โทมัส รถไฟ ต้นฉบับมาจากประเทศใดและผู้สร้างคือใคร

ชื่อ 'ทอมวันเวย์' ทำให้ฉันคิดถึงกรณีชื่อที่ผ่านการถ่ายเสียงหรือแปลจนกลายเป็นรูปแบบที่ไม่คุ้นเคยในภาษาไทย ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยเมื่อชื่อนักเขียน ตัวละคร หรือแฟรนไชส์ถูกย้ายข้ามภาษาและวัฒนธรรม ในมุมมองของฉัน มีสองทางเป็นไปได้ที่สมเหตุสมผล: อาจเป็นตัวละครต้นฉบับจากผู้สร้างท้องถิ่น หรือเป็นการสะกด/ถอดเสียงของชื่อต่างประเทศที่เปลี่ยนรูปไปจนดูใหม่ แนวความเป็นไปได้แรกคือ 'ทอมวันเวย์' อาจเป็นตัวละครที่สร้างขึ้นในสื่ออิสระ เช่น นิยายออนไลน์ เว็บคอมิก หรือฟิคชั่นแฟนเมด ซึ่งผู้สร้างมักเป็นคนรุ่นใหม่ที่ลงงานบนแพลตฟอร์มไทย ชื่อที่ฟังแปลกตาแบบนี้มักถูกตั้งเพื่อให้จดจำง่ายหรือมีคอนเซ็ปต์เฉพาะตัว เช่น การผสมคำภาษาอังกฤษกับสำเนียงไทย ในกรณีนี้แหล่งกำเนิดก็น่าจะเป็นประเทศไทย ผู้สร้างก็อาจเป็นคนที่ยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง ทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้สร้างหรือเครดิตต้นฉบับไม่กระจายอยู่ในสื่อหลักนัก อีกความเป็นไปได้ที่ฉันมองเห็นคือชื่อดังกล่าวอาจเกิดจากการถอดเสียงหรือการย่อของชื่อต่างประเทศที่เราคุ้นเคย เช่น คนอาจพยายามเรียกชื่อต้นฉบับให้สั้นและกระชับขึ้น จนทำให้หน้าตาคำเปลี่ยนไป เช่นชื่อในจักรวาลตะวันตกอย่างตัวละครจาก 'Batman' ที่มีชื่อครอบครัวแพร่หลาย การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในเส้นการถอดเสียงอาจทำให้ชื่อออกมาเป็นรูปแบบแปลกใหม่ ซึ่งจะทำให้ต้นกำเนิดจริง ๆ มาจากสหรัฐอเมริกาหรือประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก ผู้สร้างต้นฉบับในกรณีนี้ก็จะเป็นคนจากวงการคอมิกหรือนักประพันธ์ต่างประเทศ สรุปในเชิงส่วนตัว ฉันชอบว่าชื่อแบบนี้ชวนให้ขบคิดและสืบสาวราวกับบทสืบสวนเล็ก ๆ ของแฟนคอมมูนิตี้ ไม่ว่าจะมาจากผู้สร้างไทยที่กำลังเริ่มต้น หรือเป็นชื่อที่เข้ามาจากสื่อต่างประเทศผ่านการถ่ายทอดชื่อ ความน่าสนใจอยู่ที่การตีความและบริบทของชื่อนั้น ๆ มากกว่าคำนำหน้าเพียงอย่างเดียว

ความทรงจำวัยเด็กของเราเต็มไปด้วยเสียงเล่าเรื่องและท่วงทำนองของ 'Thomas & Friends' ที่ฉายเป็นเวอร์ชันภาษาไทยหลายครั้งหลายรูปแบบ ในฐานะแฟนเด็ก ๆ ที่โตมากับรายการนี้ ผมสังเกตว่าการพากย์ไทยไม่ได้มีแค่ครั้งเดียวหรือพากย์เดียวเท่านั้น แต่เปลี่ยนไปตามยุคสมัยและสื่อที่นำเข้ามาในไทย ยุคเทป VHS และช่องรายการสำหรับเด็กมักใช้คนพากย์คนเดียวเป็นผู้เล่าเรื่องและพากย์ตัวละครทั้งหมด ทำให้เสียงเล่าเรื่องกลายเป็นตัวแทนความรู้สึกของซีรีส์ในเวอร์ชันไทย ส่วนยุคหลังที่ซีรีส์เปลี่ยนไปใช้ภาพ CGI กับการผลิตที่เข้มข้นมากขึ้น จะเริ่มเห็นการใช้คาแรกเตอร์พากย์หลายคนเหมือนกับฉบับต้นฉบับ อังกฤษ แปลว่าอาจมีทั้งเวอร์ชันที่ 'โทมัส' ถูกพากย์โดยนักพากย์ท่านหนึ่งในซีรีส์ตอนเก่า และอีกเวอร์ชันที่เสียงโทมัสเป็นของนักพากย์อีกท่านในซีรีส์ใหม่หรือสเปเชียล เราเคยเห็นชื่อสตูดิโอและเครดิตในกล่องดีวีดีหรือในจอแนะนำตอน เช่น ในการฉายซ้ำหรือการนำเข้ามาใหม่ มักจะมีทีมพากย์ที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ชื่อของนักพากย์ไทยที่พากย์เป็นโทมัสอาจไม่ได้ถูกเก็บรวมไว้ในแหล่งข้อมูลเดียว ถ้าคิดแบบแฟน ๆ ก็ต้องยอมรับว่ามีหลายท่านที่ผ่านบทบาทนี้—บางคนเป็นนักพากย์เด็ก บางคนเป็นนักพากย์ผู้ใหญ่ที่ออกเสียงเป็นโทมัส และบางครั้งเป็นนักพากย์เล่าเรื่องคนเดียวที่พากย์ตัวละครทั้งหมด งานพากย์สำหรับรายการเด็กในไทยก็เป็นวงการที่เปลี่ยนแปลงบ่อย ทำให้การสรุปรายชื่อนักพากย์แบบตายตัวค่อนข้างยาก ถ้าต้องการชื่อชัด ๆ สำหรับเวอร์ชันที่เห็นบ่อยที่สุด ให้ลองตรวจเครดิตตอนท้ายของแต่ละตอนหรือดีวีดีที่ออกในไทย เพราะนั่นมักจะบอกชื่อสตูดิโอและนักพากย์จริง ๆ ในความทรงจำส่วนตัว ผมยังชอบฟังเทียบเสียงกันระหว่างเวอร์ชันเก่าและใหม่ เห็นความแตกต่างในการตีความตัวละคร ซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้ติดตามต่อไปได้เรื่อย ๆ

ลองนึกภาพเวอร์ชันแรกๆ ของเพลงประกอบ 'Thomas & Friends' ที่เปิดมากับท่วงทำนองคุ้นหู — นั่นคือผลงานของสองคนแต่งเพลงคือ Mike O'Donnell และ Junior Campbell ซึ่งเป็นแกนหลักของซาวด์แทร็กรุ่นดั้งเดิม เราโตมากับเวอร์ชันดั้งเดิมที่บางครั้งมีเสียงร้องปรับใช้ตามตลาด: ในสหราชอาณาจักรช่วงแรกมีเวอร์ชันที่ผสมเสียงร้องโดย Ringo Starr (เขายังรับบทบรรยายนำในซีรีส์ช่วงต้นด้วย) เสียงของเขามีโทนอบอุ่น เหมาะกับบรรยากาศนิทานรถไฟ ส่วนในสหรัฐฯ เวอร์ชันที่ฉายในทีวีหรือวีซีดีเดิมมักใช้เวอร์ชันที่มีการบรรยาย/ร้องโดย George Carlin ซึ่งทำให้เพลงมีสำเนียงและการพูดที่คุ้นเคยกับเด็กฝั่งอเมริกา หลังจากนั้นซาวด์แทร็กถูกเรียบเรียงใหม่หลายครั้ง เช่น การอัปเดตสไตล์ให้ทันสมัยขึ้นในช่วงต้นทศวรรษที่ 2000 และการปรับแต่งอีกครั้งเมื่อลงรูปแบบ CGI — เวอร์ชันเหล่านี้มักใช้นักร้องสессионหรือผู้บรรยายท้องถิ่นมาร้อง ทำให้มีหลายเฉดของเพลงที่เด็กๆ ได้ฟังข้ามยุคข้ามประเทศ และนั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้เพลงของ 'รถไฟโทมัส' ยังคงคุ้นหูแม้เวลาจะเปลี่ยนไป

ความทรงจำวัยเด็กเกี่ยวกับรถไฟมักผุดขึ้นทุกครั้งที่เห็นหัวรถจักรกลกลิ้งบนราง, และเรื่องราวของ 'Thomas the Tank Engine' ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ติดอยู่ในใจฉันคล้ายกลิ่นบุหรี่จากตู้ขบวนเก่าๆ ภาพรวมสั้นๆ คือทั้งหมดเริ่มจากหนังสือชุด 'The Railway Series' ที่ Reverend W. Awdry แต่งให้ลูกชายฟังในช่วงกลางทศวรรษ 1940s ตัวละครหลักที่เรารู้จักดีประกอบด้วยโทมัสที่อยากพิสูจน์ตัวเอง, เพอร์ซีย์มิตรภาพสดใส, กอร์ดอนเจ้าความเร็วที่ภูมิใจ, เจมส์ที่รักความเงางาม, เอดเวิร์ดและเฮนรี่ที่มีบุคลิกนิ่งสงบ รวมถึงโทบี้ตู้รถรางแสนใจดี และบุคคลที่ทุกคนเกลียดรักปนกันคือผู้ควบคุมทางรถไฟ Sir Topham Hatt ในฐานะคนที่เติบโตมากับนิทานเหล่านี้ ฉันชอบวิธีที่เรื่องเล่าให้บทเรียนแบบตรงไปตรงมา—ความขยัน ความรับผิดชอบ การยอมรับความแตกต่าง—แต่ไม่เคยกลายเป็นคำสอนจ๋าจนเสียความสนุก เทคโนโลยีการเล่าเรื่องเปลี่ยนจากหนังสือ สู่รายการโทรทัศน์ในชื่อ 'Thomas & Friends' และต่อมามีการปรับภาพลักษณ์หลายรอบ แต่คาแรกเตอร์พื้นฐานยังคงทำให้ผู้ชมหลายรุ่นผูกพันจนถึงวันนี้

พูดแบบตรงไปตรงมานะ: ถาจะหา 'โทมัส' แบบถูกลิขสิทธิ์ คนทั่วโลกมักจะเจอทางเลือกหลักๆ ที่คล้ายกัน ซึ่งฉันใช้บ่อยจนพอจะสรุปให้ได้ชัดเจน ฉันมักเริ่มจากช่องทางฟรีแต่เป็นทางการก่อน เช่น ช่อง YouTube ของผู้ผลิตหรือช่องทางที่ได้รับอนุญาต เพราะมักมีคลิปสั้นๆ และบางครั้งมีตอนเต็มให้ดูได้โดยถูกลิขสิทธิ์ ตัวอย่างที่ควรค้นคือช่องของผู้ผลิตหรือช่อง 'Thomas & Friends' อย่างเป็นทางการ ที่ปล่อยทั้งคลิปสั้นและไฮไลต์ของตอนต่างๆ นี่เป็นตัวเลือกที่สะดวกสำหรับเด็กๆ ที่อยากดูแบบไม่ต้องจ่าย ถ้าต้องการดูแบบต่อเนื่องและไม่มีโฆษณา ฉันจะแนะนำให้มองไปที่ร้านค้าดิจิทัลและบริการเช่าซื้อ เช่น Apple TV/iTunes, Google Play Movies, หรือ Amazon Prime Video ซึ่งมีทั้งการซื้อเป็นตอนหรือเป็นซีซั่น และรองรับการดาวน์โหลดดูแบบออฟไลน์ สุดท้ายบริการสตรีมมิ่งแบบสมัครสมาชิก (ที่ให้บริการในประเทศต่างๆ ไม่เหมือนกัน) เช่น Netflix หรือบริการสตรีมของสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่น อาจมีทั้งซีรีส์เก่าและซีรีส์ใหม่อย่าง 'All Engines Go' ขึ้นกับสัญญาลิขสิทธิ์ในแต่ละพื้นที่ ฉันมักจะเช็กว่าบริการไหนในประเทศของฉันมีคอนเทนต์นี้ก่อนตัดสินใจสมัคร หรือถ้าอยากเก็บเป็นของขวัญ ให้ซื้อแผ่นดีวีดีหรือบลูเรย์ก็ยังเป็นทางเลือกที่ดี เพราะมักเก็บครบและไม่มีปัญหาสิทธิ์การรับชมเปลี่ยนแปลงกลางคัน

