Novel-novel oleh VIENNA ROSE

“Gusto mo bang pumasok muna?” alok ni Donna. “Hindi na, medyo naka-inom din kasi ako eh… ayokong makita ako ng mga bata na ganito.” sabi ni Nigel. Mukha talaga siyang wasted ng mga oras na iyon. Gulo-gulo ang suot niyang business suit. Ang butones ng puting polo ay hindi mo mawari, maging ang su

Hindi pumunta ng clothing shop ngayon si Nigel dahil pinagbigyan niya ang mga magulang niya sa kahilingan nito na makipag dinner kasama ang pamilya ni Elianna. Pilit niyang pinakikiramdaman ang sarili. Pilit inilalagay sa utak na patay na si Elianna at kung ano man ang lahat ng mga pangakong naiw

Nang marating nila ang apartment ay pinatuloy sandali ni Donna si Nigel. Hindi maiwasang mapatingin ni Nigel. Maliit lang ang apartment na tinutuluyan nila at sapat lang para sa kanila ngunit napapanatili ni Donna na maganda, presentable, malinis at maayos iyon. Puno ng mga pambatang gamit at maging

Masaya silang kumain sa Jalibee ng gabing iyon. Napakagana at napakasarap ng apat na bata at hindi maiwasan ni Nigel na panoorin ang mga ito. Kamukhang-kamukha nilang dalawa ni Donna ang mga bata. Napakagandang pagmasdan ng mga ito. May mga ngiti sa kanilang maliliit na labi habang kumakain kaya h

Tumigil si Donna sa pag-iyak nang ibigay sa kanya ni Nigel ang napakagandang bulaklak. Para bang nangyari na ito noon… para bang gustong-gusto o di kaya naman ay paborito niya ang mga bulaklak na iyon kahit ngayon niya lang ito nakita sa tanang buhay niya. “Donna, we can co-parent if you want. Let

Habang kinukumpronta ni Nigel si Donna, biglang dumating ang mga grupo ng kalalakihan na naka all black suit. Alam niya na kung sino sila. Sila ang mga tao ng pamilya Villanueva. Mas lalong kinabahan si Donna, hindi niya alam kung anong binabalak ni Nigel. Ang buong clothing shop ay nabalutan ng

Tigilan niyo na ang pagsasabi ng masasakit na salita, tigilan niyo na.Kumislap ang mga mata ni Julia at naglabas ng isang nakakagulat na tanong, “ang daddy ko po ba?” Nawalan ng ssasabihin si Jane sa isang sandali, napakatalino na ni Julia at napakaraming napapansin.Nag-atubili siya, na magkakaila na sana, “hindi…” Lumingon si Julia para tignan siya at seryosong sinabi, “Mommy, hindi mo na po kailangang mag-explain. Patay na po ang daddy ko. Alam ko po iyon.” Jane: “ah, tama.” Sa katunayan, ang buhay ay walang kaibahan sa patay, napakawala nilang silbi at paminsan-minsan ay nabubuhay ulit, na napakakandidato at nakakadiri. Pagkatapos kumpletuhin ang mga discharge procedures.Binuhat ni Mr. Allegria si Julia papunta sa sasakyan. Siya mismo ang humawak sa lahat ng usapin tungkol kay Julia. Hindi naglakas-loob si Jane na galitin ang matanda, at naging abala sa paligid na parang isang pugo kasama si Julian sa buong oras. Gusto sanang magbigay pa ni Mr. Allegria ng ilang payo kay

“Ang mga walang pusong lalaking ito ay mabubulok din balang araw!” lalo pang naging masigasig ang pagmumura ng mga babe. Ang mga lalaking nananahimik ay hindi na matagalan ang mga patagong panlalait na ito at agad na tumayo, nanlilisik ang mga mukha sa galit para gumanti ng salita. Ang hall ay muli na namang napuno ng mga pagbanggit sa angkan ng pamilya ng bawat isa. Tahimik na pinanood ni Jane ang mga eksena. Pagkatapos ng maraming taon ng pagsasama, nagtapos ito sa napaka tragic na paraan. Sa isang sandali, hindi niya alam kung dapat ba siyang malungkot o matuwa n nakatakas na sila sa dagat ng paghihirap na ito. Tinignan niya ang oras. Malapit nang mag 10 o’clock. Wala pa ring sagot mula kay Terrence. Tinawagan ulit ni Jane ang kabilang kampo. Hindi pa rin sumasagot si Terrence. Nag-abala pa si Jane para lang makakuha ng number, at kung male-late si Terrence, mawawalan ng saysay ang pagkuha niya ng number. Kaya tumayo na lang siya at naglakad papunta sa bintana, “sorry p

