로그인"Kailangan ko ng anak, ibibigay mo sa akin iyun sa ayaw at gusto mo!" Elijah Villarama Valdez! Mula sa mayamang angkan ng mga Villarama Clan at walong taon nang hinahanap ang kanyang pag-ibig sa katauhan ni Ethel Angeles! Subalit nang matagpuan niya ito pagkatapos ng walong taon, napag-alaman niyang mayroon na itong ibang lalaking iniibig! Para makabawi sa lahat ng pagkakamali na kanyang nagawa dito, pinili niya na lang na magpaubaya pero sa isang kondisyon, kukunin niya ang kustudiya ng anak nilang si Ezekiel! Papayag lang si Ethel na ibigay ang kustudiya ng kanilang anak kung magbabayad siya ng dalampung milyon na kaagad namang sinang-ayunan ni Elijah! Para sa anakm na gusto niyang makapiling, gagawin niya ang lahat pero bago pa niya nakuha ang bata, isang trahedya ang hindi niya inaasahan na nangyari! Nalunod ang kanyang anak at ang itinuturo ni Ethel na may kasalanan ay ang maganda at sexy na life guard na si Jennifer Madlang-awa! "Hindi ako Yaya ng anak mo para twenty four seven ko siyang bantayan!" katagang lumabas sa bibig ng magandang si Jennifer habang kaharap ang umiiyak at galit na si Ethel! Paano matatangap ng isang bilyonaryo na si Elijah ang isang hindi inaasahang trahedya na siyang dahilan kung bakit biglang umusbong ang galit sa puso niya? Malalagpasan niya ba ang pighati na dulot ng matinding kabiguan lalo na kapag malaman niya na ang anak na inaasam niyang makasama ay tuluyan na siyang iniwan dahil sa kapabayaan ng mga taong nakapaligid dito or mananaig ang galit sa puso niya at pagbabayarin niya ang lahat ng naging sangkot kung bakit napahamak ang anak niya? Sabay-sabay nating tunghayan ang kahihinatnan ng buhay pag-ibig at kabiguan ng isang Elijah Villarama Valdez!
더 보기BILLIONAIRES TRUE LOVE BOOK 2:
MINAMAHAL KITA (ELIJAH VILLARAMA VALDEZ STORY) "Ang anak ko! Tulungan niyo ang anak ko!" umiiyak na sigaw ni Ethel habang pilit na nire-revived ng isang life guard ang anak niyang si Ezekiel na nangingitim na dulot ng pagkalunod! Kung kailan makikilala niya na ang tunay niyang ama tsaka naman nangyari ang trahedyang ito! Iniwan niya lang saglit ang anak niya dito sa gilid na dagat para bumalik sa trabaho pero pagbalik niya pinagkakaguluhan na siya ng mga tao habang pilit na isinasalba ng life guard sa pamamgitan ng pag CPR "Iligtas niyo ang anak ko! Maawa kayo sa kanya! Iligtas niyo siya!" muling sigaw ni Ethel! Tigmak ang luha sa kanyang mga mata at para na siyang mababaliw sa sobrang sakit at pag-aalala para sa kaisa-isa niyang anak! "Pasensya na Ethel pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso at nangingitim na siya!" walang pakundangan namang sagot ni Jennifer! isa siya sa mga life guard dito sa beach resort at siya din ang unang nakakita sa pagkalunod ng bata! Ni-rescue niya naman ito kaagad pero huli na! Nangingitim na ang bata dulot ng pagkalunod at kahit na ano ang gawin iya tuluyan na din itong nawalan ng pulso Magkakilala silang dalawa ni Ethel dahil pareho silang nagtatrabaho sa naturang beach resort na pag-aari ng mga Villarama at Santillan! "A-ano? Anong sabi mo? Hindi! Hindi totoo iyan! Hindi pa patay ang anak ko!" naghihinagpis na bigkas ni Ethel at mabilis na dinaluhan ang anak niyang wala nang buhay! Kaagad na umalingawngaw sa buong paligid ang kanyang pagtangis! Hindi niya akalain na isa isang iglap mawawala sa kanya ang anak niya! "Hindi totoo ito! Eze, anak! Ezekiel!' palahaw na iyak ni Ethel! Ramdam ng mga taong nakapaligid ang sakit na nararamdaman ng isang Ina na nawalan ng anak! Pero ano pa ba ang pwedeng gawin gayung tuluyan nang nalagutan ng hininga ang kaawa-awang bata! "Ano ang nangyari dito?" nasa matinding pagluluksa na si Ethel nang marinig niya ang isang familiar na boses! Kaagad napaangat ang tingin niya at direktang tumitig sa paparating pa lang na si Elijah na kitang kita ang pagkagulat sa mga mata nito "Ezekiel? A-ano ang nangyari sa anak ko?" galit na sigaw ni Elijah! Umalis lang siya saglit para kumuha ng pera para ibigay kay Ethel dahil iyun ang napagkasunduan nilang dalawa para tuluyang ibigay sa kanya ang kustudiya ng bata pero hindi niya akalain na sa pagbabalik niya ay madatnan niya ang anak nya sa kalunos-lunos na sitwasyon! "Elijah...I am sorry! I am sorry, nalunod siya! Nalunod ang anak natin!" humahagulhol ng bikgas ni Ethel! Hilam ang luha sa mga matang tumitig siya kay Elijah at hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagbalasik ng hitsura nito. "No! Hindi totoo iyan! Hindi totoo iyan! Ezekiel!" galit at puno ng paghihinagpis na sigaw ni Elijah. Nanginginig ang mga kamay na akmang hahawakan niya sana ang wala nang buhay na katawan ng anak niya pero hindi niya kaya! Wala sariling bigla siyang napatayo habang nakakuyom ang kanyang mga kamao! Hindi niya kayang makita ito sa hindi kaaya-ayang sitwasyon! Hindi pa nga sila masyadong nakakapag-bonding tapos malalaman niya na wala na ito? Ang saklap! Sobrang sakit! "Ano ang ginawa mo? Bakit mo siya pinabayaan?" hindi na napigilan pa ang bugso ng kanyang damdamin. Mariin niyang hinawakan sa braso ang babaeng minsan niyang minahal at pilit na pinapatayo! "Hindi ko alam kung paano nangyari! Wa-wala akong kasalanan! Hindi ko ginusto na mapahamak ang anak natin Elijah!" umiiyak na sagot ni Ethel! Hindi niya din maiwasan na makaramdam ng takot lalo na at nakikita niya sa mga mata ni Elijah ang galit at paghihinagpis! Alam niyang habang buhay siya nitong kamuhian dahil sa nangyari sa anak nilang dalawa "Hindi mo kasalanan? PInabayan mo ang anak ko na mapahamak tapos sasabihin mo sa akin na wala kang kasalan? Fuck Ethel! Fuck you!" galit na sigaw ni Elijah! Wala na siyang pakialam pa sa mga taong nanonood sa kanila ngayun! Ang importante lang naman sa kanya ngayun ay ang mailabas ang sakit at paghihinagpis na nararamdaman ng puso niya! "Elijah, hindi lang ang nasasaktan sa nangyari sa anak ko! Mas masakit sa akin ito dahil ako ang Ina at ako ang nagpalaki sa kanya!" umiiyak ni bigkas ni Ethel! "Hindi mo siya kayang saktan? Wala kang kwenta...kung hindi dahil sa pagiging ganid at sigurista mo, hinayaan mo na lang sana na isama ko si Ezekiel sa Manila! Hindi sana siya napahamak ngayun!" galit na sigaw ni Elijah at hindi niya napigilan pa ang sarili niya! Malakas niyang itinulak si Ethel na siyang dahilan kaya ito natumba sa buhanginan! Sa mismong tabi ng wala nang buhay na katawan ng anak niya!JILLIAN POV AKALA ko, magiging okay na ako pero hindi pala. Habang lumilipas ang mga araw, alam kong hindi pa rin ako nakaka-moved-on sa matinding dagok na nangyari sa buhay ko. Hindi ganoon kadaling mawala ang sakit dulot ng pagkawala ng baby sa sinapupunan ko pero kahit ano ang kumbinsi ko sa sarili ko na magiging okay ako, alam kong hindi eh. "Jillian, umiiyak ka na naman? Sinabi sa akin kanina ni Mommy na hindi ka na naman daw kumain na lunch?" malambing ang tono ng boses na tanong ni Ralph sa akin Kakarating lang nito galing sa trabaho at nadatnan niya akong nakasandal sa headboard ng kama. Tahimik na lumuluha "Ralph, sorry....hindi kasi ganoon kadali ang lahat na tangapin ang katotohanan eh." mahina kong sambit. "Sweetheart, I know pero isang buwan na ang lumapas. Masakit, oo, pero kailangan na nating tangapin iyun." seryoso nitong sambit. Hindi naman ako nakaimik. Tahimik kong pinunasan ang luha mula sa aking mga mata. Naiintindihan ko naman na hindi lang ako n
