Bound to the Billionaire's Desire
Si Elena Madrigal, isang sikat at hinahangaang fashion designer, ay kilala sa kanyang Majesty Designs, mga obra na simbolo ng karangyaan at kapangyarihan. Ngunit sa isang iglap, ang mundong itinayo niya ay gumuho sa kamay ng mga taong minsan niyang minahal at pinagkatiwalaan, ang dating kasintahan niyang si Adrian De Leon, na ninakaw at ipinagbili ang kanyang mga disenyo, ang matalik niyang kaibigan na si Vanessa Alcaraz, na nilamon ng inggit, at ang boss niyang ginamit ang kanyang talento para sa sariling ambisyon.
Habang unti-unting nabubura ang kanyang pangalan sa industriyang minsan niyang pinasiklab, isang lalaking matagal nang nakamasid sa kanya mula sa dilim ang lumapit. Si Nathan Arguelles, isang makapangyarihan at misteryosong billionaire. Tahimik ngunit mapanganib. May tinig na kayang bumura ng alinlangan. At sa isang boses na malamig at mabigat sa pangako, bumulong ito:
“Be mine and marry me, Elena. I’ll give you back the world they stole from you.”
Ang kasunduang ito ay hindi tungkol sa pag-ibig, kundi sa paghihiganti. Para kay Elena, ito ang tanging paraan para muling mabawi ang lahat. Ngunit sa ilalim ng mga halik na nilalabanan niya, sa bawat titig na tila binabalatan ang kanyang kaluluwa, unti-unting nagbabago ang laro.
Sa pagitan ng pag-ibig at paghihiganti, kailangang piliin ni Elena kung mananatili ba siya sa apoy ng paghihiganti o hahayaan niyang ang lalaking dapat sana’y biktima lang… ang maging dahilan ng pagbabagong hindi niya inaasahan.
Paghihiganti ang dahilan niya…ngunit ang nakaharap niya, ang lalaking kayang baliktarin ang lahat.
Leer
Chapter: Chapter 180Hindi sumabog ang mundo kinabukasan. Walang headline na may pangalan ni Elena. Walang biglaang announcement. At eksakto iyon ang dahilan kung bakit lalong naging mapanganib ang kanyang katahimikan.Maagang dumating si Elena sa opisina, mas maaga kaysa karaniwan. Tahimik ang floor, iilan pa lang ang ilaw na bukas. Inilapag niya ang bag sa mesa, umupo, at binuksan ang laptop. Hindi siya dumiretso sa emails. Sa halip, binuksan niya ang isang folder na ilang linggo nang hindi ginagalaw—mga proposal, contact notes, at meeting summaries na hindi kailanman napunta sa public calendar.Ito ang mga bagay na hindi pinag-uusapan. Ito ang mga galaw na hindi pinapalakpakan.Habang isa-isang binabasa ni Elena ang laman ng folder, malinaw sa isip niya ang pattern. Hindi lang hype ang laro nina Veronica at Vanessa—pressure ang tunay na sandata nila. Pressure sa timeline, pressure sa perception, pressure sa industriya na pumili ng panig. At kung may isang bagay na natutunan na niya sa mga nakaraang tao
Última actualización: 2026-02-10
