Midnight Story

Susan Miller, my father's caretaker, often complains that the supplements keep running out. The wild kingroots that are worth 500 thousand dollars are completely used up even though Susan has only made soup with them twice in a row. As I filter through the medicinal residue with a frown on my face, Susan sinks down to her knees and begins slapping herself. "They must have melted in the soup because of my lack of attention! Please dock my pay, Ms. Lawson, but please don't fire me!" But that night, I come across a post uploaded by Susan's son, Roman Cox, on Instagram. "Hi everyone! Today, I'm challenging myself to eat two wild kingroots in one go!" When I see Roman picking up a familiar-lookng giftbox, I feel my temper flaring instantly. Then, I order a packet of potent aphrodisiacs meant for animals on the spot. It turns out that Roman intends to chug down my prized Romanee-Conti in the next episode of his stream. Well then, I'll let him have his feel of drinking something else!

During our New Year’s Eve dinner, I told my family that my company was not giving out year-end bonuses. The table went silent. Even the TV host counting down to midnight suddenly sounded grating. My husband and daughter slammed the table in frustration. “No year-end bonus?! How are we supposed to pay the mortgage and the car loan? I didn’t marry you so you could live off me!” “Other moms either buy designer bags or send money. You’re the most useless one. You can’t even bring home a $100,000 bonus.” My in-laws sat there with dark looks on their faces and said nothing. I looked at their self-righteous faces and felt a lump in my throat. All these years, every expense in this family was paid with the money I earned from late nights, overtime, and project commissions. But all they could see was the $100,000 bonus I did not bring home. “If you can’t make any money, then get out!” My husband grabbed my arm and pushed me toward the door. My daughter was not satisfied and kicked me on the lower back. I did not turn around. I took out my phone and booked the presidential suite at a downtown five-star hotel. My bank account had just received a $1 million dividend payout. It was true that I did not get a year-end bonus. But I got promoted to management. From this day onward, I would receive $1 million in dividends every year.

My husband, Luca, had a childhood sweetheart named Sophia. Years ago, during a brutal gang shootout, Sophia shielded him from the worst of the bloodshed, and since then, she had suffered from severe PTSD. Because of that, Luca would push aside family business every year and fly to our estate on a secluded island off the coast of Sicily to spend three months “helping her recover.” “Victoria, she lost her mind because of me,” he told me. “I’m responsible for her. I hope you can be magnanimous.” So, I nodded. And eventually, I got used to the fact that every year, my husband would disappear for three months to fulfill what he called a moral obligation. That was until the day I flew in without warning to inspect the family’s money-laundering network on that island and saw him. In the town square, under the bright Mediterranean sun, Luca was standing there with a five-year-old boy by his side. “Papa, how long do we have to hide on this island?” the child asked. “I want to go to New York. I want to see the Empire State Building.” Luca laughed gently and scooped him up in his arms. With his other hand, he held Sophia’s. “Antonio, be good,” he said affectionately. “Papa’s position is… complicated. When you turn eighteen and pass the family’s initiation ceremony, I’ll kill that woman and her dead old man. Then, I’ll take you back to New York to inherit the entire Corleone family.” I stood in the shadows, unseen. Slowly, I lit a cigarette. The smoke curled around me as their voices drifted over, the conversation getting more vicious as it went. Sophia leaned into his chest, her tone sweet and coy. “Luca, I’ve been with you for seven years without a name or a title. How much longer are our son and I supposed to live like ghosts?” Luca sighed. “I don’t have a choice. The old man in the Corleone family is still alive. I married Victoria just to get her territory. Don’t worry. I’ve been adding something to her milk every day. She’ll never get pregnant in this lifetime. My family bloodline will only continue through you.” The last thread of reason in my mind snapped. In the six years of marriage we shared, I had been infertile. I’d taken countless hormone injections to stimulate ovulation. I’d knelt in church and prayed more times than I could count. Yet, all along, the devil poisoning me was my own husband. The initial shock faded quickly into rage. I crushed out my cigarette and pulled out my phone. Then, I dialed my uncle, the family’s clean-up man. “Uncle Rocco,” I said calmly, “Luca betrayed me. He betrayed the family. Order a coffin in the finest black walnut for me, and make it large, large enough to fit a family of three.”

During the two months that I was away for a competition, my neighbors insulted me in the neighborhood’s common group chat. [The girl living on the ninth floor, you look like a decent girl. Why are you bringing so many men back home every day?] [Can you moan a little softer? I don’t care if you’re a sex worker, but if you keep making loud noises until midnight, don’t blame me for calling the police!] [Don’t call the police yet. I haven’t had my turn. How much are you charging, Charlene?] My heart sank. Before I left for my competition, I had asked my boyfriend, Jacob Smith, to take care of my luxury river-view apartment. That way, he could keep an eye on my expensive paintings. What was happening? I rushed home in confusion, but when I opened the door, I was further dumbfounded. My 3,000-square-foot apartment had been partitioned into 30 rooms. Meanwhile, Jacob’s childhood friend, Prissy Black, was holding a string of keys as she collected rent money. When they saw me, everyone started laughing. “What? Are you here to rent from Prissy after learning that she’s providing cheap rooms in such a pristine location? “Too bad everyone knows that you’re eyeing her boyfriend. You won’t be able to benefit from doing such a thing!” I was extremely furious as I approached Jacob to talk about it. However, he told me that it was Prissy’s dream to be a landlady. He asked me not to pay it any mind and to treat it as doing a good deed. “You’re rich anyway. Don’t be so calculative. Everyone’s happy now, so what’s wrong with that?” The keys tinkled in Prissy’s hand as if they were taunting me. “This house doesn’t welcome stray animals like you. You have yourself to blame for not having such a nice boyfriend.” The two of them acted all lovey-dovey in front of me, and I immediately called the police. “Someone’s trespassing on my property, and my painting that’s worth 15 million dollars has gone missing. What type of punishment would this entail?”

