Chapter: Special Chapter 7Dominic’s POVThe church doors opened, and time froze. My breath caught in my throat as I saw her. My Isla.Her gown was simple, elegant, but on her, it was more than that—it was perfection. A long veil cascaded behind her as if heaven itself was trailing after her. She held her bouquet close to her chest, but her eyes were on me.Sa akin. Tangina, I swore I’ve never seen anything more beautiful.“Bro,” bulong ni Raphael sa tabi ko, “stop staring like you’re about to faint.”Hindi ko siya tiningnan. “I already did.”Bawat hakbang niya palapit, kumakabog lalo ang dibdib ko. Paglapit nila sa altar, kinuha ng tatay niya ang kamay niya at iniabot sa akin. That single moment—parang binigay sa akin ng mundo ang pinakaimportanteng yaman.“You look breathtaking,” bulong ko.Namula siya at umiwas ng konti. “Don’t make me cry before the vows.”Namumula ang mata niya. Naiiyak siya, ganoon din ako. Hindi ko akalain na matapos ang hiwalayan namin noon ni Selena, iibig akong muli, tatayo sa harap
Terakhir Diperbarui: 2025-09-27
Chapter: Special Chapter 6Dominic’s POVMariin kong tinititigan ang story ko sa social media. Puno iyon ng iba’t ibang kumento at mga reactions galing sa aming mga kalapit na kaibigan. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil larawan namin iyon ni Isla. Nakaakbay ako sa kanya habang pinapakita niya sa camera ang engagement ring namin. Hindi ko tuloy maiwasan isipin kung paano kami nagsimula.“Do you need something?” tanong ko nang mapansin ang titig na titig na babae sa tabi ko.Natawa ang bartender, siya si Louis. Matagal ko nang kilala dahil suki na rin ako dito. “Ha? Wala mukhang may dumi ka kasi sa mukha,” aniya kahit alam kong palusot niya lamang ‘yon.Sanay na akong masabihang gwapo. Sanay na akong maraming nagkakandarapa sa akin. Hindi sa pagmamayabang, gwapo ako at mayaman. Kaya naman ang mga katulad niya ay hindi na bago sa akin.Nagkakaasaran pa sila nang bartender nang bigla na lamang siyang natahimik tapos biglang umiyak. Nataranta ako. Lalo pa ng bigla siyang yumakap sa akin at naramdaman ko ang init
Terakhir Diperbarui: 2025-09-27
Chapter: Special Chapter 5Third Person POV“Next applicant, please.”Raphael Marquez leaned back against his leather chair, massaging his temple. Ilang oras na siyang nakaupo sa interview room ng Orion Group at wala ni isa sa mga applicants ang pumasa sa panlasa niya. Puro mga nagmamagaling, puro scripted ang sagot, walang spark. Halos gusto na niyang sipain palabas ang HR department.“Sir, this is the last one for today,” sabi ng HR assistant habang binubuksan ang pinto.Raphael lifted his gaze lazily, ready to reject again, pero muntik siyang mabilaukan nang makita kung sino ang pumasok.“Oh hell no,” bulong niya.Iris Ledesma, nakasuot ng puting silk blouse at black pencil skirt, walked in with the confidence of someone who owned the building. Her long hair was tied neatly in a low ponytail, and her sharp eyes zeroed in on him the way she always did kapag nagpapaang-abot sila sa mga social events.“Good morning, Mr. Marquez,” she said, calm and professional, habang inilapag ang resume sa mesa niya.Raphael
Terakhir Diperbarui: 2025-09-27
Chapter: Special Chapter 4Third Person POVMatapos ang pinal na mensahe ni Jermaine ay mabilis na itong tumayo. Napangiti siya dahil tinuring niya itong stepping stone para makapagsimula sila ng maayos ni Cecille. Ngunit ang hindi niya alam, hindi na narinig pa ni Cecille ang huling sinabi niya. “Oh? Anong nangyari? Bakit nag-aaya ka atang uminom?” tanong ni Asher pagkabukas ng pinto ng condo ni Jermaine.Kadarating lang niya, habang si Dominic ay kanina pa roon, tahimik lang sa isang sulok. Napansin agad ni Asher ang mga bote ng alak na nakahilera sa mesa at ang kaibigan niyang si Jermaine na halatang balisa, turning his glass over and over in his hand.“May nasabi ba sa’yo si Cecille?” Jermaine asked directly, his tone heavy with frustration. “She hasn’t been replying to my messages. Hindi rin sumasagot sa calls. It’s like… she’s avoiding me all of a sudden.”Asher paused, remembering how Cecille asked him earlier kung nasaan si Jermaine. Tapos ngayon naman, tinatanong naman siya ni Jermaine kung may nasabi
Terakhir Diperbarui: 2025-09-27
Chapter: Special Chapter 3Third Person POVKanina pa hawak-hawak ni Cecille ang phone niya, paulit-ulit na tine-check kung may bagong notification na ba mula kay Jermaine. Ilang beses na siyang nag-send ng message pero ni isang seen, wala. Para bang nilamon ng lupa ang lalaki at hindi na nagparamdam.Sa sobrang inis at kaba, hinanap niya si Asher na abala noon sa pag-uusap kay Therese sa sala ng opisina ni Isla.“Asher, do you know where Jermaine is? Hindi siya nagre-reply sa’kin eh.”Saglit na napatigil si Asher. Kita agad ni Cecille ang mabilis na pag-iwas ng tingin nito, parang may tinatago. Nagkamot pa ito ng batok bago sumagot. “Uh… baka lang busy siya.”“Busy? Sa ilang oras?” tumalim ang boses ni Cecille, halatang naiirita na. “You know something, don’t you?”Nagkatinginan sina Therese at Asher, sumenyas si Therese na sabihin na ang totoo. “Tell her. Huwag ka ng mag-abalang itago. Ako ang makakaaway mo.”Napabuntong-hininga si Asher, alam niyang wala na siyang kawala dahil tinakot na siya ng fiance niya.