Isang kakaibang kislap ang kumislap sa kanyang mga mata, “kahit paano… ang pagpapaliband ito ay magdadala ng pansamantalang katahimikan.” Hindi mawari ni Ate Joyce kung ano ang iniisip ng matandang ginang. Kung ayaw nilang papasukin si Olivia, napakaraming paraan para gawin iyon. Ano ang punto ng pagkaladkad kay Jane? Ngunit nang maisip niya ito ulit, sa sobrang dumi at tatag ni Jane, ano pa ba ang pwede niyang ikadismaya sa isang asawang katulad ni President Terrence? Alam ng lahat na nakipag-isang dibdib si Jane sa mas mataas na antas. Kahit na may ilang magagandang babae sa paligid ni President Samaniego, kung si Jane na isang babaeng nasa mataas na posisyon ay hindi makaintindi sa mga bagay-bagay, hindi ba’t naghahanap lang siya ng gulo? “Hindi kaya may lalaki si Ms. Jane?” biglang pumalakpak si Ate Joyce.Maliban na lang kung napaka-urgent ng sitwasyon na kailangan talagang maghiwalay. Kung hindi, bakit sila hindi mag-iiwan ng space para sa negotiation? Biglang itinigil n

Lalo pa siyang naging interesado sa mga usapin ni Olivia. Sumulyap sa gilid si Terrence, “wala lang.” “Okay lang ba si Oliver?” “Hmm, maliit na gasgas lang sa siko, wala namang malalang nangyari.” “Anong hawak mo?” napansin ni Lance ang file folder ni Terrence. “At bakit nakasara nang mahigpit?” Ang mga mata ni Terrence ay malalim at hindi mawari, ngunit sa wakas ay pinunit niya ang file folder. Isang bahagi ng document ang nabunot. Isang kapansin-pansing “Divorce Agreeement” ang lumantad sa paningin nila. Itinaas ni Lance ang kanyang kilay, saka biglang humagalpak sa tawa, “Terrence, hihilingan mo na rin ba sa wakas si Jane ng divorce?” Malamig na sumagot si Terrence, “hindi.” “Ah?” Inilabas ni Terrence ang dalawang divorce agreement. “Si Jane ang nagpadala nito.” Nagbago ang reaksyon ni Lance, at bigla itong napasimangot, “siya? Anong karapatan niyang humingi ng divorce?” Anong ginagawa ni Jane ngayon? Hindi sumagot si Terrence.Inilabas niya ang dalawang divorce agreem

Muling bumagsak ang kanyang titig sa ward. “President Samaniego, maayos na pong naasikaso ng police station ang tungkol sa nangyari at hindi na rin nagwawala o gumagawa ng gulo si Ms. Julian,” ulat ni John sa kabilang linya ng phone. Si Terrence, na nakasuksok ang isang kamay sa bulsa, ay sumulyap sa direkasyon ng ward at biglang humakbang nang malaki, “wala bang nasaktan?” “Mukha naman pong wala…” nag-atubili si John nang ilang sandali, saka nag-aalanganing sinabi, “sinasabi kasing may kasamang bata si Ms. Julian sa kotse, pero wala na ang bata nang makaratinga ko doon.” Malamig ang mga mata ni Terrence, “Bata? Mula sa Allegria family?” “Sinasabi pong kinuha ito ng asawa ninyo at nasaktan ang bata sa loob ng kotse kaya inuna muna nilang ipagamot dahil hindi pwedeng ipagpaliban.” Nakarating na rin sa wakas si Terrence sa pinto ng ward. Sumulyap siya sa gilid ng kwarto. Nakahawak ang kamay niya sa doorknob. “Sige, naiintindihan ko.” Pagkatapos ng tawag, pinilipit niya ang doo

