เถียงนาคาเฟ่ เดินทางโดยรถสาธารณะไปถึงง่ายหรือควรขับรถ?

ในหลายย่านของเมืองชื่อหนึ่งที่คนพูดถึงบ่อยคือ 'ตลาดตองแปด' แต่สิ่งที่ต้องรู้ก่อนคือชื่อนี้ไม่ได้เป็นเอกสิทธิ์ของที่เดียวเสมอไป บางครั้งมันคือชุมชนตลาดเช้าในตัวจังหวัด บางครั้งเป็นตลาดเย็นในชานเมือง ทำให้การบอกพิกัดอย่างแน่นอนต้องขึ้นกับจังหวัดหรืออำเภอที่คุณหมายถึง แต่จากมุมมองของผู้ที่เดินตลาดบ่อย ๆ ผมมีวิธีคิดแบบเป็นระบบให้ตามได้ง่าย: หาพิกัดก่อนแล้วค่อยวางแผนการเดินทางสาธารณะ ขั้นแรกผมมักจะเช็กว่าสถานีขนส่งหรือสถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือที่ไหน เพราะส่วนใหญ่ถ้าตลาดอยู่ในเมือง จะมีรถสองแถว รถตู้ หรือรถเมล์ท้องถิ่นที่วิ่งเข้า–ออกจากสถานีเหล่านั้น ตัวอย่างเช่น ถ้าตลาดอยู่ในตัวเมืองใหญ่ การมาถึงด้วยรถไฟหรือรถทัวร์ระหว่างจังหวัดแล้วต่อรถเมล์ท้องถิ่นเป็นวิธีที่สะดวกและประหยัด ในเมืองที่มีขนส่งสาธารณะครอบคลุมอย่าง BTS/MRT ก็สามารถลงสถานีที่ใกล้ที่สุดแล้วต่อแท็กซี่สั้น ๆ หรือมอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้าไปได้ ข้อแนะนำจากคนเดินตลาด: เวลาวางแผนให้เผื่อเวลาเดินทางไว้หน่อยในชั่วโมงเร่งด่วน และเตรียมแบงก์ย่อยสำหรับค่าโดยสารสุดท้าย (รถสองแถว/มอเตอร์ไซค์) เพราะบางครั้งป้ายรถเมล์หรือจุดขึ้นลงอาจอยู่ห่างจากตัวตลาดนิดเดียว แต่ก็พอเดินได้สบาย ๆ สรุปคือ ถ้าบอกตำแหน่งจังหวัดหรือย่านมาด้วย ผมจะระบุเส้นทางรถเมล์/รถตู้/สถานีที่ชัดเจนให้มากขึ้น แต่ถ้าอยากได้วิธีทั่ว ๆ ไป ลองเอาแนวทางที่ผมเล่ามาปรับใช้ได้เลย — เดินตลาดสนุกกว่าที่คิดเมื่อรู้วิธีไป

ถือว่าการไป 'พิพิธภัณฑ์บ้านครูกัง' ทำได้สะดวกกว่าที่คิดเมื่อลองวางแผนก่อนออกจากบ้าน ผมมักเริ่มวันด้วยการดูช่วงเวลาที่รถสาธารณะวิ่ง เพราะที่นี่มีรถสองแถวและมอเตอร์ไซค์รับจ้างวิ่งผ่านถนนหลักที่ใกล้พิพิธภัณฑ์ พอให้เรียกได้แทบจะถึงหน้ามิวเซียมเลย — เดินไม่มากนักจากป้ายหลัก แต่ถ้าต้องการความชัวร์ ให้บอกคนขับว่าจะลงที่ทางเข้า 'บ้านครูกัง' จะได้ไม่พลาด จุดเด่นคือสองแถวราคาถูกและเข้าถึงได้แม้รถเมล์ใหญ่จะไม่ผ่านตรงหน้า ที่จอดรถของมิวเซียมมีอยู่ แต่เนื้อที่ค่อนข้างจำกัดในช่วงเสาร์อาทิตย์และเทศกาล ถ้าวางแผนขับรถมากับครอบครัว ควรมาถึงเช้ากว่า 09:30 หรือลองหาที่จอดตามถนนสายข้างเคียงแล้วเดินมา ไม่แนะนำให้ทิ้งรถไว้บนจุดห้ามจอด การใช้มอเตอร์ไซค์หรือเรียกรถรับส่งแบบออนไลน์ในวันยุ่งๆ จะสะดวกและประหยัดเวลากว่าเยอะ สรุปสั้นๆ ว่าเดินทางไปได้ทั้งรถสาธารณะและรถส่วนตัว แค่เผื่อเวลารอและที่จอดสักหน่อยก็เพลินกับการชมได้เต็มที่

