Isang Gabing Pagkahumaling
Room 1167.
I was just about to knock, nakataas na yung kamay ko, my fingers hanging just inches away from the door matapos walang sumagot sa doorbell.
For a second, napahinto ako. And I was about to step back, ready to leave and just report it, when suddenly—
Biglang bumukas ang pinto at hindi pa man ako nakaka react nang tuliyan ay may kamay na biglang humablot sa pulso ko papasok sa loob ng kwarto.
“Ah—!” Sa hindi inaasahang pangyayari, I was pulled inside.
“Argh.” Mahinang halinghin ng lalaki, his arms wrapped around my body like he had no strength left to keep himself up. His head suddenly dropped onto my shoulder, the weight of it catching me completely off guard.
May kakaibang amoy ang kaniyang kwarto, mabango ngunit sa katagalan ay nakakahilo, hanggang sa bigla nalang akong nakaramdam ng pagkainit sa aking katawan.
“W-what are you doing…” I managed to say kahit medyo nanginginig ako ng kaunti at kinakabahan.
I could feel his breathing against my skin, uneven and warm, slightly shaky.
“A-ang init.” Mahina niyang bulong habang dahan dahang inaalis ang kaniyang suot na coat.
“What the fuck is happening?” Bulong ko sa aking sarili at mas lalong nakaramdam ng kaba.
“Put me down!” Sigaw ko matapos niya akong buhatin at biglang ibaba sa kama.
For a second, everything happened too fast.
Nasa ibabaw ko na siya at mukhang hindi na kayang pigilan pa ang kaniyang sarili.
“Ohhh…” Mahinang ungol ko nang unti unti na niya akong halik-halikan sa aking leeg habang ang kaniyang kanang kamay ay marahang binubuksan ang butones ng uniporme ko.
My hands were tightly wrapped around his neck habang pilit siyang idinidiin sa aking leeg.
“Shit!” Ungol ko nang biglan niyang sipsipin ang aking dibdib habang bumababa ang kanang kamay niya sa aking pagkababae.
Ler
Chapter: Chapter 20 His eyes never left mine.At iyon ang pinakamalaking problema sa lahat.Because every time he looked at me that way, pakiramdam ko may gusto siyang sabihin na hindi niya sinasabi.Parang may tinatago siyang kwento.Parang may bagay siyang hinihintay na ako mismo ang makaalala.And somehow…That terrified me more than the way he was holding my hand.Because if there was one thing I was beginning to realize, it was this…The more time I spent with Reve, the less certain I became about everything else.“Come with me.” Seryoso ang tono ng boses ni Reve habang bigla niyang hinigpitan ng bahagya ang pagkakahawak sa kamay ko at hinila ako palayo sa counter.Napakurap ako sa gulat.For a moment, para bang nag-freeze ang utak ko at hindi agad naka-process sa nangyayari. Dahil doon, wala na akong nagawa kundi sumunod habang mabilis ang hakbang niyang hinihila ako sa gitna ng bar.Halos pinagtitinginan at pinag bubulungan na kami ng mga taong nakakakita at nakakakilala kay Reve ngunit tila ba w
Última atualização: 2026-06-06
Chapter: Chapter 19Hindi nawala ang ngiti sa mukha ni Ali habang nakatingin sa may counter. Nakapatong pa ang baba niya sa kaniyang palad at mukhang sobrang entertained sa kung anumang nakikita niya.At base sa karanasan ko?Kapag ganiyan ang ngiti ni Ali ay may malas na paparating.Napabuntong hininga ako bago sinundan ang tingin niya.At agad kong nakita kung bakit.Nandoon si Reve.Comfortably seated sa paborito niyang pwesto sa counter na para bang isa na siyang permanent fixture ng bar. One arm was resting lazily on the polished surface habang paikot ikot niyang iniikot ang wine glass sa kamay niya.At gaya ng dati…Nakatingin siya sa akin.Diretso.Walang hiya.Parang wala siyang ibang gustong pagtuunan ng pansin kundi ako.“Bantay-sarado na naman ang aming Scylla.” Mahinang sambit ni Giselle malapit sa tenga ko bago niya ako biglang kinurot sa tagiliran.“Ay!” Napatalon ako sa gulat dahilan para muntik ko nang mabitawan ang hawak kong notepad.“Hey!” reklamo ko habang hinihimas ang tagilirang ki
Última atualização: 2026-06-06
