Novel-novel oleh Akia Mostaza

DARIUSI'm not interested about that woman. Kaya lahat ng sinasabi sa akin ni Mrs. Sylvastra ay wala akong pakialaman. Ginagawa ko lamang ito dahil ito ang kahilingan ng lola ko. She wants me to get married dahil gusto niya na bago siya pumanaw ay makita niyang may mag-aalaga sa akin. I don't have mother and father, only my grand mother took and raised me. They both died in accident.Hindi ko mapigilang mapatingin sa labas. Nasaan na kaya ang babaeng iyon? "Kanina kapa nakataingin sa labas, nay hinihintay ka ba?" tanong ni Mrs. Sylvastra.“My dog is nowhere to be found. She might have gone off somewhere.” nakangising sabi ko. Cough.. Cough..Cough...Napatingin kami sa kabilang table dahil sa pagkasamid ng isang babae sa kanyang inumin. Bumangon ito at walang sabi-sabing lumabas."Mauuna na ako, Mrs. Sylvastra," nakangiting sabi ko. Mabilis akong tumayo at humarap sa kanya. Yumuko ako bilang pagbibigay-galang sa kanya."Alright, Darius. Please, take care." nakangiti ring sabi niya.M

AKIA"Nagseselos kaba?" nakakaloko ang mga ngiti na sabi niya sa akin.Awtomatikong tumaas ang kilay ko dahil sa pagiging assuming niya."Ha-ha-ha-ha." Napaawang ang bibig ko dahil sa biglaan niyang pagtawa. Napaka-geniune ng tawa niya. Napatigil siya bigla at umiwas ng tingin."Sa dami ng pwedeng pagselosan, siya pa talaga? No thanks. Hindi ako kasing low class ng inaakala mo!" iritableng sabi ko."Grabe ka naman. Katulong ka lang naman!" bulyaw sa akin ng babae. Nakapamulsa pa siya at nakadungaw sa paanan ko dahil nakaupo ako mismo sa kanilang sofa."Yeah, but I have dignity. Ikaw? Anong pinagmamalaki mo bukod sa dibdib mong retokada?" nakangiwing sabi ko. Nakita ko ang panlalaki ng mga mata niya. Huwag niya akong susubukan kapag ganitong mainit ang ulo ko talagang iiyak siya sa bibig ko."What! Ang kapal naman ng mukha mo para sabihan ako ng ganyan!" sigaw ng babae at balak na sanang hablutin ang buhok ko nang humarang sa unahan si Darius."Enough! I'll pay. Aalis na kami," walang

AKIA"Saan ba kasi tayo pupunta?"I have been feeling uneasy this whole time—not because I feel embarrassed, but because someone might recognize me. If I get caught, my plan will be ruined.Nandito lang naman kami sa BGC at paniguradong maraming nakakakilala sa akin dito."Why do you keep hiding yourself? Are you ashamed of being with me?” nakakunot-noong tanong niya pero umiling lang ako at tuwid na naglakad. "H-hindi. Hindi lang ako sanay na gumala sa ganito kagandang mall.hehe," Hindi ko maiwasang tumawa ng peke para maalis ang tensyon sa pagitan namin. "Pwes, palagi kanang makakapaunta sa ganitong lugar hanggat kasama mo ako," nakangiting sabi niya. Napatigil ako sa paglalakad dahil hindi ko inaasahan ang sinabi niya. Idagdag mo pa ang ngiti niya at nangungusap na mga mata. And for the first time I find him handsome. Pinilit kong umiling at ibinaling sa ibang bagay ang atensyon. "Nagbibiro lang naman ako, namula kana agad. Kinikilig yan," natatawang sabi niya kaya sinamaan ko

DARIUSHer face is kinda familiar to me. Parang nakita ko na siya, hindi ko lang matandaan kung saan. Tumingin ako sa salamin, hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga. Ito na ba ang kabayaran sa pagkawala niya? Walang katapusang pagsisisi at pagdadalamhati. Tumingin ako sa picture frame na nakalagay sa side table ng kama ko. I saw her smile. Sobrang saya niya sa larawan. She's Amara Scarlet Buenavista- my long lost girlfriend. Nasa ganoon akong pagdadrama nang bigla na lamang bumukas ang pintuan na ikinagulat ko."Damn! Hindi ka ba marunong kumatok?!" inis kong tanong sa kanya. Hindi siya sumagot, tinitigan niya lamang ako na para bang may problema sa mukha ko."What?" tanong ko nang pumwesto siya sa harapan ko. Nakahawak ang kanyang dalawang kamay sa bewang na para bang sesermonan ako. Bakit parang nakikita ko ang nanay ko sa kanya? Wierd!"Maglalaba na ako. Nasaaan ang mga labahin mo?" seryosong sabi niya na para bang hindi boss ang kausap niya. I find her interesting. " Ayun oh!" s

AKIAAkia! Come back here!I did not turn around. I left her office with my fists clenched. She is a mother who acts as if everything she wants must be obeyed. Am I a robot? Am I really her daughter, or just an employee?Sa matinding inis ay bumalik ako sa bahay at mabilis na iniligpit ang mga gamit. Hindi ako maglalayas, pupunta lamang ako sa lalaking una palang ay dapat iniwasan ko na. Pero heto ako ngayon, kailangan pang magpanggap na yaya upang makilala ko ng buo ang taong pinakasalan ko sa papel. Calistino Residence...I lost count of how many times I turned around, stunned by the sheer size of the property. It was vast, yet there was only one house standing there. It was even bigger than our own home. I dragged my suitcase and stepped carefully through the large gate. It was so quiet! I began to feel a little uneasy. I stared at the house—it looked ordinary, just enormous enough to fit a family with a dozen children.Knock! Knock!No answer. No one opened the door.I took a dee