Terakhir Diperbarui: 2025-09-27
Chapter: Special Chapter 2Third Person POVTherese’s lips trembled, habang mainit siyang nakatitig kay Asher. Ramdam niya ang bigat ng mga salita nito. At ang paggaan ng dibdib niya sa narinig. Pakiramdam niya sinasayaw siya sa alapaap sa mga sandaling iyon.“Asher…” halos paungol ang pangalan na lumabas sa bibig niya, puno ng pananabik at saya.Dumampi ang labi ni Asher sa kanya, hindi marahas, kundi mabagal, puno ng init at lambing. His mouth moved gently against hers, his tongue teasing slowly, coaxing her to open up. She melted beneath him, her arms wrapping around his neck, as if she never wanted to let go.One by one, hinubad niya ang natitirang saplot niya, pero bawat galaw ay sinabayan ng halik at haplos. Walang pagmamadali, hindi sapilitan. Para bang sinisigurado niya na bawat segundo ay ramdam ni Therese kung gaano siya kahalaga.His hand stroked her cheek, then slid down to her waist, tracing her curves. “Ang ganda mo, babe…” bulong niya, halos pabulong lang sa pagitan ng mga halik. “Hanggang ngayon
Terakhir Diperbarui: 2025-09-27
Chapter: Kabanata 30: GoneLuigi Ibarra’s POVThe moment I stepped inside the house, I knew something was wrong. Hindi bukas ang ilaw sa kusina. Walang amoy ng kape o kaya ay tsaa. Walang tunog ng TV o kaya ay musika na madalas niyang hina-hinaan kapag alam niyang pauwi na ako.It was too still.“Nami?” I called out, my voice echoing faintly against the high ceiling. Ngunit kinain lamang ng buong bahay ang boses ko dahil walang sumagot.I frowned and walked toward the living room. “Nami,” I called again, mas matalim kaysa kanina. Nagsimula na akong mairita. I was expecting her to appear from somewhere, alam kong umiiyak na naman ‘yon katulad ng nakasanayan, pero alam ko rin na magkukumahog iyon na maghintay sa akin.Ang naabutan ko ay si Manang Eda at Beth, kalalabas yata nila mula sa kwarto nila sa ibaba. Nagtaka agad ako dahil tila bihis na bihis sila. Kusang bumaba ang mata ko sa hawak nila.They were holding small bags.Bumagal at tumigil ang paghakbang ko. “Nasaan po si Nami?” I asked.Alam kong may mali
Terakhir Diperbarui: 2026-02-04
Chapter: Kabanata 29: LeaveNami Ashantelle Santiago’s POVMatagal siyang hindi sumagot. Hindi dahil nag-iisip siya—kundi dahil alam niyang wala na siyang maisasagot pa. “For years, I shrunk myself for you. I lowered my voice. I lowered my expectations. I lowered my worth just so I could stay beside you.” Huminga ako nang malalim.“Akala ko, kahit ganito ang itsura ko, makikita mo ang kabutihan sa pinakaloob ko. Dahil ako, kahit nakita ko na kung gaano ka kasahol, minahal pa rin kita. Sadly, you’re blind. Bulag ka sa totoong nagmamahal sa’yo, at handang tumanggap sayo.” Hindi na dapat ako magsalita. Walang kwenta e. No amount of words can change a guy’s mind. Kahit pa umiyak ka ng dugo, kung hindi ka niya gusto, wala kang mapapala. Siguro, kasalanan ko rin iyon. Pinilit ko ang isang bagay na hindi naman para sa akin. Kung may masahol pa sa kamatayan, siguro iyon ay umasa sa taong una pa lang ay tinataboy ka na papalayo. Sa huli? wala ka rin napala, dahil uuwi ka rin na luhaan. “Are you done?” malamig na tano
Terakhir Diperbarui: 2026-01-12
Chapter: Kabanata 28: ArgumentNami Ashantelle Santiago’s POV“Hindi mo ba talaga ako kayang mahalin?” Nagtagal ang titig niya sa akin. Hindi siya umiwas. Parang hinihintay niya akong bumigay, maunang umatras. Nakipagsukatan ako kahit durog na durog na ako. Feeling ko, pulang pula na ang mga mata ko. Kahit pa natatakpan iyon ng malaki kong salamin ay alam kong nakikita niya kung gaano ako nasasaktan. “Look Nami—”“Isang tanong, isang sagot, Luigi.” “Hindi pa ba halata, Nami?” malamig niyang sagot. “Kung mahal kita, hindi mo sana kami maaabutan ni Sasha dito.”Napangiti ako ng mapait. “Bakit? Tatlong taon kitang minahal. Tatlong taon kitang pilit inaalagaan. Tatlong taon akong nagpapapansin sa’yo. Tatlong taon tayong magkatabi sa iisang kama.” Nakita kong dumaan ang awa sa mga mata niya. Ngunit hindi iyon ang kailangan ko! Pagmamahal na galing sa kanya ang nais ko. “Noon pa lang, sinabi ko na. Wala kang dapat isumbat sa akin dahil klaro ako sa’yo simula pa noong una. Hindi kita mahal at lalong hindi kita mamaha
