84 Novel(s) Related To Every Last Word

Paconyo niya pa kaya napatigil ako sa pag lakad. "It's okay, gusto naman natin ang isa't isa." Hindi ko alam kung anong connect 'non pero napangiti kami parehas. "Gustong gusto." Kinurot niya ang pisngi ko kaya napairap ako. "Corny." Natatawang saad ko. Hinila nalang niya ako at sabay kaming naglakad. "Kailangan pa ba kitang turuan, Flores?" Nakataas na kilay ni Macky, ang baklang nag tuturo samin rumampa. "Pang miss universe ka na eh."

and when I can't be right there with you I know there’s an angel by your side.. Iyon ang huling lyrics ng kanta na alam kong narinig niya. Tuluyang nawala ang lakas ang mga daliri niyang nakahawak sa aking palad. Habang magkalapat ang aming mga labi ay naramdam ko ang pagbuka ng kanyang labi ng “I love you. Goodbye.”

Hindi ko na kailangang punasan ito dahil ang hangin na ang tila pumapawi sa mga luha ko. That will be my last moment with him. It was fun. If only I wouldn’t end my life tonight, I would treat that moment as ordinary. Because we always go out and hang out. It would be a simple hang-out day for us but since I knew it would be my last day with him, that became a hundred times more memorable and important to me.

Kaya ba nila na muling magsimula bilang magkaibigan? "This is my last night to have fun. I am about to leave the country, at mukhang matatagalan na ang pagbabalik ko, dahil wala na rin naman akong babalikan dito. Wala na akong rason na manatili pa rito. And maybe I should just really focus on my career. So for the last time, Harper, I am sorry."

Dahil lumalalim na rin ang gabi. "Let us proceed to the last part of this event," wika ni Allyson na kitang kita namin na pagod na ito. "Well I guess that’s about everything ladies and gentlemen we have finally come to the end of our program. It has been a great day and a wonderful evening with you all. Again thank you all for your presence. God bless and Goodnight to each and everyone," huling sambit ni Allyson, bago niya ibaba ang microphone at bumaba na ng stage para makihalubilo sa'amin..

Ang sarap sanang lamukusin ng mukha niya pero pasalamat siya at may pagtitimpi pa akong natitira. “Mula sa gabing ‘to. Ayoko na makita ang pagmumukha mo. Huwag ka ng umasa na makakasal ako sa’yo dahil hindi ikaw ang klase ng babae na pinapangarap kong mapakasalan. I’m not that dumb to trade a simple stone that was so hard to find than a diamond that is easy to get.” Wika ni Bernard sa kanya. Isang malakas na sampal ang dumapo sa kanyang pisngi.

" Get out of my way! Tang-ina niyong lahat!" That's the last word I heard from him dahil tuluyan na akong nawalan ng malay.

She could hear pain in his voice. “Uuwi na ‘ko”. Maotoridad niyang ani. Pero hindi siya pinakinggan ng binata. “Wala na akong pakialam sa kung ano pa man ang sabihin mo sa’kin. Wala na akong pakialam sa kung ano ang tingin mo sa’kin ngayon. Wala na akong pakialam sa lahat. All I care is now. Let me have this chance one last time. We’ll be both married soon. This will be our last night together. Let’s treat this last moment special”. He said. His voice cracked at the last word.

Sumandal s'ya sa pader para suportahan ang sarili. "I'm sorry to hear that. Condolences to your family. Pero hindi ko talaga alam kung anong pinag sasasabi mo. Hindi ko s'ya kilala." "Pwede bang makita kung anong manuscript 'yon o kung anong title ang nandoon?" "The Last Season Of Us."

Pero wala pa rin akong naiintindihan sa binabasa ko. Napako ang tingin ko sa libro, 'yung Holoserica. Kinuha ko 'yon at binuksan ang last page. Wala pa rin, Dear me pa rin ang meron. Bumuntong hininga ako and was about to close the book. Nanlaki ang mata ko dahil sa nakikita ko ngayon. Hindi putol ang message! Nakatiklop lang pala ang last page! "Arrgh!"

