อควาแมน ภาคต่อควรมีตัวละครคอมิกส์ตัวไหนบ้าง

บอกเลยว่ารายชื่อนักแสดงของ 'Aquaman and the Lost Kingdom' ทำให้ฉันอยากกลับไปดูซ้ำ ผมตื่นเต้นกับการคัมแบ็กของแกนหลักหลายคน: Jason Momoa กลับมาในบท Arthur Curry/Aquaman, Patrick Wilson กลับมาเป็น Orm/เชลดอน (Ocean Master), และ Yahya Abdul-Mateen II ก็กลับมารับบท Black Manta อีกครั้งในเวอร์ชันที่ดูโหดขึ้นกว่าเดิม ฉันยังดีใจที่เห็น Nicole Kidman กลับมารับบท Atlanna และ Willem Dafoe ยังคงโผล่มาในบท Vulko ส่วน Temuera Morrison ก็ยังมีบทบาทให้ความอบอุ่นเป็นพ่อของ Arthur ในด้านของคนใหม่ มีการเสริมทัพด้วยนักแสดงหน้าใหม่หลายคนที่ถูกคาดหวังว่าจะเข้ามาเติมมิติให้โลกใต้น้ำ แม้บางชื่อจะยังไม่ชัดเจนทั้งหมด แต่ภาพรวมคือหนังพยายามบาลานซ์ระหว่างการคืนชีพตัวละครเด่นกับการนำเสนอตัวละครใหม่ๆ เพื่อขยายจักรวาล การหายไปของตัวละครบางคนจากภาคก่อนก็เป็นประเด็นที่แฟนๆ พูดถึงเยอะ แต่องค์รวมคือหนังย้ำความเป็นทีมเดิมของฮีโร่พร้อมใบหน้าใหม่ที่สอดแทรกเข้ามา ทำให้รู้สึกทั้งคุ้นเคยและตื่นเต้นไปพร้อมกัน

รายชื่อคนที่เพิ่มมาใน 'Aquaman and the Lost Kingdom' ไม่ได้เป็นการเพิ่มตัวละครสำคัญใหม่จำนวนมากเท่าที่คาด แต่วิธีที่หนังขยายบทตัวละครบางตัวทำให้รู้สึกเหมือนมีคนใหม่เข้ามาอย่างมีน้ำหนัก ผมชอบว่าในภาคนี้บทของตัวร้ายบางคนถูกขยับให้เด่นขึ้นเป็นตัวขับเคลื่อนเรื่องราวมากกว่าเดิม โดยเฉพาะคนที่คนดูรู้จักอยู่แล้วจากภาคแรก เช่นการผลักดันให้ศัตรูหลักมีมิติและเป้าหมายที่ชัดเจนขึ้น ทำให้การเจอกันระหว่างอควาแมนกับฝ่ายตรงข้ามมีพลังขึ้นอีกระดับ นอกจากนั้น หนังใส่เผ่าทะเลและผู้นำเผ่าใหม่ๆ เข้ามาเพื่อขยายโลกใต้ทะเล—ไม่ใช่แค่ฉากโชว์พลัง แต่เป็นกลุ่มที่มีบทบาทต่อเนื้อเรื่องและการเมืองของอาณาจักร ซึ่งถือเป็นการเพิ่มตัวละครเชิงสำคัญในแง่โครงเรื่อง แม้ว่าจะไม่ใช่หน้าตาใหม่ในวงการภาพยนตร์ แต่ความสำคัญของพวกเขากลับเทียบเท่ากับตัวละครหลักคนอื่นๆ สำหรับคนที่สนใจว่าควรจับตาใครเป็นพิเศษ ให้โฟกัสที่ตัวละครฝ่ายตรงข้ามที่หนังใส่รายละเอียดและแรงจูงใจมากขึ้น รวมถึงนักวิทยาศาสตร์หรือผู้เชี่ยวชาญจากฝั่งพื้นผิวที่มีบทนำไปสู่เหตุการณ์สำคัญในเรื่อง การขยายบทพวกนี้ทำให้หนังมีแนวขับเคลื่อนหลากมิติ ทั้งความเป็นครอบครัว การเมือง และการแก้แค้น ซึ่งสุดท้ายแล้วก็ทำให้ตัวละครหน้าเดิมดูเหมือนมีเพื่อนร่วมฉากใหม่ๆ ที่สำคัญมากขึ้นกว่าที่คิดไว้ตอนแรก จบแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าหนังตั้งใจต่อยอดจักรวาล ไม่ได้เพิ่มตัวละครใหม่เพื่อฟุ่มเฟือย แต่เลือกขยายคนที่มีอยู่ให้หนักขึ้นแล้วคุ้มค่ากว่า