Terakhir Diperbarui: 2026-01-11
Chapter: Kabanata 27: HuliNami Ashantelle Santiago’s POV I don’t remember how my feet carried me inside that room.All I know is that one second, I was standing outside the tent, hawak ang paper bag na may lamang ulam para kay Luigi. The next, I was staring at a scene I never imagined I would have to see with my own eyes.Ayaw i-proseso ng kokote ko ang nakita ng dalawang mata ko. Para akong napipi. Everything slowed down. The world went silent except for the violent pounding of my heart.Namalayan ko na lamang na bumagsak ang paper bag na hawak ko. Nasa sahig na iyon ngayon. “W-What’s—what’s happening?”Yun lang ang tanging umalpas sa bibig ko. Hindi ko alam ang sasabihin. Nag-uunahan sa bilis ang puso ko. Para akong inaatake. Uminit agad ang mata ko. My husband is on the verge of having sex with another woman. Nakangisi pa si Sasha nang bumaling ito sa akin, habang yakap ang dalawang dibdib niyang kanina lang ay hawak at hinahalikan ni Luigi. Walang nagsalita sa kanila. Sa katunayan, mukhang ako pa ang k
Terakhir Diperbarui: 2026-01-11
Chapter: Kabanata 26: TemptedThird Person POV “Anong kailangan mo?” bored na tanong ni Luigi kay Sasha. Kanina pa naroon ang babae ngunit hindi nagsasalita. Nasa couch si Luigi, nakasandal, habang ang isang paa ay nakapatong sa lamesa. Naka-unbutton ang polo niya hanggang dibdib, pawisan ang leeg, at bakas ang iritasyon sa mukha. Hawak niya ang phone, pero hindi siya talaga nagbabasa. Tumatakbo ang isipan niya sa ibang bagay… o tao.Nasa kabilang couch naman si Sasha, may hawak itong script. Pakunwari ay nagbabasa. Her legs were crossed. Pasulyap-sulyap ito kay Luigi. Palihim niya pa ngang mas nilalabas ang cleavage niya para akitin ang lalaki. Now she was pissed—because he couldn’t even spare her a single glance.“Gusto ko lang humingi ng pasensya sa nangyari noong nakaraan. H-Hindi lang ako sanay na ganoon mo ako kausapin. I just want us to be okay again—like before.” At last, Luigi turned his eyes toward her. Iritado pa rin ito ngunit bahagyang kumalma nang makita ang seryosong mukha ni Sasha. He breathed i
Terakhir Diperbarui: 2026-01-09
Chapter: Kabanata 25: JaxThird Person POVNami woke up to emptiness. Naalala niya agad ang mga kaganapan kagabi. Bumaling siya agad sa tabi para maramdaman ang isang pamilyar na init, ngunit wala. Sa halip, kirot sa dibdib ang natamasa niya.Unti-unti siyang umupo, ang puting kumot lang ang nakabalot sa katawan niya. Umikot ang paningin niya sa kwarto, sa pintuan ng banyo, sa aparador, sa mesang may nakapatong na relo ni Luigi. Naroon ang relo. Pero wala ang may-ari.Bumaba ang dibdib niya sa isang mabigat na paghinga.Umalis na si Luigi… at hindi man lang ito nagsabi sa kanya. Wala rin kahit anong text nang silipin niya ang cellphone sa bed side table.It wasn’t new. Nami had lived this reality for years. Years of waking up alone. Years of accepting that Luigi’s heart had never made space for her. Pero iba ngayon.Dahil nitong mga nakaraan, akala niya… may nagbago. Akala niya mahahabag ang lalaki sa pagmamakaawa niya kagabi. She even swallowed her pride, her dignity. Walang natirang kahit ano sa kanya. Masa
Terakhir Diperbarui: 2026-01-08
Masuk
