มอติฟนี้ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่เสมอไป บางครั้งแค่ท่อนทุ้มๆ สั้นๆ พร้อมความเงียบคั่น ก็เพียงพอจะชี้ว่าคองนั้นเป็นสิ่งที่ต้องเคารพและกลัวได้พร้อมกัน มันทำให้ฉากที่คองปรากฏตัวครั้งแรกมีน้ำหนักทางอารมณ์ และทำให้ฉากสุดท้ายมีความหมายยิ่งขึ้น ซึ่งสไตล์การใช้มอติฟเล็กๆ แบบนี้ทำให้ฉันนึกถึงวิธีดนตรีในเกมอย่าง 'The Last of Us' ที่ใช้ธีมซ้ำๆ สะกิดความทรงจำคนเล่นโดยไม่ต้องพูดอะไรเพิ่ม