หนังภาคเบ็นเท็น ต่างจากซีรีส์แอนิเมชันตรงไหน?

สิ่งที่ชัดเจนที่สุดก็คือหนัง crossover ของ 'Ben 10' มักย่อโลกและความสัมพันธ์ของตัวละครให้สั้นและกระชับกว่าที่การ์ตูนทีวีทำได้โดยปกติ ผมมองว่าในเวอร์ชันซีรีส์ปกติ เราจะได้เห็นการพัฒนาแบบค่อยเป็นค่อยไป ระบุรายละเอียดของ Omnitrix ความสัมพันธ์ในครอบครัว และการเติบโตของเบ็นผ่านหลายตอน แต่พอมาเป็นหนังคอมโบหรือ crossover เช่น 'Ben 10/Generator Rex: Heroes United' ทุกอย่างถูกอัดยัดให้เข้ากับพล็อตยาวประมาณชั่วโมงครึ่ง ถึงสองชั่วโมง ผลคือฉากแอ็กชันถูกเน้นเป็นหลัก ฉากที่ควรจะใช้เวลาให้ตัวละครประมวลผลหรือถกเถียงกันจะถูกย่นลง เหลือแค่โมเมนต์สั้น ๆ ที่พอทำให้เรื่องเดินไปได้เท่านั้น อีกเรื่องที่เด่นชัดคือโทนและการปรับจูนตัวละคร หนังมักปรับโทนให้เข้ากับผู้ชมวงกว้างกว่า การ์ตูนซีรีส์บางครั้งกล้าใช้มุขประจำตัวหรือช่วงที่เน้นความสัมพันธ์เฉพาะกลุ่มของแฟน ๆ แต่ในหนังจะมีการบาลานซ์มุกและความดราม่าเพื่อไม่ให้ใครออกจากโรงภาพยนตร์ด้วยความงง นอกจากนี้งานภาพและการจัดฉากแอ็กชันต่างกันพอสมควร การ์ตูนทีวีมีสไตล์แอนิเมชันที่คงที่และคุ้นเคย ขณะที่หนัง crossover มักลงทุนด้านแอนิเมชัน เอฟเฟกต์ และคอมโพซิชันฉากเพื่อให้ความรู้สึก “งานใหญ่” มากขึ้น ในฐานะคนดูที่ติดตามมายาวนาน ผมเลยมองว่าอย่าเอามาตรฐานเดียวกันไปตัดสิน เพราะทั้งสองเวอร์ชันมีจุดเด่นต่างกัน การ์ตูนทีวีจะให้เวลากับความสัมพันธ์และการเติบโต ส่วนหนัง crossover จะให้ความสนุกระเบิดและแมสเซ็ตติ้งที่ดูยิ่งใหญ่ ถ้าคาดหวังจะเห็นฉากอธิบาย Omnitrix ละเอียด ๆ หรือโครงเรื่องรองหลายเส้นก็อาจผิดหวัง แต่ถ้าต้องการดูเบ็นไปปะทะกับตัวละครจากจักรวาลอื่นในสเกลที่มันส์ขึ้น หนังพวกนี้มักตอบโจทย์ได้ดี

แนะนำให้เริ่มจากต้นฉบับ 'Ben 10' ถ้าต้องการรู้จักที่มาของตัวละครและเสน่ห์ดั้งเดิมของเรื่องราว ผมเป็นคนชอบย้อนดูซีรีส์ตั้งแต่ต้นแล้วจะรู้สึกว่าเริ่มจากต้นฉบับให้ความเข้าใจครบที่สุด—เหตุการณ์เริ่มจากการที่เบ็นได้ Omnitrix การเติบโตแบบเด็กๆ ของตัวละคร และมุกฮาแบบใสๆ ที่กลายเป็นรากฐานของแฟรนไชส์ทั้งหมด สายสัมพันธ์ในครอบครัวระหว่างเบ็น เกว็น และปู่แม็กซ์ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ตอนแรก ทำให้เวลาไปดูภาคต่อจะเก็ทอารมณ์ของทุกคนได้ง่ายขึ้น ถ้าดูแบบเป็นทางการ แนะนำดูสักฤดูกาลสองฤดูก่อน แล้วตามด้วยหนังทีวีอย่าง 'Ben 10: Secret of the