เพลงประกอบซีรีส์ 'ร่วง หล่น' ใครแต่งและฟังที่ไหนได้?

SET ซีรีส์ชะตานางร้ายทั้งหมด 5 เรื่อง การรวมเรื่องราวของนางร้ายในนิยายเรื่องเดียวกัน ที่แต่ละคนต่างก็ได้ย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้ไขอดีตของตนเอง 1.พอแล้ว!บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น:เรื่องราวของลู่ฉู่หรันบุตรสาวเสนาบดีย้อนเวลากลับมาหลายครั้ง ทว่าครั้งนี้นางถอดใจไม่สู้ต่อ แต่มันกลับต่างออกไป 2.นางร้ายผู้นี้วางมือแล้ว:หลินเฟยเฟยบุตรสาวแม่ทัพที่ครั้งหนึ่งเคยหลงบุรุษเสียจนกลายเป็นคนโง่ การย้อนเวลากลับมาครั้งนี้จะช่วยให้รอดพ้นจากชะตาที่ต้องตายทั้งกลมได้หรือไม่ 3.สตรีร้ายเช่นข้าเลือกอะไรได้บ้าง:เซิ่งหวั่นเอ๋อร์สตรีผู้อยากหนีจากบทนางร้ายเพื่อไปสู่อ้อมกอดของพระรอง พระเอกอะไรข้าไม่ต้องการ 4.ทุกชาติไม่อาจเลือน:เย่ชิงลั่วนางร้ายตัวประกอบถูกบีบให้ต้องเลือกจบชีวิตตัวเอง การกลับมาครั้งนี้นางจะทวงคืนให้หมด 5.กลับมาครั้งนี้ข้าจะไม่หายไปอีกแล้ว:เรื่องราวความรักของนักเขียนอย่างเหมยลี่ ผู้ท่องเวลาในโลกมิตินิยายมาแล้วครั้งหนึ่ง อกหักรักคุดก็หลายครั้ง มาดูกันว่าการได้ทะลุมิติกลับมาโลกนิยายอีกครั้ง จะสมหวังในรักหรือไม่

หลังจากที่ผมประกาศถอนตัวออกจากวงการบันเทิง ทุกคนต่างก็ปรบมือว่าดี มีเพียงฉินอวิ๋น ดาวดวงใหม่ผู้มีพรสวรรค์ด้านการประพันธ์เพลง และเป็นแฟนหนุ่มในข่าวลือของแฟนสาวผมเท่านั้นที่กล่าวคัดค้าน เขาเสแสร้งตีหน้าซื่อต่อหน้านักข่าวมากมาย “ต่างก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้นครับ รุ่นพี่ฉือหย่วนเป็นอัจฉริยะที่วงการดนตรีนี้ไม่อาจขาดเขาไปได้ ผมหวังมากๆ เลยครับว่าเขาจะกลับเข้ามาในวงการแห่งเสียงเพลงนี้อีกครั้ง” ผมปิดโทรศัพท์ลง เมินเฉยต่อคำพูดของเขา ในชาติก่อน ผลงานของผมเหมือนกับเพลงที่เขาประพันธ์เองทุกกระเบียดนิ้ว ชาวเน็ตต่างเรียกผมว่าไอ้สุนัขขี้ก๊อบ สมควรตายไปให้หมดทั้งบ้าน ผมไม่พอใจและไม่อยากยอมรับ จึงเผยทุกขั้นตอนในกระบวนการการประพันธ์เพลงออกมา แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจชนะเวลาที่ปล่อยผลงานออกมาได้ เพลงใหม่ของเขาปล่อยออกมาก่อนผมเพียงสิบนาที เป็นเพราะเวลาเพียงสิบนาทีนี้ ทำให้ชาวเน็ตต่างส่งพวงหรีดและแต่งรูปถ่ายตั้งหน้างานศพให้ผม ที่หนักไปยิ่งกว่านั้นคือบางคนถึงกับมาสาดสีใส่บ้านของผม แม้เป็นเวลาเพียงแค่ไม่กี่ปี แต่ความรุนแรงทางออนไลน์ที่กระทำมาอย่างต่อเนื่องทำให้ผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้า พ่อแม่ของผมใช้เงินและทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อพิสูจน์ความจริงแทนผม แต่กลับโดนแฟนเพลงที่บ้าคลั่งวางเพลิงจนเสียชีวิต สุดท้าย ในวันที่ผลงานเพลงประพันธ์ของเขาได้รับรางวัล ก็เป็นวันที่ผมกระโดดลงมาจากตึกสูง แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่า เมื่อผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมจะได้เกิดใหม่ในวันที่เพลงใหม่ประกาศพอดิบพอดี

เธอคบหากับเขามาถึง 4 ปี แต่กลับไม่มีแม้แต่สถานะ เขาบอกทุกคนว่าตัวเองโสด และจีบสาวต่อหน้าให้เธอเสียใจเล่น ไอ้แฟนเปรตนี่! พอกันที จากนี้ไปเธอจะไม่ทนแล้ว ****************************************** “พี่ธรรศ เมื่อกี้แผ่นดินไหวแรงมาก พี่เป็น...” อะไรไหม ยังเอ่ยไม่ทันจบ ปลายสายก็แทรกขึ้น “มิว พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าพี่ยุ่งมาก มิวอย่ามาเซ้าซี้ ช่วยเหลือตัวเองไปก่อนได้ไหม อย่าทำตัวเป็นภาระนักเลย มันน่ารำคาญ” ประโยคนั้นทำให้ฟางเส้นสุดท้ายในหัวใจเธอขาดผึงลงในทันที มิวรากำโทรศัพท์แน่นจนมือสั่น “รำคาญมากไหม” เธอถามเสียงเย็นเฉียบ “ถ้าการรับสายฉันมันน่ารำคาญนัก งั้นเราก็เลิกกันเลยแล้วกัน แผ่นดินไหวจนตึกจะถล่มขนาดนี้ คุณไม่แม้แต่จะถามห่าเหวอะไร ไม่เป็นห่วงกัน โทรหาก็ปิดเครื่องใส่ เป็นอะไรมากไหม หา”

