ทีมสร้างถ่ายละครซีรีส์เรื่องนี้ที่โลเคชันไหนบ้าง?

ตรอกแคบที่เต็มไปด้วยเสียงรองเท้ากระทบพื้นและกลิ่นอาหารริมทางกลายเป็นตัวเอกของเรื่องนี้ไปโดยปริยาย การที่ทีมถ่ายทำตัดสินใจใช้ชุมชนเก่าแทนสตูดิโอทำให้ฉากดูมีชีวิตและมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่กล้องจับได้ตลอดเวลา — ป้ายร้านที่สีลอกคราบ ผ้าม่านที่ปลิวตามลม แสงเย็นจากโคมไฟตอนกลางคืน ทุกอย่างช่วยสร้างบรรยากาศให้เส้นเรื่องเข้มข้นขึ้นจนแทบไม่ต้องพึ่งเทคนิคพิเศษ ฉันชอบมุมกล้องที่เลือกถ่ายจากระดับสายตาคนดู ทำให้รู้สึกเหมือนเดินไปกับตัวละคร เห็นสิ่งรอบตัวแบบใกล้ชิด อีกอย่างที่ทำให้โลเคชันนี้โดดเด่นคือการใช้คนท้องถิ่นเป็นเอ็กซ์ตร้าและคอสตูมจริงจากร้านแถว ๆ นั้น การซิงโครไนซ์เวลาถ่ายกับกิจวัตรประจำวันของพื้นที่ทำให้ฉากตลาดหรือวันงานบุญดูสมจริงมากขึ้น ฉันคิดว่าเมื่อสถานที่มีเอกลักษณ์และเรื่องราวในตัวเอง มันจะยกระดับบทและการแสดงไปด้วย เพราะนักแสดงต้องตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมจริง ๆ ไม่ใช่แค่ฉากฉาบเรียบบนฉากถ่ายทำ ผลที่ได้คือการแสดงที่ละเอียดอ่อนและอิ่มเอมไปด้วยชั้นความหมาย ซึ่งยังคงติดตาตรึงใจฉันมาจนถึงตอนนี้

บรรยากาศการถ่ายทำที่เห็นได้ชัดคือความขลังของสถานที่เก่าแก่กับความเป็นสตูดิโอสมัยใหม่ผสมกันไปมา ฉันเคยไปเยือนโลเคชันในจังหวัดที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ซึ่งทีมงานเลือกใช้ 'อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา' เป็นฉากหลังหลัก ทำให้ฉากภายในละครมีมิติและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมที่จับต้องได้จริงๆ ฉากพระราชวังหรือซุ้มประตูที่ถ่ายทำตอนกลางวันให้ความรู้สึกอลังการ ส่วนตอนกลางคืนการจัดแสงกับเงาของต้นไม้ก็ให้ผลที่แตกต่างอย่างมีเสน่ห์ อีกจุดหนึ่งที่ฉันประทับใจคือพื้นที่ของพระราชวังบางปะอินซึ่งมีทั้งสวนและอาคารโบราณ จังหวะการเดินกล้องที่เล่นกับระยะกว้างของลานทำให้ฉากโรแมนติกหรือบทพูดสำคัญดูยิ่งใหญ่ขึ้น นอกจากนี้ยังมีการใช้สตูดิโอในกรุงเทพฯ สำหรับฉากภายในที่ต้องการการควบคุมเสียงและแสงอย่างเข้มงวด สองสไตล์นี้พอกันดี กลบจุดอ่อนของกันและกันจนละครออกมาเต็มไปด้วยบรรยากาศที่จับต้องได้จริงๆ