Chapter: Chapter 179Hindi nagtagal ang usapan sa lounge, ngunit sapat iyon para mag-iwan ng bakas. Paglabas ni Elena, hindi siya nagmamadali. Ramdam niya ang bigat ng mga salitang binitawan—hindi dahil mabigat ang desisyon, kundi dahil malinaw na may direksyong nabubuo. Ang mga ganitong sandali ang hindi nakikita ng publiko: walang camera, walang caption, pero dito nagsisimula ang mga pagbabagong pangmatagalan.Pagdating niya sa sasakyan, huminga siya nang malalim. Hindi siya nag-text agad. Hindi siya nag-post. Hinayaan niyang manahimik ang isip niya. Sa salamin, nakita niya ang sarili—hindi na ang Elenang laging naka-alert mode, kundi isang lider na marunong magbigay ng espasyo sa sarili bago gumawa ng hakbang.Pagdating sa apartment, sinalubong siya ng amoy ng nilulutong ulam. Nasa kusina si Nathan, nakatali ang apron, tahimik na naghiwa ng gulay. Walang tanong agad. Alam niyang may mga usapang hindi kailangang pilitin.“Gutom ka?” tanong ni Nathan, hindi lumilingon.“Medyo,” sagot ni Elena, sabay upo
Última actualización: 2026-02-07
Chapter: Chapter 178Hindi agad sumagot si Elena sa email kinabukasan. Hindi dahil sa pag-aalinlangan, kundi dahil alam niyang ang tunay na kapangyarihan ay nasa kakayahang pumili ng tamang oras. Habang nagtitimpla siya ng kape sa kusina, sumisilip ang araw sa pagitan ng mga gusali, banayad ngunit determinado—parang paalala na ang mga bagay na tumatagal ay hindi kailanman minamadali.Tahimik pa ang apartment. Si Nathan ay nasa shower, at ang tunog ng dumadaloy na tubig ay tila metronome ng umagang iyon—steady, kalmado, kontrolado. Umupo si Elena sa mesa at muling binuksan ang notebook. Hindi niya isinulat ang plano. Isinulat niya ang estado ng isip niya.Hindi ako nagmamadali. At hindi ako nahuhuli.Isinara niya ang notebook at doon lang niya binuksan ang phone. Tulad ng inaasahan, may mga bagong headline, may mga analysis, may mga opinyon na pilit binibigyang-kahulugan ang katahimikan niya. Ngunit may isa ring pattern na hindi niya pwedeng balewalain—mas dumadami ang mga pribadong mensahe, hindi mula sa
Última actualización: 2026-02-06
Chapter: Chapter 177Hindi agad sumiklab ang umaga. Dahan-dahan lang itong dumating, parang may paggalang sa mga isip na abala sa tahimik na pagpaplano. Nagising si Elena na may kakaibang pakiramdam—hindi kaba, hindi excitement, kundi malinaw na kamalayan na may mga bagay nang gumagalaw kahit wala pa siyang ginagawa sa araw na iyon.Sa tabi niya, mahimbing pa ring natutulog si Nathan. Saglit siyang tumingin dito, pinagmasdan ang mahinahong paghinga, at doon niya napagtanto kung gaano kahalaga ang sandaling ito. Sa gitna ng lahat ng pressure, ng mga laban na hindi lantad, may isang taong nananatiling pahinga niya—hindi bilang takas, kundi bilang balanse.Tahimik siyang bumangon, nagbihis, at nagtimpla ng kape. Hindi niya binuksan ang phone agad. Alam niyang pag binuksan niya iyon, babaha ng updates, assumptions, at interpretasyon ng mundo. Ngunit sa pagkakataong iyon, pinili niyang unahin ang sarili niyang isip.Umupo siya sa mesa at binuksan ang notebook kung saan niya isinusulat ang mga bagay na hindi ni
Última actualización: 2026-02-02
