LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Naiwan kaming apat sa porch.Walang nagsalita agad.I looked at the woman first.Maayos ang tindig niya at may warm ngunit confident na aura. Hindi siya mukhang taong kailangang magtaas ng boses para maramdaman ng ibang tao ang presence niya. Kahit tahimik lang siyang nakatayo roon, may authority si
Napabuntong-hininga ako bago ko tuluyang itinulak ang wheelchair pasulong.“Ready na po?” tanong ni Jacob nang mapansin niyang nagsimula na akong umandar.“Matagal na.”“Okay po.”Naglakad siya sa tabi ko habang tinatahak namin ang medyo malapad na pathway papunta sa villa. Habang papalapit kami, ma
Jared“Nandito na tayo, Sir.”Napatingin ako sa labas ng bintana nang marinig ko ang boses ni Jacob. Patay na ang makina ng sasakyan, at mula sa kinauupuan ko ay tanaw ko na ang malawak na Hacienda Antonio na puno ng mga dekorasyon at abala na para sa birthday celebration ng quadruplets.May mga sta
Pero imbes na ang celebration na pupuntahan ko, o ang Antonio family lalo na ang babaeng dapat na pakakasalan ko ay si Dr. Riz ang pumuno sa utak ko.Again, napasimangot ako. Nakakainis na malaman iyon.Kahit saan ko tingnan, may kung ano sa presensya niya na nagsasabing hindi siya basta-basta.She
Her mouth fell open slightly na akala mo ay hindi siya makapaniwala sa tanong ko.Then she let out a short laugh.“Seriously?”“Yes.”“Mr. Alba, you're asking me to pretend to be your girlfriend.”Napatingn ako sa paligid at bukod sa aming tatlo ay kami lang ang naroon. Masama ang tingin na pinukol
At malamang, may ilan ding pupunta dahil gusto nilang makita kung ano ang meron sa Hacienda Antonio na pinag-uusapan ng maraming tao.“Jackie will be there, too, Sir.”Napahinto nang bahagya ang daliri ko sa joystick bago ko ipinagpatuloy ang pag-usad.Napakunot ang noo ko.“Jackie?”“Yes, Sir.”Tal
Napahawak ako sa sentido ko, pilit inaalis ang kaba at excitement na nagsasalpukan sa loob ko.Ano ba ‘to, Chansen? You wanted a new life with Estella. You wanted stability, family, love. Pero eto ka na naman, nanginginig sa tuwa sa isang tawag mula sa nakaraan mo.“Pierre…” mahina kong tugon. “You
Estella Nagising ako na nasa dibdib ni Chansen ang kamay ko, habang nakaunan naman ako sa braso niya. Ang init ng balat niya, ramdam ko pa yung steady na tibok ng puso niya na parang lullaby. Simula noong dinner na ‘yon, halos dalawang linggo na rin ang lumipas ay mas naging close kami. Hindi pa ri
Estella Mabilis akong nagmaneho pauwi, pero syempre, ingat pa rin. Hindi ko kayang maging reckless lalo na at ang utak ko ay punong-puno ng excitement. Kanina lang kasi, habang nasa studio pa ako, nakatanggap ako ng text mula kay Chansen. “Uuwi ako ng maaga today. Gusto kong paghandaan yung dinner
Chansen “Lately, madalas makipagkita sa kanya si Maui.” Nagkatinginan kaming magkakapatid. Hindi na kailangan ng paliwanag, alam nilang lahat kung sino si Maui at alam din nila kung paanong hindi niya kailanman tinatama ang mga panunukso noon tungkol sa amin, parang binibigyan niya ng maling ideya







