ใครเป็นทีมพากย์หลักในพระอภัย มณี การ์ตูน ฉบับล่าสุด?

หมอปีศาจพันหน้าไม่มีใครรู้ว่าเป็นบุรุษหรือสตรี ทุกย่างก้าวที่หมอปีศาจเดินผ่าน หากไม่มีคนตายก็จะพบความอัศจรรย์คนที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพอีกครั้ง! ชื่อเสียงดังก้องทั่วยุทธภพแต่ไม่มีใครรู้เลยว่าหมอปีศาจพันหน้าเป็นเพียงแม่นางน้อยคนหนึ่งเท่านั้น! และแม่นางน้อยอย่างหลินจื่อเยว่ที่ข้ามภพมาเป็นลูกศิษย์คนที่สิบของหมอเทวดาแห่งหุบเขาเทวะ และไม่รู้ว่าร่างนี้ไม่สามารถดื่มสุราได้ ทำให้นางไปคว้าบุรุษรูปงามมาเป็นพ่อของลูกเพราะฤทธิ์น้ำเมา จึงเกิดผลผลิตน้อยๆ ออกมาอย่างไม่ตั้งใจ แม้จะไม่รู้ว่าบุรุษรูปงามนั้นเป็นใครมาจากไหน แต่นางจะต้องเลี้ยงดูก้อนแป้งที่น่ารักเป็นอย่างดี!

'เหลียงซูอิ่น' นักวาดการ์ตูนวาย วิญญาณหลุดเข้าสู่ร่าง 'เหลียงซูจิน' ว่าที่ฮองเฮาของ 'ฮ่องเต้เสิ่นลู่' Perfectionist ศิลปะแห่งราชวงศ์เวิน แต่หัวใจเจ้าของร่างกลับผูกกับ 'สวี่อวี้ซี' อาจารย์ของฮ่องเต้ "รูปงามทั้งคู่แบบนี้ ขอจับมาจิ้นหน่อยแล้วกันนะเจ้าคะ~!!"

ชาติก่อน เฉินอวี้หลานทุ่มเททุกสิ่งแม้แต่จวินกงของบิดา เพื่อผลักดันหลงจื่อซวน องค์ชายรองให้ขึ้นสู่บัลลังก์มังกร วางแผนสู้รบตบมือกับหลงมู่เฉิน องค์ชายห้าผู้เป็นดั่งพยัคฆ์หมอบซ่อนคม ทว่าหลังครองราชย์ได้เพียงเจ็ดวัน สามีกลับทรยศ ยัดข้อหากบฏกวาดล้างตระกูลเฉินของนางจนสิ้นซากในงานแต่งงานของพี่ชายใหญ่! ความแค้นยังไม่ได้รับการชำระ สวรรค์ส่งนางกลับเข้ามาในร่างของเหวินจือเวย บุตรสาวพ่อค้าเจ้าของร้านเครื่องเขียน! จากคุณหนูจวนแม่ทัพกลายเป็นเพียงบุตรีพ่อค้า แล้วนางจะเอาสิ่งใดไปล้มองค์ชายชั่วนั่นกัน? นอกจากนี้ ดวงตาคู่ใหม่ของนางดันมองเห็นเส้นวาสนาด้ายแดง... ระหว่างเฉินอวี้หลานกับศัตรูตัวฉกาจอย่างหลงมู่เฉิน! ที่แท้... เนื้อคู่ฟ้าลิขิตของนางคือพยัคฆ์ร้ายตนนี้น่ะหรือ? อา... เข้าใจแล้ว ในเมื่อชาตินี้ ข้าอยู่ในร่างของเหวินจือเวย ข้าก็จะเป็นแม่สื่อ ผูกวาสนาให้ร่างเดิมของนางกับองค์ชายห้าได้ครองคู่กัน เพื่อยืมมือเขาแก้แค้น! ทว่า... เหตุใดเสือร้ายตัวนั้นถึงไม่ยอมไปหาคู่หมาย กลับเอาแต่ตามตื๊อตามรังควานนางไม่เลิกรากันเล่า! “โน่น! คู่วาสนาด้ายแดงของท่านอยู่ตรงโน้น ส่วนหม่อมฉันเป็นเพียงแม่สื่อเท่านั้นเพคะ องค์ชาย!”