คำว่าตัวเขียวสำหรับคอเกมอย่างผมมักจะพาไปหายักษ์เขียวน่ารักจากโลกมาริโอ นั่นก็คือ 'Yoshi' — ตัวเขียวที่เกาะอกมาริโอมาตั้งแต่ยุค 16 บิตและกลายเป็นสัญลักษณ์ของ Nintendo ไปเลย เรื่องราวต้นกำเนิดของ 'Yoshi' มาจากประเทศญี่ปุ่น โดยฝีมือคิดขึ้นของทีมงาน Nintendo ภายใต้การนำของชิเงรุ มิยามาโต๊ะ (Shigeru Miyamoto) ซึ่งตั้งใจให้เป็นเพื่อนร่วมทางที่ช่วยเพิ่มมิติการเล่นในเกม 'Super Mario World' (1990) บนเครื่อง Super Famicom/SNES การออกแบบตัวจริงๆ ของ Yoshi มีส่วนร่วมจากดีไซเนอร์อีกหลายคน เช่น ชิเกฟุมิ ฮิโนะ (Shigefumi Hino) ที่รับผิดชอบดีเทลของรูปลักษณ์ แต่ต้นคิดและคอนเซ็ปต์หลักมาจากทีมออกแบบของ Nintendo ประเทศญี่ปุ่นนี่เอง ผมชอบความเป็นมิติเจ้าตัวนี้เพราะมันไม่ได้ถูกสร้างเพื่อความเท่หรือความดุดัน แต่มันเกิดจากความตั้งใจจะเพิ่มชีวิตชีวาให้กับเกมเพลย์ — การสามารถขี่, กินศัตรู, และใช้ภาษาอารมณ์อย่างการเด้งตัว ทำให้ Yoshi กลายเป็นตัวละครที่เด็กๆ จับต้องและจดจำได้ง่ายตลอดหลายทศวรรษ นอกจากนี้ Yoshi ยังถูกขยายโลกไปในสื่ออื่นๆ ทั้งเกมสปินออฟอย่าง 'Yoshi's Island' และสินค้า ตลอดจนการปรากฏตัวในเกมซีรีส์อื่นของ Nintendo ทำให้ภาพลักษณ์ตัวเขียวนี้แน่นแฟ้นกับวัฒนธรรมป็อปของญี่ปุ่นสุดๆ ถามว่าจำเป็นต้องเป็นญี่ปุ่นไหมสำหรับการ์ตูนหรือคาแร็กเตอร์ตัวเขียว คำตอบคือใช่ในกรณีของ 'Yoshi' เพราะต้นกำเนิด ทีมสร้าง และปรัชญาการออกแบบล้วนมาแบบญี่ปุ่น แต่ก็สนุกตรงที่ตัวละครสีเขียวมีหลากหลายแนวจากหลายประเทศ—แต่ถ้าพูดถึงเจ้ายักษ์เขียวในโลกมาริโอ คนที่ต้องยกเครดิตให้คือทีม Nintendo จากญี่ปุ่น และการที่มันอยู่กับเราได้ยาวนานขนาดนี้ก็บอกอะไรได้เยอะเกี่ยวกับพลังของการออกแบบตัวละครที่เข้าถึงง่ายและเล่นสนุก พอจะหยิบเครื่องมาเล่นตอนนี้ก็ยังยิ้มได้ทุกครั้ง

ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก นิทานเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่ฉันชอบฟังมากที่สุด เพราะมันง่ายแต่แฝงบทเรียนชัดเจนและติดหูได้ตลอดชีวิต ฉันมักจะนึกภาพหมูแต่ละตัวที่เลือกวัสดุสร้างบ้านต่างกันและต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าใหญ่ การเล่าแบบที่อ่านในหนังสือฉบับคลาสสิกมักอ้างถึงการรวบรวมโดย Joseph Jacobs ซึ่งปรากฏในคอลเล็กชัน 'English Fairy Tales' ของเขาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มุมมองส่วนตัวคือฉันเห็นว่างานรวบรวมของ Jacobs ไม่ได้เป็นการเขียนนิทานต้นฉบับ แต่เป็นการบันทึกนิทานพื้นบ้านที่ฝังลึกอยู่ในวัฒนธรรมอังกฤษและยุโรปตะวันตก เขาเกิดที่ออสเตรเลียแต่ทำงานหลักในอังกฤษ ดังนั้นเมื่อพูดถึงเวอร์ชันที่เป็นที่รู้จักในโลกภาษาอังกฤษ คนมักจะบอกว่าเรื่องนี้ 'มาจากอังกฤษ' โดยอ้างถึงงานรวบรวมของเขา แต่ต้องย้ำว่าต้นตอของนิทานแบบนี้คือปากต่อปากและไม่มีผู้แต่งเดี่ยวชัดเจนอย่างที่หนังสือสมัยใหม่มักจะทำให้เข้าใจง่ายขึ้น

