สิ่งที่ชอบที่สุดคือการเล่าโลกของเรื่องในเล่มแรกซึ่งให้รากฐานทั้งความขัดแย้งและแรงจูงใจของตัวละคร, ฉันมักคิดว่าถ้าเริ่มจากตอนกลางเรื่องแล้วจะพลาดความละเอียดอ่อนบางอย่างที่ผู้เขียนตั้งใจวางไว้ เช่นเดียวกับเมื่อเริ่มอ่าน 'The Name of the Wind' จากจุดเริ่มต้น มันทำให้ความผูกพันกับตัวเอกเกิดขึ้นเร็วและธรรมชาติ
เพราะ One night stand ครั้งนั้น...
ทำให้นักธุรกิจหนุ่มหล่อวัยสามสิบห้า ต้องมาหลงเสน่ห์เด็กสาววัยยี่สิบเอ็ดอย่างเธอ!!
"ไหนคุณบอกว่าเรื่องระหว่างเราเป็นแค่ one night stand ไงคะ"
"แล้วถ้าผมไม่ได้อยากให้มันจบลงแค่นั้นล่ะ"
"คะ?"
"มาอยู่กับผม รับรองว่า คุณจะได้ทุกอย่างที่อยากได้"
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย"
"เพราะไม่ว่ายังไง คุณก็ไม่มีทางหนีผมพ้นหรอก..."
"นี่คุณ!"
"บอกว่าให้เรียกพี่ภามไง หรือถ้าไม่ถนัดเรียกที่รัก ก็ได้ แต่ถ้ายาวไปเรียกผัว เฉยๆก็ได้เหมือนกัน"