19 Novel(s) Related To Bob Ross Quotes

Nakatawa itong sumingit saka mabilis na nagmano at h******n sa noo ang mga ninuno. "Tsk! Aba'y huwag kang masyadong mahangin, love. Baka matangay pa kaming lahat. Aba'y walang manonood ng live concert ni Tita Whitney Pearl kapag nagkataon." Pabirong pagsalungat ng kasama nitong babae o ang nobya. "See? Ako pa rin ang pinaka-guwapo kambal. Aba'y nobya mo na eh umangal pa." Natatawa na ring baling ni Jonathan o June. Ngunit Ross naman sa mga magulang.

“‘Di nga kasi, curious lang ako, bakit Baby Shark ‘yong biglang kinanta mo noon?” “I don’t know, it just suddenly pops in my head.” Ngumiti ito, tila ba natatawa na rin ito. “‘Yon lang kasi ang laging kinakanta ni Ross sa bahay. LSS, I guess? Pero nag–work naman, ‘di ba? You loosen up a bit after hearing my Baby Shark rendition.” Natawa siya. “Hindi ko kasi inasahan ‘yon sa’yo. Ang seryoso mo kayang tao, tapos, titira ka nang ganoong kanta? Ang kulit mo lang.”

Ramdam niyang pinipigilan pa nito ang sarili. Pero bago pa siya makapagdesisyon kung babalik na lang siya sa sasakyan o tuluyan nang lalapit, nagsalita agad si Roy—na para bang palaging sabik sa gulo at hindi natatakot sa drama. “Bobbie, halika na! Umupo ka na, mabilis lang 'to. Kain lang tapos alis agad, time is tight and the task is heavy!” nakangising sabi nito.

Sinundan ko sya ng tingin paalis para mag hanap ng cr. "Kidding aside, did you know that Ross is a genius?" Roscoe said. "Oh? Di naman halata. Lagi nga lang natutulog sa klase," sumubo ako ng fishball. "Di rin nakikipag cooperate." Nag tinginan silang tatlo. "Ganyan talaga sya. Kaya nga kailangan ng mahabang pasensya sakanya eh," huminga ng malalim ang lalaki. "Pero kahit ganyan-ganyan lang yan si Ross, kahit lapitin ng gulo sobrang bait n'yan. Sya yung pinaka-mabait na nakilala ko," dagdag nito. "Kaya nga naaabuso eh." humina ang boses nito.

malumanay na sabi ni Ross kay Cielo. Nagpasalamat lang ang babae at nagsimula na silang kumain. “Kumusta nga pala ‘yung kaibigan mo dati, Queenie ba iyon?” pagbubukas ni Ross muli ng usapan. Napangiti si Cielo. “Sabi ko na nga ba, gusto mo rin si Queenie eh.” Natawa naman si Ross at saka umiling. “Hindi. Naalala ko lang na may ka-close kang iba pa maliban sa akin.”

-natatawang tanong ko dito. "Ito,inuuto ako ni Ross,"-nakangising saad niya. Humalakhak naman ako. Kawawang Ross,akala niya isang probinsyanang walang kamuwang muwang si LC. Sunod sunod naman ang hithit ko ng sigarilyo. "Naturingang Doctor,smoker pala"-ani ni Z na umupo ito sa tabi ko at kumuha din ng isang ng sigarilyo.

"Nothing. I just missed playing. Ngayon lang ulit ako nakapaglaro, maybe that's why." "Parang di naman. Super focused. Alam ko kung bakit ka nag-te-tennis minsan eh. What's up? What's bothering you?" Hindi ko alam kung nang-aasar siya or ano. Mabait na kaibigan si Ross. He has been there for me since we were in grade school so basically, marami siyang alam tungkol sa akin. "Nothing. Let's just play. Ang talo manlilibre ng drinks tonight.

“Isa ka lang maarte na screenwriter. Ikaw ba ang nasa posisyon para mag-decide anong role ang gagawin ko?” Nanahimik ang lahat. Nagdilim ang ekspresyon ni Roland. Tumalikod siya para paalalahanan si Roxy, “Ito ba ang ugaling dapat meron ka?” Galit na galit si Roxy. ‘Sinasabi ko lang naman ang totoo.’ Kailangan ni Roland pagaanin ang ilang bagay para kay Roxy. “Pasensya na talaga. Masyado lang talaga siyang impulsive minsan kaya huwag niyo na lang pansinin.”

