The Billionaire's Little Secret (SPG)
Tatlong taon naging lihim na asawa si Asefeh, isang asawang sa papel lang may karapatan. Sa loob ng mga taong iyon, paulit-ulit niyang naramdaman na kailanman ay hindi siya pipiliin ng asawa niya, hindi kayang mahalin, na unti-unting ikinawawasák ng puso niya.
Sa gabing tuluyan siyang tinaboy ng kanyang asawa matapos ang isang matinding pagtatalo, lasing at wasák siyang napadpad sa isang presidential suite, at doon niya nakilala ang isang estrangherong nagbigay sa kanya ng init at pansamantalang paghinga. For one reckless night, she finally felt wanted.
Ngunit paggising niya kinabukasan, isang katotohanan ang sumalubong sa kanya.
Ang lalaking nakaniig niya sa gabing 'yon ay walang iba kundi si Rylander, ang tiyuhin ng kanyang asawa at ang pinakamakapangyarihang bilyonaryo sa bansa na kilalang retiradong army. A man who never forgets. Never lets go.
Gustong kalimutan ni Asefeh ang nangyari sa kanila. Ngunit habang patuloy siyang sinásaktan at inaabusô ng asawang ayaw siyang pakawalan, unti-unti rin siyang hinihila ni Rylander sa isang kasunduang parehong bawal at mapanganib.
What started as a mistake became an obsession.
Bawál. Mapánganib. Mapángahas.
Sa mundong kayang durûgin ng impluwensya, handa kayang isûgal ni Asefeh ang dangal, kalayaan, at kinabukasan para sa lalaking hindi niya dapat mahalin, lalo na’t hindi pa siya malaya?
Basahin
Chapter: Kabanata 4Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko, pero hindi ang init ng umaga ang naramdaman ko kundi ang bigat ng braso ni Lander na nakapulupot sa bewang ko. Napaatras ako nang bahagya nang makitang may tray ng pagkain sa bedside table. Breakfast in bed. Isang bagay na kailanman ay hindi ginawa ni Anton sa akin. "You're awake," Lander’s morning voice was deep and raspy. "K-Kumain na po tayo," bulong ko. Pero bago pa ako makabangon, hinila niya ako pabalik, inupo sa kandungan niya at hinalikan nang mariin. Agad akong tumugon, ramdam ang gigil ng pagmasahe niya sa magkabila kong dibdib. "Later," he murmured against my lips. "Ibang almusal ang gusto ko." Hindi na ako pumalag. He was hungry again, and this time, it was slower, more intentional. He fed me small bites of fruit before his hands started wandering again, exploring every inch of my skin as if he was memorizing me. Everything was perfect, until the atmosphere shifted from sweet to intense. Inihiga niya ako a
Huling Na-update: 2026-02-02
Chapter: Kabanata 3Napaangat ang mukha ko nang hawakan niya ang baba ko. Tinitigan niya ako nang mariin pagkatapos ng pambibitin niya sa akin."A-Anong gusto mo?" hinihingal na tanong ko habang nilalaro niya ang tinggîl ko."The price is simple, Asefeh," he whispered, his thumb slowly tracing my lower lip. "While I’m in this house, you belong to me. You will eat with me, you will talk to me, and you will sleep in this room. No more Anton in your head, and definitely no more of his hands on your skin."Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. "P-Pero... asawa pa rin ako ni Anton. A-Anong sasabihin ng mga tao? Ng mga kasambahay?"Napapikit ako ng mariin sa sarap nang diinan niya ang pagkakahagod sa pagkababàe ko. "L-Lander... ugh, p-please..."Lander chuckled. "I don't care about people, and you shouldn't either. He calls you trash, but I see a masterpiece that’s been neglected. My price is your loyalty... and your complete submission."Hindi ako makahinga. It was a dangerous offer. Sa kabilang banda, alam
Huling Na-update: 2026-02-02
Chapter: Kabanata 2Dumating ang araw ng pag-alis ni Anton papuntang Thailand. Maaga pa lang ay abala na ang buong mansyon. Halos hindi magkandaugaga ang mga kasambahay sa pag-aayos ng mga gamit niya, habang ako naman ay nakatayo lang sa gilid, pinapanood ang asawa kong kulang na lang ay magdiwang dahil sa inaasahang investment.Masaya siya at ganun din ako dahil wala mo nang makakapanákit sa akin."Siguraduhin mong hindi mo ako ipapahiya habang wala ako, babae," banta ni Anton habang isinusuot ang kanyang mamahaling relo. "Tito Lander is staying here to oversee some things. Huwag kang gagawa ng kahit anong ikagagalit niya, dahil kapag nalaman kong naging sakit ka ng ulo, malilintikan ka sa akin pagbalik ko.""O-Opo," tanging sagot ko habang nakayuko.Lumabas kami sa garahe kung saan naghihintay na ang sasakyan niya. Nandoon na rin si Lander, prenteng nakasandal sa kanyang itim na SUV habang humihithit ng sigarilyo. Sandaling dumapo ang malamig niyang tingin sa akin bago lumipat kay Anton."Have a s
Huling Na-update: 2026-02-02
Chapter: Kabanata 1Ibinalik ako ni Rylander sa bahay ng asawa ko sa kabila ng nangyari sa amin.Sa buong byahe, walang umimik sa amin. Hindi na rin ako nagsalita dahil pakiramdam ko ay wala na akong mukhang maihaharap sa kanya. Hiyang-hiya ako sa sarili ko.Pagkakita sa akin ni Anton, agad nandilim ang tingin niya, ngunit umaliwalas din ito nang makita ang kanyang tiyo."Tito Lander!" Salubong niya sa amin.Agad akong tumabi at yumuko, handa sa anumang panânakit na gagawin niya, pero wala akong natanggap. He didn't hurt me."Nakita ko ang asawa mo sa gilid ng kalsada. Are you going to abandon her? Paano kung kumalat ang balita na inabandona mo ang asawa mo? How can I collaborate with you and invest in your company?" mariing tanong ni Lander. "Keep her until the divorce papers are signed, Anton. I don't want to be involved in your dirty business."Hindi agad nakasagot si Anton."Kung 'yon ang gusto mo, Tito, susundin ko," kalmadong sagot ni Anton at umakbay pa rito. "At ikaw..." baling niya sa ak
Huling Na-update: 2026-02-02
Chapter: SimulaAsefeh's POV Halos mapaluhod ako sa sakit nang sandaling lumapat ang malaking kamay ng asawa ko sa aking pisngi. Para akong nabingi, dama ang bigat ng kamay ni Anton. "Nakakahiya ka! Hindi ba't sinabi kong huwag kang lalabas ng kwarto!" malakas niyang sigaw na umalingawngaw sa sala. I felt numb and cold, my body trembling. Kinagat ko ang ibabang labi upang pigilan ang luhang gustong kumawala sa aking mga mata. I tasted blood in my mouth, but I forced myself not to fight back. Mabilis kong tinakpan ang mga pasa sa aking kamay at pilit na ngumiti. "P-Pasensya na. Hindi na mauulit." Napaubo ako at napapikit nang sipain niya ako sa sikmura, dahilan para sumalampak ako sa sahig. "Anton..." nanghihinang tawag ko. Mamilipit ako sa sakit nang apakan niya ang mga daliri ko. "A-Anton, huwag! Huwag ang mga kamay ko!" Sinubukan ko iyong bawiin, ngunit mas lalo lang niya itong inapakan. Not my hands. They were my treasures. Kapag nasira ang mga kamay ko, hindi na ako makakapagt
Huling Na-update: 2026-02-02
Mag-log in