Subconsciously siyang tumingin kay Julia, na karga-karga ni Julian sa waiting area.Ibinuka niya ang bibig niya, “wag…”Ngunit sa kasundo na segundo. Sinabi ni Terrence nang kalmado, “wag na, umiiyak ang bata at hindi pwedeng wala ako.” Ang kanyang mga salita…Iyon ay parang isang timba ng malamig na tubig na ibinuhos kay Jane para magising siya sa katotohanan.Hindi talaga ito makakagalaw nang wala siya. Napakalaki ng kanyang pagmamalasakit kay Oliver, na wala namang kaugnayan sa kanya sa dugo. Kung malalaman ni Terrence sa hinaharap na ang desisyong ginawa niya ngayona y naging dahilan para mawalan siya ng sariling anak, magsisisi kaya siya?Ang ganitong uri ng tanong…Hindi na nag-abala si Jane na sagutin pa. Ibinuhol niya nang mahigpit ang kanyang mga kamao, puno ng malamig na pang-uuyam ang kanyang mga mata, at sinabi niya, “Terrence, ilalabas ko na si Julian sa police station ngayon. Aayusin mo ba ang usapin kay Olivia o ako mismo ang kakausap sa kanya.” Hindi na pwedeng

KISSES Simula nang magkaayos kami ni Ninong Bullet ay hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Mabilis niyang inayos ang lahat at nagpakasal kaagad kami. Nauna pa kaming magpakasal kesa kila daddy dahil manganganak na si Joanna. Nagsilang si Joanna ng isang napakalusog na batang lalaki at pinangalan nila itong Jameson Altamirano. “Jameson… Jameson… Halika na kay ate ganda, dali!” nilalaro ko ang kapatid ko dahil pinahawak sandali sa akin ni Joanna, nagpaalam kasi siyang magba-banyo. Napatingin ako kay Jameson at nakita kong ngumiti siya sa akin. Grabe, ang tagal kong hinintay ito. Ang tagal kong hinintay na magkaroon ng kapatid. 8 months na ang baby ko sa sinapupunan at nasa resort kami ngayon. Naisipang dumalaw sa amin ni daddy at ni Joanna kasama ang kapatid ko dahil napakasariwa ng hangin dito at napakaganda ng paligid. Nakaka-relax. Weekends din kasi ngayon kaya walang gaanong trabaho. Ang Villa na tinitirhan namin ngayon ni Ninong ay ang dati niya pa ring Villa. Pina-reno

KISSES“Doon talaga sa malayo? hindi ba pwedeng dito na lang kami?” “Iniisip ko lang naman, privacy…” sabi ni Joanna. “Oo nga naman, sige na. Doon kayo mag-usap.” sabi ni daddy na tinuro ang garden. “Talaga? ayaw niyong marinig yung pag-uusapan namin?” “Mamaya mag-uusap tayong apat. Kayo muna ang mag-usap ni Bullet.” sabi ni daddy kaya sumimangot ako sa kanya. “Sige na, Anak… kaya mo na yan, malaki ka na.” sabi niya na sumenyas pa na parang tinataboy ako. Nagpout ako kay daddy. “Diba sabi mo prinsesa mo ako?” tanong ko sa kanya. “At prinsesa pa rin kita, walang magbabago doon, sige na,” sabi ni daddy na tinataboy ako ng kamay niya. “Come with me, Kisses.” sabi ni Ninong Bullet na hindi na naghintay at hinawakan ako sa bewang para kabigin ako palayo sa kanila. “Bitawan mo nga ako!” singhal ko sa kanya na naiinis. Tinulak ko pa siya ngunit hindi naman malakas. “Oh? bakit naging mailap ka na naman sa akin? kanina okay na tayo diba?” “Ninong, hindi porket ginawan mo ako ng brea

KISSESKinaumagahan ay nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa bintana. Napakataas na ng sikat ng araw, napatingin ako sa oras at pagtingin ko ay 10:00 am na! Napabangon ako at napaupo sa kama, sumandal ako sa headboard. Napansin kong wala na sa tabi ko si Ninong Bullet. Saan nagpunta iyon? Nilalagnat iyon ah? Habang nakaupo ako doon ay isang boses ang umalingawngaw. “Tulog mantika si buntis,” Teka, si Ninong Bullet iyon, magaling na ba siya?!Nang iluwa siya ng pinto ay may hawak siyang tray ng pagkain. “Good morning, Gorgeous.” bati sa akin ni Ninong Bullet sabay kindat at saka niya inilapag ang tray ng pagkain sa kama. “Ninong Bullet, magaling ka na?” tanong ko at hinipo ang noo niya. “Aba, syempre, magaling ang nurse ko, at maganda at sexy pa rin kahit buntis na.” kantyaw niya sa akin na malapad na ngumiti. Sira ulo talaga! Ngunit hindi pa rin ako padadala sa mga pa-ganyan niya, style niya bulok!Napansin ko ang suot niyang damit. Pambahay na muscle

