เพลงประกอบของ ซีรีย์จีน 123 มีเพลงไหนบ้างและใครร้อง?

รายการเพลงประกอบของซีรีส์ '123' ที่จดจำได้จะมีทั้งเพลงเปิด เพลงปิด และเพลงแทรกที่กระโดดเข้าไปในฉากสำคัญ ทำให้ฉากบางฉากกลายเป็นภาพจำตลอดไป เรามักนึกถึงธีมเปิดที่ขึ้นมากับซีนแรก — ชื่อเพลง 'ดวงใจกลางเมือง' ร้องโดย หลิวเหรินหยวน เสียงของเธอให้ความรู้สึกทั้งคมและอ่อนแอ ผสมกับซาวด์ออร์เคสตราที่ค่อย ๆ ปูพื้นอารมณ์ให้ตัวละครเริ่มเดินทาง ส่วนเพลงปิดอย่าง 'คืนที่ยังไม่สิ้น' ร้องโดย หยางเสี่ยวฉู่ เป็นบัลลาดที่ติดหู โดยเฉพาะท่อนฮุคที่ไต่ขึ้นสูงแล้วค้างไว้ ทำให้คนดูอยากกดเล่นซ้ำ

เพลงแทรกที่ใช้ตอนจุดเปลี่ยนมักจะเป็นเพลงสั้น ๆ แต่มีพลัง เช่น 'สายลมหลังฝน' ร้องโดย เจียซิน เป็นแทรกที่เปิดให้คนดูได้หายใจหลังฉากตึงเครียด อีกชิ้นที่ชอบคือเพลงธีมตัวละครหลักฉบับเปียโนเดี่ยวชื่อ 'เงาในกระจก' ซึ่งแต่งโดย คอมโพสเซอร์ จางเหวินอัน ทำนองง่ายแต่ฝังลึก ช่วยเน้นความเปราะบางของตัวละครได้อย่างน่าทึ่ง การจัดวางเพลงเหล่านี้ไม่ใช่แค่เลือกเพลงเพราะ ๆ แล้วใส่เข้าไป แต่มีจังหวะการขึ้นลงที่คำนวณมาให้เข้ากับการตัดต่อภาพอย่างละเอียด

มุมมองส่วนตัวคือเพลงเหล่านี้ทำงานร่วมกับภาพได้ดีจนบางครั้งเราจำฉากด้วยเพลงก่อนจะจำตัวละคร ยิ่งเพลงที่ร้องโดยนักร้องประสานเสียงชาย-หญิงสองคน — เช่น 'เส้นทางสองเรา' ร้องร่วมโดย หลิวเหยียนกับ เหอชิง — ยิ่งเพิ่มมิติความสัมพันธ์อย่างชัดเจน ทำให้ฉากคู่บทสนทนาธรรมดากลายเป็นซีนที่มีแรงกระแทกทางอารมณ์ หากอยากเริ่มฟัง แนะนำให้เริ่มจาก 'ดวงใจกลางเมือง' กับ 'เงาในกระจก' เพื่อจับคาแรกเตอร์ของซีรีส์ก่อน แล้วค่อยขยับไปที่แทรกและเวอร์ชันเปียโน เพราะทั้งสองกลุ่มจะให้ความรู้สึกต่างกันอย่างชัดเจน — แบบที่ฟังครั้งเดียวก็พอจะรู้ทันทีว่าเพลงชิ้นไหนไปผูกกับฉากไหนของ '123'

มุมมองอีกแบบคือมองที่เพลงบรรเลงและเวอร์ชันพิเศษของ '123' ที่มักถูกมองข้ามแต่กลับสำคัญต่ออารมณ์ของเรื่อง เราเห็นว่าอัลบั้มประกอบมีแทร็กพิเศษไม่ซ้ำกับเพลงหลัก เช่น 'คืนเหงาในสวน' เป็นเวอร์ชันแซ็กโซโฟนโซโล่ที่ใช้ในฉากเดินคิดเงียบ ๆ และร้องโดยศิลปินอินสตรูเมนทัลชื่อ เหอหลง (ผลงานเดี่ยว) อีกชิ้นคือ 'ต้นทุนของคำพูด' เวอร์ชันอะคูสติก ร้องโดย นักร้องอินดี้ เยว่หมิง ซึ่งให้ความรู้สึกเป็นกันเองและเปราะบางต่างจากเวอร์ชันสตูดิโอใหญ่

นอกจากนั้นยังมีเทคนิคการใช้ธีมซ้ำที่น่าสนใจ: ทำนองหลักจะถูกดัดแปลงเป็นเวอร์ชันกีตาร์, เปียโน และเครื่องสาย เพื่อให้ทุกช่วงอารมณ์มีเสียงที่เข้ากันแต่ไม่ซ้ำ ผลลัพธ์คือแม้จะเป็นแทร็กเดียวกัน แต่เมื่อฟังเวอร์ชันต่าง ๆ แล้วจะได้ความรู้สึกคนละแบบ ซึ่งเราคิดว่าเป็นจุดที่ทำให้เพลงประกอบของ '123' เกิดมิติมากขึ้น และเป็นเหตุผลที่ควรลองเก็บทั้งเวอร์ชันหลักและเวอร์ชันพิเศษไว้ฟังคู่กัน