เอาจริงๆนะ ผมมองว่าการเดินทางจากกรุงเทพไป 'Major Ayutthaya' เป็นเรื่องที่ตัดสินใจง่ายถ้าเรารู้ว่าต้องการอะไรจริง ๆ — ถ้าต้องการความอิสระและอยากแวะที่ไหนก็ได้ระหว่างทาง การขับรถเองให้ความคุ้มค่าในแง่ของเวลาและความยืดหยุ่น ขับจากกรุงเทพขึ้นทางด่วนหรือเส้นทางสายเอเชียแล้วเข้าที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงขึ้นอยู่กับสภาพการจราจร แต่ต้องเผื่อเวลากับวันหยุดสุดสัปดาห์หรือเทศกาลเพราะรถจะหนาแน่นมาก ระหว่างทางมีจุดแวะพัก ร้านอาหารท้องถิ่น และวิวโบราณสถานให้ถ่ายรูปได้สะดวก ซึ่งเป็นข้อดีถ้าตั้งใจทริปเป็นทั้งช็อปและเที่ยว การเลือกใช้รถสาธารณะก็มีข้อดีชัดเจน โดยเฉพาะถ้าต้องการประหยัดหรือไม่อยากรับผิดชอบเรื่องการจราจรและที่จอด การเดินทางด้วยรถตู้จากหมอชิตหรือรถบัสจากสถานีขนส่งต่าง ๆ มักมีรอบค่อนข้างบ่อยและราคาไม่แพง ขบวนรถไฟก็เป็นตัวเลือกที่ให้บรรยากาศชิลล์ ๆ สามารถมองวิวสองข้างทางและไม่ต้องกังวลเรื่องการขับรถหลังช็อปของหนัก แต่ต้องยอมรับว่ารถไฟอาจช้ากว่ารถตู้หรือการขับเองและเวลาวิ่งอาจกระจายไม่ตรงกับแผนกิจกรรมของเรา ถ้ามากันเป็นกลุ่มใหญ่ การเช่ารถหรือขับรถร่วมกันจะถูกกว่าเมื่อหารกัน แต่ถ้ามาเป็นคู่หรือคนเดียวและอยากประหยัด เวลาเป็นสิ่งสำคัญให้เลือกรถตู้หรือรถบัสที่ถึงเร็วกว่า อีกมุมที่ควรพิจารณาคือความสะดวกของการเอาสัมภาระกลับบ้าน ถ้ามีของช็อปเยอะ รถยนต์ส่วนตัวชนะขาดเรื่องเนื้อที่เก็บของและความสะดวกในการขึ้นลง แต่ต้องเตรียมรับมือกับที่จอดซึ่งในช่วงเทศกาลอาจหายากหรือเสียค่าจอด ในด้านความปลอดภัยและสภาพถนน การขับกลางคืนอาจเหนื่อยและเสี่ยงกว่า จึงควรเผื่อคนขับสลับกันหรือเลือกเดินทางกลางวันด้วยรถสาธารณะ นอกจากนี้ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมก็เป็นประเด็นที่น่าสนใจ หากอยากลดคาร์บอน การใช้ขนส่งสาธารณะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเสมอ ท้ายที่สุดแล้ว ผมมักจะตัดสินใจจากเป้าหมายของทริปและจำนวนคนที่ไปด้วย — ถ้าอยากแวะท่องเที่ยวระหว่างทางและแพ็คของเยอะ ขับรถเองคือคำตอบที่ใช่ แต่ถ้าเน้นประหยัด ไม่อยากขับในวันรถแน่น หรือต้องการเดินทางแบบสบาย ๆ โดยไม่ต้องคิดเรื่องที่จอด รถตู้หรือรถบัสกับขบวนรถไฟก็เป็นทางเลือกที่ดี สรุปคือไม่มีคำตอบขวานผ่าซาก โปรดเลือกตามสไตล์การเดินทางของตัวเอง และส่วนตัวแล้วก็ชอบทั้งสองแบบ ขึ้นกับอารมณ์ของวันนั้น ๆ