Chapter: Chapter 176May mga umagang hindi sumisigaw ng simula, pero ramdam mo na may binabago. Ganito ang umagang sinalubong ni Elena—walang alarma, walang biglang balita, ngunit may bigat ng desisyong naghihintay.Nagising siya nang mas maaga kaysa kay Nathan. Tahimik ang apartment, tanging mahinang ugong ng lungsod ang maririnig mula sa bintana. Tumayo siya at lumapit sa salamin, pinagmamasdan ang sariling repleksyon. Hindi na iyon ang babaeng dating nagigising na may kaba sa dibdib. Ang nasa harap niya ngayon ay isang lider na sanay sa paghihintay—at sa tamang sandali ng paggalaw.Nagkape siya sa kusina, walang phone, walang notifications. Alam niyang darating ang mga iyon mamaya. Ngunit sa mga sandaling iyon, pinili niyang manatili sa katahimikan. May mga plano kasing kailangang buuin nang hindi hinahalo ng ingay ng mundo.Bandang alas-siyete, nagising si Nathan. Lumabas ito sa kwarto, medyo gusot ang buhok, dala ang ngiting alam niyang may kasamang pag-aalala.“Hindi ka na naman natulog nang mahaba,
Última actualización: 2026-02-01
Chapter: Chapter 175Hindi lahat ng pagbabago ay maingay. May mga pagliko ng kapalaran na halos walang tunog—parang pag-ikot ng susi sa isang pinto na matagal nang nakasara. Kinabukasan, mas maaga kaysa karaniwan dumating si Elena sa opisina. Wala pa halos tao sa floor. Ang mga ilaw ay kalahati pa lang ang bukas, at ang mga monitor ay nasa sleep mode—parang buong departamento ay nasa pagitan pa ng pahinga at pagbangon. Gusto niya ang ganitong oras. Walang tanong. Walang notifications. Walang ingay ng opinyon ng iba. Pagpasok niya sa opisina niya, hindi muna siya umupo. Tumayo muna siya sa harap ng glass wall, tanaw ang lungsod na unti-unting nagigising. Ilang linggo na ang nakalipas mula nang magsimula ang tensyon—ang media noise, ang silent rivalry, ang mga patagong patama. Ngunit ngayon, iba ang pakiramdam. Hindi na siya nasa gitna ng bagyo. Para siyang nasa mata nito—klaro, kalmado, kontrolado. Binuksan niya ang tablet at sinimulan ang pagreview ng long-term strategy file—ang planong hindi pa niya i
Última actualización: 2026-01-30
Trapped in Seduction: Between CEO and Mafia Boss
Pagdilat ng mga mata ni Aurora mula pagkamatay, parang muling isinilang ang kanyang sarili—anim na taon ang lumipas, wala siyang alaala, ngunit muli siyang nabuhay na may bagong pamilya. May asawa siya ngayon, si Samuel Castillo, isang makapangyarihang CEO na kilala sa kanyang yaman, tapang, at malamig na ugali. Mayroon din silang dalawang anak na siya lamang ang tinatawag na “Mama.” At sa bawat araw na kapiling niya ang kanyang bagong pamilya, lalo niyang nararamdaman ang misteryo at bigat ng bagong mundong kanyang kinabibilangan.
Ngunit sa anino ng kanyang nakaraan, may isa pang lalaking nagtataglay ng kanyang puso—si Lucas, isang makapangyarihang Mafia Boss na minsang minahal ng Aurora bago siya mawalan ng alaala. Para sa nakaraang Aurora, si Lucas ang lahat; ngunit para sa kasalukuyan, tila si Samuel ang pinipili ng kanyang puso, kahit pa puno ng sugat, kapangyarihan, at kontrol ang kanilang relasyon.
Magsisimula ang isang laban na hindi niya hiniling—isang tunggalian ng dalawang makapangyarihang lalaki, parehong handang gawin ang lahat upang angkinin siya. Sa gitna ng yaman, kapangyarihan, at pagnanasa, matutuklasan ni Aurora na siya ang magiging gantimpala at sanhi ng isang digmaan ng pag-ibig, pagkasuklam, at pagnanais na maghari sa kanyang puso. Ngunit sa dulo ng lahat, kanino nga ba tunay na kikiling ang kanyang damdamin—sa pagmamahal ng kanyang nakaraan, o sa bagong buhay na pilit bumabalot sa kanya?
