เพลงประกอบของฝืนชะตาท้าเป็นเซียน มีเพลงไหนที่แฟนๆนิยมที่สุด

เสียงทำนองแรกที่เด้งเข้าหาแฟนๆ ของ 'ฝืนชะตาท้าเป็นเซียน' มักเป็นเพลงธีมเปิดที่มีจังหวะตื่นเต้นและดนตรีออร์เคสตร้าที่ดันอารมณ์ของซีรีส์ให้พุ่งขึ้นทันที — เพลงนี้เลยถูกยกให้เป็นหนึ่งในเพลงที่นิยมที่สุดในเวอร์ชันพากย์ไทย เพราะมันจับโทนของเรื่องได้ชัด ทั้งความดราม่า ความอลังการของฉากต่อสู้ และความรู้สึกลึกซึ้งของตัวละครหลัก ทำให้คนดูหลายคนจำท่อนฮุคได้แม้จะไม่ได้ตั้งใจฟังชื่อเพลงอย่างเป็นทางการ ผมมักเห็นคลิปเปิดที่ตัดต่อจากฉากพีคๆ มาใส่เพลงนี้แล้วยอดวิวพุ่งอย่างไว เหมือนเพลงมันกลายเป็นตัวแทนความทรงจำของซีรีส์ไปเลย เพลงบรรเลงประกอบฉากสวีทหรือฉากอารมณ์ก็ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน โดยเฉพาะท่อนไวโอลินหรือเปียโนเบาๆ ที่ใช้ตอนซีนดราม่า — แทร็กพวกนี้มักถูกแฟนคลับนำไปคัฟเวอร์หรือทำมิกซ์ในวิดีโอแฟนเมดจนกลายเป็นเพลงติดหู กลุ่มคนดูไทยชอบเวอร์ชันที่มีเสียงร้องไทยผสมกับดนตรีต้นฉบับ เพราะช่วยให้ความรู้สึกเข้าถึงง่ายขึ้น แม้ว่าซีรีส์จะมีเพลงต้นฉบับภาษาจีน แต่พอมีเวอร์ชันพากย์ไทยหรือคัฟเวอร์ไทยเข้ามา เพลงเหล่านี้ก็ได้รับความนิยมจากคนที่อยากฟังเนื้อหาเข้าใจง่ายขึ้นและได้ยินสำเนียงที่คุ้นเคยมากขึ้นด้วย นอกจากนี้เพลงปิดที่เป็นบัลลาดช้าๆ มักจะเป็นเพลงที่คนพูดถึงเยอะในคอมเมนต์หลังดูจบตอน เพราะมันทำหน้าที่ช่วยทิ้งท้ายอารมณ์ของแต่ละตอนได้ดี เพลงปิดแบบนี้มักถูกใช้เป็นเพลงเพลย์ลิสต์สำหรับการทบทวนซีรีส์หรือการนั่งตีความเนื้อเรื่องต่อหลังดูจบ ผมเองยังจำได้ว่าหลายครั้งที่ฟังเพลงปิดซ้ำๆ แล้วนึกย้อนถึงเหตุการณ์สำคัญของตัวละคร ความสามารถของเพลงในการเชื่อมโยงอารมณ์กับภาพนั้นเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้แฟนๆ รักเพลงประกอบของเรื่องนี้ ถ้าจะสรุปแบบไม่เป็นทางการ เพลงที่คนไทยมักชอบจาก 'ฝืนชะตาท้าเป็นเซียน' คือเพลงธีมเปิดที่มีพลัง เพลงบรรเลงอิมแพ็คอารมณ์ และเพลงปิดบัลลาดซึ้งๆ ทั้งหมดนี้กลายเป็นคลังเสียงที่แฟนๆ เอาไว้เรียกความทรงจำของซีรีส์ ฟังแล้วยังรู้สึกเหมือนยืนอยู่ในโลกของตัวละครอีกครั้ง ซึ่งนั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้เพลงประกอบยังคงถูกพูดถึงและคัฟเวอร์ต่อไปเรื่อยๆ

