JEWEL 06

CITRINE:

“Good morning, Miss Fuerte.” Citrine walked past her secretary Elizabeth when she greeted her at the gigantic glass main door entrance of BFJ Inc.

She was like a goddess- no, a Satan who rose from hell. Her heels were making noise enough for people to turn all their heads on her.

She was wearing an all-white Egyptian handpicked linen with a white blazer that looked like a cape. She was also wearing her favorite shades with dark-tinted glass.

It was too early in the morning and nobody expected her to show up. Kakalibing lang ng kanyang ama kahapon at ang akala ng lahat ay wala pa siya sa huwisyo upang makapasok sa kumpanya.

All the shareholders were notified by the sudden board meeting for the position of the next CEO’s position. They thought that the meeting would be held next week.

“Good morning, Ma’am.” Bati sa kanya ng nakaunipormeng gwardya na nakapwesto sa entrance machine papasok sa hliera ng mga elevator.

Citrine didn’t need to scan her ids to be able to enter her building. Agad namang ikinilawit pataas ng gwardiya ang nakaharap ng lubid sa daaanan ng mga VIP entrance.

Taas-noong pumasok siya papaloob ng nakahilerang mga elevator pero bago pa man niya marating ang dulo ay agad niyang nakita ang mga empleyadong kapwa nakapormal na ayos ang nagkakagulo habang hinihintay na may bumukas ng elevator.

Napansin ng mga emplyado ang kanyang presensya kung kaya’t natahimik ang mga ito ng makalapit siya. Ang lahat ay nagsibatian sa kanya. Ang iba naman ang nagbulungan sa kanyang likuran at ang mga lalakign empleyado ay tumataginting ang mga mata sa paghagod ng kanyang kabubuuan.

She didn’t care as long as they wouldn’t invade her personal space. Wala siyang pakialam kahit maghapon ang mga itong pag-usapan ang isang katulad niya.

It wouldn’t hurt her butt anyway.

“Ija, condolence sa pagpanaw ni Mr. Berilo Fuerte.” She flinched when an old employee lady went through her side to whisper near her ears.

She looked at Elizabeth in confusion kung paano ito nakalapit sa kanya. Nakita niya ang kaunting gulat at kaba sa mata ng assistant ng mapatingin siya. Siguro ay iniisip nito na bubulyawan na naman niya ito dahil sa kapabayaan na may makalapit malaoit sa kanya.

She turned her head at the old lady and slowly nodded. She did not dare to speak to avoid talking about her deceased father. “Eliza, the hallway is too crowded for me.” Mariin niyang pahayag sa assistant. She wasn’t trying to tell her directly that but she knew that she already got the message.

“Uhm, Ma’ma doon po tayo sa kanan. O-ho doon po, Escuse me.“Narinig niyang pakisuyo ng batang assistant sa matandang nakalapit sa kanya upang iginiya sa mas mataong naguumpukan sa bandang kanan ng hallway na iyon habang siya ay diretso lang ang tingin habang hinihintay ang elevator na para sa kanya lang.

Mukhang mas lalong nagbulung-bulungan ang mga tao sa kanyang likuran at awtomatikong humahakbang papalayo sa kanyang nasasakupan. She crossed her both arms around her chest when the elevator’s door suddenly opened.

Pumasok siya kasunod ang assistant ang isa niyang male personnel na humabol pa pagsara ng elevator.

“Here’s your coffee Miss Fuerte,” Hinhingal pa ng iniabot ng male personnel ang grande size ng hot caramel café macchiato.  Tinitigan lang niya ang mainit na kape iniaabot sa kanya sabay irap.

“Eliza, did he know that I don’t drink hot coffee?” Palagi na lang si Elizabeth ang kanyang napagbubuntungan ng init ng kanyang ulo dahil mahilig siyang hindi makipagdirect communication sa mga tao hindi malapit sa kanya at tanging ang assistant lang niya ang pinapayagan niyang makalapit sa kanya at makausap siya.  

“N-no ma’am, N-nakalimutan ko po ng sabihin.” Natarantang sabi ni Elizabeth. “Bago lang po kasi si Anthony- “

“Should I fire him?” Sabat niya agad sa excuse ng assistant. Nanlaki naman ang mata ng lalaking nag-aabot sa kanya ng kape. Agad namang kinuha ni Elizabeth ang kape sna nakatapat sa kanya at binulungan ang lalaki.

