Novels by JoRivers

Ella's POV Tama ba ang ginawa ko ?Iniwan ko siya,samantalang alam kong ako rin ang nagsimula .Pero mali ba?.Dahil hindi pa'ko handa ,alam ko naman na kung ano ang susunod na mangyayari sa amin pero nasa isip ko ang takot .Paano kapag ibinigay kona sa kaniya iwanan niya ko . You waited so long para lang mahintay mo siya , tapos ngayong kayo na aatras ka .And besides doon at doon din kayo aabot ,Ella .Siya ang mahal mo kaya anong problema kung ibigay mo ang pinakaiingatan mo sa kaniya . Parang b*liw na ko ritong nakikipagaway sa sarili ko .Iniisip kung aalis ba o hindi Nandito pa rin naman ako nakatayo ilang hakbang sa condo niya . I exhale all the air that fill up my lungs .Ang hirap naman magdesisyon .Nang walang anu-ano ay may sumabunot sa buhok ko sa likuran . "Anong ginagawa mo sa condo ni Jeff .Talagang kinakalaban moko ano Ella ."nanlilisik ang mata niya na nakatingin sa akin .Hawak ko ang buhok ko na hindi pa rin niya gustong bitawan . "Senyorita -"hindi ko alam kung ano

Mabilis kong pinaharurot ang sasakyan pauwi ng condo .As much as I want to take and make her fully mine ,ayoko namang gawin iyon sa loob ng kotse .Hindi ko kaya lalo na't ayokong isipin niya na ginagawa ko iyon kahit saan na lang,lalo na sa kaniya pa .I know and already admit to myself that I love her ,kaya ayoko siyang ma-offend kung sakali . Habang nagmamaneho ay kita ko ang sunud-sunod na paglamutak ni Ella sa kaniyang mga kamay .Mukhang kinakabahan .Napangiti ako ng bahagya pero agad ko ring sinupil dahil ayokong mahalata niya na alam ko. Pero ang lintik,hindi ko alam kung anong nangyari at nagtagpo ang mga mata namin .Kita ko ang paniningkit ng sa kaniya ng magtama ang mga iyon na as if alam niya kung ano ang tinatakbo ng isip ko . Bigla niya kong tinaasan ng kilay at inungusan .Dumako ang tingin sa bintana .Hindi ko maiwasan ang hindi tumawa,napalakas pa nga at naging dahilan para lingunin niya ko ulit. . "I really want to hate you now Senyorito,err Jeff .Wala ka ng gi

"Alam ko galit ka sa nakita mo ,kaya mo lang nasasabi yan. Let's have lunch somewhere ."Ang may suyong salita ko pagkarinig ko sa sinabi niya .Narinig ko ang pag-ismid niya at nakita ang paniningkit ng mga mata pero hindi ko na hinintay pa ang sagot ni Ella . I don't know pero sa totoo lang ay takot ako at ayokong marinig ang susunod na sasabihin niya lalo na kung tungkol na naman sa sinabi niya kaninang gusto na niyang makipaghiwalay .Akala ko ay babae lang ang takot marinig ang salitang hiwalay pero maging ako rin pala na lalaki . Pumarada ako sa tabi ng marating namin ang malapit lang naman sa university na sikat na fastfood chain . "What do you want to order ?" ang nananantya at medyo malambing kong salita ng makita na sambakol ang mukha niya na nakapahalukipkip pa ,kapag ganito ilag na'ko ,medyo kilala kona siya at alam kong maaaring ano na namang "kaweirduhan o kalokohan "ang maisip niya, malakas topakin pa naman 'to .Kailangan kong lawakan ang pasensiya at baka dito pa m

I swear kanina pa ko nababagot at hindi makuhang pumasok ng kung ano mang tinuturo ng prof namin sa harapan .Isa lang ang gusto kong gawin at iyon ay ang makasama na si Ella . Kaya ng matapos na ang oras ng subject na ito at time na for lunch ay nagmamadali akong tumayo para na sana lumabas ng harangan ako ni Marisse . "Care to have lunch with me ?"at nginitian ako ng mapang-akit.Yeah I admit that Marisse is one that have beautiful face in the university .Malakas ang dating at karisma ,pero para sa akin wala ng mas gaganda pa sa girlfriend ko . Ella is somehow different sa mga babae na nakasalamuha kona ,innocent looking pero may pagka-naughty.And maybe that's what make me more attracted to her . "Sorry pero may kasama ako ."I said at huli na ng ma-realize ko na hindi ko nga pala dapat sinabi iyon . "Sino ang muchacha naming si Ella ?"ang una ay galit ngunit napalitan ng pangaasar na turan niya . "I don't think I need to tell you kung sino pa ang kasama ko ."ang salita at ti