เพลงเปิดของ 'ฝืนลิขิตฟ้าข้าขอเป็นเซียน' มักจะเป็นเพลงที่แฟน ๆ พูดถึงมากที่สุดก่อนเสมอ — ท่วงทำนองพาให้หัวใจเต้นตามจังหวะของการผจญภัยและความอลังการทางศาสตรา ซึ่งฉันเองฟังแล้วก็ยังสะดุดกับคอรัสที่ติดหูทุกครั้ง กลิ่นอายของเพลงประกอบในซีรีส์นี้ไม่ได้หยุดเพียงแค่เพลงเปิดเพียงอย่างเดียว เพลงปิดและเพลงแทร็กที่ใส่ในฉากดราม่าหลายตอนก็มีคนยกให้เป็นเพลงโปรดเหมือนกัน ฉันชอบวิธีที่ธีมดนตรีหลักถูกดัดแปลงเป็นเวอร์ชันเปียโนช้า ๆ ในฉากสูญเสีย เพื่อผลักอารมณ์ให้หนักขึ้นโดยไม่ต้องพึ่งบทพูดมากนัก ขณะที่ท่อนออร์เคสตราที่ใช้ในฉากต่อสู้ก็ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่เหมือนใน 'Mo Dao Zu Shi' แต่ยังคงกลิ่นอายเฉพาะตัวของเรื่องนี้อยู่ ในมุมมองการเป็นแฟนเพลง ผมมักจะเห็นผู้คนทำคัฟเวอร์และมิกซ์เทคที่หยิบทำนองหลักไปใส่เครื่องดนตรีสมัยใหม่ เช่น กีตาร์โปร่งหรือซินธ์แพด ทำให้เพลงจากซีรีส์มีชีวิตต่อในเพลย์ลิสต์ส่วนตัวของหลายคน เพลงแทร็กบางชิ้นกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวละคร — พอได้ยินท่อนนั้นเมื่อไหร่ก็คิดถึงโมเมนต์นั้นทันที สรุปแล้ว เพลงที่ได้รับการยกย่องมักเป็นเพลงเปิด เพลงปิด และเพลงบัลลาดที่ใส่ในฉากสำคัญ ซึ่งแยกกันทำหน้าที่ชัดเจนจนแฟน ๆ จำได้แม้ฟังครั้งเดียวและมักจะกลับไปฟังซ้ำ ๆ เมื่อคิดถึงฉากโปรดของตัวเอง

เพลงที่แฟนๆ มักยกให้เป็นสุดยอดของสฟ มักจะเป็นเพลงเปิดที่ติดหูและมีพลังมากกว่าชิ้นอื่น ๆ ในซีรีส์ ผมชอบที่เพลงเปิดของสฟมีท่อนฮุกที่จำง่าย แต่ไม่ได้แค่เพียงความติดหูอย่างเดียว มันผสมทั้งจังหวะที่ดันอารมณ์ ซาวด์สังเคราะห์ที่ให้ความรู้สึกกว้าง และเมโลดี้ที่ทำให้ภาพในฉากเปิดดูยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก นอกจากนี้การมิกซ์เสียงกับภาพในตอนเปิดฉากยังทำให้แฟน ๆ เอามาตัดคลิป แชร์เป็นมุก หรือใช้เป็นเพลงเบื้องหลังตอนคัทซีน ทำให้เพลงนี้ฝังในความทรงจำของคนดูอย่างรวดเร็ว ถ้าจะเปรียบเทียบสไตล์ของเพลงเปิดที่โผล่ขึ้นมาและติดตรึงใจคนดู ผมมักนึกถึงผลกระทบแบบเดียวกับที่เพลงเปิดของ 'Attack on Titan' เคยทำไว้ — คือไม่ใช่แค่ฟังแล้วจบ แต่กลายเป็นสัญลักษณ์ของความตื่นเต้นและการรวมตัวของแฟนนั่นเอง