สไตล์การเล่าเรื่องในหนัง 'Aquaman' ทำให้พลังที่เราเคยอ่านในคอมิกส์ดูยิ่งใหญ่และเป็นภาพมากขึ้นกว่าที่เคย ผมชอบสังเกตว่าพลัง 'เรียกสัตว์ทะเล' หรือที่คนเรียกกันว่า telepathy ในคอมิกส์มักถูกเขียนให้มีขอบเขตชัดเจน—ทำงานกับสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลและขึ้นอยู่กับระยะทางหรือความฉลาดของสิ่งมีชีวิต แต่ฉบับหนังผลักขอบเขตนั้นให้เป็นฉากมหากาพย์: ฉายภาพให้เห็นการเรียกปลาฉลาม วาฬ หรือฝูงปลาจนกลายเป็นกองทัพได้ในชั่วพริบตา เหมาะกับสเกลหนังบล็อกบัสเตอร์ อีกอย่างที่ต่างกันอย่างชัดคือการใช้ 'ทราย' หรือการบังคับน้ำ (hydrokinesis) ในหนังถูกทำให้เป็นท่าต่อสู้ที่มองเห็นได้ เช่น เอาน้ำมาปั้นเป็นโล่หรือดาบ ในคอมิกส์พลังนี้มีบ้างแต่ไม่ได้ถูกเน้นเป็นเทคนิคการต่อสู้แบบที่เห็นในภาพยนตร์ ผลลัพธ์เลยทำให้ตัวละครดูมีพลังที่จับต้องได้กว่าเดิม และยังใช้เอฟเฟกต์ภาพเพื่อเน้นอารมณ์ของฉากมากขึ้นอีกด้วย

มาดูกันแบบตรงไปตรงมาว่าใครจากคอมิกกลับมาโผล่ใน 'ดอกเตอร์ สเตรนจ์ 2' บ้าง — เริ่มจากคนที่คุ้นเคยที่สุดก่อนเลยคือ สตีเฟน สเตรนจ์ ซึ่งแน่นอนว่ามาจากหน้าหนังสือคอมิกแบบชัดเจน ฉันยอมรับเลยว่าการได้เห็นเวอร์ชั่นนี้บนจอใหญ่ยังให้ความรู้สึกเหมือนอ่านหน้าเพจโปรดอีกครั้ง เพราะทั้งการใช้เวทมนตร์และลักษณะนิสัยยังผสมความดราม่าแบบหนังสือการ์ตูนสายอาร์ตเข้าไป อีกคนที่กลับมาและสัมผัสได้ทันทีว่าเอามาจากคอมิกคือ วง (Wong) บทบาทของเขาในหนังยังรักษาความเป็นเพื่อนร่วมงานด้านเวทมนตร์ที่คุ้นเคยจากหน้าหนังสือ การที่เขามีบทมากขึ้นในภาคนี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าเอื้อมถึงหน้าคอมิกสมัยก่อนที่ตัวละครรองได้มีมิติขึ้น ส่วนองค์ประกอบสำคัญอย่างหนังเวทมนตร์ที่เรียกว่า 'Darkhold' ก็เป็นไอเท็มจากคอมิกที่หนังหยิบมาใช้ สารพัดสัญลักษณ์และข้อความโบราณในเรื่องทำให้ฉันคิดถึงเวอร์ชันต้นฉบับที่ท้าทายจินตนาการผู้ชมเหมือนกัน