Leer
Chapter: Chapter 201Tahimik ang mansyon kinagabihan—ang uri ng katahimikang may kinikimkim na sigaw. Sa bawat sulok, may matang nakadilat. Sa bawat pintuan, may kamay na handang humawak ng bakal. At sa gitna ng lahat, naroon sina Aurora at Samuel, magkatabi ngunit parehong gising ang isip.Hindi agad nakatulog si Aurora. Nakahiga siya, nakatitig sa kisame, binibilang ang mga lamat na para bang mga bituing puwedeng pagkapitan. Sa tabi niya, ramdam niya ang paghinga ni Samuel—kontrolado, sanay, ngunit may bahid ng pagod na hindi naitatago. Inabot niya ang kamay nito.“Hindi mo kailangang magpanggap,” bulong niya.Hindi sumagot si Samuel. Humigpit lang ang hawak. Ilang segundo ang lumipas bago siya nagsalita. “May mga gabi na mas madali ang pumatay kaysa magpatawad.”Napapikit si Aurora. “At may mga gabi na mas mahirap ang manatili.”Bumaling si Samuel sa kanya. Sa dilim, nakita niya ang anyo ng lalaking pinili niya—hindi perpekto, hindi malinis ang mga kamay, ngunit buo ang paninindigan. “Kung babalik siya
Última actualización: 2026-02-10
Chapter: Chapter 200Sumunod ang mga araw na tila humahaba ang oras sa loob ng mansyon. Hindi na ito ang tahimik na kanlungang minsang ipinangako—ngunit hindi rin ito naging kulungan. Naging kampo ito ng paghahanda, ng mga lihim na binubuo sa pagitan ng mga bulong at titig.Maagang nagising si Aurora sa mahinang yabag sa pasilyo. Hindi na siya nagulat. Sa halip, nakinig siya—isang kasanayang natutunan niya hindi dahil gusto niya, kundi dahil kailangan. Bumangon siya at sinilip ang bintana. Sa ibaba, ang hardin ay puno ng aninong gumagalaw nang may disiplina. Walang ingay. Walang pagmamadali. Parang alam ng bawat isa ang eksaktong puwesto nila sa mundong ito.Sa likuran niya, bumangon si Samuel. “Hindi ka na natutulog nang mahimbing,” sabi niya, hindi bilang puna, kundi obserbasyon.“Hindi rin ikaw,” sagot ni Aurora. Lumingon siya at ngumiti—isang ngiting may bahid ng pagod at tapang. “Pero ayos lang. Hindi naman tayo binayaran para maging payapa.”Tumawa si Samuel, mahina. “Hindi rin tayo binayaran para m
Última actualización: 2026-02-07
Chapter: Chapter 199Nagpatuloy ang ulan na parang may sariling pasya—hindi upang linisin ang gabi, kundi upang lalong palalimin ang anino ng mga lihim na matagal nang naghintay ng pag-amin. Sa loob ng bodega, ang hangin ay tila tumigil sa paghinga. Ang ilaw sa itaas ay kumurap, at sa bawat kurap ay may alaala—mga kasunduang binuo sa dilim, mga pangakong tinupad sa dugo, at mga pangalang binura sa katahimikan. Si Samuel ang unang kumilos. Hindi siya umatras, ngunit hindi rin siya sumugod. Inilapag niya ang folder sa mesa—isang payak na kilos na may dalang bigat ng taon. “Ito ang huli,” sabi niya, malamig ang tinig. “Pagkatapos nito, wala ka nang babalikan.” Lumapit ang anino, ang ngiti’y mas lalong tumalim. “Akala mo ba papel lang ang sandata?” Tinapik nito ang mesa. “Ang mga tao, Samuel—sila ang sandata. At marami pa akong hawak.” Hindi kumurap si Aurora. Sa bawat hakbang ng lalaki, naramdaman niya ang pulso ng panganib—ngunit may kakaibang linaw sa loob niya. Hindi na siya ang babaeng pinilit pumikit
Última actualización: 2026-02-06