Omnitrix' ซึ่งเป็นช่วงที่เนื้อเรื่องเริ่มเชื่อมโลกและขยายจักรวาลได้ดี หนังชิ้นนี้ช่วยเติมช่องว่างบางอย่างและให้ความรู้สึกว่าการผจญภัยไม่ใช่แค่ตอนสั้นๆ อีกต่อไป สรุปคือถาชอบแนวเริ่มต้นแบบคลาสสิกและอยากอินกับตัวละครตั้งแต่แรก ให้เริ่มจากต้นฉบับก่อน แล้วค่อยกระโดดไปภาคต่อ เหมือนอ่านต้นฉบับของหนังสือเล่มโปรดก่อนจะอ่านสปินออฟอื่นๆ — มันให้ความอบอุ่นและเข้าใจที่มาที่ไปได้ชัดเจน

ความจริงแล้ว 'Ben 10' เป็นซีรีส์ที่แตกแขนงออกไปหลายภาคมาก แต่ละภาคก็มีเอกลักษณ์และเสน่ห์เฉพาะตัว เริ่มจากซีรีส์ต้นฉบับในปี 2005 ที่ทำให้เราตกหลุมรักเด็กชายเบ็นกับนาฬิกาลึกลับ 'Omnitrix' ต่อมาคือ 'Ben 10: Alien Force' ที่พาเราเห็นเบ็นในวัย teenager และ 'Ultimate Alien' ที่ต่อยอดเรื่องราวด้วยพลังใหม่ๆ ไม่นับรวม 'Ben 10: Omniverse' ที่เปลี่ยนสไตล์ภาพและเพิ่มมิติใหม่ให้จักรวาล รวมถึงรีบูตอย่าง 'Ben 10 (2016)' ที่นำเสนอการตีความใหม่ของเรื่องราว แต่ละภาคล้วนมีเสน่ห์แตกต่างกัน บางภาคเน้นความสนุกแบบเด็กๆ บางภาคลงลึกไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ถ้าจะนับรวมทุกเวอร์ชัน ทั้งซีรีส์หลักและภาคพิเศษต่างๆ ก็มีประมาณ 6-7 ภาคใหญ่ด้วยกัน แต่ละภาคก็เหมือนการเปิดโลกใหม่ให้แฟนๆ ได้สัมผัสจักรวาลของเบ็นในมุมมองที่แตกต่างออกไป

แวบแรกที่เปิดดู 'ro89' ฉบับใหม่ ความเปลี่ยนแปลงด้านงานภาพสะดุดตาทันที ผมรู้สึกว่าทีมงานตั้งใจผลักดันให้ภาพดูทันสมัยขึ้น ทั้งคอนทราสต์ แสงเงา และบางฉากมีการใช้โมเดลสามมิติเข้ามาผสม ทำให้การเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์กับฉากหลังลื่นขึ้นกว่าต้นฉบับเก่าซึ่งเน้นเส้นและสีเรียบกว่า ขณะเดียวกันการออกแบบเอเลี่ยนบางตัวถูกปรับให้มีรายละเอียดมากขึ้น เช่นรูปลักษณ์ของวิธีเปลี่ยนร่างหรือการแสดงพลังที่ดูสมจริงกว่าเดิม ด้านดนตรีกับซาวด์เอฟเฟกต์ก็เป็นจุดที่ต่างอย่างชัดเจน เพลงประกอบมีความเป็นซินธ์มากขึ้นและเน้นบีทหนักในฉากแอ็กชัน ฉากเปลี่ยนร่างของตัวละครหลักในตอนเปิดตัวถูกทำใหม่ให้ยาวขึ้นเพื่อโชว์เอฟเฟกต์ ซึ่งดีในเชิงงานภาพแต่ก็ทำให้ความรู้สึกกะทัดรัดและจังหวะขำๆ แบบต้นฉบับหายไปบ้าง โดยรวมแล้วผมคิดว่า 'ro89' พยายามรักษาแก่นของ 'เบ็นเท็น' เอาไว้ แต่ชัดเจนว่าตั้งเป้าไปที่ผู้ชมยุคใหม่ที่ชอบงานภาพและโทนซีเรียสขึ้น — ถ้าชอบงานภาพแบบจัดเต็มนี่อาจถูกใจ แต่ถาหวังความสดและมุกง่ายๆ แบบเก่า อาจรู้สึกต่างอยู่บ้าง