Chapter: Chapter 18Pero imbes na tumahimik, mas lalo lang siyang tumawa. Pati sina Giselle at Manager Ida ay natawa rin, dahilan para mas lalo akong mapanguso."Ewan ko sa'yo," natatawang sambit ni Giselle."Parang hindi ikaw 'yan," dagdag pa ni Manager Ida.At doon ako bahagyang natahimik.I was caught off guard, again.Because maybe they were right.Maybe this wasn't me.Hindi ako sanay na ganito.Hindi ako sanay na may isang tao na kayang guluhin ang isip ko nang ganito kalala nang wala naman talagang ginagawa.Hindi ako sanay na maghintay sa susunod na pagkikita.Hindi ako sanay na ulit ulitin sa isip ko ang bawat salita ng isang tao.And yet…Here I was.Doing exactly that.Because once again…Reve entered my mind.The way he looked at me that night.The way his expression changed when I admitted I was confused.The way his voice softened whenever he said my name.And most of all…The way he looked straight into my eyes and told me not to force anything.My chest tightened.Then I remembered those
Última atualização: 2026-06-05
Chapter: Chapter 17“I’ll wait. ”Parang sirang plaka na nag papaulit ulit sa isipan ko “Tulala ka na naman.” Nakangusong puna ni Ali habang kumakaway ang isang kamay niya sa harap ng mukha ko, dahilan para ilang beses akong mapakurap at tuluyang bumalik sa realidad.“Ano ba…” mahina kong reklamo habang bahagyang itinutulak palayo ang kamay niya.Agad naman siyang napairap.“See?” aniya habang nakatingin kina Giselle at Manager Ida na para bang may pinapatunayan siya. “Kanina pa ganiyan. Nandito katawan niya pero yung utak niya kung saan saan na naman napunta.”“Baka nasa office ni Boss,” singit ni Giselle, halatang nang aasar na agad ikinatawa ni Manager Ida.“Hoy!” reklamo ko habang napanguso.I look defeated.Pero imbes na matigil sila, mas lalo lang silang natuwa sa reaksyon ko.Basta talaga si Reve ang ipang asar nila ay hindi ko magawang pumalag o kumontra.I was currently sitting on the couch inside my condo kasama sina Ali, Giselle, at Manager Ida. Since mamaya pa naman ang shift namin, somehow
Última atualização: 2026-06-05
Chapter: Chapter 16Reve’s silence always felt more intense than his words.I swallowed hard, my gaze fixed on the floor habang pilit kong hinihintay kung ano man yung sasabihin niya.Pero imbes na magsalita agad, narinig ko lang yung mahina niyang buntong hininga.Then his footsteps.Papunta sa akin.Palapit.My heartbeat instantly sped up again.Unti unting napahigpit ang hawak ko sa aking sariling kamay nang maramdaman kong huminto siya sa harap ko.Too close.Close enough for me to smell the faint scent of alcohol mixed with his cologne again.Close enough to make my breathing uneven.“Look at me, Scylla,” mahina niyang sambit.Napailing agad ako nang bahagya.“I can’t,” halos pabulong kong sagot.And it was true.Because I was scared of what I might see in his eyes.Or worse…What I might remember.A brief silence passed before I suddenly felt his fingers gently lifting my chin.My breath hitched instantly.Dahan dahan akong napatingala ako sa kanya kahit gusto kong umiwas ulit.And there he was.Th
Última atualização: 2026-06-04
Chapter: Chapter 15“Ano ba kasi kailangan mo?” Muling tanong ko sa kanya, pilit inililihis ulit ang usapan habang iniiwas ko ang tingin ko sa mga mata niya.Pakiramdam ko kasi kapag mas matagal akong tumitig sa kanya, mas lalo akong mawawalan ng maayos na dahilan para itago yung totoong nararamdaman ko.He was silent for a moment.Then he slowly straightened his posture from where he was leaning against the table, his eyes never leaving mine.“I am asking you,” mababa niyang sambit, calm and steady in a way that only made me more nervous, “why are you avoiding me?”Napabuntong hininga ako nang mahina habang napaiwas ng tingin.Hindi ko maintindihan kung bakit parang ang hirap hirap sagutin ng simpleng tanong niya.“Reve…” mahina kong sambit, halos parang pakiusap na huwag na naming ituloy yung usapan.“Mhm?” tugon niya agad, like he was waiting patiently for whatever I was about to say.And somehow, that made me even more nervous.My fingers unconsciously started fidgeting again, marahang pinaglalaruan
Última atualização: 2026-06-04
FAZER LOGIN