Nangungulila na kaagad ang halik na iginawad ko sa kaniya at nang palalimin niya 'yon ay mas ramdam ko ang pangungulila ni Ross. "Mag-iingat ka palagi, probinsya ang pupuntahan niyo, baka pati signal ay mahirapan kang makahanap at hindi mo agad ma-receive ang messages ko, please, hon, take care of yourself. Wala ako sa tabi mo para alalayan ka." bilin pa niya na ikinatango ko. "H'wag kang masyadong mag-alala Ross, baka mamaya ay ako lang ang nasa utak mo't hindi mo maayos ang trabahong nasa lamesa mo, talagang magagalit ako sa 'yo." nguso ko.

But Ross was just an inch away from them. Fuck! ​

Nasa bungad pa lang ako ay may nakita na akong brasong nakaawang at tila nakasandal sa may pader. "There you are!" nakangiting sabi ni Ross sa akin sabay harang ng kamay sa daan ko. "Kanina pa kita hinihintay, what took you so long?" he asked, smirking maliciously. Napairap ako dahil sa kayabangan ng dating niya. Akala ko pa naman ay okay ang lalaking 'to dahil parang anghel ang mukha. "It's none of your business, Ross. Kahit matulog pa ako sa banyo, wala kang pakialam," sarkastiko kong tugon sabay hawi sa braso niyang nakatukod sa dingding.

ilang beses na ba niyang nakausap si Felix sa bagay na ganito. "Kuya, ang mga babae ay dapat pahalagahan, hindi tinuturuan ng aral. Ikaw... mabuti ka sa lahat ng bagay, maganda ang hitsura mo, may kakayahan ka, ngunit pagdating sa pakikitungo sa mga babae, napakahirap mo talagang matoto"natatawang sabi ni Ross.

dagdag pa nitong sabi. Ang mga mata nito ay puno ng poot habang nakatingin sa kaniya. “Kung alam lang siguro ni Mr. Ross kung anong klase kang tao, sa tingin mo ba ay magugustuhan ka niya kahit na sabihin pang maganda ka at masipag?”

“Excuse me. I’m also a big catch. I’m an asset and not just a liability.” “I won’t question that because it’s true. You being self-assertive, knowing who you want and what you want to be, have always been your strength. Naalala ko tuloy si Ruby Lane...” Inisang tungga ni Ross ang naiwang laman ng wine glass niya bago siya tumayo. “I have to go now. I have to call her. I’m suddenly missing her. Thank you so much for being with me tonight, people. Good night.”

Sarcastic na tanong ni Russell. Matagal na pinagmasdan ni Owen ang nag-iisang tagapagmana ni Theodore Rossell. Misteryosong ngumiti. "Huwag mo nga akong ngitian ng ngiting nakakaasar, Owen," wika ni Russell sa hindi niya alam ay kanyang kakambal, "baka hindi kita matantiya sa inis na nararamdaman kong ito, e, kung ano ang magawa ko sa 'yo," pagbabanta nito, "gigil na gigil na ako sa kinalalagyan ko, kung hindi mo alam ay sinasabi ko sa 'yo. Minsan nga naiisip ko nang mag-suicide, makatakas lang dito, e."

Ross sincerely said. Kahit ano pang pampapalubag ng loob ang sabihin ni Ross sa kanya. May bahagi ng sarili niyang naiinis. Hindi na lang niya ipinahalata. “Thank you, alam ko naman iyon. Hindi ko basta makakalimutan ang lahat ng ginawa mo para sa amin ng anak ko. Pero ang hindi ko lang gusto ay bakit ka pumayag na maka-trabaho ko si… si Mr. Olivarez.”

As far as I remember his name is Ross. "I'm sorry to tell you, I didn't bring any material," nagsi-angalan ang mga marami at may ibang nag-sulat sa notes. "It's not because I'm not ready to my demo," parang pusa na ang boses ko dahil sa kalambingan. "But because, I want to illustrate this, like an old days whom only used white board and marker," palusot ko sabay kindat pangbawi lang.

natatawang sabi ni Quinn habang napapatalon pa sa kilig. “So, ibig sabihin ay natikman mo na rin ang boss natin. Ano, okay ba? Totoo bang magaling at masarap ito?” tanong naman ni Rosanna. “Well, yes, heaven kung heaven habang labas-masok ang malaking ano niya, putang-ina.” Hindi ko tuloy mapigilang magkuwento. Gustong-gusto ko kasing na-a-amaze itong mga kaibigan ko.

"What? Do you think I'm not serious?" "Still a no," huminga siya ng malalim at muling isinandig ang ulo sa dibdib ni Ross. "Alam kong seryoso ka kaya lalong hindi..." "Hindi ko kayang paasahin ka sa isang bagay na hindi ko kailanman maibibigay." Natahimik ito pagkaraan bago muling bumuntong-hininga. "I miss the twins, you know. They love me unlike you."