจีนได้ดี

ฉากเปิดที่มีแสงส้มจากโคมไฟถนนทำให้ฉันหยุดดูทั้งตอนแรกแบบไม่ตั้งใจ ฉากตลาดพื้นบ้านทั้งเสียงคนคุยกัน กลิ่นอาหารยั่ว ๆ ในเรื่องถูกถ่ายทำที่ 'ตลาดน้อย' ย่านชุมชนเก่า ซึ่งให้ความรู้สึกใกล้ชิดและอุดมด้วยรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของชีวิตประจำวัน ในฉากไล่ล่ากันกลางแผงลอยกล้องจับมุมใกล้ของถนนแคบ ๆ ได้บรรยากาศดิบจริงที่สตูดิโอไม่สามารถจำลองได้อย่างสมบูรณ์ ส่วนฉากริมแม่น้ำที่ตัวละครมองเรือผ่านไปมา ถูกถ่ายที่ย่าน 'คลองสาน' ซึ่งบ้านเรือนเก่าและท่าเรือเล็ก ๆ ช่วยเติมความเป็นชุมชนริมน้ำได้ดี ฉากภายในบ้านสมัยใหม่หรือคาเฟ่บางฉากจัดถ่ายในสตูดิโอฝั่งบางนา ที่ทีมงานเซ็ตฉากละเอียดจนดูเหมือนสถานที่จริง นั่นทำให้ฉากอารมณ์ภายในบ้านมีทั้งความคมชัดและควบคุมแสงง่ายสำหรับการถ่ายทำกลางคืน การผสมผสานระหว่างโลเคชั่นจริงอย่าง 'ตลาดน้อย' และสตูดิโอช่วยให้เรื่องมีทั้งความอบอุ่นของสถานที่จริงและความสมบูรณ์แบบทางเทคนิค ภาพที่ติดตาฉันคือแสงไฟจากแผงขายขนมในตลาด — มันให้ความรู้สึกว่าเมืองนั้นยังหายใจอยู่จริง ๆ

เราโตมากับภาพยนตร์และละครเวอร์ชันเก่าของ 'ขุนช้างขุนแผน' ที่ชอบพาไปเดินเล่นในซากเมืองเก่า ดูแล้วรู้สึกว่าโลเคชันคือพระเอกอีกคนหนึ่ง เรื่องราวส่วนใหญ่ที่เคยเห็นถูกวางฉากให้เข้ากับบรรยากาศอยุธยาโบราณ ดังนั้นสถานที่จริงที่มักจะถูกใช้คือพื้นที่โบราณสถานที่มีซากปรักหักพัง แบบพระอุโบสถและเจดีย์สูง ๆ ที่ให้ความรู้สึกว่านี่คือราชสำนักและเมืองเก่า ตัวอย่างที่คุ้นตาก็มักเป็นบริเวณวัดใหญ่และลานกว้างริมแม่น้ำซึ่งสร้างความเป็นฉากยุคอยุธยาได้ดี การถ่ายทำฉากเรือและฉากตลาดช่วงนั้นมักย้ายไปตามแม่น้ำสายหลักหรือบริเวณท้องทุ่งที่ยังมีวิถีชาวบ้านใกล้เคียงกับอดีต ทำให้ภาพรวมดูสมจริงมากกว่าการสร้างฉากทั้งหมดในสตูดิโอ อีกอย่างที่มักเห็นคือการใช้พระราชวังเก่า ๆ หรือพระราชวังจำลองสำหรับฉากที่ต้องการความโอ่อ่า เช่นลานพิธีกรรมหรือห้องบรรทมของเจ้านาย ซึ่งมอบโทนสีและแสงธรรมชาติที่ต่างจากการถ่ายในร่ม เมื่อย้อนไปมองงานหลายเวอร์ชัน จะรู้สึกเลยว่าการเลือกโลเคชันเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ 'ขุนช้างขุนแผน' ยืนหยัดในความทรงจำของคนดู บางฉากที่ถ่ายในซากโบราณให้ความรู้สึกคร่ำครวญเหมือนเรื่องราวยังคงคุกรุ่นอยู่ในก้อนอิฐเก่า ๆ นี่แหละคือเสน่ห์ของการตามรอยละครโบราณที่ยังทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะได้เสมอ