"เมื่อ 'เมริน' ทายาทสาวสุดเนี๊ยบจากสยามคอร์ป ต้องโคจรมาพบกับ 'ก้อง' ช่างซ่อมบำรุงที่ชีวิตมีแค่เครื่องมือทำกินกับความมุ่งมั่นเต็มร้อย คนหนึ่งอยู่บนยอดตึกสูงเสียดฟ้า อีกคนดิ้นรนใต้แสงนีออนที่ริบหรี่... ในโลกที่ทุกอย่างตีค่าเป็นเงิน แม้แต่จังหวะหัวใจก็อาจจะมีราคาที่ต้องจ่าย!"

เผยเหยี่ยนร่วมรักกับข้าไปถึงแปดครั้งในคืนเดียว ในครั้งที่เก้า เขาบีบเอวข้าไว้ พร้อมกล่าวด้วยเสียงอิ่มเอมแหบพร่า "อาฉาน ใช้ท่าทางที่ทั้งบริสุทธิ์ทั้งยั่วยวนของเจ้าในยามนี้ ไปยั่วกู้ชิงโจวเสีย" ข้าแข็งทื่อไปทั้งตัว ยามนี้ถึงได้รู้ ว่ารักแรกที่เป็นยอดดวงใจเผยเหยี่ยนนั้นถูกกู้ชิงโจวถอนหมั้น หัวใจแตกสลายยับเยิน เขาต้องการให้ข้าแก้แค้นแทนนาง ให้กู้ชิงโจวได้ลิ้มรสชาติของการถูกคนรักเขี่ยทิ้งเหมือนรองเท้าเก่า ๆ บ้าง ปีนั้นตระกูลซย่าต้องโทษถูกยึดทรัพย์สิน ข้าถูกขึ้นทะเบียนเป็นชนชั้นต่ำของหอสังคีต กลายเป็นนางระบำที่ต้อยต่ำที่สุด เป็นเผยเหยี่ยนที่ทุ่มเงินพันตำลึงไถ่ตัวข้าออกมา แล้วจัดให้อยู่ในเรือนแยกของจวนโหวอันยิ่งใหญ่ ข้าเคยเพ้อฝันไปว่า ตัวเองนั้นแตกต่าง เพราะอย่างไรเสียข้าก็ปรนนิบัติเขามานานที่สุด แต่เขากลับหลุดหัวร่อ "ที่ข้าเก็บเจ้าไว้ ก็เพียงเพราะคิ้วและตาของเจ้ามีส่วนคล้ายอวี่เซิงเท่านั้นเอง" ข้าตอบตกลงด้วยตาแดงก่ำ เก็บซ่อนความเพ้อฝันเกินตัวที่ไม่สมควรเอาไว้ ไม่นานนัก กู้ชิงโจว ยอดบัณฑิตระดับทั่นฮวาผู้เยือกเย็นดุจหยก ก็กลายเป็นผู้ที่สยบอยู่ใต้ชายกระโปรงของข้า แต่แล้วเผยเหยี่ยนกลับเสียอาการเป็นครั้งแรก ขอร้องข้าด้วยดวงตาแดงฉาน "ซย่าฉาน ข้าเสียใจ เจ้ากลับมาได้หรือไม่"

เมื่อชีวิตหลังแต่งงานดำดิ่งสู่หายนะ ศักดิ์ศรีความเป็นเมียถูกเหยียบย่ำไม่เหลือชิ้นดี เธอจึงเลือก 'หย่า' ในวันที่รักนั้นร้าวราน 'บัว บงกชเพชร' นักวาดภาพสดตามงานแต่ง หรือ Live wedding painting ที่มีชื่อเสียง เลือกก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์กับนักร้องหนุ่มวงเนเวอร์แบดอย่าง 'เปรม ปิติภัทร' เธอเชื่อว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของชีวิตคู่อันงดงาม แต่เบื้องหลังแววตาอบอุ่นของสามีและรอยยิ้มใสซื่อของผู้เป็นน้องสาว กลับมีแรงปรารถนาอันบิดเบี้ยวซุกซ่อนอยู่ คนศีลต่ำลอบเป็นชู้กันอย่างไร้จิตสำนึก เมื่อรักกลายเป็นคำลวง ความผูกพันผันแปรเป็นอาวุธที่พร้อมทิ่มแทงใจ เธอจึงตัดขาดความสัมพันธ์ เลือกเดินหน้าสู่การหย่าร้างมากกว่านอนกอดทะเบียนสมรสเอาไว้ทั้งน้ำตา ไม่มีผู้หญิงคนไหนควรถูกสามีนอกใจ หญิงร้ายชายเลวไม่มีวันได้เสวยสุขอยู่ในวิมานที่วาดฝัน ในเมื่อเธอพัง เขากับชู้ก็ต้องเจอจุดจบที่ไม่ต่างกัน แต่ในช่วงเวลาที่ทุกข์ระทมขมขื่น 'เหนือ นิธิโชติ' แสดงให้เห็นว่าบงกชเพชรยังคงมีค่าในสายตาเขา ที่ผ่านมาเธอแค่อยู่ผิดที่ผิดเวลา หลงมอบหัวใจให้คนสารเลว เมื่อมีเขาเยียวยารักษาแผลใจโดยไม่แคร์คำว่าผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ความรักของบงกชเพชรจึงเบ่งบานงดงามอีกครั้ง