THE MAID I MARRIED

AKIA

Akia! Come back here!

I did not turn around. I left her office with my fists clenched. She is a mother who acts as if everything she wants must be obeyed. Am I a robot? Am I really her daughter, or just an employee?

Sa matinding inis ay bumalik ako sa bahay at mabilis na iniligpit ang mga gamit. Hindi ako maglalayas, pupunta lamang ako sa lalaking una palang ay dapat iniwasan ko na. Pero heto ako ngayon, kailangan pang magpanggap na yaya upang makilala ko ng buo ang taong pinakasalan ko sa papel. 

Calistino Residence...

I lost count of how many times I turned around, stunned by the sheer size of the property. It was vast, yet there was only one house standing there. It was even bigger than our own home. I dragged my suitcase and stepped carefully through the large gate. It was so quiet! I began to feel a little uneasy. I stared at the house—it looked ordinary, just enormous enough to fit a family with a dozen children.

Knock! Knock!

No answer. No one opened the door.

I took a deep breath, ready to knock again, but my hand froze in mid-air when a man suddenly opened it.

Outfit check and his personality....

Gwapo sana, mukha namang pulubi.

Gusot ang damit, butas-butas na akala mo kagagaling lang niya sa pamumulot ng basura. Kadiri!

Mahaba ang buhok, balbas sarado. Hindi siya magandang tingnan, mukha siyang tumitira ng drugs.

Napangiwi ako nang ipasok niya ang kanyang dulong daliri sa butas ng kanyang ilong. Gross! Hindi naturuan ng good moral character and right conduct.

"Who are you?"

Goodness! I shuddered at how cold his voice sounded. It was deep, yet strangely pleasing to the ear. Wait, get a hold of yourself! You are already married! my conscience reminded me, so I just shook my head and forced a smile at him.

"I am looking for Darius Calistino," nakangiting sabi ko. Nangunot ang kanyang noo at pinasadahan ng tingin ang buong katawan ko. Bastos!

“Are you just another woman Damon sent over? Sorry, but I’m not interested,” walang-ganang sabi niya. At naging bayarang babae pa nga ako sa paningin niya. Anong akala niya sa akin cheap?

“Who is Damon? I am here to work,” nakataas-kilay na sabi ko. Sa ganda ko ba naman ay pag-iisipan niyang isa akong babaeng bayaran? How dare him!

“Oh! The maid I was expecting,” walang-ganang sabi niya at mas lalo pang inilapit ang mukha niya sa akin kaya napaatras agad ako.

“Don’t come near me! Hindi nakakatuwa yang presensya mo!" Inis na sabi ko sa kanya. Hindi ba niya nakikitang may dala akong mga gamit? Hindi lamang niya naisipang papasukin muna ako bago ako interviewhin.

"I am looking for Darius, not his gardener or whatever your job is." Hindi ko na napigilan ang pagiging mataray. Ang mga tingin niya ay nakakabastos. Ang sarap dukutin ng mga mata niya.

"Ha-ha-ha-ha-ha"

"Now you are calling your boss a gardener." natatawang sabi niya. Akala mo naman ay pogi, mukha naman siyang matandang ermentanyo.

"What do you mean?" nakakunot-noong tanong ko. Hinawi niya ang mahabang buhok na para bang hindi sinuklay ng isang buong taon. Wala ba siyang pamilya? Wala bang nagmamahal sa kanya? How cruel life must have been to him. Kawawa naman siya.

"I'm Darius Calistino." 

My mouth fell open, and I tried to convince myself this was just a dream. Was this really the man my mother had married me off to? Did she dislike me so much that she would marry me to someone who barely looked human? He seemed like he hadn’t bathed in ages. Kaasar! 

“You have got to be kidding me. Wala akong panahon para makipag-lokohan sa iyo. Iharap mo sa akin si Darius," nakangusong sabi ko. Tumalikod lamang siya at iniwan ako.

“Look for him yourself if you don’t believe me,” seryosong sabi niya. Nakapamulsa siyang pumasok at sinundan ko ng tingin. Gosh! Mukha ngang hindi siya nagsisinungaling dahil pagpasok na pagpasok ko sa bahay ay tumambad sa akin ang mga painting na puro mukha niya. Napalunok pa ako ng ilang beses nang mapadako ang tingin ko sa isang larawan na wala siyang pang-itaas na damit. Infairness, bumawi sa abs.

"Enjoying the view, huh?" inis ko siyang tiningnan. 

"Tanggap na ba ako?" ngumiti ako ng pilit kahit sa loob-loob ko ay gusto ko nang umalis at makipag-divorce sa kanya.

"Yeah! Maghugas kana ng plato," nakangising sabi niya. Napataas ako ng kilay at sasagot na sana nang maalala kong maid nga pala ako. Wala rin akong karapatan na sagut-sagutin siya pero hindi ko pala talaga kayang manahimik.

"Agad-agad? Hindi ba pwedeng magpahinga muna?" Hindi sa pagiging demanding pero ang sakit na talaga ng paa ko. Gusto ko nang magpahinga at matulog.

“Sure. Pack your things and go home then. I don’t keep lazy people in this house,” nakangiting sabi niya na nagpataas lalo sa dugo ko. 

"H-hindi ka naman mabiro. Maghuhugas na po...." Idinin ko ang huling sinabi ko. Hindi ko alam kung nababaliw na ba ako kasi nakita ko lang naman siya na ngumiti.

"Asan ang kusina? May gloves ka ba?" Suno-sunod na tanong ko.

“You have eyes, don’t you? Why don’t you look for it yourself? The kitchen is over there,” sabay turo niya sa kaliwang bahagi ng 1st floor ng bahay. Hanep! Pati kusina sobrang laki. Akala mo isang restaurant. Ilan ba ang pinapakain niya? 

When I reached the sink area, I cursed silently to myself. There was a mountain of dirty dishes piled up, some turning dark from being left too long. Leftover food was scattered everywhere. Hindi ko maiwasang mandiri. Nasusuka ako.

"Parang kailangan ko nang maghanap ng bagong katulong. Mukhang hindi mo kaya." nang-aasar na sabi niya mula sa likuran ko.

"Tao ka pa ba?!" Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang laki ng bahay pero ang nakatira ay napaka-dugyot.

“Nope. I am one of the gods from mythology,” he said with a smirk, making me just sigh deeply. Talking to him was such a waste of time.

“Ha-ha. Very funny!”

Peke akong tumawa habang hinihilot ang sintido. Alam kong katulong ang ipinunta ko rito pero kung ganito ang magiging amo ko? Maaga akong babawian ng buhay dahil sa matinding inis sa kanya. Cancel ang pagiging mabait ko. Maagang lumabas ang pagiging dragon ko.

"Pagkatapos mo diyan, may labahin sa kwarto ko. Kuhanin mo, I'll wait for you," seryosong sabi niya at walang sabi-sabing iniwan ako. Kapag natapos ako rito ay tatawagan ko agad si Nathan—personal lawyer namin. Magpa-file agad ako ng divorce. Ayoko sa kanya. Hindi siya worth it na maging asawa unless mag-aayos siya ng sarili niya. Whatever! Bahala siya.