ความแตกต่างที่เด่นชัดที่สุดคือโทนและสเกลของเรื่องที่เปลี่ยนไปเมื่อมันกลายเป็นภาพยนตร์ ผมรู้สึกว่าเมื่อดู 'Ben 10: Secret of the Omnitrix' ครั้งแรก มันให้ความรู้สึกเหมือนเรื่องเดียวที่ถูกขยายออกมา: ศัตรูมีเป้าหมายใหญ่ขึ้น ฉากแอ็กชันถูกจัดวางแบบหนัง และจังหวะของเรื่องถูกบีบให้ชัดเจนกว่าในตอนปกติของซีรีส์ เหตุการณ์สำคัญบางอย่างที่ในซีรีส์อาจกระจายเป็นหลายตอน กลับถูกยัดเข้าในช่วงเวลาสั้น ๆ เพื่อให้มีความตึงเครียดต่อเนื่องตลอดเรื่อง ผลคืออารมณ์ของตัวละครถูกดันให้สุดขึ้นและมีฉากที่ให้ความรู้สึกว่าเป็นจุดเปลี่ยนจริง ๆ สำหรับเบ็น อีกประเด็นที่ผมสังเกตคือตัวเลือกในการเล่าเรื่อง—ภาพยนตร์มักเลือกโครงเรื่องเด่นชัด หนึ่งเส้นเรื่องใหญ่ที่จบในหนึ่งครั้ง ขณะที่ซีรีส์มักเล่นกับโครงเรื่องย่อย ๆ และพัฒนาการค่อยเป็นค่อยไป ตัวอย่างเช่นซีรีส์มักมีตอนที่เป็น 'villain of the week' ทำให้บางเหตุการณ์กลับสู่สถานะเดิมได้ง่าย แต่ในหนังมีแนวโน้มที่จะทำให้ผลลัพธ์มีน้ำหนักมากกว่า เช่น การแก้ปัญหาเกี่ยวกับอุปกรณ์หรือความสัมพันธ์ระหว่างเบ็นและคนรอบข้างจะถูกจัดให้มีน้ำหนักและความหมายมากขึ้น สุดท้าย ผมชอบทั้งสองแบบในมุมต่างกัน—ถาต้องการความไม่ยุ่งยากและตอนสั้น ๆ ซีรีส์ตอบโจทย์ แต่ถาอยากได้ความเข้มข้นและบทสรุปที่ชัดเจน ภาพยนตร์คือคำตอบ มันให้ความรู้สึกเหมือนฉากหนึ่งในชีวิตของตัวละครถูกขยายจนเราเห็นภาพได้ชัดขึ้น และนั่นแหละคือเสน่ห์ของเวอร์ชันภาพยนตร์สำหรับผม

เราแนะนำให้เริ่มจากเส้นเรื่องที่ให้ความเชื่อมโยงตัวละครและจังหวะของจักรวาลก่อนแล้วค่อยกระโดดไปดูหนังคอสโอเวอร์ เพราะงานแบบนี้มักจะอาศัยความเข้าใจพื้นฐานของคนดูเพื่อให้มุกตลก ฉากดราม่า และแรงจูงใจของตัวละครทำงานได้เต็มที่ ในกรณีของหนัง crossover ที่โดดเด่นจริง ๆ ระหว่างสองแฟรนไชส์ หนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนคือการผสมระหว่าง 'Ben 10: Alien Force' กับ 'Generator Rex' — ถ้าดูทั้งสองฝั่งก่อน จะจับอารมณ์และความสัมพันธ์ของตัวละครได้ดีขึ้น มุมมองของเราเป็นแบบคนที่ชอบสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นพัฒนาการตัวละครและความเปลี่ยนแปลงของโทนเรื่อง ดังนั้นถ้าจะดูหนัง crossover ของ 'เบ็นเท็น' กับ 'Generator Rex' ควรเริ่มจากตอนต้น ๆ ของ 'Ben 10: Alien Force' เพื่อทำความเข้าใจกับรูปแบบของ Ben ในวัยรุ่น (นิสัยที่ต่างจากเวอร์ชันเด็ก) และความสัมพันธ์กับ Gwen กับ Kevin