FAZER LOGINJACQUELINE POV SA loob ng guidance counselors office, nakita ko kung gaano ka-balisa si Aimee. Kitang kita ko ang takot sa mga mata niya habang hindi siya makatingin ng direcho sa akin Ako naman, tahimik lang. Nakapatong sa basa kong kasuotan ang coat ni Russell na sinadya niya pang kunin sa kotse kanina "Are you okay?" masuyo niyang tanong sa akin habang hawak niya ang kamay ko Ang gusto niya sana kanina ay umuwi na kami para makapaligo at makapagpalit na ako ng tuyong damit kaya lang, hindi ako pumapayag. Gusto ko din kasing makita kung ano ang magiging reaction nila Daddy at nang madrasta ko sa ginawa ng magaling nilang anak na si Aimee "Okay lang ako...ang coat mo, malaking tulong para hindi ako lamigin." sagot ko din naman sa kanya. Ngumiti lang siya sa akin at ilang saglit lang, dumating na din ang iba pang mga magulang ng mga istudyante na kakampi ni Aimee. At nang makita nila si Russell, nakita ko ang matinding pag-aalangan sa mga mata nila. Kinausap na kaagad si
JACQUELINE POV “WALA----wala akong ginawa!” narinig kong sigaw ni Aimee habang mahigpit akong nakayakap kay Russell. Halos mabingi ako sa lakas ng tibok ng puso ko. Nanginginig pa rin ang buo kong katawan mula sa takot at kahihiyan na naramdaman ko kanina. Basang-basa din ang uniporme ko, malamig ang tubig na dumikit sa balat ko, at mahapdi pa rin ang kaliwa kong pisngi dahil sa malakas na pagkakasampal ni Aimee kanina. Pero habang nasa bisig na ako ni Russell, pakiramdam ko ay biglang nawala ang lahat ng takot na bumabalot sa akin. Pakiramdam ko, ligtas ako dahil nasa tabi ko na siya. Mahigpit niya akong niyakap, tila ba ayaw niya akong pakawalan kahit isang segundo lang. Ramdam ko ang mabilis niyang paghinga at ang init ng katawan niya na unti-unting nagpapakalma sa akin. “Ssshh… tahan na,” marahan niyang bulong sa akin habang dahan-dahan niyang hinihimas ang likod ko. “Nandito na ako… hindi ko hahayaan na may masamang mangyari sa iyo.” Ngunit hindi sapat iyun para
JACQUELINE POV HINDI ko na nga napigilan si Russell sa mga nais niyang gawin. Pagkatapos namin bumlii ng bag sa isang boutique, lumapit naman kami sa isa pa. At mga shop na dinaanan namin, hindi talaga pwedeng lumabas kami na wala siyang dagdag na bitbit. Kahit na ano ang pigil ko k sa kanya na huwag niya nang bilhin, ayaw talagang makinig. Ang dami niyang katwiran. Ang dami niyang palusot at kung hindi ko pa sinabi sa kanya na kailangan ko nang bumalik ng School, ayaw pa talagang paawat sa kakabili ng kung anu-ano "Hihintayin na kita." kasalukuyan nang nakahinto ang sasakyan sa tapat ng building na university nang sabihin niya ang katagang iyun. Isang oras lang naman ang klase ko ngyaung hapon. Hindi naman magtatagal sa paghihintay sa akin itong si Russell kaya kaagad na din akong pumayag "Wala ka bang ibang lakad? Baka mamaya, ma-bored ka na niyan?" seryosong tanong ko "NO...don't worry, hawak ko ang oras ko. Isa pa, nagmessage nga pala si Mommy sa akin, sa bahay na daw
JACQUELINE POV NATAPOS kaming kumain na wala naman akong ibang nahahalata mula kay Russell. Maliban sa seryoso niyang mukha at walang tigil na pasulyap-sulyap sa kinauupuna nila Jillian at Ralph Alexander, wala naman siyang ibang mga bagay na ginawa. Pagkatapos namin kumain, hinawakan niya ang kamay ko habang naglalakad kami palabas ng restaurant. Hindi ko alam kung pang show lang ba iyun, pero ayaw ko nang isipin Lalo na at nagiging normal na lang sa aming dalawa nitong si Russell na hinawakan niya ang kamay ko sa tuwing nasa labas kami "Gusto mo bang magshopping na muna?" habang naglalakad kami, narinig ko ang malambing ng tono ng boses ni Russell. Napahinto ako sa paghakbang at nakangiting hinarap siya "Alas dos pa ang sunod kong klase. May time pa ako pero ano naman ang bibilihin natin?" nakangiting tanong ko sa kanya Saglit siyang nag-isip at hinila niya ako patungo sa kalapit na boutique. "Dito, pumili ka ng gusto mo at bibilhin ko." nakangiti niyang wika. Kaaga
