69 Novel(s) Related To Talent Quotes

“Wala pa ho kasi akong trabaho no’n, Sir. Bale, libangan ko lang naman po, pero hindi ko talaga sineryoso. No’ng nagka-trabaho na ho ako’y naging busy na kaya hindi ko na ho nahaharap. Paminsan-minsan na lang po kapag may free time.” “Alam mo, ang laki talaga ng paghanga ko sa mga taong talented ang mga kamay.” Turan niya sa sinserong tinig kaya saglit ko s’yang sinulyapan. “Imagine, lahat naman tayo ay may mga kamay, pero hindi lahat ng taong may mga kamay ay magaling mag-drawing o ‘di kaya nama’y magpinta. Sana lahat ng tao ay talentado.”

Kaya naman palagi na lang akong na bu bully nila Ate dahil doon. Anong magagawa ko kung wala talaga akong talent pagdating sa ganyan. Hindi naman lahat ay nasa akin na. Maganda na nga ako pati ba naman pag luluto e talent ko pa. Ibigay na lang din naman sa iba ah.

“Ang isang tao na balanse sa lahat ay hindi isang henyo, ngunit isang katamtaman lang!” “Ang tao lang na napakalakas at magaling sa isang tiyak na aspeto ang totoong talento!” “Kung napakalakas ng isang tao sa isang aspeto, isang henyo ang taong iyon!”

"Minamaliit mo ang sarili mo, Sir York! "Dapat taasan mo ang tiwala mo sa sarili mo! "Para sa'min, ang mga talentong kagaya mo ay ang pinakamalaking kayamanan na maaari naming makuha…"

“Napakagaling! Lumiko siya sa kanto sa pinakamataas na bilis. Iyan ay kahanga-hanga." "Maaari bang gumawa ng ganoon ang isang tao? Kung hindi niya ito nakontrol ng mabuti, he would have died on the spot. Pinaglalaruan niya ang buhay niya!" “Ano ba ang alam mo? Ito ay tinatawag na ‘malakas ang loob ng mga taong may talento.’” “Medyo matapang siya. Anyways, I wouldn't pull such a move sa buhay ko. Ni hindi ako maglalakas-loob na isipin iyon."

Nawala ang ngiti niya sa isang iglap. "Kung wala ka nang mas magandang gawin, dapat mong tingnan kung may kailangan ang iyong talento. Huwag mong gugulin ang lahat ng iyong oras sa pagpaplano laban sa iba. Sa ugali mo, hindi ka lalayo sa entertainment industry."

“Grabe talaga ang kapal ng mukha kapag kabit ka. Ganyan ba talaga ang talento n’yo? Ang magpanggap na parang wala lang, tapos aangkinin ang hindi sa inyo?” “Oh, I should have known,” dagdag pa niya, puno ng pangungutya. “Bakit ba ako nagtataka?” Ramdam ko ang mga titig ng mga tao sa paligid. Unti-unting nagiging sentro kami ng atensyon. Mainit ang pisngi ko, sa hiya, sa galit, sa pagnanais na tumakas. Huminga ako nang malalim. Ayokong pumatol. Ayokong bumaba sa antas na iyon.

It says about the natural beauty that the actress have and her talent. And for my reaction about it, I was like, seriously? A natural beauty? A talent? Well naniniwala ako sa kasabihang lahat ng nilalang ng Diyos ay mayroong kanya-kanyang talento at magkakaibang pisikal na kagandahan. But in Rylie's case? They were darn kidding me. Is bad to say things like this? Well, maybe yes and maybe no. Who knows, right? Humans are natural hypocrites and that's what I know of.

Lihim naman akong napangiti. "Alukin mo na din kasing mag artista. Tingnan mo naman, ang kinis at ang ganda niya at kaunting rehearsals and trainings tiyak na sisikat kaagad iyan." narinig ko namang sagot ng kausap nito. Lihim naman akong napangiti. Hindi ako pwede sa ganyang propesyon dahil wala akong talent. Hindi din ako marunong mag pose sa harap ng camera. Ganda lang ang meron ako! Charrr!

Habang dumarami ang tao, pinakikinggan niya ang bawat usapan upang masukat ang kakayahan at interes ng mga potensyal na mamimili. Mula sa ikalawang palapag, nakamasid si G. Quentin at ang kaibigan nitong si Professor Alonso. “Tobias, hindi biro ang talento ng estudyante mo,” ani G. Quentin habang nakatitig kay Cecily.