ที่เป็นพื้นฐานของไดนามิกในหนังคอสโอเวอร์ ส่วนฝั่ง 'Generator Rex' ให้เลือกดูสองถึงสามตอนแรกที่ปูแบ็กกราวนด์ของ Rex และโลกของ EVOs เพื่อเข้าใจว่าทำไมเขาถึงมีปฏิสัมพันธ์กับเทคโนโลยีและการต่อสู้แบบที่เห็นในหนัง พอมีพื้นฐานแล้ว เวลาดูหนังคอสโอเวอร์ให้จับสัญญาณเล็ก ๆ ของ continuity เช่น ใครรู้ข้อมูลสำคัญก่อน ใครมีบาดแผลทางจิตใจที่ถูกหยิบยกขึ้นมา และการปรับโทนจากซีรีส์สองเรื่องมารวมกัน ผู้สร้างมักจะคาดหวังให้คนดูจับสิ่งเหล่านี้ได้ ถ้าดูแล้วรู้สึกว่ามีฉากที่ขาดความหมาย ให้ย้อนกลับไปดูตอนที่เกี่ยวข้องกับตัวละครคนนั้นสองสามตอน จะช่วยให้ฉากในหนังแข็งแรงขึ้น สุดท้ายแล้ว การดูลำดับนี้ทำให้ฉากคอสโอเวอร์สนุกขึ้น เพราะเราได้เห็นว่าผู้สร้างเอาจุดเด่นจากทั้งสองเรื่องมาผสมกันยังไง และมันทำให้ฉากร่วมมือหรือขัดแย้งระหว่างตัวละครมีน้ำหนักมากกว่าแค่มองเป็นซีนรวม ๆ เท่านั้น

ไม่คาดคิดเลยว่าการรวมกันของสองจักรวาลจะให้ความรู้สึกสดใหม่และสนุกขนาดนี้ — ในหนัง crossover ที่ทุกคนพูดถึง ชื่อที่ต้องเอ่ยถึงคือ 'Generator Rex' ซึ่งเป็นซีรีส์อีกเรื่องที่ตัวละครหลักมาปะทะหรือร่วมทีมกับแก๊งค์จาก 'Ben 10' ผมชอบจังหวะการเล่าในหนังเรื่องนี้ เพราะมันไม่ใช่แค่เอาตัวละครสองชุดมาชนกันแบบผิวเผิน แต่นำจุดเด่นของแต่ละซีรีส์มาผสมอย่างตั้งใจ: เบ็น ยังคงมีอุปกรณ์เปลี่ยนร่างอย่าง Omnitrix และความเป็นวัยรุ่นที่ห้าวๆ ขณะที่ตัวเอกจาก 'Generator Rex' — Rex Salazar — มาพร้อมพลังที่เป็นเอกลักษณ์และมุมมองเชิงเทคโนโลยีที่ต่างกัน ทำให้เกิดการโต้ตอบที่ทั้งฮาและมีความหมาย นอกจาก Rex แล้ว ตัวละครสนับสนุนจาก 'Generator Rex' บางคนก็มีบทให้เห็น เช่น เอเจนต์ลึกลับที่คอยช่วยประสานงาน และมอนสเตอร์/เครื่องจักรที่เป็นประเด็นของเรื่อง ซึ่งทั้งหมดช่วยขับเคลื่อนพล็อตได้ดี ฉันรู้สึกว่าการเลือกใส่ตัวละครจากทั้งสองฝั่งลงมาเท่ากับเปิดช่องให้ทั้งฉากแอ็กชันที่ต้องใช้พลังพิเศษ และซีนเฮฮาแบบเพื่อนร่วมทีมปะทะกัน ทั้งนี้ตัวละครหลักจากฝั่ง 'Ben 10' อย่าง Gwen และลุง Max ก็มีบทสำคัญ ไม่ใช่แค่มาเป็นตัวประกอบ — พวกเขาช่วยเติมมิติให้กับความสัมพันธ์ระหว่างเบ็นกับผู้ร่วมทีมใหม่ๆ ฉากที่ผมชอบสุดคือช่วงที่ทั้งทีมต้องร่วมกันแก้ปัญหาซึ่งต้องใช้ทั้งสมองแบบเทคนิคและพลังจาก Omnitrix มันเป็นการโชว์ว่า crossover นี้ทำงานได้ดีกว่าแค่การพบกันบนจอ แต่มันเป็นการผสมโลกทัศน์ของสองซีรีส์ให้กลายเป็นเรื่องราวเดียวกันได้อย่างลงตัว เสร็จจากดูแล้วยังนั่งคุยกับเพื่อนถึงมุมมองต่างๆ ที่หนังแทรกมาให้คิดอีกนาน