JACQUELINE POV “N-Nandito ang mag-asawang Jillian at Ralph Alexander…” mahina kong bulong kay Russell habang pilit kong iniiwas ang tingin sa direksyon ng dalawa. Ang totoo, gusto ko lang namang makuha muli ang attention niya. Kanina kasi ay maayos pa kaming nag-uusap, pero matapos niyang mapansin sina Jillian ay bigla na lamang siyang natahimik. Tahimik siyang nakatitig sa cellphone niya habang paminsan-minsan ay may tine-type roon. Para tuloy akong nawalan ng kasama. Unti-unting bumigat ang pakiramdam ko habang palihim ko siyang pinagmamasdan. Kanina lang ay ang lambing-lambing niya sa akin, pero ngayon ay parang biglang lumamig ang atmosphere sa pagitan naming dalawa. Hindi ko maiwasang kabahan. Bigla tuloy pumasok sa isip ko na baka… baka hindi pa talaga siya totally naka-move on kay Jillian. At sino ba naman ako para hindi maintimidate? Napakaganda ni Jillian, makinis, elegante, at halatang galing sa mayamang pamilya. Kahit babae ako, aminado akong agaw-atensyon t
JACQUELINE POV HINDI TOTOO IYAN! Wala akong sinasabing ganiyan!” mariing depensa kaagad ni Aimee habang nanlalaki ang mga mata niya sa galit at pagkabigla. Halata sa mukha niya ang pagpipigil ng emosyon, ngunit imbes na matinag ako ay lalo lamang akong nainis. Tumaas ang isang kilay ko habang matalim ko siyang tinitigan. “Talaga ba? Eh bakit parang ikaw mismo ang unang-unang nagkalat ng issue?” malamig kong tanong. Bahagya siyang napaatras at tila nawalan ng maisasagot. Humalukipkip lang ako at saka mariing inirapan siya. Wala na akong balak pahabain pa ang argumento dahil sayang lang sa oras. Pagkatapos noon ay tumalikod na ako at naglakad palayo kasama ang mga kaibigan ko na kanina pa tahimik na nakamasid sa nangyayari. Ramdam ko pa rin ang matalim na tingin ni Aimee mula sa likuran ko ngunit pinili kong huwag na lamang siyang pansinin. Alam ko naman na wala na siyang laban sa akin eh. Hindi na ako nakatira sa poder nila kaya wala na ding dahilan para tiisin ko ang pangit
KATRINA "Yes...oo naman! Ligtas na siya sa kapahakan although, hindi okay ang kalagayan niya physically dahil sa mga sugat at fractured na natamo niya pero, magiging maayos din ang kalusugan niya. " nakangiting sagot sa kanya ni Moira. Lalo tuloy siyang nakaramdam ng excitement "Moira, samahan m
"MAG-INGAT ka na lang! Enjoy." mahinang wika ni Katrina kay Christopher habang pigil niya ang sarili niyang maiyak. Maaring ang tingin sa kanya ni Christopher ay isang nineteen years old na babae pero hindi na siya nito maluluko. Lalo na at alam niya na may kinalolokohan itong ibang babae. "Ka
"Pare, ano ang nangyayari? Bakit parang mainit ang ulo mo? I know na dumadaan sa matinding pagsubok ang buong pamilya mo at nandito kami para damayan kayo. Ang anak ko at anak mo ay ikinasal na kaya parang iisang pamilya na din tayo.'" nakangiting wika ni Mr. Marquez kay Mr. Christian Villarama.
KATRINA ''HI, KATRINA!" nakangiting bati sa kanya ng kanyang ka-classmate na si Daisy. Hindi niya tuloy maiwasan na magulat. Kilala si Daisy sa pagiging snob sa lahat ng mga naging ka-classmate niya. Kapatid kasi ito ng isang sikat na actor/producer na si Philip Sandoval. Dito sa culinary schoo