เอาเข้าจริง 'เถียงนาคาเฟ่' ที่ฉันชอบไปมีหลายสาขาในกรุงเทพและแต่ละแห่งก็มีบรรยากาศกับเวลาเปิด-ปิดที่ต่างกันพอสมควร ฉันมักจะบอกเพื่อนว่าเป็นคาเฟ่ที่เหมาะทั้งสำหรับนั่งคุยชิลกับเพื่อนและทำงานคนเดียวได้หลากหลายรูปแบบ สาขาที่ฉันรู้จักบ่อยสุดคือ 'สยาม' เปิดประมาณ 10:00–22:00 ทุกวัน เป็นจุดที่คนเข้าถึงง่าย เหมาะกับการแวะหลังช้อปปิ้งหรือก่อนดูหนังถ้าต้องการมุมถ่ายรูปก็มีมุมกราฟิกสวยๆ ส่วนสาขา 'ทองหล่อ' เปิดประมาณ 09:00–23:00 วันธรรมดาอาจปิดช้ากว่าเพราะกลุ่มลูกค้าเป็นคนที่ชอบนั่งคุยหลังเลิกงาน จัดอีเวนต์เล็กๆ บ่อย และเมนูเครื่องดื่มบางอย่างอาจเพิ่มความพิเศษเฉพาะสาขา สุดท้ายสาขา 'สีลม' มักเปิด 08:00–20:00 เหมาะกับคนที่อยากนั่งทำงานตอนเช้าเพราะเงียบกว่าในช่วงเย็น แต่ช่วงวันทำงานเที่ยงคนจะแน่นเพราะพนักงานออฟฟิศแวะพักเที่ยง สรุปแบบเล็กๆ ว่าแต่ละสาขามีเวลาที่เปลี่ยนแปลงได้ตามนโยบายวันหยุดหรือเทศกาล ถ้าวันไหนอยากได้มุมสงบฉันจะแนะนำเวลาเช้าหรือบ่ายแก่ๆ ส่วนคืนวันศุกร์ที่ทองหล่อบรรยากาศจะคึกคักขึ้นและอาจต้องรอที่นั่ง แต่ถ้ามองหาสถานที่ถ่ายรูปสวยๆ สาขาสยามมักได้รูปกลับไปประทับใจอยู่เสมอ

เคยแวะไปดูหนังที่ 'ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต' บ่อยพอสมควรและบอกเลยว่าการเดินทางด้วยรถสาธารณะค่อนข้างสะดวกกว่าที่คิดไว้ จากมุมมองของคนที่ไม่ขับรถเอง ผมมักจะเลือกขึ้นรถตู้จากหมอชิตหรืออนุสาวรีย์ชัยฯ ซึ่งมีปลายทางตรงมาที่ย่านรังสิตแบบต่อเดียวถึง ทำให้ไม่ต้องเปลี่ยนหลายต่อ ถ้าชอบความนิ่งความแน่นอน รถไฟชานเมืองกับรถเมล์เชื่อมต่อในพื้นที่ก็เป็นอีกตัวเลือกหนึ่ง แต่ข้อดีของรถตู้คือความถี่และเวลาที่ตรงตามตารางฉายหนังได้ง่ายกว่า เรื่องที่จอดรถต้องบอกว่า 'ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต' มีพื้นที่จอดเยอะจริง โดยเฉพาะช่วงวันทำงานที่มักจะหาที่ได้สบาย แต่ถ้าวันหยุดสุดสัปดาห์หรือฉายรอบหนังใหม่ ๆ ที่ฮอตมาก ๆ อาจต้องวนหาหรือจอดไกลขึ้นหน่อย ถ้าคิดจะมาดูรอบค่ำหรือมีแผนช้อปต่อ แนะนำออกจากบ้านเช้า หรือใช้รถสาธารณะมาเลย จะได้ไม่ต้องเครียดกับที่จอดและเดินเข้าโรงหนังแบบชิล ๆ