การดูฉบับภาพยนตร์ของ 'Ben 10' ครั้งแรกทำให้ผมสนใจว่าทีมผู้สร้างมักเพิ่มตัวละครใหม่เพื่อขยายโลกและเติมพล็อตให้หนาขึ้นกว่าซีรีส์ทีวี ในแง่เนื้อหา หนังคั่นเวลาแบบทีวีมูฟวี่อย่าง 'Ben 10: Secret of the Omnitrix' เลือกเพิ่มตัวละครที่เกี่ยวข้องกับต้นกำเนิดของอุปกรณ์หลัก เช่นบุคคลจากเผ่าพันธุ์ผู้สร้างอ็อมนิตริกซ์ ซึ่งหนึ่งในตัวละครสำคัญที่เด่นชัดในหนังเรื่องนี้คือ 'Azmuth' — ตัวละครที่ช่วยขยายตำนานและอธิบายเบื้องหลังของอ็อมนิตริกซ์ ทำให้หนังมีน้ำหนักด้านจักรวาลวิทยามากขึ้นกว่าตอนปกติของซีรีส์ นอกจากตัวละครระดับจักรวาลแล้ว ภาพยนตร์ยังมักเติมตัวละครมนุษย์ใหม่เพื่อให้เวอร์ชันหนังดูสมจริงในกรอบเวลาจำกัด เช่น เจ้าหน้าที่รัฐบาล นักวิทยาศาสตร์ หรือตัวละครท้องถิ่นที่มีบทบาทชี้นำจุดพลิกผันของเหตุการณ์ ใน 'Ben 10: Alien Swarm' ผู้ชมจะเห็นว่าทีมหนังเพิ่มสมาชิกทีมภาคพื้นดินและตัวละครฝ่ายรัฐที่มีบทบาทมากกว่าตอนปกติ ซึ่งช่วยสร้างความตึงเครียดและทำให้การเผชิญหน้ากับเอเลี่ยนมีมิติด้านความเป็นมนุษย์มากขึ้น จากมุมมองแฟนเก่า ผมคิดว่าการใส่ตัวละครใหม่ในหนังเป็นดาบสองคม—บางตัวเชื่อมโลกขยายของเรื่องได้ดีและถูกออกแบบมาเพื่อตอบคำถามของแฟนรุ่นเก่า แต่บางครั้งก็รู้สึกว่าเป็นตัวละครที่ถูกใส่เพื่อเติมเวลาและไม่ได้ทิ้งร่องรอยทางอารมณ์มากนัก อย่างไรก็ตาม เมื่อมองในภาพรวม หนังของ 'Ben 10' ใช้ตัวละครใหม่เป็นเครื่องมือขยายตำนานและทำให้แฟรนไชส์มีจุดที่แฟนสามารถพูดคุยต่อได้ ซึ่งสำหรับผมแล้วเป็นสิ่งที่ทำให้เวอร์ชันภาพยนตร์มีคุณค่าในฐานะงานเสริมจากซีรีส์ปกติ

การเห็นเบ็นเวอร์ชันผู้ใหญ่นั้นทำให้รู้สึกว่าซีรีส์โตขึ้นไปอีกขั้นและไม่ใช่แค่เปลี่ยนอายุตัวละครอย่างเดียว พอพูดถึงจุดต่างที่เด่นชัดที่สุด ผมมักนึกถึงโทนเรื่องและความลึกของตัวละครก่อนเป็นอันดับแรก ใน 'Ben 10: Alien Force' เบ็นถูกวางให้อยู่ในวัยรุ่นมากขึ้น—ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์แต่เป็นความคิด ภาระและผลลัพธ์จากการตัดสินใจมีน้ำหนักกว่าเดิม เรื่องแบบนี้ทำให้ฉากดราม่ามีความหมายและไม่ใช่แค่การต่อสู้อย่างเดียว ผมชอบวิธีที่ความสัมพันธ์ระหว่างเบ็นกับเกวนและเควินถูกขยับไปเป็นเรื่องที่พูดถึงความไว้วางใจ ความเสียสละ และการเติบโตของแต่ละคน อีกด้านที่เปลี่ยนไปคือเทคนิคการเล่าเรื่องและการออกแบบอุปกรณ์ เช่น Omnitrix