Chapter: Chapter 198Sumunod ang mga oras na parang hinihila ng mabigat na tanikala—mabagal, maingat, at puno ng mga pagitan na hindi sinasabi. Sa kusina ng mansyon, tahimik na gumagalaw ang mga tauhan; bawat kalansing ng kutsara ay parang paalala na may mundong nagpapatuloy kahit may digmaang paparating. Si Aurora ang unang bumaba. Hindi siya nagpalit ng bihis—ang suot niya kagabi ay tila naging baluti na rin niya. Ang buhok niyang dati’y maayos ay nakapusod lamang ngayon, handang humarap sa kung anong haharap.Sa labas, nag-uunahan ang ulap sa langit. Ang liwanag ay pilit, parang ayaw pumasok sa bakuran. Naroon ang mga guwardiya, mas marami kaysa karaniwan, mas tahimik kaysa dati. Walang nagtatanong. Lahat ay nakatingin sa direksiyon ng gate—doon kung saan ang banta ay may anyo ngunit walang pangalan.Bumaba si Samuel makalipas ang ilang minuto. Hindi siya nagdala ng baril; sa halip, isang manipis na folder ang hawak niya. Mga dokumentong maaaring magpabagsak ng imperyo—o magligtas ng pamilya. Nang magt
Última actualización: 2026-02-02
Chapter: Chapter 197Tahimik ang ulan nang huminto ito—parang kusang umatras upang bigyang-daan ang susunod na kilos. Sa loob ng command van, isa-isang bumalik ang ilaw ng mga monitor. Ang EMP ay hindi ganap na pumatay sa sistema; sapat lamang upang mag-iwan ng marka. Isang pirma. Isang pahiwatig. “May naiwan,” sabi ng tech, may halong pagkamangha at pag-iingat. “Hindi sa meet point. Sa paligid.” Lumapit si Samuel. Sa screen, dahan-dahang binubuo ang mapa—mga pulse, mga micro-delay, mga pattern na hindi halata sa mata ng baguhan. Ngunit para sa kanya, malinaw ang hugis ng galaw. Isang kamay na marunong maglatag ng bitag, pero mas sanay sa pag-urong kaysa pagsugod. “Hindi siya umalis,” bulong ni Aurora. “Hinding-hindi,” sagot ni Samuel. “Hindi niya kailangang makita ang resulta. Alam niyang makakarating sa atin ang mensahe.” Tumango si Clara. “May secondary signal sa hilaga—mahina, parang echo.” “Ghost channel,” sabi ni Samuel. “Gamitin mo ang lumang key. Yung akala niyang wala na.” Nagpalitan ng ti
Última actualización: 2026-02-01
Chapter: Chapter 196Sumikat ang araw nang buo, ngunit walang sinumang tunay na nakaramdam ng umaga. Sa safehouse, ang liwanag ay parang ilaw lamang sa entablado ng isang dula na malapit nang sumabog sa ikalawang yugto. Walang nagdiwang ng panibagong araw—lahat ay gumising na parang hindi natulog.Si Samuel ay nakatayo sa balkonahe ng ikalawang palapag, tanaw ang bakod at ang malawak na lupang nakapalibot dito. Tahimik ang paligid, ngunit para sa isang taong sanay sa panganib, ang katahimikan ay hindi aliwalas—ito ay babala. Sa likod niya, narinig niya ang marahang pagbukas ng pinto.“Apat na oras ka nang nakatayo riyan,” sabi ni Aurora.Hindi siya lumingon agad. “Tatlo at kalahati.”“Hindi ka na natutong magpahinga,” dagdag niya.“Natuto,” sagot ni Samuel. “Pinipili ko lang kung kailan.”Lumapit si Aurora at tumabi sa kanya. Pareho silang nakatanaw sa malayo, parang may inaabangang hindi pa nakikita. “Iniisip mo pa rin ang tawag?”“Hindi lang iyon,” sagot niya. “Ang tono. Hindi siya nagmamadali. Ibig sab