เสียงกีตาร์กรุบนิดๆ ที่เปิดเข้ามาในช่วงแรกคือสิ่งที่ติดหูฉันที่สุดจาก 'ดูฝืนลิขิตฟ้าข้าขอเป็นเซียน' ท่อนเปิดของเพลงหลักมันมีพลังแปลกๆ — ไม่ต้องหวือหวา แต่มันตั้งใจบอกว่าต่อจากนี้จะมีเรื่องราวใหญ่รออยู่ ฉันชอบจังหวะที่กีตาร์กับเครื่องสายผลัดกันทำหน้าที่เหมือนพูดคุยกันระหว่างตัวละครสองคน ตอนที่เพลงพาเข้าสู่ท่อนฮุค ฉันมักจะยืนหยุดดูฉากเปิดซ้ำแล้วซ้ำอีกเพราะมันสร้างบรรยากาศให้กับโลกในเรื่องได้รวดเร็วและชัดเจน ความจริงแล้วฉันเป็นคนชอบเพลงที่เล่าเรื่องผ่านเมโลดี้มากกว่าเนื้อร้องล้วนๆ ท่อนซ้ำของเพลงนี้ทำให้ฉันจำโน๊ตง่าย และเวลาฟังนอกบริบทซีรีส์ก็ยังพาให้ภาพฉากเดิมโผล่ขึ้นมาในหัว นั่นแหละคือสัญญาณของเพลงประกอบที่ดีสำหรับฉัน — ติดหูได้โดยไม่ต้องพึ่งภาพประกอบเสมอไป

เพลงเปิดของ 'เล่าเอ๋ง' มักถูกพูดถึงบ่อยที่สุดในวงแฟนคลับ เพราะมันเป็นเพลงที่ถูกใช้เปิดเรื่องและฝังอยู่ในความทรงจำของการดูครั้งแรก ความโดดเด่นของเพลงเปิดคือเมโลดี้ที่ติดหูและการเรียบเรียงที่ดึงเอาธีมหลักของเรื่องออกมาได้อย่างชัดเจน ทั้งจังหวะที่พลั้งพลานในบางท่อนกับท่อนคอรัสที่ระเบิดอารมณ์ ทำให้แฟนๆ นำท่อนฮุกไปคัฟเวอร์และทำคอนเทนต์ต่อกันไม่หยุด นอกจากจะถูกเอาไปเป็นพื้นหลังในมิกซ์คลิปแล้ว เสียงนักร้องที่มีเอกลักษณ์ในเพลงนี้ยังช่วยย้ำบุคลิกตัวละครหลัก ทำให้ทุกครั้งที่เพลงนี้ดังขึ้น ผู้ชมจะนึกถึงฉากสำคัญหรือโมเมนต์ที่เคยประทับใจได้ทันที เพลงประกอบฉากหรือ 'insert song' อีกหนึ่งชิ้นที่แฟนๆ โปรดปรานคือเพลงบัลลาดที่ปรากฏตอนจุดพีคของเรื่อง เพลงชิ้นนี้ไม่ได้โดดเด่นด้วยความติดหูเท่าเพลงเปิด แต่จะซึมลึกด้วยเนื้อร้องและการเรียบเรียงแบบใช้เครื่องสายเป็นหลัก เมื่อผสมกับภาพและการแสดงออกของตัวละคร เพลงนี้มักทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นฉากในตำนานที่แฟนๆ เลือกกลับมาดูซ้ำ หยิบไปทำเอ็มวีหรือคัฟเวอร์แบบอะคูสติก ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความนิยมของเพลงไม่ได้วัดแค่ยอดสตรีม แต่ยังวัดจากอารมณ์และการนำไปต่อยอดของคนดูด้วย ผมเองเห็นคลิปคนแต่งเปียโนเรียบเรียงใหม่แล้วรู้สึกว่าเพลงมันยืดหยุ่นพอที่จะถูกตีความในหลายรูปแบบ และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเพลงนี้จึงถูกยกให้เป็นหนึ่งในเพลงที่แฟนๆ รัก เพลงปิดของ 'เล่าเอ๋ง' ก็มีฐานแฟนของตัวเอง เพราะมันให้ความรู้สึกหวนคิดและคลี่คลายหลังจากเหตุการณ์เข้มข้นในแต่ละตอน เพลงปิดมักมีเนื้อหาที่ตีความได้หลายชั้นและท่วงทำนองที่อบอุ่น