เข้าสู่ระบบNapangisi si Sylvie. Tama ang hinala niya.Matagal nang alam ni Cynthia na buntis siya. Kung hindi, imposibleng ganoon na lamang ang kumpiyansa nitong magsabi ng mga salitang tila nagpapatawad sa kanya bago ito bumagsak. At kung tunay ngang kay Vince ang bata, bakit hindi nito ginamit ang pagbubunti
“Sa tingin ko kailangan nating mag-usap nang tayong dalawa lang. What do you think?”Malamig at makahulugan ang tingin ni Sylvie. May kung anong banta sa mga mata niyang agad na nagpatahimik kay Cynthia.Ngunit bago pa man ito makasagot, agad na tumutol ang mga magulang ni Cynthia.“Hindi.”Hindi si
Napabuntong-hininga si Marlon. Sa kabila ng galit na nararamdaman niya kay Sylvie, hindi niya maiwasang maawa kay Cynthia na nakahiga sa kama at mukhang napakahina matapos ang nangyari.“Cynthia, masyado kang mabait. Alam mo bang muntik nang mawala ang anak mo dahil sa kanya?”Bahagyang nangilid ang
“Cynthia…magkaka-anak na ba talaga tayo?”Bahagyang natigilan si Cynthia sa tanong. Saglit siyang nagkunwaring nahihiya bago dahan-dahang tumango. Sa simpleng kilos na iyon, lalong sumilay ang saya sa mukha ni Vince. Para bang sa isang iglap, nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari bago iyon.“Kun
Napansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan at bahagyang ngumiti.“Kung ganoon, wala pa tayong sapat na ebidensya para husgahan si Sylvie.”Pagkatapos ay bumaling siya kay Marlon.“Dahil napakakatiyak ninyong lahat na si Sylvie ang may kasalanan, bigyan natin siya ng pagkakataong marinig ang pa
Sa emergency room, sunod-sunod na dumating sina Vince, Madam Donela, at ang mga magulang ni Sylvie. Halos sabay-sabay silang nagmadaling pumunta roon matapos malaman ang nangyari.Pagkakita pa lamang ni Marlon kay Sylvie, agad na nagdilim ang mukha nito. Mabilis siyang lumapit at galit na galit na h
Chapter 28:***Habang nakahiga si Oliver, hawak niya pa rin ang cellphone matapos ang tawag ng kanyang ina. Kahit anong edad na niya, hindi niya pa rin kayang tanggihan ang mga luha-luhaang drama ni Olivia.Sa kabilang linya kanina, paulit-ulit itong nagpaalala. “Oliver, Mommy’s getting old. I want
Nang umalis ang assistant, mabilis na ibinaba ni Kienna ang bouquet sa gilid ng mesa. Pinilit niyang ibaling ang atensyon sa mga libro, kahit ramdam niya ang init sa kanyang mga pisngi.Pulang rosas… simbolo ng pag-ibig at alab. Naiilang siya. ‘Ano ba ‘tong si Oliver? Bakit niya dinadala ang ganito
Chapter 24:***Matapos ang aksidenteng pagkabali ng kanyang paa, plano na sana ni Kienna na gamitin ito bilang dahilan para huwag nang sumali sa nalalapit na performance sa Tejada Group.Ngunit nang malaman ito ni Bryan, sinabi nitong hihintayin siyang gumaling, basta’t sisipot siya sa event.Pinay
Chapter 13: ***“Sorry… I’m sorry, I didn’t mean it…” halos humikbi si Irish habang nag-aapologize, hawak ang ilong at namumula ang mga mata. Ang itsura niya ay talagang kaawa-awa, kaya’t kahit si Liela ay bahagyang naantig ang damdamin.Habang pinupulot nila ang mga papeles na nagkalat sa sahig, n