Napakamot ako sa aking noo at sumandal sa upuan na kinaroroonan ko habang nasa kanya ang paningin ko. "Last na talaga 'to, pagkatapos natin manood, promise, magrereview na tayo." "Puro ka last dyan," rinig kong asik nya. "Kagabi 'di ba sabi mo last na? E ngayon gusto mo na naman manood." "Last na talaga, promise."

Naninigas. "Ako ang dapat na magpasalamat sa 'yo, Shine. Salamat, kasi pinasaya mo ako kahit sa huling pagkakataon. Alam kong 'di na ulit mangyayari 'to kaya lulubos-lubusin ko na. Thank you. Hinding-hindi ko ito makakalimutan." And that was the last words na narinig ko mula sa kanyang bibig at mabilis pa sa alas kwatro ang pag-alis niya sa harapan ko. Hindi ko magawang mag-react.

Magalang na sagot ko at ipinaghila naman ako ni Luke ng upuan. Ang apat na sulok ng kusina ay napuno ng tawanan. Puro kasi kwento ang kambal na sinabayan pa ni Eli ng hindi maintindihan na salita but Aunt Elizabeth understand lahat ng sinasabi nito. Naalala ko pa noon ng kasing edad lamang ni Eli ang kambal. Anna, Harold and also Brianna don’t understand what they saying pero ako ang bukod tangi na translator nila.

“I hope to see you happy one day, Aldrick.” “I hope so too. I am happy seeing you happy. Pero alam natin na hindi buo ang kasiyahan na iyon. But eventually, we will move past all of this.” Muli siya na tumanaw sa aming harapan. Kinuha niya ang kamay ko at pinisil iyon. “I love you, Atasha. I really do. Ito na ang huling beses at huling pagkakataon na maririnig mo mula sa akin ang mga salita na iyan. And for the last time, I want you to know that I trully meant every word of it. I love you, Princess Atasha.”

--- At nagsimula akong magbasa. --- "Trouble," --- Agad akong napapikit. --- Dahil kahit simpleng tawag lang iyon... Parang may kung anong nabasag sa loob ko. --- "If you're reading this, then I'm already gone." --- Nanginginig ang mga kamay ko. --- "Believe me when I say that leaving is the last thing I want to do." --- Tumulo ang unang luha. --- At hindi ko na iyon napigilan.

Tila nawalan na ng pag asa ang mga kasama kong mga babae dahil isa na lamang ang kailangan. "The last but not the least!" Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa paligid ko basta ang alam ko hilong hilo na ako. Hanggang sa masilaw ako sa lakas ng ilaw na tumatama sa mukha ko.

“Last one on earth. But the eight one in the alp–” Stupid, Asheia. Sana bago mo siya hinampas ng libro sa mukha ay pinatapos mo muna. Hindi ko tuloy maunawaan ang ibig niyang sabihin. And besides, who's the last one on earth? Paano naman natin malalaman kung huli na nga? Ang ibig ba niyang sabihin ay huling tao sa mundo? O letra? O bagay? Napadaing ako sa inis, next time, we'll do better, self.

Nilapitan ko ang abogado, nilagdaan ko ang huling papel, at ibinalik sa lamesa. “Good luck, Larkin,” matatag kong sabi. “May the next woman you touch never have to feel this worthless.”

Ngayon pa lang nga ay sobra-sobra na ang pagmamahal nitong pinadarama sa kaniya, may mas sobra pa pala? “Hindi ako tatanggi, ikaw na iyan, eh! My savior . . . Hindi ko man masabi na ikaw ang first ko in everything, but I can proudly say . . . ikaw na ang last. Wala nang next, tanging ikaw lang,” sagot naman ni Alessandra. “It was really worth it to get you away from that bastard. I will treasure you like you're the most priceless thing in the world, baby . . .”

Third Person Point of View Pinunasan ni Gilda ang kanyang luha. Ito na ang huling araw ng burol ng kanyang mga magulang at ililibing na ito ngayon rin. Ayaw niya pang mapawalay dito ngunit wala siyang magagawa dahil kailangan talaga ilibing ang mga patay.