로그인JACQUELINE POV “Kung hindi mo maalala, ayos lang.” malamig ang boses kong bigkas at akmang babangon na sana ako nang bigla niya lang akong pigilan “I love you!” narinig kong usal niya. Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa matinding pagkagulat “A-ano?” seryosong tanong ko “Jackie, I said, I love you! Maliban sa maraming ungol kanina, ang katagang iyan ang paulit-ulit na gusto kong sabihin sa iyo. Hindi ko alam kung kailan nag-umpisa pero nagising na lang ako isang umaga na mahal na pala kita.” muli niyang wika “A-ano? To-totoo ba?” garalgal kong bigkas. Pigil ko din ang sarili kong maluha pero wala eh. Ayaw makisama sa akin ang mga mata ko. Kusa talagang pumatak ang aking mga luha. Kainis! “Hey, bakit ka umiiyak? Teka lang may nasabi ba akong hindi maganda? Jackie?” nag-aalala niya namang wika. Hindi ko na talaga kayang pigilan ang sarili ko. Kusa na akong napahagulhol ng iyak. “Totoo ba ang sinabi mo, Russell? Talagang mahal mo na ako?” seryosong wika ko. Nakangit
JACQUELINE POVRamdam ko din ang bawat paghugot at pagbaon niya sa akin na para bang dinadala ako sa kabilang dimension. '"I love you, Jackie!" maya-maya anas niya habang titig na titig siya sa akin. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkabigla“A-ano?” mahina kong usal. Pakiramdam ko, biglang tumigil ang pag-inog ng mundo. Patuloy pa rin naman siya sa paglabas pasok sa akin pero wala na doon ang buo kong attention. Pakiramdam ko kasi, paulit-ulit na umaalingawngaw sa pandinig ko ang salitang binitiwan niya. Shit, bakit ngayun pa kasi?Baka naman nagkamali lang ako? Baka naman nagdedeliryo lang ako sa sarap kaya kung anu-ano na lang ang naririnig ko sa kanya“I sais, mahal na kita, Jackie.’ muli niyang usal. Kung ganoon, hindi ako nagkamali ng dinig kanina. Talagang sinabi niyang mahal niya ako?“Russell, ma-mahal mo ako?” mahina kong usal. Titig na titig ako sa mga mata niyang punong puno ng pagnanasa“Yes, mahal kita! OHHH, fuck, pwede bang mamaya na lang natin pag-usapan
JACQUELINE POV' "Russell, teka lang, teka, akala ko ba pagod ka? I mean, hindi pa ako nakapaglinis ng katawan." natatawa kong saway kay Russell dahil pagkapasok pa lang namin dito sa loob ng kwarto, gusto na kaagad akong lantakan Masyado siyang mainit. Masyado siyang mapusok gayung kung totoosin, kakagaling lang niya sa opisina. "Hmm, hindi ko na kaya. Alam mo bang buong maghapon na walang ibang laman ang isip ko kundi ikaw lang? Jackie, I really miss you!" malambing niyang wika at pagkatapos noon, walang pagdadalawang isip na basta na lang niyang inangkin ang labi ko Ramdam ko ang pananabik sa bawat galaw niya. Na para bang wala talaga siyang balak na pakawalan ako hangat hindi siya ma satistfied sa kama. At ako? Wala naman talaga din akong balak na pigilan siya. Masaya ako na paulit-ulit kong ipagkakaloob ko ang sarili ko sa kanya Kasi, mahal ko na siya at susulitin ko ang bawat oras na kasama siya.. Hangang sa naramdaman ko na lang na isa-isa nang natatangal ang ilang sapl
"Hmm...namiss kita." mahina niyang bulong malapit sa tenga ko. Bigla namang kumabog nang malakas ang puso ko lalo na at ramdam ko na ang mainit niyang hininga na dumadampi sa balat ko. "Para namang buong araw tayong hindi nagkita." natatawa kong sagot kahit ramdam kong kinikilig ako. Miss na kaagad ako? Eh ilang oras lang kaming hindi nagkita, miss niya na kaagad ako? Haysst, nakakakilig. Sana ganito na lang palagi itong si Russell. Sana, palagi na lang kaming masaya. "Pareho lang iyun at kahit buong araw kitang kasama, nami-miss pa rin kita." malambing niyang wika. Lalo tuloy lumuwang ang pagkakangiti ko. Ewan ko ba pero sa tuwing nagsasalita siya nang ganoon, parang kusang lumalambot ang puso ko. "Drama mo naman." natatawa kong saad. Ngunit sa halip na sumagot, mas lalo lang siyang yumuko para magtama ang mga noo namin. "Hindi ako nagda-drama." bulong niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko. "Masaya lang talaga ako kasi nandito ka." Hindi ko alam kung bak