“เขต ปล่อยเนียร์นะ เจ็บ!!” “นี่ไง อาณาเขตที่เธออยากได้นักหนา!! นี่ไงซาเนียร์!!!” “เนียร์ ไม่ได้…ฮึก! ปล่อยนะ!!” “วันนั้นเธอเสนอตัวมาให้ฉันเอาถึงห้อง!! ยังบอกว่าไม่ใช่หรือไง!!!” เพียะ!!!!! ฝามือเล็กๆของซาเนียร์ฟาดลงบนหน้าหล่อๆของอาณาเขตเต็มแรง “เขตเคยฟังเนียร์มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฮึก!” “คงเกิด!! เกิดอยากได้ฉันจนตัวสั่นไง!” “ว่าไงนะ” “เธอจำไว้ ว่าเธอกล้าทำฉันเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าฉันเป็นร้อยเท่า!” “……” ชายหนุ่มเดินออกจากคอนโดของหญิงสาวไปด้วยความโมโห เขาเจ็บเจียนตายสาเหตุมาจากผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอ ความรักของเขาต้องพังลงจนไม่เหลือชิ้นดี

ความถูกต้องกับความรักมักสวนทางกันเสมอ... ในเมื่อเลือกใครไม่ได้ ก็รักมันไปทั้งสองคนนั่นแหละ!

"ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอก็ชอบหนีฉัน" "นิวก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักจักรคนเดียว ทั้งๆที่จักรก็ใจร้ายมากเหมือนกัน"

“ไคล์อยู่มั้ย?” “นายอยู่ด้านในครับ แต่ว่า….” “ขอบใจนะ” หรรษาเดินตัวปลิวเข้าไปด้านในคลับหรู ก่อนเปิดประตูห้องVVIPเข้าไป เจอปาร์ตี้ของชายหญิงหลายคู่ ก่อนขาเรียวจะเดินตรงคว้าแก้วเหล้าเต็มแก้วแล้วหยุดที่หน้าชายหนุ่มนัยตาเย็นชา ซ่า!!!! แก้วเหล้าทั้งแก้วราดลงบนศรีษะของหญิงสาวที่กำลังนั่งคลอเคลียร์ชายหนุ่มตรงหน้าจนหญิงสาวคนนั้นกรีดร้องออกมา “กรี๊ดดดดดด” “สาระแน!! ไสหัวออกไปห่างๆ!” หรรษาเอ่ย “หรรษา!! เธอทำอะไร” ไคล์เอ่ย “มือมันลั่น” หรรษาเอ่ย “มานี่!” ชายหนุ่มลุกขึ้นก่อนลากแขนหญิงสาวออกจากห้องทันทีด้วยใบหน้าแสนน่ากลัว “ไคล์ หรรษาเจ็บนะ ปล่อยได้แล้ว” “เธอจะก่อเรื่องอีกนายมั้ย!” ไคล์เอ่ย “ใครใช้ให้นังนั่นมากอดนายก่อนละ” “เดี๋ยว! เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เธอเลิกรังควานผู้หญิงทุกคนรอบตัวฉันได้แล้ว!” ไคล์เอ่ย “งั้นก็เป็นอะไรกันซะซิ แค่นั้นก็จบ”หรรษาเอ่ย หรรษา แฝดน้องของกะตัญ จากเรื่อง กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย

“ธันเดอร์” มาเฟียหนุ่มผู้ที่ฟาดผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่สูงพอตัว ผู้ชายพูดตรง ทำจริง เห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายอารมณ์ จนกระทั่งมาตกม้าตายให้กับสาวแสบลูกมาเฟียเช่นกัน “บลิ๊ง” ลูกสาวคนโตของบรีสกับเฌอ(จากเรื่องรักพี่ชาย) หญิงสาวผู้ที่ไม่เคยกลัวใครนอกจากพ่อเท่านั้นเป็นลูกสาวคนโตที่โหดจนน้องๆแค่ได้ยินขื่อยังสยอง ความแสบไม่ต้องนับ เพราะเธอคนนี้มีมากกว่าที่คาดคิด จนกระทั่งมาเจอมาเฟียหนุ่ม เรื่องยุ่งๆก็เกิดขึ้นมากมายหลังจากนั้น “ใครเหนือใคร รอชม!!!”

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”