Jeff 's P O V Lahat ng inis at tampo na naramdaman ko kahapon ay unti-unti na lang nawawala.Makita ko lang siya lalo na at kahit isang kiss lang ni Ella wala na ,okay na ako limot na lahat . Akala ko kaya kong matagal na magtampo pero hindi pala ,makita ko lang siyang walang kibo tulad ngayon ay lumalambot na ang puso ko . "Morning babe ."she said .F*ck the way she said it with her playful smile and a voice not intentionaly but sounds seductive , made me cringed and wanting for more to kiss her . Kaya hinalikan ko nga siya .And sh*t hearing her moan makes me so turn on ,that I never felt to anyone that I'd kiss before . Oo nga pala ,hindi nga pala ako ang humahalik sa "mga babae "kung hindi sila .At sobrang kinaiinis ko iyon noon palagi .I don't want how their lips taste pero pagdating kay Ella iba hindi nakakasawa ,kung hindi ayaw ko ng tigilan nakakaadik pa nga . Mula nga ng makilala at maging malapit kami ni Ella ay hindi na'ko nag-entertain ng mga iyon. Pilit at lagi k

"So ikinakahiya mo na malaman nilang isang tulad ko ang boyfriend mo ,iyon ba yon?"Nanlaki na lang ang mga mata ko na halos hindi makapaniwala kung bakit ganoon ang lumabas sa bibig at bakit ganoon ang iniisip niya . Dahil kung tutuusin malayo o kabaligtaran iyon sa kung anong naiisip kong dahilan .Ayoko lang namang siyang mas lalong tuksuhin lalo na kung gagawin at ipapakita niya na kami na talaga ,dahil sa kung anong katayuan ko sa buhay .Ayoko ring dumating sa punto na ayawan niya ko dahil kapag maraming makaaalam na kami ay paniguradong marami ang tututol .Ngayon pa nga lang na hindi kopa nga kinokompirma eh ganoon na ang nangyayari paano kapag nalaman pa na kami na nga . At saka pangarap ko kaya to ,pangarap ko siya noon pa .At sobrang laki ng pasasalamat ko dahil pinagbigyan ako ng tadhana na magkita kami muli ,kaya talagang hindi ko maiisip ang ganoon . Kita ko pa rin ang paglukot ng mukha niya at pagkainis doon na tila hindi masabi ang kung ano mang kinikimkim na sama ng

Halos ilang araw na noong nagpasya siyang pansamantalang umalis sa poder ni Anton .Pumayag naman ito dahil talagang nagpumilit siya ,pero sa kondisyong sa Deluxe hotel siya manunuluyan .Wala na siyang nagawa kung hindi sundin na lang ito lalo na at wala rin naman siyang maiisip na tutuluyan niya . Malalim na ang gabi.Halos tahimik na ang room ng hotel bukod na lang sa mga nasa ibaba na marahil ay may party .Pero sa loob ng isip ni Marisse, parang walang tigil ang ingay.Paulit-ulit na bumabalik sa kanya ang mga sinabi ni Anton. "Hindi ko sinabi sa'yo ang tungkol kay Camille dahil natakot ako." " I was trying to protect you.Hindi ko gustong mawala ka." Napapikit na lang siya habang nakaupo sa gilid ng kama.Pagod na pagod na siya.Pero kahit anong pilit niyang ipikit ang mga mata niya, hindi pa rin siya makatulog.Dahil sa tuwing pumipikit siya, mukha ni Anton ang nakikita niya. Ang lalaking minahal at pinaniwalaan niya. At ang lalaking ngayon ay hindi na niya alam kung mapagka

Few days had past mula ng makausap ni Marisse si Anton .Buong akala niya ganoon kadali na lang tanggapin ang lahat pagkatapos niyang marinig ang paliwanag nito ngunit hindi pala dahil ngayon na alam na niya ang totoo ng tungkol kay Samantha ay hindi niya tuloy maiwasan ang maawa o magkaroon ng simpatiya dito . Dahil halos araw-araw ay pumupunta ang babae sa Villa kung hindi para inisin siya ay para naman magkaroon ng chance na maisip ni Sean na ito ang piliin .And what's make the situation more complicated is the child she's carrying .Anak iyon ni Sean ,kahit paano ay kailangan niya ring intindihin iyon .Babae rin naman siya at malapit na ring maging ina .Iniisip niya kung siya ang nasa ganoong kalagayan at ang magiging baby niya .But since siya ang pinipili ng binata ay iniisip niya na siya ang dapat mas umunawa. Marami pa rin siyang tanong na hindi pa nasagot dahil hindi na niya kayang ipasok iyon dahil sobrang gulo na ng sitwasyon nila ngayon.Kaya heto matapos ang ilang araw n