JACQUELINE POV "Dyan na lang po sa tabi, Manong." utos ko sa taxi driver. Pagkatapos noon, naglabas ako ng ilang tiglilibuhing papel at iniabot ko sa kay Jezzie. "Gusto ko sanang imbitahan kayo sa loob ng bahay pero, tsaka na lang siguro." nakangiti kong wika sa dalawa kong friends. Kitang kita ko kasi na tulala silang nakatitig sa bahay. "Jackie, grabe ang laki pala ng bahay niyo ni Russell?" nakangiting wika ni Lilia "HMmm, bahay niya lang iyan, at ako naman nakikitira lang." tatawa-tawa kong wika at pagkatapos noon mabilis na akong bumaba KUmaway pa ako sa mga kaibigan ko bago umarangkada ang taxi paalis at pagkatapos noon, pumasok na ako sa loob ng bahay kung saan kaagad din akong sinalubong ni Manang Esther "Manang." nakangiti kong tawag sa kanya at buong paglalambing na humawak sa braso niya Si Manang naman, napapangiti na lang "Pagod ka siguro noh? Teka lang, ipinagluto kita ng paborito mong miryenda kaya dumaan ka muna ng dining area para matikman mo." sago
JACQUELINE POV HINDI na ako pumayag pang hintayin ako ni Russell para lang idaan sa School. Sinabi ko na lang sa kanya na mauna na siya at magta-taxi na lang ako mamaya Noong una, ayaw niya pang pumayag pero nang makita niyang nagagalit na ako, tatawa-tawang sinunod niya na lang ang nais ko First day niya ngayun sa dati niyang work at ayaw kong ako ang magiging hadlang para ma-late siya. Si Russell ay may sariling buhay at obligasyon. May karera siya na dapat pagtoonan ng pansin "Mag-ingat ka ha? Mamayang hapon, titingnan ko kung masusundo kita sa School." nakangiti niya pang wika sa akin Kaagad din naman akong tumango "Don't worry, kapag hindi talaga kaya ng sched mo, huwag mo na lang pilitin. Uuwi ka naman dito mamaya after ng work mo diba?" nakangiti kong tanong sa kanya "Of course, uuwi ako. Well, paano ba iyan, mauuna na ako sa iyo?" nakangiting wika niya. Kaagad din naman akong tumango "Mag-iingat ka ha?" bigkas ko. Tanging pagngiti lang ang naging tugon niya at
BARBARA POV Pagkabukas ng sasakyan, napansin kong napako ang paningin ni Nanay sa batang hawak ko. Napansin kong gulat na gulat ito nang dumako din ang paningin nito sa isa pang batang hawak ni Mona. “Diyos ko, dalawa? Kambal?” ani ni Nanay. Kaagad ako nitong hinawakan sa kamay at hinila papaso
BARBARA POV MAAYOS kaming nakabalik ng Manila. Sa piling ni Charles kung saan mas nagiging maayos ang pagsasama namin. Pinaparamdam at pinapakita naman nito sa akin kung gaano ako kahalaga at sapat na sa akin iyun. Alam kong walang perpektong relasyon pero nang sundan ako ni Charles sa probensy
BARBARA POV Pagkatapos namin kumain, kaagad na kaming gumayak para maumpisahan na ang pag- biyahe namin pabalik ng Manila. Sakto din dahil naghihintay na daw ang pinapuntang driver na susundo sa amin ni Charles. Ayaw kasi nila Madam Carmela na pagdriven si Charles lalo na at medyo mahaba-habang b
BARBARA POV " HINDI ka nakasagot noh? Kasi totoo ang sinabi ko. Kawawa ka naman. Darating at darating talaga ang araw na alam kong kusa kang palalayasin ni Charles at ako ang ipapalit sa iyo. Huwag kang mag-alala, kapag wala ka na dito, aalagaan ko ng maayos ang mga anak mo. Magiging mabait at map






