Semua Bab 3 Yıldır Evliyiz, 18 Nikâh İptali var: Bab 1 - Bab 10

Evleneli üç yıl oldu, ama Nihal benimle hâlâ nikâh kıymadı.Bugün onun bininci başarılı uçuşunun dönüm noktasıydı. Aynı zamanda benimle nikâh kıymak için söz verdiği on yedinci randevu gündü.Ama kutlama yemeğinde amirim beni içmeye zorlarken, o erkek stajyer pilotuyla kadeh tokuşturup birbirlerine yemek yediriyordu. Yüksek ateşler içinde, bayılacak raddeye gelene kadar içtim. Gözünün ucuyla bile bana bakmadı. Şirketten birçok kişi iç çekip başını sallıyor, bana acıyan gözlerle bakıyordu. Gözü olan herkes, hasta halimle o kadar içkiyi kimin için içtiğimi anlayabilirdi.Kutlama bittiğinde, benimle evlendirme dairesine gitmesi gereken Nihal sözünü yine tutmadı.O arabayı restoranın önüne çekti ve ben binmeye çalışırken eliyle beni durdurdu."Ömer az önce benim için içti, onu evine bırakacağım, sen taksiyle dön.""Öğleden sonra nikâha gitemem, işi de yetişmez herhâlde, başka bir gün hallederiz."Bunları söyledikten sonra tepkime hiç bakmadan alelacele indi ve Ömer'i özenle kolundan tutup

Ertesi sabah uyandığım gibi bavulumu toplamaya başladım.İşin tam yarısına gelmişken Nihal yorgun bir suratla eve döndü.Onunla kapıdan içeri yoğun bir erkek parfüm kokusu da girdi.Koku yüzünden bir an şaşkınlığa düştüm.Nihal'in cildi çok hassas, birçok kozmetiğe alerjisi var ve parfüm kokularından en çok nefret eder.Bu yüzden beraber geçirdiğimiz senelerde şampuan seçimim bile onu rahatsız edip azarlamasına sebep oluyordu, ben de hiç cilt bakım ürünü kullanmadım.Meğer kozmetiklerden nefret etmiyormuş, sadece benim kullanmamdan hoşlanmıyormuş.İçeri giren Nihal valiz topladığımı görünce o da biraz şaşırdı. "Dün gece Ömer çok geç ayıldı, tek başıma otelde oda tuttum, o yüzden eve gelmedim." dedi.Başımı kaldırıp ona bir göz attım, biraz şaşırmıştım.Üç yıllık evliliğimiz boyunca bu ilk kez kendiliğinden bir açıklama yapıyor.Sadece başımı salladım, hiçbir şey söylemedim.Yine yavaşça yanıma geldi, gözlerini yere indirip sordu: "Valizini topluyorsun, iş için bir yere mi uçacaksın?"

Gece saat on birde, Nihal nadiren olan bir şeyi yapıp eve döndü.İçeri girip ceketini çıkardı. Ama kapının arkasına asmaya davranırken, yıllardır fotoğrafımızın asılı olduğu yerin bomboş kaldığını gördü. Bir an donakaldı, olduğu yere çivilenmiş gibiydi."Kapının arkasındaki fotoğrafımız nerede? "Ceketini bile bırakmadan, hafif bir telaşla yatak odasına gelip bana sordu."Düştü, kırıldı."Bunu duyunca gözü kapının önündeki çöp kutusunda duran cam kırıklarına kaydı. Yüzündeki ifade ancak o zaman gevşedi. Ceketini kenara bıraktı ve içinde bir Gucci kemer olan poşeti çıkardı."Dün sana söz verdiğim hediye yetişmemişti. Bugün tam da üçüncü evlilik yıl dönümümüz. Bu kemer senin, yıl dönümümüz kutlu olsun."Kemeri yatağın üstüne bıraktı. Bir an acaba yanlış mı duydum diye düşündüm. Üç yıllık evlilik, karım bizim evlilik yıl dönümümüzü hatırlamıştı.Ama fişteki yarım saat öncesine ait satın alma kaydını görünce birden her şey yerine oturdu. "Muhtemelen Ömer'in üçüncü yıl mesajı ona hatırlatmı

Nihal, kabin ekibi merkezinden çıktıktan sonra havalimanında tam üç saat boyunca öylece oturdu.Bu üç saat içinde, havalimanının her köşesine bakarken, zihninde istemsizce anılar canlanmaya başladı.Sekiz yıl önce ilk kez güvenlik kontrol noktasında karşılaşmıştık.O gün onun yer ekibinden uçuşa ilk geçişiydi.Heyecandan bütün gece uyuyamamış, ruh hali biraz bozuktu. Hatta güvenlikten geçerken çalışma kartını yere düşürmüştü.O kartı yerden alıp ona uzatan bendim. Küçük bir şeydi ama onu büyük bir hatadan kurtarmıştım.İşte o günden sonra birbirimizin adını öğrendik.O günden sonra, uçuşlar bittikten sonra sık sık beni havaalanında gece yemeğine davet etmeye başladı.Bir kez, iki kez...Tanıştık, sonra âşık olduk.Bu süreçte, bu havalimanının her köşesini birlikte gezdik.En büyük şansımız, kısa süre sonra aynı rotaya düşmemizdi. Havacılıkta sevgili olan her çift için bundan daha güzel bir şey olamaz herhâlde.Birlikte yurt içine uçtuk, birlikte yurt dışına uçtuk, dünyanın dört bir yan

"Ne?""Nihal, ne dedin sen? Paris hattına mı uçmak istiyorsun? Yanlış duymadım değil mi? Hani bir daha asla Paris'e uçmayacağına dair yemin etmiştin ya? Beş yıl önce genel merkeze senin adına özel bir başvuru yapmıştım, merkez de beni bir güzel fırçalamıştı."Nihal'in mesajı göndermesinin üzerinden bir dakika bile geçmemişti ki telefonu çaldı. Hattın diğer ucundaki ses şaşkınlık ve inanmazlıkla doluydu.Beş yıl önce, Nihal'in Paris seferinde bir kaza yaşadıktan sonra merkeze bir dilekçe vermişti: Bir daha asla Paris'e uçmayacaktı, merkez bu talebi kabul etmezse istifa edecekti. Bu dolayı o dönem havayolundaki herkes bilirdi.Şimdiyse kendi isteğiyle Paris hattına uçmak istiyordu. İnsanın şaşırmaması mümkün değildi."Ciddiyim Ali lütfen merkeze benim için bir kez daha başvur. Mümkün olan en kısa sürede!" Nihal'in sesi ise çok kararlıydı."Ne oldu, bir şey mi var?" diye sordu telefonun diğer ucundaki ses."Ali, sana bir şey soracağım. Bu üç yıldır herkes Ömer'e karşı sınırı aştığımı düşü