ทำให้ผู้คนเอาไปฟังในช่วงก่อนนอนหรือเวลาที่อยากย้อนความทรงจำอีกที นอกเหนือจากเพลงหลักทั้งสามแบบ ยังมีธีมดนตรีประกอบสั้น ๆ ที่แฟนๆ ชอบจดจำ เช่นเมโลดี้ของตัวละครรอง หรือริฟฟ์เครื่องดนตรีที่มักจะโผล่มาในฉากจำเพาะ ซึ่งมักถูกใช้เป็นมุขในมีมหรือสัญลักษณ์ที่ชุมชนแฟนเข้าใจกันอย่างรวดเร็ว สรุปแล้ว ถ้าต้องเรียงความนิยมจากมุมมองคนติดตาม ผมมองว่าอันดับหนึ่งเป็นเพลงเปิดตามด้วยเพลงบัลลาดที่เป็น insert และเพลงปิดที่ให้ความอิ่มเอมในตอนจบ ความพิเศษของเพลงประกอบ 'เล่าเอ๋ง' อยู่ที่ความสามารถเชื่อมโยงดนตรีกับภาพและอารมณ์ของตัวละครจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์การชม ยิ่งเห็นแฟนๆ ทำคัฟเวอร์ แต่งโน้ต หรือแปลงเป็นฉบับอะคูสติก ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าเพลงพวกนี้เป็นของทุกคน ไม่ใช่แค่ของซีรีส์เท่านั้น ซึ่งเป็นความอบอุ่นแบบแฟนๆ ที่ฉันยังคงชอบอยู่เสมอ.

เพลงเปิดของเรื่องนี้จับโทนของนิยายได้แบบเข้มข้นและชัดเจนจนยากจะลืม เสียงร้องนำผสมกับเครื่องสายยาวๆ และคอร์ดที่ค่อยๆ ขยับขึ้นลง ให้ความรู้สึกทั้งมุ่งมั่นและเหงาในเวลาเดียวกัน สิ่งที่ทำให้ผมคล้อยตามคือการวางจังหวะที่ไม่รีบร้อน ทำให้ทุกฉากเปิดดูมีน้ำหนักขึ้นเหมือนฉากใน 'Nirvana in Fire' แต่ยังคงเฉพาะตัวในแง่เมโลดี้ แม้จะเป็นเพลงทีมนักพากย์ร้องหรือศิลปินรับเชิญ เรื่องนี้ก็เลือกใช้เสียงคนแบบมีแผลลึกเล็กๆ ทำให้ฟังแล้วรู้สึกว่าเรื่องราวทุกอย่างไม่ได้มาแบบสุ่ม แต่มาจากการต่อสู้ทั้งภายนอกและภายใน ส่วนแทร็กบัลลาดที่โผล่มาช่วงความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกกับนางเอกมีความละมุนและเศร้าจับใจ มันทำหน้าที่เป็นเข็มทิศอารมณ์ได้ดี เวลาเพลงนั้นขึ้น ฉากที่ธรรมดาจะกลายเป็นฉากที่คนดูคล้อยตามได้ทันที ผมยังชอบแทร็กบรรเลงสั้นๆ ที่ถูกใช้เป็น leitmotif ของตัวร้าย—มันไม่จำเป็นต้องมีเนื้อร้องแต่สามารถสร้างความหวาดกลัวและความเกรงใจได้ในไม่กี่วินาที เพลงเหล่านี้เป็นเหตุผลว่าทำไมซับไทยเวอร์ชันที่ฟังผ่านยูทูบหรือแพลตฟอร์มสตรีมมิงถึงได้รับการพูดถึงบ่อยๆ เป็นเพลงที่ทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นฉากที่คมชัดขึ้นและติดอยู่ในหัวผมไปหลายวันหลังดูเสร็จ