คาแรกเตอร์ที่สะดุดตาใน 'Aquaman 2' สำหรับผมคือเจ้าชายจากอาณาจักรใต้น้ำอีกฝ่ายที่ถูกเขียนให้ขัดแย้งภายในมากกว่าที่คาดไว้ ผมชอบวิธีที่นักเขียนให้เขามีเป้าหมายชัด แต่ต้องต่อสู้กับความคาดหวังของผู้คนรอบตัว ทำให้ไม่ใช่แค่ตัวร้ายแบบเรียบๆ แต่กลายเป็นคนที่เรานึกเห็นใจได้ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างรอยสักโบราณที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ครอบครัว หรือฉากที่เขาต้องเลือกว่าควรยอมสละเกียรติหรือรักษาคนของตน ทำให้บทนี้มีมิติ ผมยังชอบการใช้คอสตูมกับแสงใต้ทะเลเพื่อสื่ออารมณ์ ที่สำคัญคือการคุมจังหวะการเปิดเผยปูทางให้รู้สึกว่าเขาอาจกลายเป็นพันธมิตรหรือศัตรูที่ซับซ้อนในอนาคต เหมือนกับตัวละครใน 'Black Panther' ที่ไม่ได้ขาวหรือดำทั้งหมด นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ผมติดตามทุกฉากของเขา และอยากเห็นว่าทีมสร้างจะพาเขาไปทางไหนต่อ

ข่าวการกลับมาของจักรวาลใต้น้ำยังคงเป็นเรื่องที่หลายคนเฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิด ฉันอยากเริ่มจากสิ่งที่ชัดเจนก่อนว่า 'Aquaman' ได้มีภาคต่อจริง ๆ ในชื่อ 'Aquaman and the Lost Kingdom' ซึ่งเข้าฉายในช่วงปลายปี 2023 นี่เป็นการสรุปเส้นทางของจาร์วิส/เจสัน โมโมอา ในเวอร์ชันที่ค่อนข้างใหญ่ของจักรวาลนั้น แต่พอพูดถึงสปินออฟหรือภาคเพิ่มเติมที่แฟน ๆ หวังว่าจะได้เห็น เช่นโปรเจกต์อย่าง 'The Trench' หรือผลงานเดี่ยวของตัวละครสำคัญบางตัว สถานะของพวกนั้นกลับไม่แน่นอนนัก ฉันคิดว่าเหตุผลสำคัญมาจากการเปลี่ยนแปลงทิศทางของสตูดิโอ ปัญหาการเมืองรอบตัวนักแสดง และการปรับแผนของ Warner Bros. ที่ผันไปตามแผนรีบูตหรือการรวมจักรวาลใหม่ ๆ ทำให้โปรเจกต์ย่อยเหล่านี้ถูกเลื่อนหรือยกเลิกบ่อยครั้ง ในมุมมองของฉัน ก็ยังพอมีโอกาสที่สตูดิโอจะเอากลับมาพิจารณาใหม่ ถ้าโครงการหลักประสบความสำเร็จด้านรายได้และกระแส แต่ถ้าให้คาดเดาแบบตรง ๆ ว่าสปินออฟจะมีวันฉายแน่นอนเมื่อไหร่ คำตอบคือยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการ และถ้ามีจริง น่าจะต้องใช้เวลาเป็นปีถึงหลายปีในการพัฒนา ก่อนจะมีวันที่ชัดเจนหน้างาน ฉันยังคงติดตามและคิดว่าถ้ามีข่าวดีคงเป็นเซอร์ไพรส์ที่น่าสนใจสำหรับแฟน ๆ ใต้น้ำทุกคน