ถ้าพูดถึงคาเฟ่ในองครักษ์ ตอนนี้มีหลายที่ที่นั่งชิลได้ดีเลยล่ะ อย่างตัวเมืององครักษ์นี่ขับรถไปไม่ยาก ถ้ามาจากกรุงเทพก็ใช้เส้นบางบัวทอง-บางใหญ่ ฝั่งนนทบุรี ผ่านวัดบางกร่างแล้วก็ตรงไปเรื่อยๆ ส่วนใครอยากนั่งรถสาธารณะก็มีรถสองแถวสีส้มจากตลาดบางใหญ่มาลงแถววัดองครักษ์ เดินอีกนิดเดียวถึง รถติดบ้างในชั่วโมงเร่งด่วน แต่ถ้าเลือกเวลาแวะตอนสายๆ หรือบ่ายแก่ๆ จะสบายกว่า ทางเลือกที่ดีอีกอย่างคือเรียกรถรับจ้างผ่านแอปฯ ราคาไม่แรงมากถ้ามาเป็นกลุ่ม แนะนำให้เช็กว่าคาเฟ่ที่ต้องการมีที่จอดรถไหม เพราะบางที่พื้นที่จำกัด

การตัดสินใจว่าจะไปเมเจอร์บางกะดีด้วยรถสาธารณะหรือรถยนต์มักจะขึ้นกับอารมณ์กับเวลามากกว่ากฎตายตัว วันธรรมดาหลังเลิกงาน ฉันมักจะชอบใช้รถสาธารณะเพราะความคาดเดาได้ของเวลาเดินทางในบางเส้นทางแถวนั้นไม่ได้แย่มากนัก การขึ้นรถไฟฟ้าแล้วต่อมอเตอร์ไซค์รับจ้างหรือแท็กซี่ระยะสั้นช่วยให้ไม่ต้องปวดหัวกับการหาที่จอดและค่าจอดที่บางครั้งแพงกว่าตั๋วหนังอีก แถมระหว่างทางฉันชอบหยิบหนังสือหรือดูคลิปสั้นๆ ผ่อนคลายไปเรื่อยๆ ก่อนจะถึงโรงหนัง ในขณะที่วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ต้องพาเพื่อนหลายคนหรืออยากแวะช้อปปิ้งต่อ รถยนต์ให้ความยืดหยุ่นและความเป็นส่วนตัวสูง ฉันมักจะชวนเพื่อนกดเพลงโปรด เติมของว่างไว้ในรถ แล้วไปดูรอบดึกโดยไม่ต้องกังวลเรื่องเวลาเดินทางกลับ แต่ต้องยอมรับว่าการขับรถไปเมเจอร์บางกะดีช่วงเทศกาลหรือช่วงเย็นวันศุกร์อาจต้องแลกกับเวลาในรถที่สูญเสียไปกับการจราจรและค่าที่จอดที่ต้องคำนวณเพิ่ม ถ้าต้องสรุปแบบไม่เป็นพิธี ฉันจะแยกตามบริบท: ถ้าอยากผ่อนคลายและไม่ชอบขับประจำ เลือกขนส่งสาธารณะ แต่ถ้ามากันเป็นกลุ่มใหญ่หรืออยากต่อด้วยช้อปปิ้ง รถยนต์สะดวกกว่า สุดท้ายแล้วการเตรียมแผนสำรอง เช่น ดูสภาพการจราจรล่วงหน้าและจองที่นั่งออนไลน์ จะทำให้การไปดูหนังเป็นเรื่องสนุกมากขึ้น

การเดินทางไปวัดชูจิตธรรมารามด้วยรถสาธารณะสามารถทำได้หลากหลายแบบและไม่ซับซ้อน ถ้าจะให้เล่าจากประสบการณ์ของผม วิธีที่สะดวกที่สุดมักเป็นการผสมผสานระหว่างรถไฟฟ้า (ถ้ามีเส้นที่ใกล้) หรือรถเมล์ระยะยาว แล้วต่อด้วยรถสองแถว รถตู้ หรือมอเตอร์ไซค์รับจ้างเป็นเที่ยวสุดท้ายเพื่อเข้าไปยังตัววัด จุดสำคัญคือรู้จุดขึ้นลงหลักที่ใกล้วัดที่สุดแล้วจัดการเวลาต่อรถให้ไม่เร่งรีบ การเตรียมเงินสดใส่ซองหรือแอปจ่ายค่ารถบางประเภทก็ช่วยลดความวุ่นวายได้มาก เส้นทางแบบแรกที่ผมมักใช้คือขึ้นรถไฟฟ้า/รถไฟหลักไปยังสถานีที่ใกล้ที่สุด แล้วต่อด้วยรถเมล์ท้องถิ่นหรือรถสองแถว หลายครั้งจะมีป้ายรถเมล์ใหญ่หรือจุดรถสองแถวที่ผู้คนรู้กันว่าไปยังย่านวัด เมื่อถึงป้ายแล้วให้สังเกตป้ายหน้ารถหรือถามคนขับว่าจะไปผ่านวัดหรือไม่ ถ้ารถเมล์ผ่านมักมีค่าโดยสารไม่สูงนัก ส่วนรถสองแถวอาจต้องจ่ายเพิ่มนิดหน่อยแต่จะสะดวกกว่าเพราะจอดส่งใกล้ทางเข้าวัดมากขึ้น การต่อด้วยมอเตอร์ไซค์รับจ้างเป็นตัวเลือกสุดท้ายสำหรับระยะทางสั้นๆ เมื่อกระเป๋าไม่หนักและต้องการประหยัดเวลา ผู้ที่เดินทางมาจากต่างจังหวัดควรลงที่สถานีขนส่งหรือสถานีรถไฟหลักของเมืองแล้วต่อรถตู้หรือรถเมล์ระหว่างเมืองไปยังชานเมืองใกล้วัด บางครั้งจะมีรถตู้หรือรถสองแถวจากสถานีมาส่งที่ใกล้วัดโดยตรง ถ้าไม่มีตัวเลือกตรงก็สามารถนั่งแท็กซี่หรือจองแกร็บจากสถานีมาที่วัดได้ ค่าใช้จ่ายจะสูงขึ้นแต่นั่งสบายและตรงเวลา อีกตัวเลือกหนึ่งคือใช้รถไฟเชื่อมต่อแล้วต่อรถเมล์ท้องถิ่นสำหรับคนที่ไม่รีบและอยากประหยัด แต่ต้องเผื่อเวลาเผื่อการรอคิวและการต่อรถไว้เยอะหน่อย เคล็ดลับเล็กๆ ที่ผมมักทำก่อนออกเดินทางคือเช็กเวลาทำการของวัดและช่วงเวลาเทศกาล เพราะวันสำคัญอาจมีคนมากและการจราจรติดขัด ทำให้รถสาธารณะอาจเปลี่ยนเส้นทางชั่วคราว การเตรียมพร็อพเล็กๆ เช่นร่มหรือหมวก น้ำดื่ม และรองเท้าที่ถอดง่ายจะช่วยให้สะดวกเวลาทำบุญหรือไหว้พระ นอกจากนี้ถ้าพกแอปจองรถหรือบัตรเติมเงินไว้จะสะดวกในการจ่ายค่ารถเมล์บางสายที่รับเงินสดเท่านั้น สุดท้ายแล้วการไปวัดด้วยรถสาธารณะทำให้ได้สัมผัสบรรยากาศท้องถิ่นระหว่างทางมากขึ้น และผมมักจะรู้สึกอิ่มเอมใจเมื่อถึงวัดได้แบบไม่รีบร้อนและได้ใช้เวลาทำบุญอย่างสงบ

เคยไปจัดปาร์ตี้เล็กๆ ที่ 'เถียงนาคาเฟ่' ครั้งหนึ่งแล้ว รู้สึกว่าที่นี่ออกแบบช่องว่างมาได้เป็นมิตรกับกลุ่มเพื่อนหลากสไตล์ โดยทั่วไปร้านจะแบ่งพื้นที่หลักเป็นสามโซนที่ใช้งานบ่อย: มุมเคาน์เตอร์และโต๊ะเล็กสำหรับ 4–8 คน, ห้องส่วนตัวขนาดกลางที่จุได้ราว 10–20 คน และพื้นที่เอาต์ดอร์หรือระเบียงที่สามารถรองรับกลุ่มประมาณ 20–40 คน โดยบางครั้งจะมีแพ็กเกจเหมาะกับปาร์ตี้ธีมเล็กๆ เช่นวันเกิดหรือดูซีรีส์พร้อมกัน ค่าจองของแต่ละโซนมักปรับตามช่วงเวลาและเมนูที่เลือก อย่างที่สังเกตคือมุมเล็กมักจะมีขั้นต่ำสั่งอาหาร/เครื่องดื่มประมาณ 