ชอบเวลาเห็นฉากละครถ่ายที่ไปมาบุญครองเพราะมันให้บรรยากาศกรุงเทพชั้นในที่ค่อนข้างชัดเจน — ทั้งป้ายไฟ คนเดินพลุกพล่าน และมุมบันไดเลื่อนที่ดูเป็นเอกลักษณ์ ความทรงจำแรก ๆ ที่ผมคิดถึงมักจะเป็นฉากจากหนังวัยรุ่นที่ใช้ห้างเป็นฉากหลัง เช่นฉากชวนเขินใน 'สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก' ที่มีมุมห้างและพื้นที่สาธารณะคล้ายย่านสยามซึ่งคนดูมักเชื่อมโยงกับไปมาบุญครอง แม้ว่าจะไม่ได้ถ่ายทั้งหมดภายในห้าง แต่บรรยากาศการนัดพบและเดินเล่นของตัวละครให้ความรู้สึกเดียวกันกับที่เห็นที่นั่น นอกจากหนังวัยรุ่นแล้ว ละครโทรทัศน์หลายเรื่องก็ใช้มุมสาธารณะของไปมาบุญครองเป็นฉากสั้น ๆ เช่นการออกเดตที่สะดุดตา ฉากตามหาใครสักคนในฝูงชน หรือการวิ่งชุลมุนที่บันไดเลื่อน ซึ่งฉากเหล่านี้มักถูกถ่ายเพื่อสื่อความใกล้ชิดในเมืองใหญ่ จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ผลิตจะเลือกใช้พื้นที่แถว ๆ นี้ให้เป็นฉากพบปะหรือเผชิญหน้า ถ้าคุณชอบตามหาฉากละครจริง ๆ ลองสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างป้ายร้าน ตู้ ATM หรือมุมบันไดเลื่อนในตอนที่ตัวละครเดินผ่าน — มันมักจะบอกได้ว่าสถานที่นั้นคือไปมาบุญครองหรือย่านสยามโดยรอบ และถ้าจังหวะดีจะได้เห็นมุมที่คุ้นตาจากละครหลายเรื่องปรากฏอยู่ในฉากเดียวกัน

หลังจากดูซีรีส์นี้จบแล้วหลายรอบ ฉันชอบนั่งไล่สังเกตมุมกล้องกับฉากหลังว่าทีมงานเลือกถ่ายที่ไหนบ้างและทำไมมันถึงได้อารมณ์แบบนั้น ถึงจะไม่มีชื่อสถานที่ปรากฏตรง ๆ แต่รายละเอียดเล็ก ๆ หลายอย่างบอกหมด เช่นอาคารโบราณที่มีซุ้มประตูทรงอยุธยา บอกได้เลยว่าส่วนฉากสมัยก่อนน่าจะถ่ายในจังหวัดที่ยังมีบ้านเรือนไม้และวัดเก่าเป็นจำนวนมาก ฉากตลาดสดที่คนพลุกพล่านและแผงขายของเรียงรายมีกลิ่นอายของตลาดริมแม่น้ำหรือถนนคนตกมากกว่าตลาดในห้าง เพราะมีเรือและแพลอยน้ำให้เห็น ฉันมักสังเกตตัวเลขทะเบียนรถ เสียงพากย์ท้องถิ่น และแม้แต่ชนิดต้นไม้ริมทางเพื่อระบุโลเคชัน บางครั้งฉากห้องเรียนหรือโรงพยาบาลชัดว่าใช้สตูดิโอ เพราะแสงสม่ำเสมอและพื้นที่กว้าง แต่ฉากขายน้ำริมท่าเรือหรือฉากเรือข้ามฟากที่มีไต้เลื่อนลมแรง มักเป็นโลเคชันจริงริมแม่น้ำเจ้าพระยาหรือแม่น้ำสายรองซึ่งหาได้ทั่วไปในเมืองเก่า ๆ ฉากคลายปมสำคัญของตัวละครส่วนใหญ่จัดวางที่วัดใหญ่หรือสะพานข้ามแม่น้ำ ซึ่งทำหน้าที่เป็นฉากสัญลักษณ์ของการจากลาและการเผชิญหน้า สรุปตามมุมมองแฟนหนังแบบฉัน คือให้มองหาสัญญาณเล็ก ๆ รอบฉาก—สถาปัตยกรรม ป้ายภาษา ทะเบียนรถ และการจัดแสง—แล้วจะพอเดาได้ว่าทีมงานไปถ่ายกันที่ไหนบ้าง ส่วนฉากที่สำคัญจริง ๆ สำหรับเรื่องนี้มักเป็นฉากที่มีผู้คนรวมตัวกัน เช่นงานบุญ งานประเพณี หรือฉากกลางตลาด ที่นั่นตัวละครจะเปลี่ยนความสัมพันธ์กันในชั่วพริบตา และนั่นแหละคือเหตุผลที่โลเคชันกลายเป็นตัวละครตัวที่สองในเรื่องสำหรับฉัน