“As in, ang sarap niya.” Kukuha pa sana ako ulit pero inagaw nito sa akin ang sandok. “Hey, that's enough,” pagsaway nito sa akin. Baka nakakalimutan niyang nasa bahay namin siya. “Baka ikaw lang makaubos nito.” “Nasa pagluluto talaga ang talent mo,” biro ko sa kaniya. Sinamaan naman ako nito ng tingin. “So, I am talentless. Well, thanks for confirming,” dismayado nitong sabi at pagkakuwan ay natawa.

Si Mia, ang assistant niya, at si Aya, ang personal business consultant, ay nakatingin rin sa kanya habang nagkikikissuhan sa office corner. Mia: “Miss Elena, tignan mo ‘to! Lahat ng design pages, may comparison na kay Veronica. Parang gustong ipakita sa mundo, ‘sino ang tunay na talent.’” Aya: “Huwag kang mag-alala. We’ve got your back. Alam mo ‘yan, El. Kaysa magpanic ka, gamitin mo lang ito bilang motivation. Mas lalo kang kikilalanin sa talent mo.”

“Haay, ganito yata talaga kapag masyadong magaling ang isang tao. Ang daming naiinggit, kaya tinatarget ka. Baby, that’s what they call heaven is jealous of talents.” Sa kabilang linya, napangiti si Karylle. Sanay na siya sa ganitong paalala ng kanyang kapatid, pero sa kabila nito, ramdam niya rin ang taos-pusong pag-aalala nito sa kanya.

“Sa audition pa lang, siguradong hindi ka na papasa. ‘Wag mo na lang sayangin ang oras mo.” Napangisi ako kahit ramdam ko ang kirot sa dibdib. Ang lakas talaga ng loob niya sabihin ‘yon sa harap ko, as if wala akong karapatan mangarap. “Hindi ba dapat sa anak mo ‘yan sinasabi?” matalim kong sagot, pero pinilit kong gawing kalmado ang boses ko. Kung sa talent at talent rin lang, hindi ako magpapaapi. I know myself and I definitely know what I'm capable of.

"If you want to get the award for both the diligent and punctual employee, I can help you." "No, thanks!" deretsahan na pagtanggi ni Faith. "Kaya ko namang makuha ang mga iyon gamit ang sarili kong skills and talent." "Hindi ka magiging qualified kung wala kang malakas na backer. That's why I am offering myself. Ang generous ko, hindi ba?"

Talagang kahanga-hanga ang talento mo. Bahagyang ngumiti si Astrid. "Binibigay-puri mo ako. Ang aking mga tagumpay ay bunga lamang ng aking pagsusumikap Sa halip na ang aking talento. Pero may isang napakahusay na tao sa atin." Nagulat siya nang makita niya si James matapos sabihin iyon. Nalilito si James nang maramdaman niyang nakatingin ito sa kanya. Natapos lang niya ang kanyang pag-iisa Sa pag-aaral, paano niya nalaman ang tungkol sa akin?

“Gusto kong subukan. Pakiramdam ko… panahon na upang tuparin ko naman ang aking mga pangarap.” Napangiti si Rana, puno ng pag-asa. “Zuri, magandang pagkakataon ‘yan. Sa talento mo, sayang talaga kung mananatili ka sa art centee. Karapat-dapat kang tumayo sa mas malaking stage.”

Hanga namang nagwika si Celestine habang kumakain, "Napakagaling mo talaga, nagagawa mong gamitin ang mga connections sa paligid mo sa pinakamagandang paraan." Itinuring naman ito ni Tricia bilang isang papuri at may pagmamalaking sinabi, "I have an eye for talent, gurl! Pwede mo rin akong tawaging talent scout—at kapag nag-tagumpay ang business natin, pwede ka nang bumangon at maging sarili mong boss!" Bahagyang nagulat si Celestine, "Ibig mong sabihin, magkasama tayong dalawa?"

Grabe, hindi ako sanay. “Ay! Oo nga pala, anong club mo?” “Wala,” sagot niya. “Huh? Why?” “Because I don’t want to.” “Ganon? Ang daming clubs dito sa school. Kahit isa wala kang nagustuhan?” “Meron naman.” “Alam mo, kung may talent ka, gamitin mo.” Nakita ko ang kaunting pagsimangot niya. “I just wanna ask, do you feel happy when you do anything related to your talent?” tanong niya.

Sinabi ko ang pakay namin at minasdan niya ang kasama ko. "May potential kailangan lang hasain pa may mga talent na kahit hindi hasain magaling na talaga sa pag-arte, may mga talent na wala sa kanya ang pag-arte huwag natin ipilit kahit gusto may talent na katulad niya na kailangan i-hubog ang nakatagong talento niya." sagot ng taong pinuntahan namin pinalabas niya ang kasama ko.