1,000–2,000 บาท หรือเลือกจ่ายเป็นค่ามัดจำ 500–1,000 บาทเพื่อสำรองเวลา ส่วนห้องส่วนตัวจะมีค่ามัดจำหรือมินิไลน์สั่งอาหารที่สูงขึ้น ประมาณ 3,000–6,000 บาท ขึ้นกับวันและชั่วโมง ถ้าต้องการระเบียงหรือลานกลางแจ้งซึ่งเหมาะกับคนพักเยอะ ค่าจองหรือมินิสั่งมักอยู่ที่ 6,000–10,000 บาท และถ้าจองทั้งร้านเพื่อจัดงานใหญ่จะอยู่ในช่วงหลักหมื่น ข้อสังเกตเพิ่มเติมคือวันศุกร์-เสาร์ช่วงเย็นจะมีค่าเซอร์วิสหรือชาร์จเพิ่มอีกเล็กน้อย ส่วนบริการเสริมที่เจอเช่นชาร์จอุปกรณ์โปรเจ็กเตอร์, ค่าเค้กนอกหรือเปิดเพลงดังเกินกำหนดอาจมีค่าบริการเพิ่ม การต่อเวลาเกินเวลาที่จองไว้ก็คิดเป็นชั่วโมง การมัดจำมักคืนเมื่อไม่เกิดความเสียหายและซีลความสะอาดยังเรียบร้อย ประสบการณ์ส่วนตัวคือถ้าจัดงานเล็กๆ ในช่วงบ่ายของวันธรรมดา จะคุ้มค่ากว่าและบรรยากาศเป็นกันเองมากกว่า เป็นสถานที่ที่เหมาะกับคนอยากได้ความอบอุ่นแบบบ้านเพื่อน แต่อย่าลืมเผื่องบเล็กๆ สำหรับชาร์จเพิ่มช่วงวันหยุด

การนั่งรถขึ้นเขาไปยังดิโอเชี่ยน เขาใหญ่ มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ทำให้ใจพองโตเมื่อมาถึงเส้นทางภูเขา ขับรถด้วยตัวเองให้ความรู้สึกเสรีโดยเฉพาะเมื่อออกเดินทางกับกลุ่มเพื่อนหรือครอบครัว — เราสามารถแวะร้านกาแฟริมทาง แวะจุดชมวิว หยุดถ่ายรูปได้ตามใจ และสัมภาระชิ้นใหญ่ไม่เป็นปัญหาเลย เพราะทุกอย่างวางลงท้ายรถได้ทันที การขับจากกรุงเทพใช้เวลาประมาณสองถึงสามชั่วโมง ขึ้นกับการจราจรช่วงวันหยุด เส้นทางหลักมีทางด่วนและจุดพัก แต่ก็ต้องระวังรถติดบริเวณทางขึ้นเขาตอนเย็นและเส้นทางอาจลื่นเมื่อลมฝนมาเยือน ทางเลือกสาธารณะให้ความสบายตรงที่ไม่ต้องเป็นคนขับ เราเคยนั่งรถโดยสารไปลงปากช่องแล้วต่อแท็กซี่หรือรถรับจ้างเข้าที่พักแบบไม่ต้องวุ่นวายกับที่จอดรถ การประหยัดเรื่องค่าน้ำมันและค่าทางด่วนถือเป็นข้อดี แต่ข้อจำกัดคือความยืดหยุ่นในการเคลื่อนที่ภายในพื้นที่รอบเขาใหญ่ หากมีแผนจะตระเวนหลายจุด การเช่ารถต่อจากปากช่องหรือเรียกแท็กซี่หลายเที่ยวอาจทำให้ต้นทุนกลับสูงขึ้น โดยส่วนตัว ผมมักเลือกขับถ้ามีกลุ่มและอยากออกสำรวจรอบๆ หลังจากเช็คสภาพอากาศและที่จอดแล้วจะสบายใจกว่า แต่ถาต้องการนอนพักผ่อนจริงๆ และอยากดื่มสังสรรค์บนทาง สาธารณะกับการต่อรถท้องถิ่นก็เป็นตัวเลือกที่ชาญฉลาด ไม่ว่าจะเลือกแบบไหน การวางแผนเรื่องเวลาและความสะดวกของคนร่วมทริปสำคัญที่สุด