Mag-log inAng tagal mong manimbang, bilis-bilisan mo.
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Chancy“Sweetheart, gusto kong bumili ng condo.”Nakahiga na kami sa kama, kapwa hinihingal pa mula sa mainit naming sandali. Nakaunan siya sa aking braso matapos ko siyang kabigin payapos. Ang kamay niya, wala sa lugar na nakapatong sa dibdib ko, malambot ang pagkakapatong pero may bigat ng pag-aan
ChancyMaghapon akong nakamasid sa paligid, kunwari ay abala, pero ang totoo ay nakatutok ang mga mata ko sa bawat kilos ni Gianna. Hindi ko alam kung pagod lang ako o talagang ang lakas ng dating niya kahit pawis na pawis siya. Nakapusod, may bahid ng alikabok sa pisngi, pero para sakin, she's stil
ChancyPatapos na kaming kumain at nanatili akong nakatitig sa kanya. Hindi ko alam kung bakit, pero parang may sariling isip ang mga mata ko na ayaw humiwalay sa kanya.Puro kalokohan man ang mga sinasabi ko. Mga banat na gasgas, hirit na pwedeng ikasampal ng iba ngunit kita ko pa rin ang mga ngiti
GiannaNandito ako sa hospital para sa tatay ko na naka-confine nga ngayon. Maaga pa lang ay magkasama na kami ni Mama na bumiyahe papunta dito. Gusto daw kasi akong makita ng aking ama. Dapat ay pati ang mga kapatid ko, pero ang gusto ng aking ina ay ako muna.Kung galit ako sa tatay ko ay mas lalo