บอกเลยว่าการถ่ายทำ 'อย่าลืมฉัน' กระจายกันไปทั้งสตูดิโอในกรุงเทพฯ และโลเคชันต่างจังหวัดที่ให้บรรยากาศท้องถิ่นชัดเจน ฉันจำได้ชอบความสมจริงของฉากบ้านกับชุมชนริมคลอง — นั่นมาจากการออกกองแถวชานเมืองและชุมชนริมน้ำที่ยังคงวิถีเดิมเอาไว้มากกว่าฉากสตูดิโอ วิธีการทำงานคือผสมระหว่างการสร้างเซ็ตภายในสตูดิโอใหญ่ของกรุงเทพฯ กับการถ่ายทำภายนอกจริง ๆ เพื่อให้ได้รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของชุมชน เช่น ตลาดนัดริมน้ำ ทุ่งนาริมทาง และวัดเก่า ๆ ฉันชอบฉากที่ตัวละครเดินข้ามสะพานไม้เล็ก ๆ — ความรู้สึกนั้นเกิดจากโลเคชันชนบทที่ผู้ผลิตเลือกใช้อย่างตั้งใจ สรุปคือถ้าใครอยากตามรอย 'อย่าลืมฉัน' ให้เตรียมตัวหาเส้นทางจากกรุงเทพฯ ไปยังชุมชนใกล้เคียงของจังหวัดรอบนอก เพราะหลายฉากสำคัญถ่ายนอกเมืองเพื่อรักษาโทนเรื่องราวให้ดูเรียลและอบอุ่น

นี่คือรายการที่ผมคัดมาแบบเน้นเรื่องที่มีการถ่ายทำฉากสำคัญนอกประเทศและได้บรรยากาศต่างแดนชัดเจน: ผมชอบที่ 'The Stranded' มีมู้ดทะเลและเกาะซึ่งรู้สึกว่าภาพถ่ายนอกประเทศช่วยเพิ่มความแปลกและอึมครึม แม้ว่าพล็อตจะเกิดบนเกาะ แต่การใช้โลเคชันจริงทำให้บรรยากาศน่าเชื่อถือขึ้นมาก อีกเรื่องที่ผมชอบคือ 'Love Destiny: The Series' (บางฉากนิทาน/พิธีการถูกถ่ายทำในสถานที่จำลองที่ให้ความรู้สึกต่างประเทศ ทำให้ซีนนั้นโดดเด่นเทียบกับฉากในกรุงเทพ) และถ้าพูดถึงซีรีส์วัยรุ่นที่มีฉากต่างแดน 'Sotus: The Series' มีช่วงไปทริปต่างประเทศที่ใส่ฉากสนุก ๆ เข้าไป ส่วน 'KinnPorsche' ก็มีฉากที่เน้นการเดินทางและฉากหรูหราที่ให้ความรู้สึกหลุดออกนอกพื้นที่เดิมของตัวละคร โดยรวม ผมเห็นว่าโทนของซีรีส์ที่ออกไปถ่ายต่างประเทศมีสองแบบหลักคือแบบใช้สถานที่เพื่อเพิ่มบรรยากาศดราม่า/ลึกลับ กับแบบที่ใช้เป็นฉากท่องเที่ยวหรือฉากโรแมนติก การเลือกประเทศหรือเมืองที่ต่างกันก็เปลี่ยนจังหวะเรื่องได้เยอะเลย และผมมักจะชอบตอนที่ภาพกับเพลงประกอบผสานกันจนทำให้ฉากต่างประเทศดูตราตรึง