Home / Romance / Bajo Su Vigilancia / Café y confesiones

Share

Café y confesiones

Author: Eva Mon
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-09 17:29:53

Las diez no podían llegar lo bastante rápido.

Laila apenas me había hablado en toda la mañana.

Tampoco es que me importara.

Cada vez que la pillaba mirándome, sabía exactamente lo que se estaba preguntando.

¿Por qué Leonard Parker me había saludado por mi nombre?

Ojalá yo misma supiera la respuesta.

El reloj por fin marcó las diez.

—Me voy a tomar el descanso —dije, ya alargando la mano hacia el móvil.

Laila asintió distraída sin levantar la vista de la pantalla.

Prácticamente corrí hacia los a
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Bajo Su Vigilancia   El hielo

    Para.No tiene ni idea de lo que estabas pensando anoche.—Buenos días, Blair.Su voz seguía perfectamente serena.—¿Laila tardará mucho?Durante un breve segundo, un destello de decepción cruzó sus rasgos, sustituido rápidamente por el profesionalismo distante que había visto por primera vez el día que nos conocimos.—Yo… no estoy segura. No creo que vaya a…El ascensor sonó otra vez.Los dos nos giramos.Laila salió, retocándose el labial mientras caminaba.Leonard me interrumpió sin dudarlo.—Ah. Aquí estás.Su expresión se suavizó al instante.—Laila, cariño, ven a mi despacho cuando estés lista.Los ojos se le abrieron de par en par.—S-Sí, por supuesto, señor Parker.Le recompensó con una sonrisa educada antes de alejarse sin mirarme otra vez.Me quedé congelada junto a mi escritorio.¿Qué… acababa de pasar?Solo ayer había estado lo bastante cerca como para sentir su respiración.Hoy…Apenas existía.Laila corrió detrás de él, dejó caer el bolso en su silla y desapareció en su

  • Bajo Su Vigilancia   Pensamientos Peligrosos

    Venimos de mundos completamente distintos: él es del tipo de relación abierta, y yo soy más de compromiso, de mimos y de matrimonio. Así que no pude haber sido yo quien le puso de ese humor tan gruñón. Imposible.El vapor empieza a llenar el baño y me pone la piel de gallina. Me desabrocho el sujetador y me bajo las bragas. Me meto bajo la ducha; el agua caliente me envuelve como una manta, empapándome el pelo, que empieza a deslizarse por la espalda. El agua corre por mis pezones erectos formando dos cascadas. Mis pensamientos están fijos en ese hombre, en aquella noche en el vestuario, imaginándolo allí tumbado tocándose, agarrándose la polla y empujándose cada vez más rápido. Siento el calor llenándome el vientre; el deseo de que él me toque se hace evidente en la humedad creciente entre las piernas. Sin darme cuenta, ya me estoy tocando, deslizando el dedo corazón dentro de mí mientras la palma roza el clítoris. En mi mente, es su mano entre mis piernas. Arqueo la

  • Bajo Su Vigilancia   Una copa más

    —Con el tío de una de mis alumnas.Jonathan empezó de inmediato a hacer ruidos de besos exagerados.Claire le ignoró.—Está guapísimo.—Soltero.—Ingeniero.—Y ridículamente atractivo.Entrecerré los ojos.—¿Qué le pasa?—Nada.—Entonces, ¿por qué no saliste tú con él?Se encogió de hombros.—No soy su tipo.Solo eso ya sonaba sospechoso.Claire era preciosa.Pelo rubio corto.Piel dorada.El tipo de mujer que atraía miradas sin ni siquiera intentarlo.Los hombres prácticamente hacían cola por ella.Claro que…Ninguno sabía que le encantaba el boxeo y los juegos de lucha.Jonathan pareció esperanzado.Claire le señaló con el dedo.—Ni se te ocurra.—Es hetero.—Lo comprobé.—Tenía curiosidad por Blair.Gemí.—¿Qué le has contado exactamente?—Que eres dulce…—…callada…—…un poco tímida…—…y guapa.Jonathan no pudo resistirse.—¡Y virgen!Bia soltó una carcajada.Claire negó con la cabeza.—Eso no se lo dije.—Tranquila.—Pero…Sonrió.—El martes.—A las ocho.—Restaurante Eden.—Ya es

  • Bajo Su Vigilancia   Bebidas de depresión

    A media tarde, el ambiente en la oficina se había vuelto tan tenso que hasta la suave música que flotaba por los altavoces del techo parecía más baja de lo habitual.En cuanto llegó la hora de la comida, escapé de la oficina antes de poder toparme otra vez con el señor Parker por accidente. Cuando volví, su puerta estaba cerrada y las persianas bajadas de nuevo.Perfecto.Saqué el móvil y les escribí a las únicas tres personas capaces de rescatarme de este día desastroso.**Blair:** Noche de bebidas de depresión. ¿Quién se apunta?Jonathan contestó casi al instante.**Jonathan:** Solo dime dónde.Unos segundos después se unió Bia.**Bia:** A las 7:00 en punto. Solo evito emborracharme hasta no recordar porque Jonathan no es lo bastante fuerte para cargarme.Jonathan contestó con un solo mensaje.**Jonathan:** .I.Me reí.Por fin contestó Claire.**Claire:** Bar Light. Y no os quejéis… no vamos a Seven. Yo reservo mesa.Suspiré.El Bar Light era demasiado elegante para cuatro personas

  • Bajo Su Vigilancia   Cara a cara

    El ascensor esperaba.Durante un latido del corazón no me moví.Leonard Parker estaba dentro.Solo.Se apoyaba con naturalidad en el pasamanos del fondo del ascensor, con un tobillo cruzado sobre el otro. Se había quitado la chaqueta del traje, quedándose solo con la camisa blanca impecable con las mangas arremangadas con cuidado hasta los antebrazos. Los dos primeros botones seguían desabrochados, dándole una elegancia despreocupada que debería ser ilegal.Su mirada se dirigió hacia mí.Calmada.Paciente.Como si hubiera sabido que yo estaría allí de pie.Los dedos se me apretaron alrededor del vaso de café vacío.Respira.Las palabras de Jonathan resonaron en mi cabeza.Actúa normal.Leonard extendió una mano hacia el espacio libre a su lado.Una invitación silenciosa.Había más que suficiente sitio.Negarme a entrar solo me haría parecer sospechosa.Así que obligué a los pies a moverse.Un paso.Luego otro.En cuanto crucé el umbral, bloqueé el móvil y me lo apreté contra el pecho,

  • Bajo Su Vigilancia   Café y confesiones

    Las diez no podían llegar lo bastante rápido.Laila apenas me había hablado en toda la mañana.Tampoco es que me importara.Cada vez que la pillaba mirándome, sabía exactamente lo que se estaba preguntando.¿Por qué Leonard Parker me había saludado por mi nombre?Ojalá yo misma supiera la respuesta.El reloj por fin marcó las diez.—Me voy a tomar el descanso —dije, ya alargando la mano hacia el móvil.Laila asintió distraída sin levantar la vista de la pantalla.Prácticamente corrí hacia los ascensores.Para cuando las puertas se abrieron en la planta de Jonathan, los nervios se me habían asentado… al menos un poco.—¡Buenos días, Blair!Un coro de voces alegres me recibió en cuanto puse un pie en el departamento de marketing.Sonreí con cortesía.A diferencia de la planta ejecutiva, el departamento de Jonathan era ruidoso, relajado y constantemente lleno de conversaciones.Algunos de los hombres sonrieron con un poco demasiado entusiasmo.Hay cosas que nunca cambian.Incluso después

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status