“A-akin na lang ito. Can you go down again and buy her Iced americano? No sugar okay?” Pasuyo nito habang napapangiwi kung may sasabihin pa siya sa narinig.

Mataray at mahigpit lamang siya pero hindi naman ganoon kasama ang kanyang ugali. Ayaw lang niya talaga sa unang araw pa lang ay hindi na agad marunong pumick-up but dhe knew today was a little extra hot for her. Mainit ang ulo niya at hindi niya dapat tanggalin ito dahil lang sa unang pagkakamali.

She was just giving him a lesson to learn. Gusto niya ay maging alisto na ito sa susunod na magkikita sila. Running a business like this was not easy for her so at least she made use of the best of it. Kung bibigyan niya ng maganda at makatarungang trabaho ang lahat ng nasasakupan niya ay Karapatan niya na pagsilbihan din siya ng maayos to make it quits.

That was the thought in her mind...

Tumagal pa nang ilang minuto ang paghihintay nila sa loob ng elevator bago makarating sa pangalawa sa pinakahuling floor pataas ang elevator.

Bumukas iyon at kahit isang tao ay walang nakaharang sa kanyang paglabas. Ang tunog ng kanyang mataas na taking lang ang namumutawi na para bang parating na ang pamangkin ni Lucifer.

“Ija,” Napatigil siya ng nakaharang sa pintuan ang kanyang Tito Albert, nasa likod nito si Alex na pawag mga nakasuot ng coat and tie. Palihim siyang nginitian ni Alex sa likod ng ama nito.

She noticed it but didn’t bother to smile back. Walang dahilan upang ngumiti dahil hindi Magandang balita para sa mga taong kakaharapin ang ipaparating niya.

“Good morning, Tito, you should have wait for me to go inside the conference.” Sabi niya sa kanyang Tito Albert.

“I know ija, but I’d like to talk to you first bago mo buksan ang pintuan na iyan.” Mahinahong salita nito.

“What is it about?” She asked while scanning her eyes through the father-son tandem in front of her. Tito seemed bothered about her decision. She could see it.

“Why don’t you reconsider everybody’s suggestion? It was just temporary lang naman ija, you are still young and inexperienced child. “pagsisimula nitong pagbaukas nito ng topic. “Look, I think this is the best way for us, this is the solution I am seeing today- “

“Tito, what are you here?” She cut whatever he wanted to tell her. Nakita niya namang natigilan ito at nabigla sa tapang ng tono sa kanya boses. “Vice president, right? And what am I?” Tanong niya muli niya rito.

“You’re the daughter of former president” Pagbigkas nito na waring iniimply na isa lamang siyang ‘anak’ ng president ng kumapayang ito.

“uhuh? Ano pa?” Tanong niya.

“You’re the next CEO of this company.”

“Good. I’m glad you know that. There’s no need to explain about it right? Shall we go in? “Pagyaya niya rito. At pagbibigay niya ng napakasimpleng sagot sa lahat ng agam-agam na ito. Isa siyang FUERTE at siya lang ang nag-iisang hahawak na susunod na pagmamay-ari ng isang yumaong FUERTE.

"Everyone!" Isang malakas na boses ang kanyang unang binitawan pagkaapak pa lamang sa loob ng malawak at maliwanag ng conference room na iyon. 

Puno ng mga matatandang babae at lalaki na pwang mga nakaformal na kasuotan ang kanyang naabutang mga nagdidiskuyunan ng kanaya-kanyang grupo pa. Natahimik lamang ang mga ito ng naglakad siya papaharap sa pinakau unahan table kung saan naroon ang pwesto ng isang CEO. 

She could grin and laugh in front of her seeing these faces full of doubts and disgust looking at her. Alam niyang karamihan sa mga ito ang tutol na siya ang pumalit bilang successor ng kanyang ama. Their judging faces made her want to cram all the microphones on the table and throw it to them. 

Sino ba ang tinatakot na mga ito? they are the shareholders of this company ut she is the owner and she holds the large share and she has the brain that the company needs. Hindi ang kakarampot ng percentage ng mga ito ang kasisindakan niya. they could be replaced any minute. 

She was confident! yes! dahil ito ang turo ng kanyang ama! dito naging magaling ang kanyang ama ang maging negosyante.