KISSESDumaan ang buong maghapon na nakahiga lang si ninong Bullet sa sofa sa may sala namin.Pagkatapos matignan ng doktor si Ninong Bullet at mabigyan ng gamot ay medyo umayos na ang pakiramdam niya at ngayon ay natutulog na ulit. “Uhm, daddy…” mahinang sabi ko ngunit hindi narinig ni daddy. Lumapit ako sa kanya habang nakikipagkwentuhan siya kay Joanna at may hawak na baso ng orange juice. Hinila ko ng mahina ang laylayan ng t-shirt niya habang umiinom siya ng juice. “Daddy, magpapaalam sana ako kung pwedeng sa kwarto ko matulog si Ninong Bullet ngayong gabi.”Sa gulat ay nabuga ni daddy ang juice na iniinom niya at nasamid-samid siya, tinapik naman siya ng malakas ni Joanna sa likod. “Daddy, okay ka lang?” “Sigurado ka papatulugin mo sa kwarto mo ‘yang damuhong yan?” “Love, hayaan mo na, para makapag-usap naman sila…” sabi ni Joanna. “Eh… kasi daddy, naaawa po ako eh… saka nilalagnat po eh…” “Tsk, tsk, tsk, kailan pa lumambot ang puso mo ng ganyan?” “Daddy naman, parang

KISSESTatlong araw na simula nang magpasya si Ninong Bullet na hindi siya aalis hangga’t hindi kami nag-uusap. Napasilip ako sa bintana ng kwarto ko at natanaw ko siya na nakahiga lang sa may sofa sa gazebo at natutulog. Kumportable naman doon, kaya nga lang ay malamok minsan at malamig kung gabi ngunit tinitiis niya ang lahat ng iyon para sa akin. Noong unang araw ay niyaya siya ni daddy na uminom, at pagkatapos ay nalasing silang dalawa. Sa pangalawang araw naman ay masama ang pakiramdam ni Ninong Bullet dahil sa hangover kaya ibinilin ni daddy kay Yaya Sol na bigyan ito ng hangover soup at makakain ngunit wag papasukin sa loob ng Mansyon dahil nandito ako. Busy si daddy at kinailangan niyang magtrabaho kaya maghapon siyang wala at kami-kami lang tatlong babae ang naiiwan sa Mansyon. At ngayong pangatlong araw… natutulog lang si Ninong Bullet sa labas at tinitiis pa rin ang lamok, ang hamog at ang malamig na simoy ng hangin. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Nag-aalala na ako ka

KISSESHindi ko namalayang nakatulog pala ako sa sofa ngunit nang magising ako ay nakita ko sa harap ko si Ninong Bullet. Hawak-hawak niya ang kamay ko at umiiyak. Biglang bumilis ang paghinga ko at para bang takot na takot ako. Hindi ko alam kung bakit natatakot ako sa kanya. Nagsimula akong magpanic, “Daddy! Daddy! Daddy!” sinigaw ko iyon, malalakas na sigaw habang tumutulo ang mga luha. “Kisses, huminahon ka, hindi kita sasaktan…” sabi ni Ninong Bullet ngunit umiling-iling ako. “Wag mo akong hawakan… Daddy! Daddy!” binawi ko ang kamay ko sa kanya at tinawag si daddy. Kaagad naman itong bumaba sa hagdan. “Kisses, anong nangyayari dito?” tanong ni daddy, nagmadali akong bumangon mula sa pagkakahiga at yumakap at nagtago sa likod ni daddy. “Daddy, natatakot po ako… baka saktan niya ako at ang baby ko…” sabi ko na napahagulgol ng iyak sa likod ni daddy. “Kisses… wala akong gagawing masama…” paninigurado ni Ninong Bullet ngunit ayokong maniwala, nag-iiba siya kapag kami lang dala