พูดตรงๆนะ การตอบคำถามเรื่องโลเคชันของ 'แปซีแพค' ต้องเริ่มจากการชี้แจงก่อนว่านิยามคำว่า 'แปซีแพค' อาจหมายถึงหลายอย่างได้ — บางคนหมายถึงหนังบล็อกบัสเตอร์แนวยักษ์ชนยักษ์อย่าง 'Pacific Rim' บางคนอาจหมายถึงมินิซีรีส์สงครามอย่าง 'The Pacific' หรืออาจหมายถึงงานโปรดักชันที่เล่าเรื่องภูมิภาคแปซิฟิกโดยรวม ดังนั้นขอเล่าแบบแบ่งเป็นกรณี จะได้ครอบคลุมและชัดเจนขึ้น โดยจะยกตัวอย่างโลเคชันที่ทีมถ่ายทำมักใช้จริง ๆ ในผลงานทั้งสองแนว กรณีของ 'Pacific Rim' งานสเกลใหญ่ที่ต้องการฉากเมืองระเบิดและท่าเรือยักษ์ ทีมถ่ายทำมักใช้สตูดิโอขนาดใหญ่เป็นหลักเพื่อสร้างฉากตัวละครและหุ่นยนต์ที่ต้องการการควบคุมสภาพแวดล้อมอย่างเข้มงวด ดังนั้นโลเคชันสำคัญจึงเป็นเมืองและสตูดิโอในประเทศที่มีโครงสร้างพื้นฐานการถ่ายทำแข็งแรง เช่น เมืองในแคนาดาอย่างโตรอนโตหรือแวนคูเวอร์ ที่มีสตูดิโอขนาดใหญ่และทีมงานท้องถิ่นที่เชี่ยวชาญ นอกจากนี้ก็ยังมีการใช้ฉากท่าเรือจริง ๆ และถ่ายทำภายนอกในลอสแอนเจลิสหรือพื้นที่ชายฝั่ง เพื่อให้ได้ภาพสะท้อนของเมืองท่าระดับโลก ส่วนสำหรับฉากที่ตั้งในเมืองเอเชีย บ่อยครั้งจะเป็นการสร้างเซ็ตขึ้นมาในสตูดิโอหรือถ่ายในเมืองใหญ่ของเอเชียตามที่สะดวกทั้งในแง่เรื่องใบอนุญาตและงบประมาณ อีกด้านหนึ่ง 'The Pacific' ซึ่งเป็นมินิซีรีส์เนื้อหาสงครามและเหตุการณ์ในหมู่เกาะ ทิศทางโลเคชันจะต่างออกไปเยอะ เพราะต้องการชายหาด ป่าเขตร้อน และฉากสนามรบดิบ ๆ งานแนวนี้มักเลือกถ่ายทำในออสเตรเลียหรือประเทศนิวซีแลนด์ ที่มีภูมิประเทศที่ใกล้เคียงกับหมู่เกาะแปซิฟิกและมีสตูดิโอพร้อมพื้นที่โล่งให้สร้างฉากขนาดใหญ่จริงจัง นอกจากนั้นก็ยังมีการไปถ่ายบางฉากที่สหรัฐฯ เพื่อจับบรรยากาศบ้านเกิดของตัวละครหรือฉากเมือง เช่น บริเวณชายฝั่งที่สามารถจำลองฐานทัพหรือเมืองท่าได้ดี ท้ายที่สุด โลเคชันที่ถูกเลือกมักขึ้นกับปัจจัยหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นงบประมาณ สิทธิการถ่ายทำ ภาษีสนับสนุนจากรัฐบาลท้องถิ่น ความพร้อมของทีมงาน และความยืดหยุ่นในการสร้างฉากใหญ่ ๆ ฉะนั้นเมื่อดูเครดิตเบื้องหลังหรือบทสัมภาษณ์ทีมโปรดักชัน จะเห็นว่าโลเคชันกระจายทั้งสตูดิโอขนาดใหญ่ เมืองท่าสำคัญ ชายหาด และพื้นที่ธรรมชาติในโซนแปซิฟิกหรือประเทศที่มีสาธารณูปโภคการถ่ายทำครบถ้วน นี่แหละคือเหตุผลที่บางฉากยักษ์ ๆ ดูสมจริงมาก ๆ จนรู้สึกอินไปกับฉากรบและวิวเมืองต่าง ๆ — สุดท้ายแล้วสิ่งที่ชอบคือการเห็นทีมงานตั้งใจเนรมิตโลเกชันให้กลายเป็นโลกของเรื่องราว จนคนดูกลืนเข้าไปได้ทั้งดวงใจ

เดินผ่านหน้าร้านโรงน้ำชาที่มีไฟสลัว ๆ แล้วก็อดจินตนาการไม่ได้นะ ว่าฉากที่เราเห็นบนจอหลายครั้งก็ถ่ายกันที่แบบนี้จริง ๆ — หนึ่งในผลงานที่โดดเด่นสำหรับฉากภายในร้านน้ำชาสไตล์จีนก็คือ 'The Untamed' ซึ่งใช้บรรยากาศร้านน้ำชาเป็นพื้นที่พบปะ พูดคุย และแลกเปลี่ยนข่าวสารของตัวละคร หลายฉากที่เห็นโต๊ะไม้เก่า แสงเทียน และชุดชงชาที่จัดวางอย่างพิถีพิถัน ช่วยสร้างอารมณ์ย้อนยุคและความลึกลับให้เรื่องได้ดี อีกตัวอย่างที่คนไทยน่าจะคุ้นคือ 'บุพเพสันนิวาส' — แม้ว่าจะเน้นตลาดและวังซะส่วนใหญ่ แต่ฉากสไตล์ร้านน้ำชาหรือจุดนั่งพูดคุยตามชุมชนก็ถูกเลือกใช้เพื่อแสดงชีวิตประจำวันของคนยุคนั้น การจัดพร็อบและมุมกล้องมักชวนให้นึกถึงร้านน้ำชาดั้งเดิมที่มีคนคุยกันเรื่องชะตากรรมและความรัก การถ่ายในโลเคชันแบบนี้ทำให้ฉากสั้น ๆ แต่สำคัญ กลายเป็นช่วงเวลาที่คนดูจดจำได้ดี ตอนจบของฉากพวกนั้นมักทิ้งความอ้อยอิ่งไว้ให้คิดต่อ

