แหวนการ์ตูนแบบไหนเหมาะเป็นของขวัญวันเกิด

คีย์ตะวันคือผู้ชายสมบูรณ์แบบ ไม่เคยคบกับผู้หญิงที่ต่ำกว่ามาตรฐาน เพราะเขาเอาความเหมาะสมเป็นที่ตั้งจนกระทั่งได้มาเจอสร้อยทองสาวอวบระยะสุดท้ายซึ่งเป็นเด็กฝึกบริษัทของเขา สร้อยทองยอมชดใช้หนี้สินแทนแม่เลี้ยง ด้วยการถวายตัวยอมมาเป็นนางบำเรอคีย์ตะวัน แต่โดนคนปากร้ายปฏิเสธเสียงสูงบอกว่า ไม่เอาคุณคีตะไม่นอนกับผู้หญิงขี้เหร่ เหตุเพราะเธอไม่ผ่านมาตรฐานความสวย ทั้งอ้วน ทั้งเตี้ย ชาตินี้เธอไม่มีทางได้เห็นขออ่อนของเขาหรอก ข้อตกลงเรื่องหนี้จึงจบลงด้วยการที่เขาให้เธอมาเป็นทาสรับใช้ งานบ้าน งานครัว งานซัก งานล้างห้องน้ำ สารพัดงานที่ต้องใช้แรงงานคือหน้าที่ของเธอ ส่วนงานบนเตียงปล่อยให้คนสวยเขาทำไป แต่อยู่ๆ ก็เกิดอุบัติเหตุทางกายขึ้นกับทั้งคู่ คนมาตรฐานสูงติดใจสาวอวบจึงยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นผู้หญิงของตัวเองแลกกับอะไรก็ได้ ยกเว้น หัวใจ พร้อมกับตั้งกฎสารพัดอย่างแต่ดูเหมือนว่าคนที่ทำตามกฎไม่ได้ก็คือ เขาเอง

ชีวิตแต่งงานล่วงเลยเข้าสู่ปีที่เจ็ด เกิดความหวาดระแวงเกรงจะประสบปัญหาเหมือนที่ใครๆ ว่ากัน แผ่นดินเลยต้องหาของขวัญชิ้นพิเศษมามอบให้ภรรยาเพื่อเติมเต็มความหวานชื่นให้คงอยู่...สามีมอบของขวัญชิ้นพิเศษในวันครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ดได้ถูกใจเจนสิตาเหลือเกิน เธอตั้งใจจะดูแลของขวัญชิ้นนี้ให้ดีที่สุด และที่สำคัญเธอจะตั้งใจตอบแทนความใจดีของสามีให้คุ้มค่าเลยทีเดียว

เธอรู้ว่าเขา ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ยืนยาว เธอจึงตั้งใจจะเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น แต่เธอ ไม่รู้ว่า เขาอยากเล่นสนุก และหวงของเล่นส่วนตัว แบบไม่ให้ใครหน้าไหน มายุ่งกับ ของเล่นของเขา