บอกเลยว่าฉันไม่คุ้นกับชื่อ 'แสนนากา' ในเชิงที่เป็นผลงานที่รู้จักแพร่หลาย แต่ชื่อแบบนี้มีความเป็นไปได้สองทางที่ชัดเจนในสายตาฉัน อย่างแรก ชื่อฟังเหมือนการถอดเสียงจากภาษาต่างประเทศ โดยเฉพาะภาษาญี่ปุ่นที่มักมีพยางค์แบบ 'นากา' หรือ 'นางะ' เป็นส่วนหนึ่งของชื่อนักเขียนหรือชื่อตัวละคร เช่นคำว่า 'naka' (กลาง) หรือชื่อตระกูลที่ลงท้ายด้วย 'naga' ดังนั้นมีโอกาสสูงที่ต้นฉบับจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หากเป็นเช่นนั้น ผู้เขียนก็น่าจะเป็นชาวญี่ปุ่นหรือเป็นงานแปลจากภาษาญี่ปุ่น อย่างที่สอง ก็เป็นไปได้ว่าชื่อเป็นงานเขียนของไทยเองที่ตั้งชื่อลักษณะนี้เพื่อความเป็นเอกลักษณ์ — ตัวอย่างเช่นการเอา 'แสน' ที่เป็นคำไทยมาผสมกับคำหรือนามเสียงต่างชาติ ถ้าเป็นแบบนี้ ผู้เขียนก็น่าจะเป็นคนไทยและต้นฉบับก็มาจากประเทศไทย สรุปสั้น ๆ ในมุมมองของฉัน: ถ้าให้เดาจากรูปแบบคำและการถอดเสียง มากที่สุดคือต้นฉบับน่าจะมาจากญี่ปุ่น แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นงานไทยทั้งนั้น ข้อสังเกตส่วนตัวคือชื่อแบบนี้ชวนให้คิดถึงงานที่เป็นการผสมภาษาหรือการถอดเสียงข้ามภาษา ซึ่งมักทำให้ตามหาแหล่งที่มาจริง ๆ ได้สนุกทีเดียว

ดิฉันมองว่าเรื่องราวของ 'Thomas the Tank Engine & Friends' เริ่มต้นขึ้นบนหน้าจอทีวีเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1984 ในสหราชอาณาจักร ทางช่อง ITV ซึ่งเป็นการนำเอาตัวละครจากหนังสือ 'The Railway Series' ของ Reverend W. Awdry มาตีความใหม่ในรูปแบบรายการโทรทัศน์ ทั้งภาพโมเดลรถไฟที่เคลื่อนไหวจริงและการเล่าเรื่องแบบนิทานสั้น ๆ ทำให้มันโดดเด่นตั้งแต่ตอนแรก ๆ ที่ออกอากาศ บรรยากาศเสียงบรรยายในฤดูกาลแรกมีความคุ้นเคยเพราะคนดังอย่าง Ringo Starr เป็นผู้บรรยายหลัก ซึ่งช่วยเพิ่มเสน่ห์แบบย้อนยุคให้กับรายการอย่างมาก สมัยที่ยังดูรายการนี้ครั้งแรก รู้สึกได้ถึงความอ่อนโยนของการเล่าเรื่องและกลิ่นอายของโลกรถไฟยุคเก่า ที่ทำให้ผู้ชมทั้งเด็กและผู้ใหญ่หลงใหล ฉากใช้โมเดลจริงและกล้องมุมใกล้ทำให้ทุกขบวนมีบุคลิกเฉพาะตัวและบทเรียนเล็ก ๆ แฝงอยู่ในแต่ละตอน แม้ว่าเวลาจะผ่านไป รูปแบบการเล่าเรื่องแบบเรียบง่ายของรายการยังคงเป็นหัวใจของความสำเร็จ และนั่นเองที่ทำให้รายการข้ามประเทศไปถึงสหรัฐอเมริกา โดยผู้ชมชาวอเมริกันได้รู้จักผ่านรายการ 'Shining Time Station' ในปี 1989 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความนิยมในวงกว้างอีกครั้ง มองย้อนกลับไป ความสำเร็จของ 'Thomas the Tank Engine & Friends' ไม่ได้เกิดจากวันออกอากาศเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการผสมผสานระหว่างตัวละครที่มีเสน่ห์ การบอกเล่าเรื่องราวที่อบอุ่น และการออกแบบภาพที่จับใจ ขณะที่จักรวาลของโทมัสขยายตัว มีทั้งภาพยนตร์ สินค้า และสื่ออื่น ๆ แต่ฉากเปิดปี 1984 ยังคงเป็นสิ่งที่เตือนให้รู้ว่าแม้เทคนิคจะเปลี่ยนไป แก่นของเรื่องยังคงเป็นนิทานสำหรับเด็กที่สอนเรื่องมิตรภาพ ความรับผิดชอบ และการเรียนรู้ผ่านการผจญภัยของรถไฟเล็ก ๆ นี่คือความทรงจำที่ยังทำให้ยิ้มได้เสมอ

ตั้งแต่รายการรถไฟเด็กที่หลายคนเติบโตมากับมันออกอากาศเป็นครั้งแรก 'Thomas & Friends' มีประวัติการผลิตที่ยาวนานและการนับซีซั่นกับจำนวนตอนมักจะขึ้นกับวิธีการนับของแต่ละแหล่งข้อมูล ซึ่งทำให้เกิดความสับสนได้ง่าย สำหรับภาพรวมที่ชัดเจนที่สุดคือการแยกแยะระหว่างซีรีส์ต้นฉบับกับการรีบูตและการนับตอนพิเศษต่างๆ โดยทั่วไปแล้วผู้ชมและแหล่งข้อมูลส่วนใหญ่ถือว่า 'Thomas & Friends' (ที่เริ่มจากหนังสือของ Rev. W. Awdry และแปลงเป็นรายการโทรทัศน์ภายใต้ชื่อ 'Thomas the Tank Engine & Friends') มีทั้งหมด 24 ซีซั่น ตั้งแต่ซีซั่นแรกในปี 1984 จนถึงซีซั่นสุดท้ายของชุดเดิมในปี 2021 ส่วนซีรีส์รีบูตชื่อ 'Thomas & Friends: All Engines Go' ที่เริ่มในปี 2021 นั้นเป็นโปรเจ็กต์ใหม่และมักจะแยกนับออกจากซีรีส์ดั้งเดิม เรื่องจำนวนตอนต้องระวังการนับแบบต่างๆ เพราะมีทั้งตอนมาตรฐานตอนยาว พิเศษที่เป็นภาพยนตร์สั้นหรือยาว เช่น 'Hero of the Rails' และมินิเอพิโสดหรือเว็บอิโพดที่ฉายแยก การนับแบบเข้มงวดเฉพาะตอนทีวีมาตรฐานของซีรีส์ดั้งเดิมจะให้ตัวเลขช่วงกลางถึงปลายร้อยหนึ่งถึงหลายร้อยตอน แต่เมื่อรวมเอาพิเศษ มินิเอพิโสด รวมถึงตอนที่ตัดแบ่งระหว่างชาติ แหล่งข้อมูลบางแห่งก็ยกยอดรวมขึ้นไปจนเกือบทศวรรษของจำนวนตอนที่มากกว่า 500 ตอน ดังนั้นถ้าต้องการตัวเลขที่คนส่วนใหญ่ยอมรับได้ก็คือ 24 ซีซั่นสำหรับชุดดั้งเดิม และตัวเลขตอนรวมขึ้นอยู่กับการนับว่าจะรวมพิเศษหรือไม่ โดยคร่าวๆ จะอยู่ในช่วงประมาณ 400–600 ตอนเมื่อรวมรูปแบบทั้งหมด ในฐานะแฟนรายการนี้มานาน มองว่าสิ่งที่สนุกจริงๆ ไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขอย่างเดียว แต่มันคือความทรงจำจากตอนโปรด การพบว่าตัวละครเก่าๆ ย้อนกลับมาในซีซั่นหลังๆ หรือการที่มีพิเศษแบบภาพยนตร์ที่ผูกเรื่องกันยาวๆ อย่าง 'Hero of the Rails' ให้บรรยากาศเหมือนโลกของโทมัสขยายตัวออกไป เรื่องนี้ยังคงทำให้รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้ดู และถ้าจะจัดระบบดูแบบรวดเดียว การเลือกนับเฉพาะซีรีส์ดั้งเดิม 24 ซีซั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่สะดวกและเข้าใจง่ายสำหรับคนที่อยากกลับมาดูใหม่