JILLIAN POV Kagaya ng plano, sa mansion Villarama ako umuwi. Tinabla ko muna ang paanyaya ni Kuya Peanut. Oo, siya ang ama ko pero hindi naman ibig sabihin noon na mapagbibigyan ko kaagad ito sa hiling nito. Lalo na at masyado pang magulo ang lahat Ang gusto lang ngayun ay manahimik na muna. Na makasama sa palagi si Ralph dahil sa kanya lang talaga ako kumukuha ng lakas sa ngayun. Ang pagtatalo sa pagitan nina Mama Maureen, Kuya Peanut, at Ate Charlotte, hindi ko na alam kung saan humantong. Basta ang malinaw sa akin, hanggang sa makalabas kami ng ospital, nananatiling mabigat ang hangin sa pagitan nila. Bahala na sila lalo na at nasa tamang edad na sila para malaman kung ano ang tama at mali. Pagdating sa mansion, agad akong sinalubong ng mother-in-law ko. Mahigpit niya akong niyakap, parang nais iparamdam ang pagdamay sa nangyari sa amin. “Kamusta ka na, hija?” malumanay na tanong ni Mommy Veronica habang hinahaplos ang likod ko. “Huwag kang mag-alala… everything wil
JILLIAN POV “OH, wala na palang problema. Walang sama ng loob sa inyo si Jillian sa kabila ng pambabaliwala na ginawa mo sa kanya, kaya ayos na.” muling wika ni Mama Maureen, may halong diin sa bawat salitang binitiwan nito. Halatang handa pa itong makipaglaban sa pamamagitan ng debate. SAbagay, hindi biro ang pinagdaanan nito taops ang tunay kong ama ay nasa paligid ko lang naman pala. “Maureen--kasalanan mo naman talaga ito. Kung hindi ka nagsinungaling sa akin noon, sana noon ko pa nalaman na ako pala ang ama ni Jillian,” seryosong sagot ni Kuya Ralph, bakas ang pinipigilang galit sa kanyang mukha. “At ako pa talaga ang may kasalanan? Bakit? Hindi ko ba nabanggit sa iyo ang tungkol sa bagay na iyan, Peanut? Huwag ka nga diyang sinungaling. Sa takot mong baka hiwalayan ka ni Charlotte, ginawa mo ang lahat ng kasinungalingan. At noong sinabi ko na ikaw ang ama, hindi ba’t itinanggi mo?” mahabang litanya ni Mama Maureen, halos manginig ang boses sa galit at hinanakit. Hindi
JILLIAN POV "NAGKITA ulit tayo, Charlotte?" wika ni Mama Maureen kay Ate Charlotte. Bigla tuloy akong kinabahan. Si Kuya Peanut naman, halatang biglang naging alerto Dalawang babae na naging magkaribal sa iisang lalaki noon. At hangang ngayun, alam kong hindi pa rin nakakalimutan ang mga alaala ng nakaraan "Ralph, baka naman, mag-away sila." pabulong kong bigkas kay Ralph. Kahit ako, kinakabahan din eh. Paano na lang kaya kung magpang-abot ang dalawa? Wala pa naman akong lakas para umawat. "Oo nga eh...akala ko pa naman, hindi ka na makakalabas. Akala ko talaga sa kulungan ka na mabubulok!" wika naman ni Ate Charlotte. "No! Ikaw na din ang nagsabi noon na ang masamang damo ay matagal mamatay. Well, huwag kang matakot at huwag ka ding mag-alala. Hindi na ako interesado kay Peanut kaya ipagpalagay mo ang kalooban mo.'" seryosong sagot naman ni Mama Maureen. "Tsk, kahit pa landiin mo ulit ang asawa ko, hindi ka na niyan papatulan." mataray na sagot naman ni Charlotte
JILLIAN SANTILLAN POV "Happy Birthday, Kuya Russell." kabi-kabilang pagbati ang naririnig ko sa buong paligid pagkalapit pa lang ni Russell sa amin. Halatang birthday boy kasi ang porma nito, naglevel up Nakasuot ito ngayun ng isang puting polo shirt, malinis at maayos ang pagkaka-plantsa, pe
Ni hindi ko na nga namalayan pa kung paano ako nakatulog. I mean, kung nakatulog ba ako or kusa na lang akong nawalan ng malay dahil sa matinding pagod? Nang imulat ko ang aking mga mata, katahimikan ng buong paligid ang sumalubong sa akin. Ang kaninang maliwanag na silid ay tanging malamlam na l
JILLIAN SANTILLAN POV "TALAGA bang hindi ka pwedeng sa akin ka na lang sumabay, Jillian?' seryosong tanong sa akin Russell. Napagkasunduan naming lahat na ngayun din kami babiyahe patungo sa Carissa Villarama Beach Resort at mamayang hapon, kailangan kong makauwi dito sa bahay dahil kailangan
JILLIAN SANTILLAN SA muling pagmulat ng aking mga mata, isang bagong umaga ang sumalubong sa akin. Dito mismo sa loob ng condo ni Ralph kami nagpalipas ng gabi. Feeling ko nga, talo pa namin ang mga bagong kasal eh. Hindi matapos-tapos ang pagkasabik sa isa't- isa sa ibabaw ng kama. Akmang b






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
평점
리뷰더 하기