ฉันคืออิซา ลูกสาวของเจ้าพ่ออันดับหนึ่งของซิซิลี ฉันเป็นคนหัวรั้นมาตั้งแต่เด็ก พ่อกลัวว่าฉันจะไปแต่งงานกับผู้ชายไม่เอาไหนเพราะอารมณ์ชั่ววูบ จึงออกคำสั่งเด็ดขาดให้ฉันหมั้นหมายกับลูก้าทายาทตระกูลมาริโนที่กำลังเรืองอำนาจ แม้จะเป็นการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง แต่อย่างน้อยฉันก็อยากจะเลือกแหวนที่ถูกใจด้วยตัวเอง ฉันจึงไปเข้าร่วมงานประมูลของตระกูลมาเฟีย เมื่อแหวนอัญมณีซึ่งเป็นไฮไลต์ของงานปรากฏขึ้น ฉันก็ยกป้ายประมูลทันที แต่ยังไม่ทันที่ค้อนประมูลจะเคาะลง เสียงของผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง "เด็กบ้านนอกอย่างเธอ กล้าดียังไงมาแข่งแย่งของกับฉัน? สองล้าน! ถ้าฉลาดหน่อยก็ไสหัวออกไปซะ" บรรยากาศในงานเงียบกริบไปชั่วอึดใจ มีเพียงเสียงชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปดังอย่างแผ่วเบา ฉันหันกลับไปมอง เห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดราตรีโอต์กูตูร์สีทอง เธอยกยิ้มที่มุมปากอย่างไม่ยี่หระ ราวกับว่าลานประมูลแห่งนี้เป็นเวทีส่วนตัวของเธอ ยังไม่ทันที่ฉันจะเอ่ยปาก ผู้ดำเนินการประมูลก็รีบเคาะค้อนปิดการขายอย่างลนลาน "ขายแล้วครับ! ขอแสดงความยินดีกับคุณโซเฟียที่ได้ครอบครองแหวน 'หัวใจนิรันดร์' ที่เป็นไฮไลต์ของค่ำคืนนี้ครับ!" ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย ไฟโทสะเริ่มคุกรุ่นในใจ "ประมูลยังไม่จบก็เคาะค้อนได้แล้วงั้นเหรอ? ที่นี่ชักจะไร้กฎเกณฑ์เกินไปหน่อยแล้วมั้ง" โซเฟียหันขวับมา สายตาคมกริบราวกับมีด กวาดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า "กฎเกณฑ์งั้นเหรอ?" เธอหัวเราะแห้ง "ที่รัก ฉันคือโซเฟียน้องสาวในปกครองสุดที่รักของลูก้า ทายาทตระกูลมาริโน ที่นี่... ฉันนี่แหละคือกฎ!" ฉันอดขำออกมาไม่ได้ ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้ ลูก้าคือชื่อคู่หมั้นของฉันพอดี ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายทันที "ลูก้า 'น้องสาวในปกครอง' ของคุณแย่งแหวนหมั้นที่ฉันเล็งไว้ เรื่องนี้จะเอายังไงดี?"

ปราชญ์ ตามหาเครื่องเพชรประจำตระกูล ที่ถูกขโมยไปโดยคนรักเก่าของแม่ เฝ้ารอ เพื่อให้ได้ของล้ำค่าชิ้นนั้นกลับสู่อ้อมกอด แต่ระหว่างการเดินทางของแผนการร้ายนั้น เขากลับได้พบของขวัญล้ำค่าของศัตรู ได้สัมผัส ได้แตะต้อง พระเจ้า!!! มันทำให้เขาลืมไม่ลง จนต้องหาทางนำของขวัญชิ้นนั้นมาเป็นตัวประกัน เพื่อแลกกับเครื่องเพชร เก็บของขวัญเอาไว้ในกรงกาม ให้เขาเชยชมจนกว่าจะเหนื่อย “ไอ้คนเลว ไอ้คนป่าเถื่อน ฉันจะกลับบ้าน กลับไปอดตายยังดีกว่า” “ฮ่าๆ เธอเป็นเมียฉัน! ภูมิใจเถอะได้ผัวแก่แต่แซ่บ” เขาตวาดลั่นพลางกระชากเธอตัวปลิว “ฉันไม่ใช่เมียแก ไอ้บ้า! ปล่อย”

แม่เผลอดึงฉันเข้าไปในกลุ่มที่ชื่อว่า “ครอบครัวสุขสันต์” ในกลุ่มมีสมาชิกอยู่แค่สามคน แม่ พ่อ และเด็กผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่ถูกเมมชื่อไว้ว่า “ลูกรัก” พวกเขากำลังคึกคักกับการเตรียมงานวันเกิดให้เด็กคนนั้น ขณะที่วันพรุ่งนี้คือวันเกิดของฉัน วันที่พวกเขาลืมมาติดต่อกันเป็นปีที่สิบ แม่พูดว่า “สถานที่จัดงานต้องเหมือนเทพนิยาย ให้เขาได้เป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ตัวจริง” พ่อส่งอั่งเปาก้อนโตมา พร้อมข้อความว่า “เงินไม่ใช่ปัญหา แค่อย่าให้พี่ชายของลูกรู้เข้า เดี๋ยวจะไม่สบายใจ” ฉันแคปหน้าจอไว้เงียบ ๆ เตรียมหาโอกาสฉีกหน้ากันให้มันจบสิ้นไปเลย ตอนนั้นเอง น้องสาวผู้ทั้งเรียนดีและประพฤติดีของฉันก็ทักแชตส่วนตัวมาพร้อมภาพแคปหน้าจอ เป็นบันทึกการสนทนาระหว่างเธอกับแม่ “แม่ งานปาร์ตี้เซอร์ไพรส์วันเกิดของพี่จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม? แม่รับปากหนูแล้วนะว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่หลอกพี่”