Novels by Bjane

KABANATA 13“Isang Alok na Hindi Inaasahan”Hindi naging madali para kay Althea ang gabing iyon. Ilang beses na siyang pumikit ngunit ilang minuto lamang ay muli rin siyang dumilat. Nakatingin siya sa kisame ng kaniyang silid habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga pangyayari mula sa simbahan.Si Gabriel.Si Nicollo.Ang tingin ng dalawa.At higit sa lahat, ang tanong na hanggang ngayon ay hindi niya mahanapan ng maayos na sagot."About earlier." Napabuntong-hininga si Althea."Ano ba kasi ang gusto niyang sabihin?" Humiga siya sa tagiliran at niyakap ang unan."Forget it daw."Napailing siya."Eh bakit pa niya binanggit?"Tahimik siyang napatingin sa bintana. Madilim na ang labas. Tanging ilang ilaw mula sa hardin ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa kaniyang silid. Dapat ay natutulog na siya.Pero hindi niya magawa.At ang pinakainis sa lahatsi Nicollo ang dahilan."Hindi ko naman siya iniisip," bulong niya.Ilang segundo siyang natahimik."Okay, maybe iniisip ko siya

‎KABANATA 12‎‎‎Tahimik ang biyahe pauwi.‎‎Tanging tunog lang ng makina ng sasakyan ang maririnig, kasama ang mahihinang paghinga ng bawat isa sa loob.‎‎Si Doña Celestia ay nakatingin lang sa labas ng bintana, tila masaya sa naging misa at pakikipagkita sa mga kakilala. Paminsan-minsan ay ngumingiti pa siya sa sarili niyang alaala.‎‎‎Si Nicollo ay diretso ang tingin sa kalsada. Pero ang isip niya ay hindi doon.‎‎Si Althea naman ay nakatingin sa bintana, ngunit wala rin siyang nakikita.‎‎Pareho silang tahimik pero magkaibang dahilan.‎‎Bumabalik aa isip ni nicollo ang mga nangyari he can't understand himself ‎‎"this is not me" bulong niya sa kanjyang sarili‎‎‎"Gabriel…"‎‎Paulit-ulit na salitang umiikot sa isip ni Nicollo.‎‎Nicollo didn't know why,but that namw alone always bothering him,lagi lang nasa isip niya at parang may kunting galit na namumuo sa kaniya‎‎Hindi siya seloso‎‎Hindi siya emosyonal‎‎At lalong hindi siya dapat naaapektuhan.‎‎Pero kanina…

‎KABANATA 11‎“Sa Likod ng Tahimik na Misa”‎‎Tahimik ang loob ng simbahan, ngunit sa pagitan ng mga dasal at awit ng choir, may mga isip na hindi mapayapa.‎‎Nakaupo lamang si Althea sa hanay ng upuan kasama si Doña Celestia at si Nicollo. Sa harap nila ay ang altar, ngunit ang atensyon niya ay hindi doon nakatuon.‎‎Sa halip, paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang nangyari kanina lang, ang paglapit ni Gabriel, mga tanong, at ang biglang pag-utos ni Nicollo na umalis sila.‎‎At higit sa lahat… ang tingin ni Gabriel‎‎Parang may alam ito ngunit ayaw magsalita, kinakabahan siya rito parang hindi ito kumbinsido.‎‎"Lord, sana wala siyang hinala," bulong ni Althea sa isip habang mahigpit ang hawak sa rosary sa kanyang kamay.‎‎Sa tabi niya, tahimik si Nicollo.‎‎Nakaupo siya nang diretso, malamig ang ekspresyon, parang walang nangyayari. Pero kung titignan mo nang mabuti, makikita mo ang bahagyang pagkunot ng kanyang senyales na may gumugulo rin sa kaniyang isipan.‎‎Hindi siya

‎Kabanata 10‎"smile" ‎‎Kalmadong nakatingin si Nicollo kay Althea at kay gab habang si gab naman ay seryosong nakatingin kay Althea naghihintay ng sagot ‎‎Hindi mapakali si Althea dahil sa tension na namamagitan sa kanila,tumikhim pa siya bago nag salita kahit nakakaramdam na ng tension ‎‎"ahh gab ano si-" hindi nagawang sabihin ng dalaga ang kaniyang gustong sabihin‎‎"ka ano ano mo siya thea?" napakamot siko pa si Althea dahil sa hindi niya alam kong ano ang isasagot sa kaibigan‎‎Kilala niya kasi ito, tudo tanong ito ng tanong, to the point na halos maubos na lahat ng sagot mo, at ayaw niya rin na may makaalam pa na iba tungkol sa kanila,lalo na sa buhay ni Nicollo, knowing his life, madaming media kaagad ang bubungad sa kanila baka kung ano pa ang masabi at ayaw niya ring pumasok sa Mundo ni Nicollo isang maguling mundo para sa isang tulad niya na gusto lang ng tahimik na buhay ‎‎"Althea let's go" Nicollo sounds

‎Kabanata 9‎‎‎"simbahan" ‎‎‎"Who said that I’m being forced into this?" ‎‎'gosh ang lapit ng mukha niya' sambit ni Althea sa kaniyang isipan, randam na randam niya ang titig ni Nicollo sa kaniya, hindi ito matalim,hindi rin cold, basta para sa kaniya ay hindi niya iyong halos maintindihan hindi niya mabasa ang nasa mga mata nito‎‎"Nicollo and Althea nag away ba kayo?" sambit ng matanda‎‎‎Tila natauhan si Nicollo at agad na umayos ng tayo, lumayo na rin ito sa kaniya at hindi siya tinignan‎‎"No" ‎‎"hind po" sabay pa nilang Sabi‎‎"well if you both say so, by the way mag ayos na kayo at aalis na tayo, Maaga ang Misa ngayun" sambit lang ng matanda at naunang pumasok sa mansion sumunod rito si Nicollo at inalalayan ang matanda, habang ang matanda ay tudo iwas naman kay Nicollo ‎‎'what does he mean about it? ' tanong ni Althea sa kaniyang isipan, hindi niya alam kong anong ibig sabihin ni Nicollo sa kaniyang sinabi‎‎" hyst wag ka ngang delusional Althea" bulong niya s

KABANATA 8‎‎"unang mahabang usapan" ‎‎‎Malapit ng matapos sila sa pag pack ng nga snacks, thanks to Althea, ang bilis kasi nitong mag pack, naka tatlo na siya samantalang si Nicollo ay patapos pa lamang sa isa, minsan pa nga ay naririnig niya itong nagsasalita at parang paubos na talaga ang pasinsiya sa tape na anhirap ilagay,lalo na sa malalaki at mahahabang kamay ni Nicollo ‎‎"oh God, I'm pissed off!" mahinang sambit ni Nicollo, napatawa naman si Althea dahil sa kilos nito, halatang hindi marunongFucos na fucos pa rin si Nicollo napailing na lamang si Althea dahil hindi naman nito sinundo ang suggestions niya siya tuloy yung nahihirapan, pawisan na nga rin ito, bakat na ang kaniyang likod dahil sa pawis dagdag pa na naka white ito‎‎"sinabi ko sayo sundin mo yung example ko sayo kanina ayaw mo namang makinig" sinabihan niya kasi ito ng paraan para sa mabilis na ag pack, natutunan niya sa dating trabaho niya‎Tumayo ng maayos si Nicollo naka hawak ito sa bewang habang tinitig