Última actualización: 2026-01-30
Chapter: Chapter 150Hindi agad dumating ang problema.Sa loob ng ilang araw matapos ang project approval, tila normal ang lahat—emails, meetings, revisions, mga follow-up na trabaho. Bumalik ang ritmo. Bumalik ang ingay. Bumalik ang pakiramdam na kontrolado ang takbo ng mga bagay.Pero si Lea, alam niyang may paparating.Hindi dahil may balita.Kundi dahil sa katahimikan bago ang pagbabago.Lunes ng umaga nang dumating ang email.Subject: Leadership Alignment DiscussionMaikli. Direkta. Walang detalye.Tinawag siya sa executive floor bandang hapon.Habang paakyat siya sa elevator, naramdaman niya ang pamilyar na bigat sa dibdib—ang uri ng pakiramdam na nagsasabing may mangyayaring hindi niya kontrolado.Pagbukas ng pinto, naroon ang dalawang senior executives at ang regional director.Hindi ito simpleng check-in.“Lea,” panimula ng director, “we’ve been observing your performance.”Tumango siya.“And we want to offer you something.”Hindi niya agad naintindihan ang sumunod.Regional Strategy Lead.Bagong
Última actualización: 2026-02-10
Chapter: Chapter 149Hindi agad nawala ang pagod.Kahit natapos na ang presentation at nakalusot ang plano, may naiwan na bigat sa dibdib ni Lea na hindi basta maaalis ng pahinga. Kinabukasan, pumasok siya nang mas maaga kaysa sa lahat, dala ang pakiramdam na parang may kulang pa ring kailangang ayusin.Tahimik ang opisina. Walang ingay ng keyboard, walang tawanan, walang nagmamadaling yapak sa hallway.Umupo siya sa desk at binuksan ang laptop, pero hindi agad nagtrabaho.Sa halip, pinikit niya ang mata niya sandali.For the first time in weeks, walang deadline na humahabol sa isip niya.Pero may tanong.Ano na ang susunod?Dumating si Miguel ilang minuto matapos siya.Hindi na sila nagulat sa presensya ng isa’t isa—parang natural na lang na pareho silang nandito, parehong maaga, parehong hindi pa handang umuwi sa normal na takbo ng araw.“Hindi ka pa rin nagpapahinga,” sabi niya, mahinahon.Ngumiti si Lea, bahagya.“Hindi pa marunong.”Lumapit siya, inilapag ang kape sa mesa niya.“Then start now.”Hind
Última actualización: 2026-02-07
Chapter: Chapter 148Hindi agad nawala ang pagod.Kahit natapos na ang presentation at nakalusot ang plano, may naiwan na bigat sa dibdib ni Lea na hindi basta maaalis ng pahinga. Kinabukasan, pumasok siya nang mas maaga kaysa sa lahat, dala ang pakiramdam na parang may kulang pa ring kailangang ayusin.Tahimik ang opisina. Walang ingay ng keyboard, walang tawanan, walang nagmamadaling yapak sa hallway.Umupo siya sa desk at binuksan ang laptop, pero hindi agad nagtrabaho.Sa halip, pinikit niya ang mata niya sandali.For the first time in weeks, walang deadline na humahabol sa isip niya.Pero may tanong.Ano na ang susunod?Dumating si Miguel ilang minuto matapos siya.Hindi na sila nagulat sa presensya ng isa’t isa—parang natural na lang na pareho silang nandito, parehong maaga, parehong hindi pa handang umuwi sa normal na takbo ng araw.“Hindi ka pa rin nagpapahinga,” sabi niya, mahinahon.Ngumiti si Lea, bahagya.“Hindi pa marunong.”Lumapit siya, inilapag ang kape sa mesa niya.“Then start now.”Hind
Última actualización: 2026-02-06