ถูกปรับให้ซับซ้อนขึ้น ใน 'Ben 10: Ultimate Alien' มีการนำเสนอความสามารถขั้นสูงและการปรับเปลี่ยนรูปร่างของเอเลี่ยนที่สะท้อนพัฒนาการของตัวละคร สเกลของภัยคุกคามก็ใหญ่ขึ้น ทำให้ผู้ชมรู้สึกว่าผลลัพธ์จากการแพ้ชนะมีผลจริงต่อโลกและตัวละคร การแต่งเพลง โทนสี และการจัดเฟรมฉากก็ลงน้ำหนักไปทางซีเรียสกว่าเดิม ทำให้ช่วงเวลาบางช่วงมีอิมแพ็กต์ทางอารมณ์มากกว่าสมัยต้นฉบับ สรุปแล้ว ความแตกต่างไม่ได้อยู่ที่อายุเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการยกระดับความเป็นผู้ใหญ่อย่างครบมิติโดยรวม—ทั้งเรื่องความรับผิดชอบ ผลกระทบต่อความสัมพันธ์ และความมืดของสถานการณ์ที่เบ็นต้องเผชิญ มันทำให้ซีรีส์ยังคงสดใหม่และน่าติดตามในมุมที่ผู้ชมโตตามตัวละครไปด้วย

พอได้กลับมาดู 'Ben 10 Reboot' อีกครั้ง ผมรู้สึกเหมือนกำลังเจอเพชรเม็ดเดิมที่ถูกเจียระไนรูปแบบใหม่ทั้งหมด โดยรวมแล้วความแตกต่างชัดเจนตั้งแต่ภาษาภาพไปจนถึงจังหวะการเล่าเรื่อง: ภาพและเส้นสายถูกทำให้เรียบขึ้น สีสันสดใสขึ้น และการออกแบบตัวละครเน้นเส้นโค้งกับสไตล์โมเดิร์นมากขึ้น ซึ่งทำให้ซีรีส์ดูทันสมัยขึ้นแต่ก็แลกมาด้วยรายละเอียดฉากและแววตาที่ลดลงจากของเดิม มุมเล่าเรื่องของเวอร์ชันรีบูตเน้นความขำขันและจังหวะเร็วมากกว่าเวอร์ชันดั้งเดิม ที่เก่าให้ความสำคัญกับการต่อเนื่องของเนื้อหาและการเติบโตของตัวละครเป็นระยะยาว ซีซั่นหลังๆ ของชุดเดิมค่อยๆ ขยายขอบเขต เป็นเรื่องราวที่มีโทนเข้มขึ้นและมีพัฒนาการความสัมพันธ์ระหว่างเบ็นกับเกวนและคุณปู่ แต่รีบูตเลือกนำเสนอเหตุการณ์แบบย่อยๆ จบในตอนเป็นส่วนใหญ่ ทำให้จุดพีคทางอารมณ์บางอย่างรู้สึกถูกย่อให้สั้นลงหรือถูกแทรกด้วยมุกตลกมากขึ้น ซึ่งดีสำหรับผู้ชมหนูๆ แต่แฟนเก่าที่ชอบพล็อตยาวอาจรู้สึกว่าขาดมิติ อีกเรื่องที่เห็นชัดคือการจัดการกับ Omnitrix และเหล่าเอเลี่ยน ในรีบูตอุปกรณ์นั้นถูกออกแบบให้เข้าใจง่ายกว่า การเปลี่ยนร่างและแอนิเมชันสลับเร็วขึ้น จึงให้ความรู้สึกเป็นของเล่นที่ตอบสนองทันที ต่างจากเวอร์ชันดั้งเดิมที่มีชั้นข้อมูลและพัฒนาการของ Omnitrix เป็นส่วนสำคัญของเรื่อง นอกจากนั้นบางเอเลี่ยนถูกปรับลุคหรือถูกเลือกให้เด่น-ท้ายซีซั่นต่างไป ทำให้คนดูเก่าๆ อาจเซอร์ไพรส์กับการตัดยอดตัวละครบางตัวไป ในฐานะแฟนที่โตมากับตัวละครเก่า ผมเห็นว่ารีบูตทำให้การเข้าถึงง่ายและสนุกขึ้นสำหรับเด็กยุคใหม่ แต่ก็ทำให้รสชาติเก่าที่เป็นเอกลักษณ์หายไปบ้าง ซึ่งก็น่าเสียดายอยู่เหมือนกัน