เมร่าถูกเขียนขึ้นในยุคที่ฮีโร่หญิงมักมีบทบาทเป็นคู่รักหรือมือข้างเคียง แต่การเดินทางของเธอจากเสี้ยวบทบาทนั้นไปสู่การเป็นราชินีแห่งแอตแลนติสและนักรบเต็มตัวคือสิ่งที่ทำให้ฉันหลงใหลในตัวละครนี้ เมื่อกลับไปดูต้นกำเนิด เมร่ามีหน้าที่ชัดเจนคือเป็นแรงขับทางอารมณ์ให้กับอควาแมน แต่การขยับขยายตัวละครเกิดขึ้นทีละน้อย เมื่อผู้เขียนรุ่นใหม่ใส่มิติด้านอำนาจและภูมิหลังให้กับเธอ—พลังการควบคุมน้ำ (hydrokinesis) ถูกยกระดับจากลูกเล่นให้กลายเป็นอาวุธและสัญลักษณ์ของความเป็นผู้นำ ทั้งยังมีการผูกเรื่องราวเกี่ยวกับเชื้อสายและแหล่งกำเนิดที่ซับซ้อนขึ้น เช่นการเชื่อมโยงกับแหล่งที่มาที่ไม่ใช่แอตแลนติสโดยตรง นั่นทำให้เมร่ามีความขัดแย้งภายในและความเป็นอื่น ซึ่งฉันคิดว่าเป็นจุดที่ทำให้เธอไม่ใช่แค่หญิงงามผู้อยู่เคียงข้างพระเอก งานเขียนยุคใหม่ยิ่งผลักเธอเข้าไปอยู่กลางสงครามการเมือง ระบอบกษัตริย์ และการตัดสินใจที่ต้องแลกด้วยคนรักหรือประชาชน เรื่องราวเช่นเหตุการณ์ที่นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างพื้นดินและทะเลทำให้เมร่าต้องเลือกบทบาทของตัวเองในฐานะนักรบและผู้นำ มากกว่าการเป็นเพียงตัวเสริมของอควาแมน ซึ่งฉันเห็นว่าการพัฒนานี้ทำให้เธอมีความสมบูรณ์ขึ้นอย่างแท้จริง และยังเป็นตัวอย่างของการเปลี่ยนภาพลักษณ์ฮีโร่หญิงในวงการคอมิกส์ด้วยความเป็นผู้ใหญ่และรุนแรงในบางจังหวะ

เราจะเล่าแบบละเอียดเกี่ยวกับนักแสดงหลักของ 'Aquaman 2' ในมุมมองที่เป็นแฟนหนังคนหนึ่งและชอบสังเกตการแสดงของแต่ละคน ชัดเจนว่าชื่อที่เด่นที่สุดคือ Jason Momoa ในบท Arthur Curry หรือ 'Aquaman' — งานที่เขาทำยังคงเป็นแกนกลางของเรื่อง ทั้งความเป็นฮีโร่ที่มีมิติและอารมณ์ครอบครัวที่ทำให้เรื่องไม่กลายเป็นแค่แอ็คชั่นล้วนๆ ผมชอบที่เขายังรักษาเสน่ห์แบบเดียวกับภาคแรกแต่ขยับมุมอ่อนโยนขึ้นในบางฉาก Patrick Wilson กลับมาในบท Orm หรือ 'Ocean Master' ซึ่งยังเป็นคู่แข่งที่มีแง่มุมซับซ้อน ไม่ได้เป็นตัวร้ายหนึ่งมิติ ส่วน Yahya Abdul-Mateen II รับบท David Kane/Black Manta — พลังบู๊และแรงจูงใจของตัวละครนี้ช่วยยกระดับความตึงเครียดได้เป็นอย่างดี ด้าน Nicole Kidman ในบท Atlanna กับ Dolph Lundgren ในบท King Nereus และ Temuera Morrison ในบท Tom Curry เติมมิติให้ครอบครัวและโลกใต้น้ำ ทำให้ฉากที่เกี่ยวกับต้นกำเนิดและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมีความหนักแน่นมากขึ้น เมื่อรวมกันแล้ว นักแสดงหลักชุดนี้ช่วยผลักดันโทนของ 'Aquaman 2' ให้ทั้งยิ่งใหญ่และมีหัวใจ — เป็นการผสมผสานระหว่างการแสดงที่เน้นอารมณ์กับฉากต่อสู้สเกลใหญ่ เห็นแล้วรู้สึกว่าโปรดักชันอยากให้ตัวละครแต่ละคนมีพื้นที่และน้ำหนักของตัวเอง ซึ่งผมคิดว่าเป็นจุดที่ทำให้หนังยังน่าติดตามอยู่

