LOGINMagulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Napatingin ako sa kanilang tatlo. Sila, na halos bihira kong makita na nasa iisang kwarto nang sabay-sabay, ngayon biglang nagkukumpol para lang kausapin ako. Something’s definitely up.Si Kuya Chanden at Kuya Chancy magkasama ang opisina dito sa building, pero ako at si Kuya Channing, ilang kalsada
EstellaDahil judge ang role ko sa programa, siyempre kailangan ng presentable na look kaya ternong slacks at blouse ang sinuot ko sa party ng Y Channel. Hindi naman ako pumunta ro’n para rumampa o makipagsabayan sa mga celebrity, goal ko lang talaga ay maki-celebrate sa success ng Star Singer.Pero
Kasi sa tuwing nakikita ko si Estella, kahit pa stiff pa rin siya at madalas ay hindi niya ako pinapansin nang buo, may mga sandali na nahuhuli ko ang simpleng pag-angat ng gilid ng labi niya. That tiny smile, kahit gaano kaliit ay parang reward na para sa akin. Parang sinasabi nun na may konti akon
ChansenHindi ko mapigilan ang mapangiti habang pinagmamasdan ang mukha ng aking asawa. Para siyang isang anghel na walang kaalam-alam na minamasdan ko siya ngayon. Mahimbing na mahimbing ang kanyang tulog at I’m sure napagod ko siya ng husto kagabi. Damn, hindi ko talaga kayang pigilan ang sarili k







