เข้าสู่ระบบKahit ayaw aminin ni Kyla, kailangan niyang tanggapin na napakaganda ng babaeng nasa harapan niya. Dahil dito, lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa laylayan ng kanyang damit. Hindi pa rin siya handang sumuko."Miss Sylvie..." maingat niyang tanong, bagama't may bahid ng pagdududa at selos sa k
Napatigil si Sylvie.‘Ako, mahilig sa painting?’Napalingon siya kay Caelan na para bang nagtatanong ang mga mata niya, ‘Kailan pa ako naging mahilig sa painting?’Ngumiti lamang ang lalaki na tila walang ginawang mali."Didn't you keep asking me last night na dalhin kita rito?" mahinahon nitong tan
Pagkatapos ng tanghalian, pinarehistro ni Caelan kay Sylvie ang fingerprint niya para sa lock ng villa sa Silver Star Bay. Matapos iyon ay sabay silang nagtungo sa garahe. Pinindot ni Caelan ang remote sa kamay niya, at dahan-dahang umangat ang rolling shutter ng garahe.Sa sumunod na sandali, isang
Napansin ni Caelan na hindi pa rin sumasagot si Sylvie. Sa huli, siya na mismo ang unang umatras.“Kung ayaw mo talagang magpakasal, puwede naman nating ibalik na lang ang dati nating relasyon.”Agad na tumango si Sylvie. “Sige.”Natigilan si Caelan.Hindi niya inaasahang ganoon kabilis ang sagot ni
Kahit hindi na niya kailangang mag-isip nang matagal, alam na agad ni Sylvie kung kaninong kamay ang kasama ng kamay ni Cynthia sa litrato. Kahit hulaan pa niya gamit ang mga paa, siguradong tama pa rin ang sagot.Sa sobrang inis, ibinagsak niya ang cellphone sa ibabaw ng mesa. Napapikit siya sandal
Ngunit ngayon, pagod na siya.Hindi na niya kayang ipilit ang isang bagay na matagal nang wala.Ibinalik niya ang tingin kay Vince. Tahimik ngunit matatag ang kanyang mga mata.“Puwede nating kanselahin ang engagement.”Nanlaki nang bahagya ang mga mata ni Vince, na para bang hindi niya inaasahang g
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







