แชร์

3

ผู้เขียน: Rüya Okuma
Ertesi sabah uyandığım gibi bavulumu toplamaya başladım.

İşin tam yarısına gelmişken Nihal yorgun bir suratla eve döndü.

Onunla kapıdan içeri yoğun bir erkek parfüm kokusu da girdi.

Koku yüzünden bir an şaşkınlığa düştüm.

Nihal'in cildi çok hassas, birçok kozmetiğe alerjisi var ve parfüm kokularından en çok nefret eder.

Bu yüzden beraber geçirdiğimiz senelerde şampuan seçimim bile onu rahatsız edip azarlamasına sebep oluyordu, ben de hiç cilt bakım ürünü kullanmadım.

Meğer kozmetiklerden nefret etmiyormuş, sadece benim kullanmamdan hoşlanmıyormuş.

İçeri giren Nihal valiz topladığımı görünce o da biraz şaşırdı. "Dün gece Ömer çok geç ayıldı, tek başıma otelde oda tuttum, o yüzden eve gelmedim." dedi.

Başımı kaldırıp ona bir göz attım, biraz şaşırmıştım.

Üç yıllık evliliğimiz boyunca bu ilk kez kendiliğinden bir açıklama yapıyor.

Sadece başımı salladım, hiçbir şey söylemedim.

Yine yavaşça yanıma geldi, gözlerini yere indirip sordu: "Valizini topluyorsun, iş için bir yere mi uçacaksın?"

Tekrar salladım: "Öyle sayılır."

Bu sözlerimi duyunca, nedendir bilinmez, sanki derin bir nefes almış gibi rahatladı. "Nasıl olsa sorun çıkarmadı," diye içinden geçirdi. Sonra konuşmaya devam etti:

"Bugün biraz işim var, bir şey alıp çıkacağım, öğle yemeğine kalmayacağım."

"Tamam."

Başımı kaldırmadım, kendi kendime bavulu toplamaya devam ettim.

Aslında öğle yemeğinde ona istifa ettiğimi söylemeyi, sekiz yıllık ilişkimize resmî bir nokta koymayı planlamıştım. Ama artık fırsat olmayacak galiba.

Nihal kırmızı bir poşet aldı, kapının önünde asılı duran ceketini kaptı ve aceleyle çıkıp gitti.

Şak!

Tam kapıdan çıktığı anda, sekiz yıldır kapı pervazında asılı duran çerçeve bir anda yere düştü. Cam kırıkları her yana saçıldı.

Eski günlere baktım. O fotoğraf, Nihal'le ilk kez bir konsere gittiğimiz gün çekilmişti. Fotoğrafta ellerimiz birleşmiş, yüzümüzde kocaman gülümsemeler vardı.

O gün bana söz vermişti: Ne kadar yoğun olursa olsun, her yıl benimle bir konsere gidecekti. Ama Ömer onun stajyer pilotu olduğundan beri hepsini unutmuştu.

Boş odada saat tıkır tıkır işliyordu.

Uzun süre sessizce durdum. Sonra yerdeki cam kırıklarını temizledim ve o mutluluk dolu fotoğrafı, içimde kalan son buruk özlemle birlikte çöpe attım.
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var   12

    Eğer bu karar üç yıl önce alınsaydı, şirket daha yüksek maaş ve daha iyi bir pozisyon teklif etse bile kesinlikle reddederdim.Ama aradan geçen üç yılın ardından, içimdeki yaralar tamamen iyileşmişti. Bu yüzden şirketin bu düzenlemesini memnuniyetle kabul ettim.Dönüşten bir gün önce, eski iş arkadaşım ve aynı zamanda kankam olan Emir'e Whatsapp'tan mesaj attım."Yarın dönüyorum. Eda müdür ve diğerleri nasıl, iyiler mi?"Döneceğimi duyunca kankam adeta çılgına döndü. Tam üç saat boyunca benimle uğraştı, sanki hemen uçağa atlayıp ülkeme dönmemi istiyor gibiydi.Ertesi gün uçak iniş yaptı. Kankam havalimanında beni ilk karşılayan kişi oldu. Onunla birlikte eski müdürüm ve birkaç iş arkadaşım da gelmişti.Üç yıl içinde, hepsinin üzerinde yılların izini bırakmıştı. Ama beni gördüklerinde yüzlerinde şaşkın bir ifade belirdi. Çünkü kendim için yaşadığım bu üç yılda, yaşlanmak şöyle dursun, daha da gençleşmiştim.Ancak indikten sonra öğrendim ki Nihal, benim Fransa'daki ikinci yılımda aniden

  • 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var   11

    Ertesi gün Nihal geri döndü.Ama söylediği gibi, yalnızca Paris hattında uçmaya başladı. Neredeyse her hafta Paris'e geliyor, her seferinde kapımın önünde bütün bir gece boyunca dikiliyordu. Bense ona kapıyı hiç açmadım.Paris'teki hayatım da yavaş yavaş rayına oturdu. Dalış brövesi, özel pilot lisansı, yamaç paraşütü lisansı aldım. Yazın Mississippi Nehri'ne gittim, kışın Alpler'e. O yılın sonunda Air France'ta Yılın En İyi Çalışanı seçildim, aynı zamanda Paris hattının kabin amirliğine getirildim.Bu süreçte pek çok açık sözlü, hayat dolu kız peşime düştü, ama hiçbirine yüz vermedim.Yaralanmış bir kalp, iyileşse de izi kalıyordu. Benim içinse artık önce işim geliyordu.Sonraki uzun dönem de böyle sürüp gitti. Günler birbirini kovaladı. Nihal için de durum aynıydı; Paris'e her gelişinde kapımın önünde sabahlıyordu. Sanki bu düzen hep böyle devam edecek gibiydi.Ama bir gün geldi, Nihal bir daha kapımın önünde görünmez oldu. Sonraki iki yıl boyunca onunla ilgili en ufak bir haber bile