Chapter: Chapter 147 Umulan buong gabi. Hindi iyong malakas na unos—kundi iyong tuloy-tuloy, mabagal, parang walang balak tumigil. Pagsapit ng umaga, pareho silang gising na, pero wala ni isa ang nagsalita. Si Lea ay nasa kusina, nakatitig sa tasa ng kape na matagal nang lumamig. Si Miguel naman ay nakasandal sa pintuan, pinagmamasdan siya, naghahanap ng tamang sandali. Walang tama o maling oras para sa ganitong usapan. Meron lang kailangan. “Lea,” sabi niya sa wakas, mahinahon, “hindi ko sinabi kagabi para manalo ng argumento.” Tumango siya, hindi pa rin tumitingin. “Alam ko.” “Sinabi ko kasi pakiramdam ko… unti-unti kitang nawawala.” Doon siya huminga nang malalim. “Hindi mo ako nawawala,” sagot niya. “Pero baka… hindi ko rin alam kung paano ako mananatili.” Sa opisina, ramdam agad ang pressure. May countdown sa whiteboard—36 hours. May mga task na naka-assign, may mga pangalan na nakapila sa bawat responsibilidad. Sa papel, maayos ang plano. Sa loob ng bawat isa, halos sabog na ang pagod.
Última actualización: 2026-02-02
Chapter: Chapter 146Hindi agad nakatulog si Lea.Tahimik ang kwarto, pero ang isip niya ay punô ng boses—mga deadline, numero, pangalan ng kliyente, at ang bigat ng responsibilidad na tila paulit-ulit na bumabagsak sa dibdib niya. Nakahiga siya sa gilid ng kama, nakatingin sa kisame, habang sa tabi niya ay mahimbing na natutulog si Miguel.Pinagmasdan niya ito sandali.Kalma ang mukha. Tahimik ang paghinga.At doon niya naramdaman ang isang bagay na matagal na niyang iniiwasang pangalanan: takot.Hindi takot na mawala si Miguel.Kundi takot na baka siya mismo ang maging dahilan kung bakit masira ang lahat.Kinabukasan, mas maaga silang pumasok sa opisina.May emergency meeting na itinakda ng senior management—ang uri ng meeting na hindi ina-announce nang basta, at hindi rin ipinapatawag kung walang seryosong problema. Habang naglalakad sila sa hallway, ramdam ni Lea ang paninigas ng balikat ni Miguel.“Okay ka lang?” bulong niya.Tumango si Miguel, pero hindi agad nagsalita.“May kutob ako,” sagot niya s
Última actualización: 2026-02-01
Chapter: Chapter 145Ang opisina ay abala sa gitna ng umaga, puno ng tahimik na tensyon.Lea ay nakaupo sa kanyang desk, nakatutok sa screen, sinusuri ang bagong client revisions at mga detalye ng schedule.Miguel ay nakatayo sa tabi niya, hawak ang mga dokumento, tahimik ngunit presensya niya ay parang lifeline sa gitna ng gulo.Bago pa man magsimula ang trabaho, dumating ang urgent client alert—may bagong komplikasyon sa project na puwedeng magdulot ng malaking delay sa buong schedule.Lea ay huminga nang malalim, ramdam ang bigat sa dibdib.“Hindi ko alam kung kakayanin natin ito,” bulong niya sa sarili.Agad niyang tiningnan si Miguel.“Together?” tanong niya, may kasiguraduhan sa boses.Tumango siya, ramdam ang tibok ng puso niya. “Together.”Magkatabi silang nagtrabaho sa revisions.Bawat maliit na touch—isang brush sa braso, isang sulyap—ay nagbibigay ng quiet reassurance.Miguel ay dahan-dahang hinalikan ang noo ni Lea, isang simpleng gesture ngunit punong-puno ng kahulugan.“Alam mo, Lea,” bulong
Última actualización: 2026-01-31
INICIAR SESIÓN