สัตวแพทย์หนุ่มหน้าตาดีเป็นที่รักของสาวๆทั้งคลินิก ไม่มีวันจะได้เป็นพระเอกในสายตาของพ่อตาที่ทำทุกทางเพื่อจะปูทางให้พระนางได้เคียงคู่กัน ตัวประกอบอย่างคุณหมอหมาก็ต้องดิ้นรนงัดทุกกลวิธีเป็นพระเอกให้ได้ -ซีรีส์ตัวร้ายตัวประกอบ- คุณหมอตัวประกอบขอเป็นพระเอก เล่ห์ทศกัณฐ์

ใบ้แล้วอย่างไร สติแล้วอย่างไร หล่อเหลาถึงเพียงนี้ แถมยังเป็นพระชายาท่านอ๋องอีกด้วย ชีวิตมีแต่ความสุขสบาย มาทำภารกิจให้เสร็จแล้วกลับโลกปัจจุบันของตัวเองดีกว่า บทนำ เสี่ยวลี่ สาวยุคปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่เคยอ่าน ร่างที่เข้ามาอยู่คือ “พระชายาอ๋องเจ็ด” สตรีร้ายกาจที่ทุกคนรังเกียจ สามีของนางคือ “ท่านอ๋องใบ้” ผู้เสียสติหลังถูกวางยาพิษในวัยเด็ก แต่ด้วยความหล่อระดับเทพ นางจึงไม่คิดหย่ากลับพยายามจีบสามีทุกวัน สิ่งที่นางไม่รู้คือท่านอ๋องไม่ได้ใบ้ ไม่ได้บ้า และกำลังวางแผนโค่นบัลลังก์อยู่เงียบ ๆ และนางเองก็มีระบบมิติติดตัวมาด้วยหลังจากทะลุมิติ ระบบได้บอกแก่นางว่า “โฮสต์ โปรดระวังสามีของท่านมีค่าความอันตราย 99%” ระบบที่ติดตัวมีภารกิจให้นางทำหากจบภารกิจจะส่งตัวนางกลับโลกเดิม คือ ต้องเปลี่ยนชะตาตายของเจ้าของร่างเดิม สืบหาความลับในวัง เพิ่มค่าความโปรดปรานของพระเอก อย่างนี้เสี่ยวลี่ในร่างของไป๋หลินเหย่จะทำได้หรือไม่ และต้องพบเจออันตรายและเรื่องราวมากมายเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน และความลับที่อ๋องเซียวหนานซ่อนเอาไว้ ดึงให้นางตกอยู่ในอันตราย ชีวิตของนางจะได้กลับไปยังโลกปัจจุบันหรือไม่?

มีน สาวดวงซวยที่อยู่ ๆ ก็ถูกดึงวิญญาณไปยังปรโลก เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นความผิดพลาดอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อกลไกแห่งชีวิตเกิดขัดข้องทำให้ทุกอย่างแปรปรวน เจ้าแห่งปรโลกจึงขอโทษและรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดด้วยตนเอง เพื่อจะได้เฝ้าดูพระรองและส่งเขาไปให้ถึงปลายทางของตอนจบ มีนจึงเลือกที่จะไปเกิดใหม่ในมังงะเรื่องโปรดแทนการกลับเข้าร่างเดิม เจ้าแห่งปรโลกเห็นว่าสิ่งที่ขอไม่ได้มากเกินไปจึงได้ตอบตกลงแล้วส่งเธอไปยังที่ชอบ ๆ แต่เอ๊ะ! เหตุใดไม่เหมือนที่คุยกันไว้ ไฉนท่านส่งข้ามาเป็นตัวประกอบที่ต้องตายด้วยมือพระรองเล่า... . . . “เลิกกั๊กแล้วรักก่อนนะ... ตะ ๆ เตงมาได้ไง” ทว่าเมื่อเปิดประตูห้องได้ก็ถึงกับยิ้มค้าง เมื่อมีใครอีกคนนั่งไขว้ขากอดอกอยู่บนเตียงนุ่มคอยท่าอยู่ก่อนแล้ว ดาบที่กอดอยู่นั่นก็ไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย เกรงว่าจะลอยมาบั่นคอได้ทุกเมื่อ แล้วยังรอยยิ้มอีกเล่าเพียงเท่านี้ก็ทำเอาขนหัวลุกซู่ “ฮึ! กลับมาสักทีนะ ข้าก็นึกว่าจะเอาแต่เต้นแร้งเต้นกาไม่ยอมกลับบ้านเสียอีก” **เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ เป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้น ทุกตัวละครทุกเหตุการณ์ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น**