  • 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var   10

    Bu sırada ben Paris havalimanına sorunsuz bir şekilde iniş yapmıştım.İner inmez Air France'tan ondan fazla meslektaşım beni karşılamaya geldi, bana sıcak bir karşılama gösterdiler.Bu, Paris'e üçüncü gelişim. Aslında bu şehri pek tanımazdım, aşina da değildim. Ama etrafımdaki bu yabancı manzaraya bakarken içimde tarifsiz bir hafiflik vardı.Çünkü biliyordum ki, bugünden itibaren sadece kendim için yaşayacaktım. Yurt içinde yedi yıl üst üste havayolu şirketleri arasında en iyisi olmayı başardım; burada da aynısını yapabilirim.Üstelik Nihal'le birlikteyken yapmaya fırsat bulamadığım ne çok şey varsa artık hepsini planlayabilirdim. Kayak, dağcılık, paraşüt, Kuzey Işıkları'nı görmeye gitmek...Daha neler neler.Ama düşünmemiştim. Paris'e varışımın ertesi günü, işten çıkıp eve döndüğümde Nihal karşımda belirdi.Pilot olan o, asla içki içmezdi.Oysa bugün tepeden tırnağa alkol kokuyordu. İki gün içinde sanki yıllarca yaşlanmış gibiydi.Beni görünce ayağa kalkıp yanıma yaklaşmaya çalıştı.Be

  • 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var   9

    "Ne?""Nihal, ne dedin sen? Paris hattına mı uçmak istiyorsun? Yanlış duymadım değil mi? Hani bir daha asla Paris'e uçmayacağına dair yemin etmiştin ya? Beş yıl önce genel merkeze senin adına özel bir başvuru yapmıştım, merkez de beni bir güzel fırçalamıştı."Nihal'in mesajı göndermesinin üzerinden bir dakika bile geçmemişti ki telefonu çaldı. Hattın diğer ucundaki ses şaşkınlık ve inanmazlıkla doluydu.Beş yıl önce, Nihal'in Paris seferinde bir kaza yaşadıktan sonra merkeze bir dilekçe vermişti: Bir daha asla Paris'e uçmayacaktı, merkez bu talebi kabul etmezse istifa edecekti. Bu dolayı o dönem havayolundaki herkes bilirdi.Şimdiyse kendi isteğiyle Paris hattına uçmak istiyordu. İnsanın şaşırmaması mümkün değildi."Ciddiyim Ali lütfen merkeze benim için bir kez daha başvur. Mümkün olan en kısa sürede!" Nihal'in sesi ise çok kararlıydı."Ne oldu, bir şey mi var?" diye sordu telefonun diğer ucundaki ses."Ali, sana bir şey soracağım. Bu üç yıldır herkes Ömer'e karşı sınırı aştığımı düşü

  • 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var   8

    Üç saat sonra hava hafiften kararmaya başladı, Nihal havalimanından ayrıldı ve arabasıyla eve döndü.İçeri girer girmez, her zamanki gibi ceketini asmaya davrandı. O sırada gözü yine kapının arkasında çerçevenin düşmesiyle kalan silik ize takıldı.Bakışları hemen yanındaki çöp kutusuna kaydı.Kırık cam parçaları ve ikimizin fotoğrafı, hâlâ çöp kutusunun içinde duruyordu.Yavaşça çömeldi ve fotoğrafı çöp kutusundan çıkardı.Fotoğraftaki arka plana bakınca hatırladı; bu kare, sekiz yıl önce benimle birlikte gittiği ilk konserde çekilmişti.Konser alanında bana verdiği sözü de hatırladı o an. Galiba, Ömer adında bir öğrencisi olduğundan beri benimle bir kez bile konsere gitmemişti. Ve galiba, tam da o andan itibaren benden yavaş yavaş uzaklaşmıştı.Yine de neden gittiğimi bir türlü aklı almıyordu.Çünkü bana ne zaman borçlu kalsa, bunu hep bir hediyeyle telafi etmişti. Mesela önceki gün, Ömer'le konsere gittikten sonra bana dönüp bir Gucci kemer almıştı.Bunu düşününce yatak odasına geçti

  • 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var   7

    Nihal, kabin ekibi merkezinden çıktıktan sonra havalimanında tam üç saat boyunca öylece oturdu.Bu üç saat içinde, havalimanının her köşesine bakarken, zihninde istemsizce anılar canlanmaya başladı.Sekiz yıl önce ilk kez güvenlik kontrol noktasında karşılaşmıştık.O gün onun yer ekibinden uçuşa ilk geçişiydi.Heyecandan bütün gece uyuyamamış, ruh hali biraz bozuktu. Hatta güvenlikten geçerken çalışma kartını yere düşürmüştü.O kartı yerden alıp ona uzatan bendim. Küçük bir şeydi ama onu büyük bir hatadan kurtarmıştım.İşte o günden sonra birbirimizin adını öğrendik.O günden sonra, uçuşlar bittikten sonra sık sık beni havaalanında gece yemeğine davet etmeye başladı.Bir kez, iki kez...Tanıştık, sonra âşık olduk.Bu süreçte, bu havalimanının her köşesini birlikte gezdik.En büyük şansımız, kısa süre sonra aynı rotaya düşmemizdi. Havacılıkta sevgili olan her çift için bundan daha güzel bir şey olamaz herhâlde.Birlikte yurt içine uçtuk, birlikte yurt dışına uçtuk, dünyanın dört bir yan

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status