การเป็นนักวิจารณ์เมื่อเผชิญกับภาคต่อของ 'Aquaman' น่าจะเริ่มจากการไต่ถามว่าหนังยังรักษาอัตลักษณ์ของจักรวาลไว้ได้แค่ไหน ผมมองว่าหนังซูเปอร์ฮีโร่ทะเลไม่ใช่แค่โชว์ฟอร์มหรือเอฟเฟกต์ที่สวยงามเท่านั้น แต่เป็นการเล่าเรื่องเกี่ยวกับสิทธิ์ในการปกครอง การเชื่อมต่อกับธรรมชาติ และการเป็นผู้นำ ฉะนั้นเมื่อตีความฉากที่เกี่ยวกับการเมืองภายในอาณาจักรใต้ทะเลหรือช่วงที่ตัวละครต้องตัดสินใจหนัก ๆ นักวิจารณ์ควรชี้ให้เห็นว่าหนังเลือกยืนฝั่งไหนในการจัดวางอุดมการณ์ — เปรียบเทียบได้กับการที่ 'Black Panther' ใช้ฉากพิพากษาเพื่อตั้งคำถามเรื่องความรับผิดชอบของผู้นำ นอกจากนั้น ให้จับตาการออกแบบโลกและความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติอย่าง 'The Shape of Water' ให้ความสำคัญกับการสื่อสารที่ไม่ใช่คำพูด การถ่ายภาพและซาวด์ดีไซน์ใน 'Aquaman' ภาคต่อควรถูกประเมินว่าช่วยสร้างบรรยากาศและอารมณ์ได้ลึกซึ้งแค่ไหน ผมมักจะชอบหนังที่เอาองค์ประกอบที่ดูยิ่งใหญ่—เมืองใต้น้ำ มอนสเตอร์ แต่อย่าทิ้งความเป็นมนุษย์ของตัวละคร เพราะนั่นคือสิ่งที่จะทำให้หนังติดอยู่ในหัวผู้ชมหลังจากไฟขึ้นมอดลงไป

มีข่าวลือและการคาดเดาเยอะมากในวงแฟนๆ เกี่ยวกับใครจะกลับมาบ้างใน 'Aquaman 3' และผมก็มีมุมมองที่ตื่นเต้นปนใส่เหตุผลของตัวเองให้เล่า ผมคิดว่ารายชื่อตัวหลักที่แฟนๆ หวังว่าจะเห็นกลับมามากที่สุดก็คือ Jason Momoa ในบทอาเธอร์ เคอร์รี (Aquaman) — ความเป็นหน้าของแฟรนไชส์ทำให้เขาเป็นชื่อที่โดดเด่น แม้จะยังไม่มีการยืนยันอย่างเป็นทางการจากสตูดิโอก็ตาม นอกจากนี้ Nicole Kidman ที่เล่นเป็นแม่ของอาเธอร์และ Patrick Wilson ที่รับบท Orm/King of Atlantis ก็เป็นชื่อที่ถูกพูดถึงบ่อย เพราะทั้งสองคนมีมิติให้เล่าเรื่องต่อได้อีกเยอะ ผมยังมองว่าอีกคนที่น่าจะมีบทบาทต่อคือ Temuera Morrison (พ่อของอาเธอร์) กับ Yahya Abdul-Mateen II ในบท Black Manta — ทั้งคู่ให้ความรู้สึกว่าสามารถต่อยอดเรื่องส่วนตัวหรือความขัดแย้งกับอาเธอร์ได้ แต่ต้องย้ำว่าเส้นทางจริง ๆ ขึ้นกับทิศทางที่สตูดิโอเลือก: ถ้าทำต่อจากเวอร์ชันปัจจุบัน นักแสดงเหล่านี้มีโอกาสสูง; แต่ถ้าจะรีบูตหรือเปลี่ยนจักรวาล ก็อาจหมายถึงการคัดนักแสดงชุดใหม่ทั้งหมด ในฐานะแฟน ผมอยากเห็นการผสมผสานระหว่างคงตัวละครเดิมกับการเติมเรื่องราวใหม่ ๆ มากกว่าการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด — มันจะให้ความต่อเนื่องและความสดใหม่พร้อมกัน