"Noong walang paalam kana lang umalis pagkatapos mo kong basta na lang i-reject.Ilang buwan akong hindi naging maayos.Wala akong gustong kausapin.Wala akong gustong makita.Lagi kitang hinahanap ,kahit ilang beses ng sinabi ng bagong may-ari ng dati niyong tinitirhan na wala na kayo doon .Hindi ko matanggap na basta mona lang ako iiwan pagkatapos moko paasahin ,kala ko nagbibiro ka lang .Hanggang sa hindi na nga kita nakita.Nawalan ako ng gana sa lahat . That I even tried to end my life .I planned to ..Jump on a bridge .Cause I can't accept the fact na hindi totoo ang lahat ng mga pinakita mo .Si Samantha lang ang nagkumbinsi sa'kin na huwag ituloy ang binabalak kong iyon." Huminga siya nang malalim,hindi na niya mapigilan ang hindi umiyak .Hindi niya matanggap na dahil sa naging desisyon niya noon ay naisip ni Sean ang gawin iyon,mabuti at hindi nito iyon itinuloy dahil kung hindi ay hindi niya mapatatawad ang sarili. "Siya ang laging nasa tabi ko.Siya ang nag-aaya kumain.Kahit il

Tahimik ang buong hallway ng hospital ngunit kabaligtaran ng puso't isipan ni Marisse.Matapos na marinig ang rebelasyon ni Anton tungkol kay Camille ay malamig na sinabi niya sa binata na gusto muna niyang mapagisa.Nakita niya ang pagtutol sa mga mata at kilos nito ngunit sa huli ay pinili pa rin niyang sundin siya . Matapos ideklarang ligtas na sa panganib si Camille, ay mukhang kahit paano ay unti-unti ring nabawasan ang tensyong bumabalot sa kanilang lahat. Ngunit para sa kaniya, mas lalo lamang dumami ang mga tanong sa isip niya. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nalaman niya.Hindi anak ni Anton si Camille. Kung ganoon... bakit hinayaan nitong isipin ng lahat na siya ang ama? Bakit hindi niya ipinagtanggol ang sarili? At higit sa lahat... ano pa ba ang mga lihim na itinago nito sa kanya na siyang narinig niya buhat kay Samantha kanina ,na hanggang sa hindi na niya namalayan na nakatulugan na niya ang lahat ng kaniyang mga inaalala. Kinaumagahan ay nagising siya sa pagkal

Malamig ang hangin sa loob ng ospital, ngunit mas malamig ang takot na bumabalot sa puso ni Marisse.Pagkatapos ng pagkasugod ni Camille,marinig ang sinabi ni Anton sa doktor at ang kasunod pang paguusap nila ay nakaramdam siya ng pagkahilo at pagdilim sa kaniyang paligid .5 hours after ...Nagising na lang siyang nasa isang kama na ng ospital at may nakakabit na swero sa kaniyang kanang kamay .Nang mahimasmasan ay agad niyang kinapa ang tiyan .Mahirap man i-absorb ang nalaman niya kanina ay hindi naman niya nakalilimutan ang baby sa kaniyang sinapupunan .Nahintakutan siya lalo na't baka napaano na ito dahil sa sunud-sunod na hindi niya mapaniwalaan at nakababahalang nangyayari sa buhay niya ngayon ."Our baby is fine ."tinig na nagpabalikwas sa kaniya .Napatingin siya sa gawi ng nagsalita walang iba kung hindi si Anton .Nang matitigan niya ito ay hindi maiwasan na napabaling ang tingin niya sa ibang direksiyon .Nasasaktan siya ,nasasaktan siyang makita ito.Hindi niya alam kung ano

Sobrang kaba ang naramdaman ni Anton sa kaniyang dibdib ng makita ang tila wala sa direksiyon na pagtakbo at muntikan ng matamaan ng mga naguunahan sa paggulong na mga walang lamang pushcart na parating ang dalaga,mabuti at mabilis itong nakalayo . Gigil na napatitig siya sa mga cart attendant na mukhang wala pang alam na may muntik ng madisgrasya sa kapabayaan nila ,ngunit ang siste ay tuloy pa rin sa paguusap o sa tamang salita ay pagtatalo ang mga ito.Salamat na lang talaga at hindi nasaktan ang nobya niya . Ngunit hindi pa man niya halos napapalabas ang naipong hangin sa dibdib sa kaba sa nangyari kanina ay may isa na naman .Sakto naman kasi sa likuran ng kinapu-puwestuhan ni Marisse ngayon ang parating ay isang pushcart na puno naman ng laman Hindi nila ito mapapansin at busy silang magkausap ng w*langh*yang ex nito.Tinawag niya ito,ngunit hindi siya nito pinansin .Naiinis siya at tila sz maikling panahon ay hindi na siya naalala ng dalaga .Kung ano man ang pinag-uusapan ng