LOGIN"Kung kasal ka na pala, ano naman ang ibig sabihin ko sa iyo?"Hindi na napigilan ni Hailey ang sarili. Sunod-sunod na lumabas ang mga salitang matagal na niyang kinikimkim, habang pilit niyang nilulunok ang bigat ng damdaming unti-unti nang dumudurog sa kaniya."Ikaw ang nag-utos sa akin na magpang
At hindi kung sinong babae kundi ang anak ng Alonzo, ang babaeng hindi man lamang pinahalagahan ni Adrian at hindi nito piniling pakasalan.Nanginginig ang mga daliri ni Hailey. Pilit niyang pinipigilan ang sarili, ngunit tila wala nang makapigil sa galit at hinanakit na unti-unting umaapaw sa kaniy
Sa wakas, nakabawi rin sa pagkabigla si Madam Gloria. Mariin niyang ibinagsak ang hawak na tasa sa mesang nasa harapan niya. Umalingawngaw sa buong bulwagan ang matinis na tunog ng porselanang tumama sa ibabaw ng mesa, lalo pang nagpatingkad sa tensiyon sa pagitan nila."Jaelan, ano ba ang pinagsasa
Huminto ang sasakyan sa tapat ng bahay. Naunang bumaba si Jaelan at umikot sa kabilang bahagi upang pagbuksan siya ng p***o. Iniabot nito ang malaking kamay sa kaniya.Sandaling pinagmasdan ni Fierra ang kamay nitong may mahahabang daliri at malinaw na mga buko bago marahang iniabot ang sarili niyan
Hindi na sinagot ni Fierra ang mensahe ni Jaena. Ibinaba niya ang cellphone at ipinagpatuloy ang pagkain ng almusal. Ngunit nang muling tikman niya ang lugaw, napansin niyang halos lumamig na ito. Medyo tumigas na rin ang mga crab roe bun na inihanda ni Jaelan. Dahan-dahan niya itong nginuya habang
[May trabaho ako sa opisina. Nasa kaldero ang almusal mo. Bumalik ako mamayang tanghali.]Kinuha ni Fierra ang papel at binasa iyon nang dalawang beses. Pagkatapos, maingat niya itong tinupi at ipinasok sa ilalim ng kanyang unan.Pangatlong sulat na iyon.Sandali siyang nag-isip bago muling inilabas
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may