เพลงเปิดของ 'คุณหนูเรือนเล็ก' เป็นเพลงที่ฉันเห็นแฟนๆ พูดถึงบ่อยที่สุด เพราะมันเหมือนป้ายทางเข้าของโลกทั้งเรื่อง — จังหวะที่ติดหู เมโลดี้ที่ยกให้หัวใจเต้น แล้วภาพเปิดที่ซ้อนคำร้องไว้ทำให้มันคาใจคนดูได้ทันที ฉันชอบที่ท่อนฮุกมีการเล่นดนตรีหลายชั้น ทั้งเครื่องสายและซินธ์ที่ผสมกันอย่างกลมกล่อม ทำให้แม้จะฟังซ้ำสิบครั้งก็ยังหาเมโลดี้ใหม่ๆ เจอได้ตลอด ตอนที่เพลงนี้ขึ้นในตอนแรก มันเหมือนประกาศว่าเรื่องนี้จะพาเราไปที่ไหน บางคนในชุมชนทำคัฟเวอร์สไตล์อะคูสติก บางคนรีมิกซ์เป็นเวอร์ชันอิเล็กโทรนิก ผลตอบรับจากแฟนๆ เลยกว้างมาก ซึ่งยิ่งตอกย้ำความเป็นเพลงยอดนิยม มุมมองส่วนตัวฉันคือเพลงเปิดนั้นไม่ใช่แค่ทำนอง แต่เป็นเครื่องมือที่ผูกความทรงจำกับฉากสำคัญๆ เอาไว้ด้วยกัน เมื่อใดก็ตามที่ได้ยินทำนองนี้แล้ว ภาพของตัวละครและบรรยากาศบ้านหลังเล็กก็กระทบใจทันที นั่นแหละเหตุผลที่แฟนรุ่นต่างๆ ยังคงวนกลับมาฟังซ้ำ แม้มิติของเพลงอาจเปลี่ยนไปตามการตีความของคนฟัง แต่ความรู้สึกที่มันก่อให้เกิดยังคงอบอุ่นและสดใหม่อยู่เสมอ

เพลงเปิดของนิยายที่ถูกนำมาดัดแปลงมักเป็นสิ่งที่ฉันจดจำทันทีเมื่อได้ยิน และกับ 'ฝืนลิขิตฟ้า ข้าขอเป็นเซียน' ก็ไม่ต่างกันเลย เมื่อได้ฟัง OST ของเรื่องนี้ ฉันชอบท่อนบัลลาดที่มักถูกใช้ในฉากบรรยายความย้อนยุคหรือความคาดหวังของตัวละครหลัก ทำนองชวนให้คิดถึงความขัดแย้งภายในใจและการเลือกทางเดินชีวิต เสียงประสานระหว่างเครื่องสายกับพากย์ร้องที่มีสไตล์จีนโบราณเป็นอีกหนึ่งจุดที่ทำให้เพลงนั้นคงอยู่ในความทรงจำของฉันได้นานกว่าสัปดาห์ นอกจากบัลลาดแล้ว ฉันยังชื่นชอบธีมอินสตรูเมนทัลที่ใช้เป็น motif ในฉากต่อสู้ มันกระชับและให้ความรู้สึกว่ากำลังไต่ระดับอำนาจอย่างค่อยเป็นค่อยไป เพลงพวกนี้มักจะถูกแฟนๆ หยิบมา remix หรือทำเวอร์ชันเปียโน ซึ่งฉันมักเปิดฟังตอนเขียนหรือต้องการสมาธิ — ฟังแล้วเหมือนเห็นฉากในนิยายจริง ๆ

เสียงเพลงที่แฟนๆมักพูดถึงบ่อยที่สุดเกี่ยวกับคินคือธีมหลักที่เต็มไปด้วยเมโลดี้จำง่ายและองค์ประกอบซิมโฟนีที่ค่อยๆขยายความหมายของตัวละคร แทบทุกครั้งที่ทำนองนี้โผล่มา มันจับจังหวะหัวใจคนดูได้ทันที ฉันชอบว่าทีมแต่งเพลงเลือกใช้เสียงเครื่องสายเป็นแกนกลาง แล้วค่อยใส่ฮอร์นกับเพอร์คัชชั่นเป็นช่วงพีค ทำให้ธีมเดียวกันสามารถทำงานได้ทั้งฉากเงียบๆ ที่ต้องการความอ่อนแอ และฉากปะทะที่ต้องการความยิ่งใหญ่ ในมุมของแฟนคลับ ธีมหลักหรือ 'Kin's Theme' มักถูกนำไปทำเป็นเวอร์ชันอะคูสติก พากย์เสียงโซโล่แยกออกมา หรือแม้แต่รีมิกซ์เป็นแนวอิเล็กทรอนิกส์ ชุมชนชอบแลกเปลี่ยนคลิปสั้นๆ ที่ตัดเพลงมาประกอบกับโมเมนต์สำคัญๆ ฉันเองชอบเวอร์ชันเปียโนเดี่ยวเพราะมันเปิดช่องให้ความเศร้าของตัวละครปรากฏชัด แต่ก็กลับตื่นเต้นเมื่อได้ฟูลออเคสตร้าครั้งแรกในฉากสำคัญ เพราะมันทำให้ความหมายของธีมนั้นพุ่งขึ้นไปอีกระดับ ถ้าต้องสรุปแบบไม่ได้บอกตรงๆ ก็คงพูดได้ว่าเหตุผลที่ธีมหลักเป็นที่นิยมไม่ใช่แค่ทำนอง แต่เป็นการวางแผนดนตรีที่เชื่อมโยงกับพัฒนาการของคิน ทำให้แฟนๆฟังแล้วนึกถึงฉากบางฉากทันที นี่แหละพลังของธีมที่ดี มันไม่ใช่แค่เพลง แต่เป็นภาษาที่เล่าเรื่องร่วมกับภาพและการแสดงได้อย่างลงตัว

เราไม่ได้คาดคิดเลยว่าดนตรีในตอนแรกของ 'ฝืนลิขิตฟ้า ข้าขอเป็นเซียน' จะทิ้งร่องรอยอารมณ์ได้ลึกขนาดนี้ — ทั้งที่ฉากยังไม่พลิกผันมาก แต่เสียงเพลงทำหน้าที่เก็บรายละเอียดจิตใจตัวละครได้เยอะกว่าที่เห็น ฉันชอบที่สุดคือเพลงเปิดที่เปิดตัวมาพร้อมภาพคัทซีนแรก ๆ เพลงนี้ใช้เครื่องสายค่อนข้างเยอะ ผสมกับซินธิไซเซอร์เบา ๆ และกลองจังหวะกลาง ๆ ทำให้ความรู้สึกของฉากเริ่มต้นมีความขึงขังและกว้างขวาง เหมือนกำลังบอกให้รู้ว่าโลกของเรื่องมีชั้นเชิงและความเปลี่ยนแปลง ภายใต้เมโลดี้หลักมี motif สั้น ๆ ที่โผล่มาอีกหลายครั้งในตอน นั่นทำให้เพลงเปิดกลายเป็นเสมือน 'ธีมของชะตากรรม' ที่ค่อย ๆ ตอกย้ำในฉากสำคัญ ๆ อีกเพลงที่แอบเด่นคือเพลงบรรเลงสั้น ๆ ที่ใช้ตอนฉากสอนวิชาและแสดงความสัมพันธ์ระหว่างครู-ศิษย์ ทำนองเป็นพวกเปียโนและเครื่องสายประสานแบบอบอุ่น แต่มีกลิ่นค้างคาเล็กน้อย รู้สึกเหมือนเป็นธีมความผูกพัน ช่วยให้ฉากที่อาจจะดูธรรมดากลายเป็นโมเมนต์ที่จดจำได้ นอกจากนี้ยังมีซาวด์เอฟเฟกต์ดนตรีพื้นหลังแบบเอเชียโบราณ (เช่น ซอจีนสั้น ๆ) แทรกอยู่ในฉากเปิดเผยอดีต ทำให้ฉากเล่าอดีตไม่รู้สึกขาดน้ำหนัก เพลงทั้งหมดในตอนหนึ่งมีความเชื่อมโยงกันดี คือเปิด-ปิดสลับโทนได้ลงตัว ฉันนึกถึงงานดนตรีใน 'Mo Dao Zu Shi' เมื่อนึกถึงการใช้ธีมซ้ำ ๆ เพื่อสร้างอารมณ์ ซึ่งในที่นี้ไม่ได้คัดลอกแต่ใช้แนวคิดเดียวกันคือให้เพลงเป็นตัวนำทางอารมณ์แทนคำพูด เหมาะกับการปูเรื่องและทำให้ผู้ชมรู้สึกอยากติดตามต่อ เพราะเสียงเพลงทำหน้าที่เหมือนคำสัญญาว่าจะมีอะไรสำคัญเกิดขึ้นในตอนต่อไป