บรรยากาศกองถ่ายที่เห็นในหลายฉากบอกผมได้เลยว่าส่วนใหญ่ถ่ายทำทั้งในเมืองเก่าและสตูดิโอใหญ่ ผมสังเกตเห็นสถาปัตยกรรมเก่า ริมน้ำกับซุ้มประตูแบบอยุธยาในหลายช็อต ซึ่งมักหมายความว่าทีมงานยกกองไปถ่ายที่เมืองประวัติศาสตร์อย่างอยุธยาเพื่อเก็บบรรยากาศโบราณจริง ๆ ขณะเดียวกันฉากในร่มที่มีการจัดไฟซับซ้อนและฉากภายในบ้านก็ชัดว่าใช้สตูดิโอมืออาชีพสำหรับคุมแสงและเสียง ทำให้การถ่ายทำมีความยืดหยุ่นมากขึ้น จากมุมมองของคนที่ติดตามเบื้องหลังมานาน ผมคิดว่าการผสมกันระหว่างโลเคชั่นจริงและงานสตูดิโอ เช่น สตูดิโอที่มีพื้นที่ถ่ายทำขนาดใหญ่ ช่วยให้ทีมงานควบคุมคุณภาพภาพและตารางการถ่ายได้ดีขึ้น ผลลัพธ์คือภาพที่ดูสมจริงทั้งฉากนอกและฉากในบ้านแบบที่เราชอบเห็นกันในซีรีส์ไทยยุคใหม่

ตรงๆ เลยว่าฉาก 'body ศพ 19' ส่วนใหญ่ถูกจัดขึ้นในสตูดิโอถ่ายทำย่านนนทบุรี ซึ่งทีมสร้างตั้งเซ็ตห้องเก็บศพจำลองเอาไว้แบบละเอียดมาก การใช้สตูดิโอทำให้ควบคุมแสงและกลิ่นบรรยากาศได้เข้มข้น: มีการแพลนฉากกลางคืนหนัก ๆ ใช้ควันเล็กน้อยกับไฟเย็นเพื่อให้หน้ากล้องดูเหงาและเยือกเย็น ฉากภายนอกที่เห็นในเรื่องส่วนหนึ่งถ่ายที่โกดังร้างแถวสมุทรปราการ ซึ่งให้ความรู้สึกกว้างและรกร้างได้จริงจังกว่าการถ่ายในสตูดิโอเพียว ๆ ฉากที่ต้องการมุมกว้างหรือรถพยาบาลเข้ามาจอด ทีมงานเลยย้ายโลเคชันไปถ่ายนอกสตูดิโอบ้างเพื่อให้ได้ความสมจริง ในมุมของคนดูฉากพวกนี้ชวนขนลุกเพราะรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทีมงานไม่ปล่อยผ่าน เช่น เลือดเทียมที่ทำให้แสงสะท้อนต่างกันกับผิวจริง หรือการจัดวางศพซ้อนกันไม่เป็นระเบียบ ซึ่งทำงานร่วมกับการตัดต่อและเสียงไปด้วย เมื่อรวมกันแล้วมันให้ความรู้สึกหนักแน่นและโหดร้ายแบบที่เคยเห็นในหนังสยองขวัญระดับนานาชาติอย่าง 'The Wailing' แต่ยังคงมีเอกลักษณ์แบบไทย ๆ อยู่ด้วย ฉันรู้สึกว่าการผสมกันระหว่างสตูดิโอและโลเคชันจริงนี่แหละช่วยให้ฉากนั้นสมจริงจนจำได้ติดตา

เราเชื่อว่าการเลือกโลเคชั่นคือการเล่าเรื่องอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งทำให้ซีรีส์จีนอย่าง 'The Untamed' ได้บรรยากาศที่แตกต่างจากงานเวทีปกติ การตัดสินใจนำทีมงานไปถ่ายทำที่ภูเขาหินปูน หมอกลอย และป่าเขียวชอุ่มอย่างพื้นที่ประเภท Wulingyuan หรือเทือกเขาที่มีหน้าผาสูง ทำให้ฉากต่อสู้และการเดินทางของตัวละครมีความยิ่งใหญ่และลึกลับกว่าแผ่นฉาก ฉากในสตูดิโอย่อมมีประโยชน์เรื่องความคุมแสงและคิว แต่การย้ายไปถ่ายนอกสถานที่ช่วยเติมรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ — เสียงลม เสียงใบไม้ สภาพอากาศที่เปลี่ยนไป — ซึ่งกลายเป็นตัวช่วยให้บทสนทนาดูมีน้ำหนักมากขึ้น นอกจากภูมิประเทศ ทีมงานยังเลือกเมืองเก่าและหมู่บ้านอนุรักษ์เพื่อจับโทนวัฒนธรรมให้ชัด เช่น การใช้ตรอกหินหรือสะพานไม้เล็ก ๆ เพื่อสร้างบรรยากาศของโลกแฟนตาซีที่มีรากฐานอยู่กับความเป็นจีนดั้งเดิม ผลลัพธ์คือฉากที่ไม่ใช่แค่สวย แต่รู้สึกจริงและสัมผัสได้เวลาตัวละครเดินผ่าน — สิ่งนี้ทำให้ฉันยังคงนึกถึงฉากบางฉากได้แม้จะดูมานานแล้ว